Jędrne kaktusy

Wawrzyniec Prusky – popularny przed dekadą bloger – przestał już pisać i ogranicza się do skromnej działalności na Facebooku. Pozostały po nim dwie książki. Jędrne kaktusy to jego debiut, a zarazem zbiór najciekawszych wpisów z bloga, oczywiście poprawionych i niekiedy też przeredagowanych, uzupełnionych o parę nowych historyjek. Osoby, które bloga śledziły na bieżąco, pewnie były rozczarowane – w większości dostały materiał, który już znały. Cała reszta mogła jednak liczyć na sporą porcję dobrej zabawy.

Wawrzyniec to alter ego gorzowianina Pawła Klimczaka, człowieka całkowicie zwyczajnego. Wawrzyniec ma ukochaną żonę Mżonkę, syna zwanego Dziedzicem, a z czasem dorabia się też Potomki. Pracuje w niewielkiej firmie informatycznej, gdzie dowodzi grupką Wenusjanek, ale niechętnie o niej pisze. Niezbyt dużo miejsca poświęca też swojemu najlepszemu kumplowi, Rabiemu. Znacznie więcej czasu poświęca obserwowaniu swojego życia rodzinnego oraz osiedlowego, wreszcie oglądanym filmom czy nawet meczom piłkarskim.

Niezwykłe jest to, że u Wawrzyńca zwykły spacer z synem na pobliską łąkę zamienia się w niebezpieczną, a przede wszystkim zabawną wyprawę. Podobnie wizyta w fikolandzie, próba zakupienia marynarki czy butów, wreszcie zwykła poranna pobudka zafundowana mu przez dziedzica. Odpowiedni dobór słów, subtelna stylizacja zamieniająca na przykład rozmowę przy stole w posiedzenie plenarne, wreszcie olbrzymia wyobraźnia autora pozwalająca mu wyczarować nieraz bardzo alternatywną rzeczywistość, zamieniają te krótkie historyjki w prawdziwe perełki. Swoje robi też zmysł obserwacji Wawrzyńca, który z wielką łatwością wyłuskuje absurdy życia codziennego. A tych, jak wiadomo, nie brakuje.

Recenzja:
https://zdalaodpolityki.pl/2018/07/31/jedrne-kaktusy/

Wawrzyniec Prusky – popularny przed dekadą bloger – przestał już pisać i ogranicza się do skromnej działalności na Facebooku. Pozostały po nim dwie książki. Jędrne kaktusy to jego debiut, a zarazem zbiór najciekawszych wpisów z bloga, oczywiście poprawionych i niekiedy też przeredagowanych, uzupełnionych o parę nowych historyjek. Osoby, które bloga śledziły na bieżąco,...

Cudowna, przezabawna i rodzinna książka. Ciepło wprost bije ze stron a czytelnik czuje się członkiem Wawrzyńcowej familii.
Dla wielbicieli Joanny Chmielewskiej jak najbardziej, w końcu autor jest jednym z nich.

Cudowna, przezabawna i rodzinna książka. Ciepło wprost bije ze stron a czytelnik czuje się członkiem Wawrzyńcowej familii.
Dla wielbicieli Joanny Chmielewskiej jak najbardziej, w końcu autor jest jednym z nich.

genialny rozweselacz

genialny rozweselacz

Zawsze kiedy kolejny dzień z dzieciakami wydaje mi się wysiłkiem ponad siły, sięgam i czytam fragment - pomaga :)

Zawsze kiedy kolejny dzień z dzieciakami wydaje mi się wysiłkiem ponad siły, sięgam i czytam fragment - pomaga :)

Rewelacyjna książka!! I ten tytuł, który cały czas przekręcam :-P Jeszcze nigdy nie czytałam książki tak zabawnej. Przy każdej kolejnej stronie przynajmniej raz wybuchałam śmiechem. Te drobne niepowodzenia dnia codziennego autor przedstawia w taki sposób, że człowiek płacze... ze śmiechu. Po skończeniu książki, szybko zaczęłam przeszukiwać internet w poszukiwaniu bloga na podstawie którego książka była napisana, bo łaknęłam więcej. Na poprawę humoru nie ma chyba nie znajdziecie lepszej książki :-)

Rewelacyjna książka!! I ten tytuł, który cały czas przekręcam :-P Jeszcze nigdy nie czytałam książki tak zabawnej. Przy każdej kolejnej stronie przynajmniej raz wybuchałam śmiechem. Te drobne niepowodzenia dnia codziennego autor przedstawia w taki sposób, że człowiek płacze... ze śmiechu. Po skończeniu książki, szybko zaczęłam przeszukiwać internet w poszukiwaniu bloga na...

