Komórka

Książka może nie jest jakaś wybitna, ale budowanie napięcia to mocna strona Kinga.
Nie wiem czy kojarzycie film, lub książkę "Jestem legendą", jakoś tak mocno mi się właśnie z tym ta książka kojarzyła.
Pewnego dnia Boston ogarnęło totalne szaleństwo, ludzie zaczęli na siebie napadać, mordować w bestialski sposób, stali się bełkoczącymi istotami. Na około słychać wybuchy, wszędzie się pali, auta wjeżdżają na siebie i przechodzących szaleńców, nawet samoloty zaczęły spadać. A przyczyną tego rozgardiaszu jest telefon komórkowy. Każdy kto odebrał telefon i usłyszał tajemniczy sygnał był z góry stracony.
I tutaj rozpoczyna się walka o przetrwanie tych, którzy telefonu nie odebrali.

Książka może nie jest jakaś wybitna, ale budowanie napięcia to mocna strona Kinga.
Nie wiem czy kojarzycie film, lub książkę "Jestem legendą", jakoś tak mocno mi się właśnie z tym ta książka kojarzyła.
Pewnego dnia Boston ogarnęło totalne szaleństwo, ludzie zaczęli na siebie napadać, mordować w bestialski sposób, stali się bełkoczącymi istotami. Na około słychać...

Trzyma w napięciu!

Trzyma w napięciu!

Świetna książka. Poprostu otwieraj i czytaj, tylko pamiętaj na Boga, aby włożyć pieluchę i wyłączyć komórkę!

Świetna książka. Poprostu otwieraj i czytaj, tylko pamiętaj na Boga, aby włożyć pieluchę i wyłączyć komórkę!

"Komórka" to książka Stephena Kinga przy której jednocześnie bawiłem się dobrze jak i źle. Jest to historia, która miała ogromny potencjał, ale po drodze się gdzieś pogubiła. Nie jest to z pewnością powieść post - apo którą poleciłbym każdemu.
Tym razem King nie silił się na przydługi wstęp do historii. Od razu czytelnik ląduje w środku zamieszania. W Bostonie panuje chaos. Dziwny puls dochodzący z telefonów komórkowych zmienił ludzi w bezlitosne, pragnące mordu bestie. Puls wyzwolił w nich to, co najgorsze. Wraz z pulsem świat pogrąża się w coraz większym chaosie. Sądzę, że jest to naprawdę dobry koncept. Jest on nieco ironiczny, nawołujący do tego, by na jakiś czas odłożyć swój telefon. Telefony to przyczyna katasfrofy. Z czasem potwory dotknięte pulsem zmieniają się, przeprogramowują. Mózg człowieka podobny jest do komputera, co często poruszane jest w tej książce. Kreatury opanowują też takie paranormalne zdolności jak telepatia czy lewitacja. Nie wszyscy lubią te ewolucje w zachowaniach i zdolnościach "Telefoniarzy", ale mi się one podobały. Po prostu pasowały do tak szalonej historii.
Fabuła to chyba największy problem "Komórki". Nie jest zbyt dobra, podtrzymywana na ślinę. Czytelnik wie, że coś jest w niej nie tak, ale sam do końca nie wie co. Niektórze rzeczy dzieją się "bo tak" i nie są wyjaśniane. Książka pełna jest akcji, czasem jest jej zdecydowanie za dużo. Sporo elementów "Komórki" jest po prostu niespójnych i wytrąca z rytmu.
Bohaterowie tej książki to zarazem wada jak i zaleta. Polubiłem Claya i Toma. Clay to rysownik komiksów, który w dniu wybuchu kataklizmu miał podpisać lukreatywny kontrakt. W trakcie zamieszania próbuje odnaleźć syna i żonę. Tom to zwyczajny, symaptyczny facet, często posługujący się ironią. Próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Niestety inne postacie nie dorównują tej dwójce. Ich charaktery są powierzchownie nakreślone, a relacje dość sztywne i wymuszone. Brakuje im głębi, która prawie zawsze jest obecna w pozostałych dziełach Kinga.
Antagonista jest rozczarowujący. Łachmaniarz miał potencjał, ale nie został należycie wykorzystany. Miał siać grozę, a wyszło z tego coś dziwnego. Nie jest on jednak płytki i nieciekawy, ale po prostu niedoszlifowany.
Klimat tej historii jest niepowtarzalny. Surrealistyczny, mistyczny, survivalowy i brutalny. To horror i post - apo jednocześnie. Świat przedstawiony jest drastyczny. Krew tryska z niemal każdej strony. Tempo "Komórki" czasem działało mi na nerwy, ale ogólnie było niezłe.
Zakończenie nie każdemu może się spodobać, ale mi przypadło do gustu. Czuć w nim nutkę stylu, którego Stephen King używał w swoich pierwszych utworach, pisząc je pod pseudonimem. To ogólnie bardziej książka Bachmana, niż Kinga.
W morzu wtórnych powieści o zombie "Komórka" to z pewnością powiew czegoś świeżego i oryginalnego. To bardzo kreatywna powieść. Ma sporo wad, ale potrafię przymknąć na nie oko. Czysta, niezobowiązująca rozrywka, choć czasem poruszająca poważniejsze tematy i rozterki.
Polecam. To dobra książka, ale Stephen King ma w swoim dorobku dużo lepsze rzeczy.

