Wyprawa Fryderyka Augusta I do Inflant 1700–1701 w świetle wojny domowej na Litwie

Wg mnie jedna z najgorszych pozycji Inforteditions. Rozumiem, ze autor jest młody i niedoświadczony, niemniej jednak zamiast książki popularnonaukowej zaserwował czytelnikom dzieło ewidentnie naukowe a i to niezbyt udane. Wiele wyjaśnił już w tym temacie mój przedmówca. Ja się pod tym podpisuję i dodam od siebie, że w książce roi się wręcz od staropolskich cytatów. Ich ilość jest tak znaczna, że nie można wręcz skupić się na opowieści, tylko trzeba za każdym razem analizować tę staropolszczyznę pod kątem "o co w niej chodzi?". Podobno wplatanie starych cytatów to ulubiony sposób doktorantów by zrobić wrażenie na oceniających ich pracę profesorach. Ponadto autor nie pokusił się o jakiekolwiek własne refleksje i swój punkt widzenia na dane wydarzenie. Bezustannie w tekście analizuje jakieś źródła, powiem wręcz, polemizuje między nimi, wskutek czego nie dowiadujemy się na 100% czy dana jednostka liczyła tyle a tyle żołnierzy, czy do celu doszła rano czy po południu, czy zamysłem dowódcy było to czy tamto. Przyznam, ze miałem spory problem z ta książką, poza nielicznymi fragmentami, większość była ciężka, niestrawna i trudna w odbiorze. Nie polecam przeciętnemu czytelnikowi a i spodziewam się, ze na znawcy tematu, lubiącemu rozprawy naukowe, tez wrażenia nie zrobi. Ocena 3 tylko za dobre chęci młodego autora.

Wg mnie jedna z najgorszych pozycji Inforteditions. Rozumiem, ze autor jest młody i niedoświadczony, niemniej jednak zamiast książki popularnonaukowej zaserwował czytelnikom dzieło ewidentnie naukowe a i to niezbyt udane. Wiele wyjaśnił już w tym temacie mój przedmówca. Ja się pod tym podpisuję i dodam od siebie, że w książce roi się wręcz od staropolskich cytatów. Ich...

Monografia nieudolnej kampanii saskiej w Inflantach i wojny domowej na Litwie fascynuje tematyką, zwykle traktowaną po macoszemu. To praca warta sprawdzenia. Chylę czoła przed autorem, który napisał ją będąc w wieku maturalnym. Mimo wszystko szkoda, że nie poświęcił jeszcze kilku lat na doszlifowanie dzieła. Bo książka sporo traci z powodu chaotycznej narracji, karkołomnych konstrukcji stylistycznych i ogólnej egzaltacji autora.

Kto zliczy wszystkie "!" i "sic!" pojawiające się na kartach tej książki? Oczywiście to Inforteditions, więc nie brakuje też literówek. "Warunki zaprezentowane przez Piotr mogły budzić niepokój" - to jedno z moich ulubionych zdań. Na tej samej stronie mamy jeszcze raz ten sam błąd. Na str. 184 "szpanszrajteryja" to "doborowy oddział walczących w rozproszeniu strzelców". Na str. 223 "szpanszreitery" to już prawidłowo "kozły hiszpańskie". Takich kwiatków jest niestety więcej.

Poważni historycy wytknęli autorowi braki w bibliografii. Z perspektywy laika, bibliografia prezentuje się wystarczająco, chociaż zawsze może być lepiej. Gorzej jest z analizą informacji. Autor pieczołowicie zestawia dane z różnych źródeł i opracowań, niestety nie kończy tych rozważań klarownymi konkluzjami. Oczywiście czytelnik sobie poradzi, ale chodzi tu często o kwestie mało istotne (np. czy Wenedier to ta sama postać co Venediger). Rozważania o liczbie kompanii w saskich regimentach oraz te o polityce litewskiej są szczególnie niejasne. Miejscami za dużo w tej książce badawczej nadgorliwości i "dzielenia włosa na czworo", a za mało snucia opowieści o ludziach i wydarzeniach.

Jednym słowem książka nieco zbyt ambitna. Jako pozycja naukowa zawiera zbyt wiele błędów i nie wyczerpuje wszystkich źródeł. Z kolei jako pozycja popularnonaukowa jest trochę przyciężkawa.

Całość ratuje na szczęście sama historia. Bratobójcza bitwa pod Olkiennikami, polityczne intrygi, flegmatyczne oblężenie, rekwizycje, mocarstwowe plany Augusta i błyskotliwy kontratak Karola XII - zainteresowani wojną północną będą zadowoleni.

Monografia nieudolnej kampanii saskiej w Inflantach i wojny domowej na Litwie fascynuje tematyką, zwykle traktowaną po macoszemu. To praca warta sprawdzenia. Chylę czoła przed autorem, który napisał ją będąc w wieku maturalnym. Mimo wszystko szkoda, że nie poświęcił jeszcze kilku lat na doszlifowanie dzieła. Bo książka sporo traci z powodu chaotycznej narracji, karkołomnych...

Przeczytałem dość obszernymi fragmentami i już po nich mogę stwierdzić, że książka warta jest polecenia :)
Wyczerpujące opisy, bardzo dużo cytatów, przypisów dla ciekawskich, chcących niejako powiedzieć "sprawdzam".
Pozycja godna polecenia dla osób zaciekawionych okresem rządów Wettynów, pomagająca spojrzeć na pierwszy rok Wielkiej Wojny Północnej z szerszej perspektywy.

Przeczytałem dość obszernymi fragmentami i już po nich mogę stwierdzić, że książka warta jest polecenia :)
Wyczerpujące opisy, bardzo dużo cytatów, przypisów dla ciekawskich, chcących niejako powiedzieć "sprawdzam".
Pozycja godna polecenia dla osób zaciekawionych okresem rządów Wettynów, pomagająca spojrzeć na pierwszy rok Wielkiej Wojny Północnej z szerszej...