rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Dzień z życia Czu

Okładka książki Dzień z życia Czu autora Neil Gaiman, 9788364297779
Okładka książki Dzień z życia Czu
Neil Gaiman
7,4 / 10
Wydawnictwo: JUPI! Seria: Czu [Gaiman] literatura dziecięca
Kategoria:
literatura dziecięca
Format:
papier
Seria:
Czu [Gaiman]
Tytuł oryginału:
Chu's Day
Data wydania:
2013-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2013-01-01
Język:
polski
ISBN:
9788364297779
Tłumacz:
Paulina Braiter
Średnia ocen
7,4 7,4 / 10
16 opinii 54 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Dzień z życia Czu w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Dzień z życia Czu

Amarisa
Amarisa
książek na półce przeczytane 1574 napisanych opinii 1370

Oceny książki Dzień z życia Czu

Średnia ocen
7,4 / 10
54 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
10 ocen
9
3 ocen
8
10 ocen
7
17 ocen
6
9 ocen
5
2 ocen
4
1 ocen
3
0 ocen
2
1 ocen
1
1 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Dzień z życia Czu

avatar
549
310
Anettet
27.03.2021
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam
,
Książeczki czytane...
,
2021
,
Książeczki czytane synom
,
Inne i powieści

Córce czytałam tę książeczkę wcześniej, natomiast dzisiaj zapoznali się z historią Czu moi synowie. Szczególnie spodobał im się wygląd Czu.

Córce czytałam tę książeczkę wcześniej, natomiast dzisiaj zapoznali się z historią Czu moi synowie. Szczególnie spodobał im się wygląd Czu.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
122
51
Maarit
19.03.2021
Na półkach:
Przeczytane

Pierwszy Gaiman mojej dwulatki. Nie ma dnia bez co najmniej 15-krotnego czytania "A psi". Mi bardzo podobają się ilustracje. Są piękne, bardzo szczegółowe. Córka bardzo lubi szukać na nich nowych zwierzątek i przedmiotów. Polecam.

Pierwszy Gaiman mojej dwulatki. Nie ma dnia bez co najmniej 15-krotnego czytania "A psi". Mi bardzo podobają się ilustracje. Są piękne, bardzo szczegółowe. Córka bardzo lubi szukać na nich nowych zwierzątek i przedmiotów. Polecam.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
168
29
Zuza
16.08.2019
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Jak fani Gaimana, szybko kupiliśmy córce. Tekstu jest bardzo niewiele, wiec raczej dla dzieci do lat dwóch. Z drugiej strony książka ma tylko twardą okładkę, a kartki nie są usztywniane, więc niemowlęciu się nie kupi, bo załatwi taką książkę raz dwa, a specjalnie tania nie jest. Mam mieszane uczucia.Ilustracje są wspaniałe. Historia średnio wciągająca, żeby nie powiedzieć nudna, choć bardzo krótka... Trudno powiedzieć, żeby czegokolwiek uczyła, ot raczej taka sobie historyjka kichającego misia.

Jak fani Gaimana, szybko kupiliśmy córce. Tekstu jest bardzo niewiele, wiec raczej dla dzieci do lat dwóch. Z drugiej strony książka ma tylko twardą okładkę, a kartki nie są usztywniane, więc niemowlęciu się nie kupi, bo załatwi taką książkę raz dwa, a specjalnie tania nie jest. Mam mieszane uczucia.Ilustracje są wspaniałe. Historia średnio wciągająca, żeby nie powiedzieć...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

107 użytkowników ma tytuł Dzień z życia Czu na półkach głównych
  • 74
  • 31
  • 2
41 użytkowników ma tytuł Dzień z życia Czu na półkach dodatkowych
  • 20
  • 6
  • 6
  • 3
  • 2
  • 2
  • 2

