Rage

Podobno jest to tom dziewiętnasty cyklu „Alex Delaware”. Piszę „podobno”, bo w zależności od wydawcy, numery tomów cykli (niekoniecznie akurat tego) bywają różne. Często pojawia się też kłopot z tym liczeniem, bo czy przyjąć chronologię wydarzeń, czy lat, w których powieści były wydawane. Ale... mniejsza z tym. Książki Jonathana Kellermana stanowią zwykle zamkniętą całość, więc nie trzeba koniecznie czytać ich w określonej kolejności.
Bohaterami powieści Kellermana z tego cyklu są: doktor psychologii, konsultant policji, a czasem i sądów, Alex Delaware oraz policjant pederasta, w tym tomie już porucznik, Milo Sturgis, prywatnie przyjaciel Alexa Delaware. Akcja tej i innych powieści toczy się zwykle w rozległym hrabstwie Los Angeles i okolicy.

Dwóch trzynastolatków uprowadziło w centrum handlowym dwuletnią dziewczynkę, którą bardzo szybko zabili. Jeden z nich to duży na swój wiek, solidnie zbudowany, wysoki chłopak, wyraźnie opóźniony w rozwoju. Drugi to przebiegły i inteligentny mały bydlak, kanalia i szuja, cwaniak o inteligencji wyższej od przeciętnej.
Chłopcy szybko zostali złapani, a sędzia, który prowadził sprawę, zwrócił się do Alexa Delaware z oficjalną prośbą o ich przebadanie, a konkretnie stwierdzenie, czy można ich sądzić, jak osoby dorosłe. Psycholog wydaje dość enigmatyczną opinię i ostatecznie mordercy trafiają do dwóch różnych domów poprawczych. Mają tam spędzić czas do dwudziestego piątego roku życia, chyba, że sąd zwolni ich przedterminowo za dobre sprawowanie.

Ten bardziej rozgarnięty chłopak przeżył w tym środowisku miesiąc – zadarł z gangami w ośrodku i zginął z podciętym gardłem. Drugi, ten upośledzony, spędził w ośrodku dla młodocianych przestępców osiem lat, a po wyjściu skontaktował się telefonicznie z Alexem Delaware – chciał porozmawiać, może coś wyznać; powtarzał, że jest dobrym człowiekiem. Psycholog zgodził się na spotkanie w miejscu publicznym, ale młody człowiek się nie zjawił. Wkrótce policja znalazła jego zwłoki w rowie przy autostradzie – dostał kulę w skroń.

W tym momencie ta historia dopiero się właściwie zaczyna. Sturgis i Delaware starają się odkryć, co, jak i dlaczego się stało. Czemu chłopak nie zjawił się na umówione spotkanie, to dość jasne, pewnie już nie żył, ale, co chciał wyznać? Czy śmierci obu młodocianych zabójców w odstępie ośmiu lat, miały ze sobą jakiś związek? Czy możliwe, żeby była to zemsta ojca zamordowanej dwulatki? Pytań i wątpliwości jest wiele, ale z czasem pojawia się ich coraz więcej.

Powieści Kellermana z Alexem Delaware pokazują okręg Los Angeles w sposób dość przygnębiający. To nie tylko Rodeo Drive, ulica w Beverly Hills w hrabstwie Los Angeles i rezydencje aktorów, piosenkarzy i innych gwiazd. Autor pokazuje inne Los Angeles, pełne biedy, przemocy, przestępstw, narkomani, prostytucji, bezrobocia i beznadziei.

Mam drobny kłopot z oceną tej powieści, bo jest kilkadziesiąt razy lepsza niż wyroby mistrzów polskiego kryminału i królowych polskiej sensacji, cóż... Jonathan Kellerman to po prostu pisarz z prawdziwego zdarzenia, ale jednocześnie, jak na Kellermana, „Wściekłość” jest raczej średniej jakości.

