Obietnica kłamstwa

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Ależ mnie wciągnęła. Przeczytałem w jeden dzień. Może i ma swoje mankamenty, ale mi bardzo podeszła. Jak na kryminalisko - super.

Ależ mnie wciągnęła. Przeczytałem w jeden dzień. Może i ma swoje mankamenty, ale mi bardzo podeszła. Jak na kryminalisko - super.

Na początek muszę się przyznać, że nie byłam w stanie przeczytać do końca tej książki z uwagi na jej absurdalną i infantylną fabułę dt. śledztwa i rozprawy sądowej.
Książka jest bardzo nierówna. Pierwsza część do momentu odnalezienia ciała jest sensowna, logiczna i psychologicznie wiarygodna. Jednak druga część od chwili rozpoczęcia śledztwa jest całkowicie pozbawiona sensu i świadczy o tym, że autor nie miał bladego pojęcia o procedurach policyjnych i sądowych. Wymienię absurdy wymyślone przez autora, a mające na celu doprowadzenie bohatera na salę sądową w charakterze oskarżonego:
1. Policja zastaje go na miejscu zbrodni i mimo że ma on sensowne, chociaż dziwaczne wyjaśnienie poparte dowodami, jest ono całkowicie zignorowane nie tylko przez policję, ale również przez jego adwokata;
2. Dowodem przeciwko bohaterowi jest nóż znaleziony w pobliżu domu ofiary, mimo że na nożu nie ma odcisków palców bohatera, ani śladów krwi jest on bez wątpliwości uznany za własność bohatera zarówno przez policję, jak i jego adwokata;
3. W mieszkaniu bohatera policja znajduje list ofiary, w którym ofiara przyznaje, że jest szantażowana przez bohatera - list ten jest kolejnym dowodem przeciwko niemu: bohater ma wyjaśnienie dt. listu, mianowicie został on podrzucony przez kobietę, która była kilka dni wcześniej w jego mieszkaniu, na liście nie ma odcisków palców bohatera (ciekawe jak otworzył list?),jaki szantażysta zabija osobę szantażowaną? - mimo tego wszystkiego zarówno policja, jak i adwokat bohatera wierzą bez zastrzeżeń, że bohater ten list odebrał i z jego powodu zabił ofiarę;
4. Bohater ma alibi na czas popełnienia morderstwa, mianowicie jechał wtedy taksówką na miejsce zbrodni ze swojego mieszkania oddalonego o ok. 30 min. drogi, mimo to policja i adwokat twierdzą, że bohater mógł zabić ofiarę godzinę wcześniej i potem jechać drugi raz na miejsce zbrodni taksówką, aby załatwić sobie alibi - tylko po co miałby sobie załatwiać takie idiotyczne alibi, kiedy w przeciwnym wypadku nikt by go nie skojarzył z tą zbrodnią?
5. Rzekome narzędzie zbrodni rzekomo należy do bohatera i zostało następnie po umyciu porzucone w pobliżu domu ofiary - jakim idiotą musiałby być bohater (człowiek z wyższym wykształceniem, psycholog),aby zabijać z premedytacją człowieka własnym nożem, a następnie ten nóż porzucać w pobliżu miejsca zbrodni?
6. Jedyną rzeczą, która naprawdę jest obciążająca dla bohatera to jego obecność na miejscu zbrodni, jednak policja wie dokładnie, kiedy bohater wszedł do tego domu, bo uruchomił się alarm, a czas między uruchomieniem alarmu a przyjazdem policji był za krótki, żeby można było dokonać zbrodni, poza tym ciało jest już zimnawe, więc do morderstwa musiało dojść, gdy bohater był daleko od miejsca zbrodni (otwarte okno nic tu nie zmienia, bo minął zbyt krótki czas między morderstwem i odkryciem ciała).
Jednym słowem oskarżenie bohatera o tą zbrodnię nie ma żadnego sensu, a dowody przeciwko niemu są śmieszne i nielogiczne i świadczą raczej na jego korzyść, mimo tego i policja i jego adwokat wierzą, że mógł dokonać tego morderstwa. Jest to kompletny idiotyzm. W życiu nie czytałam tak źle skonstruowanej intrygi.

Na początek muszę się przyznać, że nie byłam w stanie przeczytać do końca tej książki z uwagi na jej absurdalną i infantylną fabułę dt. śledztwa i rozprawy sądowej.
Książka jest bardzo nierówna. Pierwsza część do momentu odnalezienia ciała jest sensowna, logiczna i psychologicznie wiarygodna. Jednak druga część od chwili rozpoczęcia śledztwa jest całkowicie pozbawiona sensu...

o! Takie książki to ja lubię. Takie na jeden kęs :) takie przy których nie ma nudy. Polecam gorąco!

o! Takie książki to ja lubię. Takie na jeden kęs :) takie przy których nie ma nudy. Polecam gorąco!

Howard Roughan

Howard Roughan

Genialna intryga, wartka akcja, nieszablonowi bohaterowie, błyskotliwe dialogi, trudne do przewidzenia zakończenie. Cóż więcej potrzeba? Jak dla mnie rewelacja!

Genialna intryga, wartka akcja, nieszablonowi bohaterowie, błyskotliwe dialogi, trudne do przewidzenia zakończenie. Cóż więcej potrzeba? Jak dla mnie rewelacja!