Tagi i tematy do książki Dzień z życia Czu

nail gaiman panda dziecko czu

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Księga Cmentarna - tom 2 Neil Gaiman, Philip Craig Russell
Ocena 7,7
Księga Cmentarna - tom 2 Neil Gaiman, Philip Craig Russell
Okładka książki Good Omens: the Official (and Ineffable) Graphic Novel Colleen Doran, Neil Gaiman, Terry Pratchett
Ocena 7,5
Good Omens: the Official (and Ineffable) Graphic Novel Colleen Doran, Neil Gaiman, Terry Pratchett
Okładka książki Uniwersum DC według Neila Gaimana Neil Gaiman, Alan Grant, Mark Verheiden
Ocena 7,0
Uniwersum DC według Neila Gaimana Neil Gaiman, Alan Grant, Mark Verheiden
Okładka książki Księga Cmentarna - tom 1 Neil Gaiman, Scott Hampton, Tony Harris, Kevin Nowlan, P. Craig Russell, Stephen B. Scott, Galen Showman, Jill Thompson
Ocena 8,2
Księga Cmentarna - tom 1 Neil Gaiman, Scott Hampton, Tony Harris, Kevin Nowlan, P. Craig Russell, Stephen B. Scott, Galen Showman, Jill Thompson
Okładka książki Sandman: Noce nieskończone Glenn Fabry, Neil Gaiman, Milo Manara, Miguelanxo Prado, Frank Quitely, P. Craig Russell, Bill Sienkiewicz, Barron Storey
Ocena 7,8
Sandman: Noce nieskończone Glenn Fabry, Neil Gaiman, Milo Manara, Miguelanxo Prado, Frank Quitely, P. Craig Russell, Bill Sienkiewicz, Barron Storey
więcej
Neil Gaiman
Neil Gaiman
Angielski pisarz, scenarzysta i redaktor, autor licznych powieści, opowiadań i komiksów fantasy, science fiction i grozy. W „Dictionary of Literary Biography” jest wymieniony jako jeden z najwybitniejszych żyjących pisarzy fantasy, urban fantasy i SF. Otrzymał wiele nagród i wyróżnień, m.in. Will Eisner Comic Industry Awards dla Najlepszego Pisarza, Najlepszą serię i Najlepszą powieść graficzną za „Sandmana”; Harvey Award dla Najlepszego Autora i Najlepszej Serii za „Sandmana”; GLAAD Award dla Najlepszego Komiksu 1996 za „Death: The Time of Your Life”; Eagle Award for Best Graphic Novel za „Violent Cases”; International Horror Critics' Guild Award dla Najlepszego Zbioru Opowiadań za „Angels and Visitations”. Książka Neila Gaimana „Drażliwe tematy. Krótkie formy i punkty zapalne” została nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Fantastyka, fantasy.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ignatek szuka przyjaciela Paweł Pawlak
Ignatek szuka przyjaciela
Paweł Pawlak
Na samym początku chciałam zwrócić uwagę na te przecudowne ilustracje stworzone w całości z mozolnego wycinania i układania kawałek po kawałku. Moje dziecko było nimi zachwycone i nie muszę mówić, że ja też. Książka opisuje chęć bycia czyimś przyjacielem, dzielenia się z inną osobą swoim życiem i po prostu przebywania z kimś kogo się lubi. Ignatek to kościotrup i jest bardzo samotny. Pewnego dnia spotyka dziewczynkę, której wypadł ząb, a jemu takiego właśnie zęba brakuje. Proponuje jej, żeby oddała mu swój ząb, bo myśli, że dzięki niemu może znaleźć prawdziwego przyjaciela. W trakcie ich przygód przekonuje się, że jednak nie jest on mu potrzebny, bo to co robimy bardziej się liczy, niż to jak wyglądamy. Czy znalazł kogoś do zabawy, swojego wymarzonego przyjaciela? Musicie się sami przekonać.
Magdalena_S - awatar Magdalena_S
ocenił na76 lat temu
Szopięta Ewa Kozyra-Pawlak
Szopięta
Ewa Kozyra-Pawlak