Podobno jest to tom dziewiętnasty cyklu „Alex Delaware”. Piszę „podobno”, bo w zależności od wydawcy, numery tomów cykli (niekoniecznie akurat tego) bywają różne. Często pojawia się też kłopot z tym liczeniem, bo czy przyjąć chronologię wydarzeń, czy lat, w których powieści były wydawane. Ale... mniejsza z tym. Książki Jonathana Kellermana stanowią zwykle zamkniętą całość,...

Nieźle napisane,

Nieźle napisane,

Kryminał-czytadło jakich wiele, nic szczególnego, ale jakąś tam rozrywkę daje.

Kryminał-czytadło jakich wiele, nic szczególnego, ale jakąś tam rozrywkę daje.

Fabuła dobra natomiast dość przewidywalna. A ilość błędów w książce aż szczypie w oczy.

Fabuła dobra natomiast dość przewidywalna. A ilość błędów w książce aż szczypie w oczy.

Pan Kellerman cały czas pokazuje iście diaboliczne oblicze Miasta Aniołów. W jego książkach egzystencja w fabryce snów to nie blichtr, zabieganie o sławę, życie na pokaz, jak można by się spodziewać, tylko narkomania, bezdomność, bieda, oszustwa, przekręty wszelkiej maści, wykorzystywanie systemu przez jakichś cwaniaków, a niekiedy zbrodnie, które potrafią zmrozić krew w żyłach. „Wściekłość” pod tym względem nie różni się za wiele od wcześniejszych części opisujących przygody Milo Sturgisa I Alexa Delaware’a. Panowie ponowie stworzyli doskonale uzupełniający się duet i doszli po nitce do kłębka. Z zalew różnych tropów, z istnego szamba, w jakim zdaje się tonąć całe miasto sprawnie wyłowili kolejne części układanki i ułożyli ją w kompletny obrazek.

Książka zaczyna się ciekawie, bo od telefonu, jaki odbiera Alex od mordercy, a konkretnie od młodego lekko opóźnionego w rozwoju chłopaka, który tyle co został zwolniony z zakładu poprawczego po odbyciu kary za zamordowanie małej dziewczynki. Jeden telefon pociąga za sobą pasmo wydarzeń, które koniec końców prowadzą do odkrycia potworności kryjących się za fasadą miłych uśmiechów, chęci niesienia pomocy, rzekomego czynienia dobra, etc. Jak to zwykle bywa, to co wygląda za pięknie by mogło być prawdziwe, prawdziwe nie jest. Ciekawostką jest opisanie manipulacji wyniesionej wręcz do poziomu sztuki.

Fajnie napisane, choć bez nagłych zwrotów akcji, czy scen trzymających w napięciu.

Pan Kellerman cały czas pokazuje iście diaboliczne oblicze Miasta Aniołów. W jego książkach egzystencja w fabryce snów to nie blichtr, zabieganie o sławę, życie na pokaz, jak można by się spodziewać, tylko narkomania, bezdomność, bieda, oszustwa, przekręty wszelkiej maści, wykorzystywanie systemu przez jakichś cwaniaków, a niekiedy zbrodnie, które potrafią zmrozić krew w...

Ksiązka opisuje rozwiazywanie zbrodni przez psychologa i policjanta. Nie ma w niej wartkiej akcji ale ciekawie opisane analizy i hipotezy stawiane przez glownych bohaterow

Ksiązka opisuje rozwiazywanie zbrodni przez psychologa i policjanta. Nie ma w niej wartkiej akcji ale ciekawie opisane analizy i hipotezy stawiane przez glownych bohaterow

Nie porwało mnie. Nie mogłam się skupić za bardzo na fabule. Za dużo informacji na raz i w sumie to nie wiadomo do końca kto zabił.

Nie porwało mnie. Nie mogłam się skupić za bardzo na fabule. Za dużo informacji na raz i w sumie to nie wiadomo do końca kto zabił.

Makabryczna zbrodnia na dwuletniej dziewczynce to dla każdej normalnie odczuwającej istoty szczyt bezsensownego okrucieństwa. A jednak w tym przypadku okazuje się być zaledwie ziarenkiem ze stosu "dokonań" pewnego psychopaty.