Ta książka mnie zachwyciła. Dawno nic mnie tak nie wciągnęło. Po ok 40 stronach nie byłam w stanie jej odłożyć. Mogło by się wydawać, że właściwie autor podaje nam wszystko "na talerzu". Przecież od początku jest wiadomo kto zabił więc cóż ciekawego może być w dowiedzeniu tego faktu. Nic bardziej mylnego. Autor właściwie robi czytelnika "w konia". Sądzimy że, wiemy wszytko - tak naprawdę nie wiemy nic. Ta książka ma dokładnie to czego szukam w kryminałach. Wartką i ciekawą akcje, tajemnice oraz zbrodnie. Dodajmy do tego pięknych i inteligentnych ludzi i mamy przepis na świetną powieść. Według mnie lepszą nawet od Cobena, którego uwielbiam. Tak więc polecam gorąco!

Ta książka mnie zachwyciła. Dawno nic mnie tak nie wciągnęło. Po ok 40 stronach nie byłam w stanie jej odłożyć. Mogło by się wydawać, że właściwie autor podaje nam wszystko "na talerzu". Przecież od początku jest wiadomo kto zabił więc cóż ciekawego może być w dowiedzeniu tego faktu. Nic bardziej mylnego. Autor właściwie robi czytelnika "w konia". Sądzimy że, wiemy wszytko...

Książkę wypożyczyła mi mama... I trafiła perfekcyjnie w mój gust. Jest rewelacyjna!
Chwili potrzeba, żeby się wciągnąć, ale koło setnej strony akcja tak przyspiesza, że nie sposób się od niej oderwać.
Cenię sobie dramaty sądowe, lubię dobry kryminał od czasu do czasu, uwielbiam narrację prowadzoną w pierwszej osobie i nienachalny wątek romansowy, będący smaczkiem, a nie główną osią fabuły. A jeśli głównym bohaterem jest psychoterapeuta (moje niezrealizowane marzenie...) to przepis na sukces (przynajmniej w moim przypadku) gwarantowany.
Perfekcyjnie skonstruowana intryga, wnikliwy charakter narratora, dużo emocji... Jestem jak najbardziej na tak.

Książkę wypożyczyła mi mama... I trafiła perfekcyjnie w mój gust. Jest rewelacyjna!
Chwili potrzeba, żeby się wciągnąć, ale koło setnej strony akcja tak przyspiesza, że nie sposób się od niej oderwać.
Cenię sobie dramaty sądowe, lubię dobry kryminał od czasu do czasu, uwielbiam narrację prowadzoną w pierwszej osobie i nienachalny wątek romansowy, będący smaczkiem, a nie...

Według mnie " Obietnica kłamstwa" to naprawdę świetna pozycja, warta polecenia i przeczytania. Jej głównym bohaterem jest psychoanalityk David Remler, którego życie przewraca się do góry nogami wraz z wizyta nowej pacjentki Samanthy Kent. Niebanalna fabuła to główna zaleta tej książki, dzięki której nie wieje nudą, a książkę czyta się szybko i z dużym zainteresowaniem.

Według mnie " Obietnica kłamstwa" to naprawdę świetna pozycja, warta polecenia i przeczytania. Jej głównym bohaterem jest psychoanalityk David Remler, którego życie przewraca się do góry nogami wraz z wizyta nowej pacjentki Samanthy Kent. Niebanalna fabuła to główna zaleta tej książki, dzięki której nie wieje nudą, a książkę czyta się szybko i z dużym...

Bardzo ciekawa i wciągająca książka. Ciekawa przede wszystkim pod tym względem, iż w dużej mierze przypomina dramat sądowy. Rozprawy sądowe, prokuratura, obrona, morderstwo, winny czy niewinny - to coś, co lubię. Ponadto styl pisarski Roughana bardzo, ale to bardzo przypadł mi do gustu. Po raz pierwszy miałam okazję przeczytać książkę, której jest on jedynym autorem, i stwierdzam, że lepiej wypada w takowej sytuacji, przynajmniej w porównaniu z powieściami, które Roughan napisał z Pattersonem.

"Obietnica kłamstwa" trzyma w napięciu niemalże od początku aż do końca. Mamy do czynienia z bohaterem-psychoterapeutą, który zostaje wplątany w zabójstwo przez jedną ze swoich pacjentek. Intryga została paskudnie i perfekcyjnie zaplanowana, toteż David Remler zostaje oskarżony o morderstwo i postawiony przed sądem. Z biegiem czasu na jaw wychodzą coraz to nowsze i ciekawsze informacje, osoby i sytuacje. Poznajemy interesujących bohaterów - prawników, sędziów, detektywów i podejrzanych. W kryminalnej atmosferze powieści jest też miejsce na wątek miłosny oraz pełne humoru dialogi.

Koniec książki zaskakujący, aczkolwiek mógłby być jeszcze bardziej ciekawy. Może spodziewałam się trochę innego obrotu wydarzeń, bardziej przekonujących motywów itp. Mam wrażenie, że przeczytałam już dość sporo książek w tematyce thrillerów i kryminałów, dlatego teraz jestem coraz bardziej wymagająca, i każdy kolejny utwór będzie musiał mnie naprawdę, ale to naprawdę pozytywnie zaskoczyć ;). Wracając do "Obietnicy kłamstwa", uważam, że to naprawdę bardzo dobry thriller. Spodziewałam się średniej lektury, a okazała się ona dużo lepsza. Polecam miłośnikom gatunku.

Bardzo ciekawa i wciągająca książka. Ciekawa przede wszystkim pod tym względem, iż w dużej mierze przypomina dramat sądowy. Rozprawy sądowe, prokuratura, obrona, morderstwo, winny czy niewinny - to coś, co lubię. Ponadto styl pisarski Roughana bardzo, ale to bardzo przypadł mi do gustu. Po raz pierwszy miałam okazję przeczytać książkę, której jest on jedynym autorem, i...