Genialny w swej prostocie pomysł, aby z Szopa zwanego Praczem zrobić zapamiętałego czyściocha, a przy okazji opowiedzieć historię z morałem. Cenna lekcja przypominająca rodzicom, aby nie tracili z oczu tego co najważniejsze. Może także przypominająca dzieciom, że to dla nich rodzice się starają. Szczęśliwe zakończenie, w którym udaje się razem przełamać mur konfliktu pokoleń, konfliktu interesów i wypracować nowy model współżycia rodzinnego. Użycie tkanin jako budulca ilustracji jest tu jak najbardziej celne, sugestywnie oddające barwną panoramę codzienności. Warto zajrzeć! Lektura będzie odpowiednia dla 2 i 3-latków
EleonoraZi - awatar EleonoraZi
ocenił na87 lat temu
Być jak tygrys Przemysław Wechterowicz
Być jak tygrys
Przemysław Wechterowicz Emilia Dziubak
Czy być tygrysem to znaczy tylko polować, groźnie ryczeć i spać? Cóż, nie - jeśli mowa o bohaterze tej książki. Bo o ile ten konkretny tygrys w ciągu dnia rzeczywiście robi to, co zwykle robią drapieżne koty, to już po zmierzchu - wszystko się zmienia. Sympatyczna, pięknie ilustrowana książka. Ja jednak jestem malkontentem i w każdej książce dla dzieci chciałabym mieć konkretny morał. A w treści tej historii jakoś nie mogę go znaleźć ;)
goskrzys - awatar goskrzys
ocenił na63 miesiące temu
Złodziej kury Béatrice Rodriquez
Złodziej kury
Béatrice Rodriquez
Historia rozpoczyna się od momentu, gdy lis porywa kurę. Przyjaciele (niedźwiedź, królik i kogut) rzucają się przyjaciółce na pomoc i wyruszają w podróż, podczas której pojawiają się różne przeszkody i niebezpieczeństwa. Nie zdradzę zakończenia tej historii, ale napiszę tylko, że jest ono zupełnie inne niż się spodziewamy! Już od pierwszej strony czytelnik zostaje wciągnięty w wir wydarzeń, angażuje się w dynamiczną akcję i pogoń przez las, góry, a nawet przez morze, bez względu na wszystko, by uratować ukochaną osobę. Złodziej kury to opowieść wyłącznie w formie ilustrowanej, przez co to my, czytelnicy, kształtujemy ją, tworząc ją za każdym razem w inny sposób. Podążając za ilustracjami każdego dnia na nowo musimy opracować unikalny bieg zdarzeń, a zarówno rozpoczęcie, jak i zakończenie powstaje w naszej wyobraźni. Autorka pisze opowieść nie za pomocą słów, lecz przy pomocy kolorów i linii. Istotne jest tutaj wszystko: otoczenie, kształty i bohaterowie. Po jakimś czasie role się odwracają. To dziecko zabiera nas w tą podróż, tworząc swoją własną wersję zdarzeń.
opowiemci - awatar opowiemci
ocenił na87 lat temu
O dzieciach, które kochają książki Peter Carnavas
O dzieciach, które kochają książki
Peter Carnavas
Przecudna minimalistyczna opowieść o niesamowitym potencjale, jaki może nieść za sobą książka. Głównym bohaterem jest wieloosobowy zespół - czteroosobowa rodzina. W skład ,której wchodzi mama, tata, synek Antek i córeczka Lusia. Jest też kolejny członek tej rodzinnej załogi pręgowany kotek oraz kurka i kogucik ,który pełni rolę budzika domowego. Rodzina jest biedna, nie posiada nawet zwykłego mieszkania ,że nie wspomnę o telewizorze czy samochodzie. Mieszkają w przyczepie samochodowej z kilkoma uszkodzonymi meblami, a jedynym środkiem lokomocji jest dla nich rower z przyczepką ,własnej roboty. Jedyną rzeczą ,którą mają na własność ,są hurtowe wprost ilości książek. Piętrzą się one, aż niemalże pod sam sufit miejsca zamieszkania. Służą już nie tylko do czytania ale np. do podtrzymania stolika w pionie, gdy ten ostatni ma jedną ułamaną nogę. Rodzina uwielbia czytanie i wolny czas spędza siedząc na stosie książek ,zatapiając się w