Dawno, dawno temu byłem czytelnikiem Wawrzyńcowego bloga, a książka odświeżyła wiele dobrych historii, które tam opisał. Polecam gorąco fanom lekkiego pióra i prześmiesznych familijnych historii :)

Dawno, dawno temu byłem czytelnikiem Wawrzyńcowego bloga, a książka odświeżyła wiele dobrych historii, które tam opisał. Polecam gorąco fanom lekkiego pióra i prześmiesznych familijnych historii :)

Pierwsza ksiazka ktora zainteresowal sie Moj Maz z racji tego ze wciaz sie smialam w rezultacie ksiazke czytalismy sobie na glos oboje smiejac sie do lez . Polecam kazdemu na poprawe humoru.

Pierwsza ksiazka ktora zainteresowal sie Moj Maz z racji tego ze wciaz sie smialam w rezultacie ksiazke czytalismy sobie na glos oboje smiejac sie do lez . Polecam kazdemu na poprawe humoru.

Czy blog może zostać wydany w papierowej formie?

Okazuje się, że tak, a przykładem są właśnie „Jędrne kaktusy”. Niech nikogo nie zmylą okładka i tytuł. W książce, w formie blogowych notatek, opisane są codzienne sytuacje z życia trzyosobowej (przynajmniej na początku) rodziny. Brzmi nudno? Może i tak. Jednak po przeczytaniu pierwszej strony od razu zmienia się zdanie na ten temat.

Wawrzyniec przedstawia wszystko w oryginalny i jednocześnie zabawny sposób. Podejrzewam, że w niejednej osobie wzbudził wiele skojarzeń związanych z własnym rodzicielstwem, a zdarzenia opisane w książce pomimo zwyczajności zostały przedstawione w taki sposób, że wywołują uśmiech na twarzy. Żeby tylko! Niejednokrotnie złapałam się na głośnym śmiechu – całe szczęście, że czytałam „Jędrne kaktusy” w domu. Jak wiadomo dzieci potrafią zaskoczyć, a dodatkowo Wawrzyniec jest na tyle spostrzegawczy, że nawet z niezauważalnego pośród szarej rzeczywistości momentu potrafi stworzyć dowcipną anegdotę.

Oprócz życia rodzinnego niejednokrotnie pojawiają się także historie z przeszłości autora – oczywiście utrzymane w tym samym klimacie. Zdarzają się też momenty poważne, przede wszystkim zakończenie zmusza do refleksji, jednak nawet nieliczne smutne, a nawet dramatyczne momenty okraszone są szczyptą humoru.

Książka jest niezwykle zabawna, a co za tym idzie – idealna na poprawę humoru. Może nie jest to pozycja dla wszystkich ze względu na specyficzne poczucie humoru autora, ale zważywszy, że powstała na podstawie blogu ogłoszonego przez internautów Blogiem Roku 2005 w kategorii Męski punkt widzenia, znajdzie się wielu, którzy z chęcią się przy niej zrelaksują. Ja osobiście będę wspominać jej lekturę z uśmiechem na twarzy.

Blog Wawrzyńca (a właściwie Pawła Klimczaka) można znaleźć pod adresem: http://wawrzyniecprusky.blog.onet.pl/

Więcej moich opinii znajdziesz na: http://oczarowanaksiazkami.blogspot.com/

Czy blog może zostać wydany w papierowej formie?

Okazuje się, że tak, a przykładem są właśnie „Jędrne kaktusy”. Niech nikogo nie zmylą okładka i tytuł. W książce, w formie blogowych notatek, opisane są codzienne sytuacje z życia trzyosobowej (przynajmniej na początku) rodziny. Brzmi nudno? Może i tak. Jednak po przeczytaniu pierwszej strony od razu zmienia się zdanie na...

Lekko, dowcipnie, z przymrużeniem oka o życiu z punktu widzenia Wawrzyńca Prusky'ego - męża, ojca, pracownika, sąsiada, autora bloga.
Książka stanowi idealną rozrywkę, nie raz uśmiałam się do łez, tak jak i cała moja rodzina, którą namówiłam do przeczytania.
Okazuje się, że zwyczajne codzienne życie wcale nie jest takie zwyczajne, wystarczy tylko spojrzeć na nie z innej perspektywy ;-) Polecam.

Lekko, dowcipnie, z przymrużeniem oka o życiu z punktu widzenia Wawrzyńca Prusky'ego - męża, ojca, pracownika, sąsiada, autora bloga.
Książka stanowi idealną rozrywkę, nie raz uśmiałam się do łez, tak jak i cała moja rodzina, którą namówiłam do przeczytania.
Okazuje się, że zwyczajne codzienne życie wcale nie jest takie zwyczajne, wystarczy tylko spojrzeć na nie z innej...

Przyznam szczerze, że od poczatku zaciekawił mnie tytuł. Książka zabawna, interesująca i wciągająca.

Momentami tak się smiałem, że oplułem książkę - kilkakrotnie :)

Szczerze polecam. :)

Przyznam szczerze, że od poczatku zaciekawił mnie tytuł. Książka zabawna, interesująca i wciągająca.

Momentami tak się smiałem, że oplułem książkę - kilkakrotnie :)

Szczerze polecam. :)