Makabryczna zbrodnia na dwuletniej dziewczynce to dla każdej normalnie odczuwającej istoty szczyt bezsensownego okrucieństwa. A jednak w tym przypadku okazuje się być zaledwie ziarenkiem ze stosu "dokonań" pewnego psychopaty.

hm ksiazka noc dosc ciekawa watek tego taki ze jest wrazenie jak by sie duzo filmow amrykanskich z takim udzialem ogladalo,do samego konca ksiazka trzyma niby tam podejrzenia sa jakies ale podejrzenia w zasadzie konczy sie podejrzeniami tylko bo jaka pewnosc ze to był drew? czy te zakonczenie sugeruje ze bedzie dalsza seria tej powiesci? a w rzeczywistosci pewnie mordercami okaze sie ta uciekaja dwojka zakochanych

hm ksiazka noc dosc ciekawa watek tego taki ze jest wrazenie jak by sie duzo filmow amrykanskich z takim udzialem ogladalo,do samego konca ksiazka trzyma niby tam podejrzenia sa jakies ale podejrzenia w zasadzie konczy sie podejrzeniami tylko bo jaka pewnosc ze to był drew? czy te zakonczenie sugeruje ze bedzie dalsza seria tej powiesci? a w rzeczywistosci pewnie...

"Wściekłość" to historia policyjnego dochodzenia, widziana oczyma doktora Alexa Delaware - psychologa dziecięcego, współpracującego z wymiarem sprawiedliwości. Wszystko zaczyna się od morderstwa malutkiej Kristal Malley, do którego przyznają się młodzi chłopcy - zdegenerowany Troy i lekko opóźniony w rozwoju Rand. Doktor Delaware poprzez swoja pracę ma wykazać, czy w trakcie popełniania zbrodni chłopcy myśleli i postępowali jeszcze jak nieświadome dzieci, czy już kalkulowali chłodno okoliczności jak dorośli przestępcy.
Sprawa wydaje się być oczywista, a rozwiązanie nasuwa się samo. Jednak z biegiem czasu, u boku Alexa i jego przyjaciela - porucznika Milo Sturgisa, odkrywamy coraz to nowe okoliczności, które podważają wszystkie postawione dotychczas tezy i zbudowane teorie. Im dalej na przód, tym bardziej wszystko się komplikuje. Wkrótce do pierwszego morderstwa dochodzą kolejne, wydają się ze sobą łączyć. Przyjaciele prowadzą śledztwo na własną rękę i nie wszystko co robią jest zgodne z prawem, jednak ich upór prowadzi do odkrycia przerażającej prawdy...
No dobra, jej okrucieństwo i ohyda zależą od stopnia zżycia się z ofiarami i wczucia w świat przedstawiony. Ja się zbratałam bardziej z twardym porucznikiem Sturgisem, a historię potraktowałam czysto rozrywkowo, wiec nie wstrząsnęła mną jakoś potwornie. Co nie oznacza, że nie jest w stanie zainteresować czytelnika, o nie! Książka jest dobra i wciągająca! Naprawdę można się wczuć w "przesłuchania", śledzenie, życie psychologa, pracę detektywa - jest ciekawie, bez zbędnego bełkotu i opisów. Przeważają dobrze skonstruowane dialogi, które unoszą wyobraźnię czytelnika właśnie tam, gdzie zażąda autor, a dodatkowym tego plusem jest fakt, że całość czyta się szybko, sprawnie i co najważniejsze - przyjemnie.

"Wściekłość" to historia policyjnego dochodzenia, widziana oczyma doktora Alexa Delaware - psychologa dziecięcego, współpracującego z wymiarem sprawiedliwości. Wszystko zaczyna się od morderstwa malutkiej Kristal Malley, do którego przyznają się młodzi chłopcy - zdegenerowany Troy i lekko opóźniony w rozwoju Rand. Doktor Delaware poprzez swoja pracę ma wykazać, czy w...