lekturze. Przychodzi dzień, że książki wypełniają już całą przyczepę po sufit i trzeba samemu się ewakuować ,albo pozbyć się książek. Książki opuszczają dom rodzinny Antka i Lusi ,odwiezione na małej przyczepce rowerowej, pewnie kilkukrotnym kursem, do punktu skupu. Co się dzieje po opustoszeniu ich ,,mieszkania''? Czy wszystko jest jak zwykle? Opróżniona przestrzeń nie robi nic dobrego dla tej kochającej się rodziny. Powoli wszyscy zaczynają się od siebie oddalać. Co się zdarzy ,jak Lusia przyniesie pierwszą książkę z biblioteki do pustego domu? Czy rodzina wróci do siebie sprzed czasów ,,książkowego kataklizmu''? Czy jeszcze można wszystko naprawić? Przeczytajcie kochani tą cudowną opowiastkę ,korzystając z niemniej prześlicznych ilustracji. Książeczka stanowi bowiem także picture book. Piękne opowiadanie jest rozkoszą dla duszy , niosącym przesłanie ,że nie trzeba dużo posiadać ,aby rodzina mogła się kochać wzajemnie i rozumieć oraz to ,że książki scalają rodzinę. Myślę, że autorowi chodziło jeszcze o to ,że nie tylko same książki czytane przez wszystkich oddzielnie, ale wielkie wspólne czytanie robi wiele dobrego. I takiej rodziny nie jest w stanie nic rozdzielić, żadne przeciwności. Tak krótka, ale poruszająca książka pozostanie w pamięci na długo, długo...
Anka - awatar Anka
oceniła na103 lata temu
Pan Tygrys dziczeje Peter Brown
Pan Tygrys dziczeje
Peter Brown
Nie jestem pewna czy to nie bardziej książka dla rodziców niż dla dzieci. Bo czy nam dorosłych, poważnym i ułożonym ludziom od czasu do czasu nie chciało się wszystkiego rzucić i gdzieś uciec? Niekoniecznie w Bieszczady. Ale na przykład w Tatry. Na podobny pomysł wpadł Pan Tygrys. Ma już dość eleganckiego, nieco sztywnego miasta pełnego szykownych dam i kulturalnych dżentelmenów. Daje się ponieść emocjom, zapomina o swoich manierach i... Zobaczcie sami co wymyślił. Książka składa się głównie z ilustracji, tekstu jest tu bardzo mało. Publikacja skierowana jest jednak do młodszego Czytelnika, który bardziej chłonie obraz. A gdyby potrzebował tłumaczenia zachowań zwierząt, jest od tego rodzic. Akcja jest wartka i zaskakująca. Autor wybija nas z utartej, zastanej perspektywy. Pokazuje, że zmiana może być dobra. Pochwala tolerancję, chęć odkrywania własnej drogi i... dzikość. Graaaauuuu!
Apo - awatar Apo
ocenił na81 rok temu
Koala nie pozwala! Rafał Witek
Koala nie pozwala!
Rafał Witek Emilia Dziubak
"Koala nie pozwala" to całkiem zabawna książka, której lektura chyba najprzyjemniejsza jest dla rodzica. Czytana była z czterolatkiem i jemu podobały się bardzo ilustracje, natomiast wiele z tekstów wymagało wyjaśnienia, o co chodzi. Zabawna rzecz dla dorosłych, ciekawa dla dzieci. Ładnie zilustrowana. Tylko sześć gwiazdek, bo niektóre wierszyki trochę na siłę.
lolipop13 - awatar lolipop13
ocenił na63 lata temu
Wszyscy ziewają Anita Bijsterbosch
Wszyscy ziewają
Anita Bijsterbosch