"Komórka" to książka Stephena Kinga przy której jednocześnie bawiłem się dobrze jak i źle. Jest to historia, która miała ogromny potencjał, ale po drodze się gdzieś pogubiła. Nie jest to z pewnością powieść post - apo którą poleciłbym każdemu.
Tym razem King nie silił się na przydługi wstęp do historii. Od razu czytelnik ląduje w środku zamieszania. W Bostonie panuje...

To zdecydowanie jedna z najbardziej “powieściowych” powieści Kinga. Jest tu wszystko - od nagłego twistu, stanowiącego pretekst dla całej fabuły, przez podróż usianą nowymi bohaterami i doświadczeniami, po iście hollywoodzki finał, pozostawiający przyjemne uczucie post-lekturowego odrętwienia. Z chęcią przyjmiemy więcej takich.


Czy komórka jest historią w klimacie post-apo? Moim zdaniem tak, choć rozumiem, że zagorzali fani Mad-Maxa mogą czuć niedosyt. W tym przypadku upadek cywilizacji jest subtelniejszy, choć absolutnie nie można odmówić mu brutalności. To, co jednak King zrobił pozwoliło na wplecenie wątków “nadnaturalności” do, z pozoru, prostego zamysłu. “Komórka” to opowieść nie tyle o klasycznie szalonych ludziach, którzy w wyniku kontaktu z tajemniczym sygnałem popadli w szaleństwo, co o powstaniu być może zupełnie nowego gatunku. To zbiorowa świadomość, kształtowana domniemanym programem, którego źródło pozostaje jedynie w sferze domysłów.

Podróż naszego głównego bohatera, do którego z czasem dołączają inni usiana jest dokładnie tym czego możemy spodziewać się po upadającym świecie. W tym przypadku jednak, apokalipsę reżyseruje Stephen King, więc spodziewajcie się wszystkiego co jest koszmarnie ludzkie, choć z pozoru może wydawać się nierzeczywiste. Jeśli miałbym wskazać jedną z cech, jakie sprawiają, że książki Mistrza uchodzą za tak przerażające, powiedziałbym, że to zasługa wykreowanych postaci. Wydają się tak realni, prawie możemy dotknąć ich żywego mięsa, usłyszeć każdy oddech i poczuć każdą z emocji jaka targa nimi przez strony powieści.

Bo w gruncie rzeczy o tym jest “Komórka”. O ludziach okazujących ludzkie emocje w nieludzkim świecie, zawładniętym przez coś, czego nawet nie potrafimy zrozumieć. A mimo to człowiek idzie dalej, by odnaleźć rodzinę, doskonale rozumiejąc, że ta może już nie należeć do tej rzeczywistości. Jednak idzie dalej.

https://www.instagram.com/velocireader_/

To zdecydowanie jedna z najbardziej “powieściowych” powieści Kinga. Jest tu wszystko - od nagłego twistu, stanowiącego pretekst dla całej fabuły, przez podróż usianą nowymi bohaterami i doświadczeniami, po iście hollywoodzki finał, pozostawiający przyjemne uczucie post-lekturowego odrętwienia. Z chęcią przyjmiemy więcej takich.


Czy komórka jest historią w klimacie...

6+

6+

Pomysł fajny, akcja szybka, ale nie powala.

Pomysł fajny, akcja szybka, ale nie powala.

Pierwsza moja przeczytana książka Kinga. Po raz pierwszy przeczytałam, ją wieje lat temu. Do dziś dnia pamiętam emocje, które mi towarzyszyły przy czytaniu jej.

Pierwsza moja przeczytana książka Kinga. Po raz pierwszy przeczytałam, ją wieje lat temu. Do dziś dnia pamiętam emocje, które mi towarzyszyły przy czytaniu jej.

Mistrzostwo, serio. Wiele słyszałam o książkach Stephena Kinga, a teraz już wiem dlaczego to były same superlatywy. Książka bardzo ważna i aktualna, polecam z całego serducha, zwłaszcza dorosłym do 25 r.ż.

Mistrzostwo, serio. Wiele słyszałam o książkach Stephena Kinga, a teraz już wiem dlaczego to były same superlatywy. Książka bardzo ważna i aktualna, polecam z całego serducha, zwłaszcza dorosłym do 25 r.ż.

Od razu jesteśmy wrzuceni w chaos — King nie rozwleka wstępu, tylko zaczyna z przytupem!

Od razu jesteśmy wrzuceni w chaos — King nie rozwleka wstępu, tylko zaczyna z przytupem!