Znacie codzienny wieczorny paradoks rodzica? Człowiek, któremu chce się spać, musi usypiać człowieka, któremu się nie chce. ... A przecież wiadomo, że: 1) dzieci wyspane są mniej awanturujące się 2) rodzic tym bardziej 3) jak uśpisz, to możesz się zając swoimi sprawami 4) albo patrzeniem jak młode śpią. Nerwy odlatują w pół sekundy i 292374 innych powodów. Jak widzicie, stawka jest wysoka. Nic dziwnego, że książek pomagających rodzicom w tym procederze powstało multum. Jedną z moich ulubionych jest "Wszyscy ziewają". Kupiliśmy ją jak Pio był mały. Teraz służy jego siostrze :) Przy Pio działała bardzo dobrze. Kilkukrotne czytanie i już dziecko jakby spokojniejsze. Ida jak na razie każe ją sobie czytać w kółko i ziewa ze zwierzakami. Niewątpliwym plusem jest fakt, że tekstu jest malutko, a okienka są na tyle duże, że przewraca sama. Ja z boku już prawie śpię i z pamięci jadę tekst ("A hipopotam? O, tak - on także zieeeeeewaaaaaa. Aż trzy raaaazy!") Kolejny plus to trwałość. Córka nie urwała żadnego okienka. A próbowała mocno. Twarda oprawa z zaokrąglonymi rogami też jest super. No i ostatni obrazek - jest tak uroczy, że mogłabym go mieć w ramkach na ścianie w pokoju dzieci :) Polecam Waszej uwadze. Jako prezent dla dziecka do 3 lat - idealna. Ja mam do niej ogromny sentyment. Bardzo ją lubimy całą rodziną. No i jest światowym bestsellerem - nie dziwię się temu wcale. Tylko jedna uwaga: od czytania bolą szczęki.
Kawazliterami - awatar Kawazliterami
ocenił na94 lata temu
Ostatnie drzewo w mieście Peter Carnavas
Ostatnie drzewo w mieście
Peter Carnavas
Książka, której tekst czyta się kilka minut. W całości jednak czyta się ją długo. Razem w obrazem tworzą niezwykłą całość, Wzruszającą, wstrząsającą, dająca do myślenia... Wiele mówi o kondycji współczesnych miast. To nie jest książka do czytania, a do przepracowania razem z dzieckiem. Zachwyciłam się...
Olga - awatar Olga
oceniła na96 lat temu
Dom babci Ross Montgomery
Dom babci
Ross Montgomery David Litchfield
Dom Babci to bajka z pięknymi ilustracjami, które przyciągają wzrok. Naszym głównym bohaterem jest chłopiec, który ma dobre relacje ze swoją babcią. Jego babcia w przeszłości była architektem. Właśnie ona zajmowała się w młodości szkicowaniem budynków: wysokich, budzących zainteresowanie. Babcia obiecała swojemu wnukowi, że w niedługiej przyszłości również jemu wybuduje cudowny, interesujący oraz wysoki budynek. Niestety ze względu na swoje zdrowie babci, nie mogła spełnić pragnienia i marzenia wnuka. Ponieważ była w podeszłym wieku, nie mogła wstawać samodzielnie z łóżka. Chłopiec powstawiał sobie za cel stworzenie tzw. "babci", która będzie mogła z nim podróżować. Pracował obficie i staranie, aż dopiął swojego. Spełnił marzenie! Ze swoją "babcią" dużo wędrował. Wspólnie podróżowali i pokonywali morze, miasta, aż w końcu dotarli do miejsca w którym znajdował się dom wybudowany przez babcię dla swojego wnuka. Wnuczek zrobił wszystko, żeby przepięknie wykończyć swoją chatkę. Dom Babci to bajka o trudnej tematyce dla młodego i starszego czytelnika. Jednakże, warto przeczytać książkę.
Karolina Gleinert - awatar Karolina Gleinert
ocenił na103 lata temu
Żegnaj, Skarpetko! Benjamin Chaud
Żegnaj, Skarpetko!
Benjamin Chaud
Bardzo wartościowa książka. Po przeczytaniu do przegadania z dziećmi. Porusza już poważniejsze tematy, które dotyczą podejmowania decyzji i ich konsekwencji oraz uczy wrażliwości wobec zwierząt. Mimo, że wydawnictwo kategoryzuje tą książkę jako pozycję dla dzieci powyżej 3 roku życia to uważam, że jest przeznaczona dla znacznie starszych dzieci. Więcej na temat tej książki napisałam na blogu https://matkawberku.pl/index.php/2020/02/03/zegnaj-skarpetko-zupelnie-inna-niz-pozostale-ksiazka-benjamina-chauda/
Anna - awatar Anna
oceniła na76 lat temu
Duch z butelki Eva Susso
Duch z butelki
Eva Susso
Poznaliście już w książce ,, Yeti’’ tego samego autora Evy Susso sympatyczną parę bohaterów Uno i Matiego. Dziś chłopcy powracają w nowej letniej odsłonie. Książeczka jest równie piękna jak poprzednia. Duży format, twarda oprawa. Zilustrowana tak samo nadzwyczajnie i w tym samym stylu jak ,,Yeti’’, przez Benjamina Chaud’a. Akcja zaczyna się tym, jak rodzeństwo cieszy się z zakupionych skarbów na pchlim targu , poprzedniego dnia. Bracia nabyli zachwycające rzeczy , a mianowicie stare zabawki jak helikopter, supermana, łuk, auto, książkę oraz tajemniczą niebieską butelkę o dziwnym kształcie. Z tych wszystkich nabytków butelka jest najbardziej intrygująca. Uno i Mati odkorkowują butelkę i wtedy dopiero zaczyna się dziać. Z sykiem i świstem oraz leśnym zapachem, z flaszki wylatuje ogromny duch. Przedstawia się jako strażnik cedrowego lasu, więziony w butelce przez 4000 lat. Ma na imię Humbaba. W podziękowaniu ,że chłopcy wyratowali go z tego więzienia proponuje spełnić trzy dowolne bez ograniczeń życzenia. Dzieci jak , to dzieci nie zastanawiają się nad istotą sprawy, że to tylko są trzy prośby do spełnienia i nic poza tym. Prowadzą Humbabę do swojego ogrodu , pokazują mu swój domek na kasztanowcu i wypowiadają pierwsze życzenie. Proszą by cały ogród był pełen ciastek i słodyczy. I za chwilę pierwsza ochota spełnia się na ich oczach. Babeczki, marcepanowa trawa, lizaki, bananowe pianki są wszędzie. Drzewa zamiast liści też są pokryte słodkimi smakołykami. Chłopcy wpadają w amok. Wszystkiego próbują, smakują, objadają się. Resztą wypychają swoje kieszenie . Ogród jest jak zaczarowany . Przychodzi pora na drugie życzenie. Czego dotyczyła kolejna prośba chłopców do strażnika lasu? Jakie niosła za sobą konsekwencje? Czy w rezultacie Humbaba spełnił obiecane trzy życzenia Uno i Matiemu? Wszystkiego dowiecie się z lektury. Będziecie przeżywać z chłopcami świetną przygodę. A obrazki kolorowe zadowolą każdego. W niedzielę pójdziemy z dzieciakami na pchli targ poszukać takiej zakorkowanej niebieskiej butelki. W ostateczności może być czerwona. A może znajdziemy tam jeszcze inne niecodzienne rarytasy i perełki. Już nie możemy się doczekać!
Anka - awatar Anka
oceniła na102 lata temu
Z muchą na luzie ćwiczymy buzie, czyli zabawy logopedyczne dla dzieci Marta Galewska-Kustra
Z muchą na luzie ćwiczymy buzie, czyli zabawy logopedyczne dla dzieci
Marta Galewska-Kustra Joanna Kłos
Warto kupić i ćwiczyć z dziećmi logopedyczne zagwozdki, by nasze pociechy w przyszłości być dobrze zrozumiane przez otoczenie. Książka zawiera zabawne wierszyki, uczenie się z niej to przyjemność, nie praca. Nie mozna też nie wspomnieć o przepięknych, uroczych rysunkach Pani Joanny Kłos. Warto!
Melissa Tygrys - awatar Melissa Tygrys
ocenił na73 lata temu
O! Kapelusz! Jon Klassen
O! Kapelusz!
Jon Klassen
Akcja książki rozgrywa się na Dzikim Zachodzie. Właśnie tam pośród piachu, kaktusów i kamieni Jon Klassen osadza dwa żółwie i jeden kapelusz wzbudzający pożądanie obu kompanów. Przyglądają mu się, przymierzają, stwierdzają, że obu jest w nim do twarzy. W końcu przyjaciele zgodnie przyznają, że skoro kapelusz jest jeden, a ich jest dwóch, to powinni zostawić kapelusz za sobą i iść dalej. Czy ten prosty plan się powiedzie? Historia żółwi i kapelusza podzielona została na trzy części: Kapelusz, Zachód słońca, Noc. Na narrację jest tutaj więcej miejsca niż w przypadku poprzednich dwóch części trylogii z uwagi na wydłużenie książki z 32 do 48 stron. Klassen oprawił swą opowieść niezwykle zgraną paletą barw, która idealnie oddaje upływające snującym się żółwiom godziny. Kolory subtelnie przechodzą od przydymionego pudrowego różu przez ciemniejące pomarańcze i brązy zachodzącego słońca do czerni nieba rozświetlonego migocącymi gwiazdami. Podobnie jak w przypadku wcześniej wydanych książek Jona Klassena w „O! Kapelusz” kluczową rolę odgrywa lekko nieobecny wyraz twarzy bohaterów i zdające się mówić wszystko oczy. Spojrzenia żółwi budują napięcie niemal jak w filmach Tarantino. Brakuje tylko muzyki z westernu „Dobry, zły i brzydki”, ale tę pewnie niejeden czytelnik podświadomie nuci w trakcie lektury. Książki łączy także duży i wyraźny krój pisma, co czyni je atrakcyjnymi dla dzieci rozpoczynających przygodę z samodzielnym czytaniem... To tylko część recenzji, którą przygotował Dżin. Więcej znajdziecie na stronie: http://dzinztomikiem.pl/ksiazka-z-glowy-o-kapelusz-jon-klassen/
Dżin_z_tomikiem - awatar Dżin_z_tomikiem
ocenił na88 lat temu
Proszę mnie przytulić Przemysław Wechterowicz
Proszę mnie przytulić
Przemysław Wechterowicz Emilia Dziubak
Nie od dziś wiadomo, że przytulanie ma magiczną moc. Nasi bohaterowie doskonale o tym wiedzą i wpadają na szalony pomysł – chcą sprawić, by każdy mieszkaniec lasu miał lepszy dzień. Jak? To proste – przytulając go! Tak, dobrze słyszeliście! W planie jest absolutnie każdy – od bobra i gąsienicy, przez myśliwego, aż po wilka czającego się na Czerwonego Kapturka. Nie ominą też łosia, łasicy, dwóch zajęcy, a nawet… anakondy, która wpadła z wizytą do zaskrońca! Przytulaskowy atak nadciąga – nikt nie jest bezpieczny! Ale… czy na pewno nikogo nie pominęli? Tego już musicie dowiedzieć się sami! To ciepła, pełna humoru i pięknych ilustracji historia, która pokazuje dzieciom, że czasem zwykły przytulas może zdziałać cuda – poprawić humor, dodać otuchy, a nawet wywołać uśmiech tam, gdzie najmniej się go spodziewacie. Sprawdźcie razem z dziećmi, ile misiowych uścisków padnie w tym lesie!
DecuStyle - awatar DecuStyle
ocenił na81 rok temu
Potrzebuję mojego potwora Amanda Noll
Potrzebuję mojego potwora
Amanda Noll
Z mojej perspektywy niezbyt dobra - moja wątpliwość dotyczy tego, że po co straszyć dzieci, z których jakaś część nigdy nie wpadła nawet na pomysł potwora pod łóżkiem? Z perspektywy mojego dziecka (lat niespełna 7) - przeczytaj jeszcze raz, to jest fajne. Mimo wszystko jakoś średnio oceniam książki z tak małą ilością tekstu i z tak nikłym przesłaniem.
Joseheim - awatar Joseheim
ocenił na62 lata temu
Mój tato jest niedźwiedziem Nicola Connelly
Mój tato jest niedźwiedziem
Nicola Connelly Annie White
Przyjemna, ale bez rewelacji. W przypadku dziecka 2.5rocznego muszę dodatkowo trochę "szyć" i dorabiać do historii narrację bo to co jest nie wystarcza. Jeśli (zgodnie z opisem) książka miałaby służyć budowaniu bliskości z dzieckiem powinno być w niej jednak więcej ku temu okazji. Więcej uczuć, przytulasów, więcej emocji.
Marta - awatar Marta
oceniła na65 lat temu
Noc bez księżyca Etgar Keret
Noc bez księżyca
Etgar Keret Shira Gefen
Niech za rekomendację świadczy to, że czytałem dziecku tę książkę dwa razy, nie wiedząc kto jest jej autorem, za każdym razem zachwycając się pięknym językiem, opowiedzianą historią jak i ilustracjami. Nie działało na mnie nazwisko autora ani tłumacza, tylko czysta i piękna literatura. Rewelacja, uwielbiam takie niespodzianki.
siekierowy - awatar siekierowy
ocenił na87 lat temu
A ja nie chcę być księżniczką Grzegorz Kasdepke
A ja nie chcę być księżniczką
Grzegorz Kasdepke Emilia Dziubak
Ostatnimi czasy na fali gender i walki o bycie wolną i niezależną kobietą/ dziewczynką powstaje wiele książek i publikacji, dla dorosłych oraz dzieci. I bardzo dobrze. Ale ja ciut przewrotnie chciałam zaprezentować moją ukochaną książkę sprzed czterech lat. Marysia nie chce być księżniczką. I ja się jej nie dziwie. Bo kto chciałby siedzieć w wieży i czekać... czekać na rycerza i wybawcę. Kto chciały tyle czasu pozostawać w jednym miejscu i się nudzić? Przecież lepsze są przygody. Dziewczynka wykorzystuje historie o księżniczkach by na ich kanwie wcielać się w inne role. Dużym powodzeniem cieszy się smok, który głośno ryczy oraz kupa kości... A co na to rodzina? W pierwszej chwili patrzą sceptycznie, ale koniec końców dają się wciągnąć do zabawy. Historia jest dość prosta i krótka ale zabawna oraz wciągająca. Autor przewrotnie podchodzi do stereotypowych ról, przez co książka zyskuje na wartości. A ilustracje Emilii Dziubak to majstersztyk.
Apo - awatar Apo
ocenił na71 rok temu
Dzieci to koszmarne zwierzątka domowe Peter Brown
Dzieci to koszmarne zwierzątka domowe
Peter Brown
Pojawiająca się tutaj opinia o książeczce dla dzieci musi mieć swoje wyjaśnienie. Ma to związek z pewnym projektem, który się dzieje i zwie Biblioteką Małego Człowieka. Projekt jest domowy i polega z grubsza na tym, żeby skompletować biblioteczkę dla potomnych. Na razie owi są w planach, zapas książek jednak się dzieje. Wciągnęły mnie te cudowności, od "Map" Mizielińskich zaczynając, i wpadłam w ciąg kupowania i zbierania literatury dla potomnych. Ogarnął mnie paniczny strach, że wydadzą, nakład się skończy, a to taka fajna książka! Kurczowo trzymam się myśli, że większość czytających przyszłych matek tak po prostu ma. Książki nie będą oceniane, jedynie opisywane na gorąco, kilkoma słowami. Sama szukałam niedawno opinii o literaturze dziecięcej, więc nikt się pewnie o to nie obrazi. Szczególnie, że większość blogerek, które znam albo mamami zaraz zostaną, albo już nimi od (nie)dawna są! Nie mam na stanie małego testera, który oceni brutalnie czy to się w ogóle do czytania nadaje, jednak dużo frajdy sprawia mi odmładzanie mózgu. Dzisiaj na ruszcie opowiastka o przecudnym tytule "Dzieci to koszmarne zwierzątka domowe". Inspiracją dla autora było autentyczne przeżycie z dzieciństwa, kiedy to zapragnął przygarnąć żabę. Historia niedźwiedzicy - Lucyny Beaty Niedźwiedzińskiej (love!),która pewnego dnia w lesie znajduje małego chłopca Piskacza i zabiera go go domu. Piskacz, jak to zwierzak z lasu, ani kuwety obsłużyć nie umie, ani zachować się na proszonych herbatkach też nie za bardzo. Historyjka przewrotna, zabawna, a przede wszystkim przeurocza. Fajna jest też kreska Petera Browna - nieco geometryczna, ale też mocno retro. Oddanie rysunkiem entuzjazmu Lusi jest bezbłędne. Sporo tu smaczków, które pewnie wpadną w oko dokładnym oglądaczom. No czytałabym i do tego właśnie zachęcam! Opinia ukazała się uprzednio na moim blogu: bazgradelko.blogspot.com
orchisss - awatar orchisss
ocenił na810 lat temu

Cytaty z książki Dzień z życia Czu

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Dzień z życia Czu