Jezus z Judenfeldu. Alpejski przypadek księdza Grosera

Niby fajnie się czyta, ale to już nie jest ten sam stary Grosser. Brakuje mi czegoś, bo przy końcu książki jakoś tak się dłużyło. Poprzednie części jednak miały to coś.

Niby fajnie się czyta, ale to już nie jest ten sam stary Grosser. Brakuje mi czegoś, bo przy końcu książki jakoś tak się dłużyło. Poprzednie części jednak miały to coś.

W zasadzie książka była rozczarowaniem. Widać że miało to być opowiadanie, a rozrosło się do osobnej powieści...

W zasadzie książka była rozczarowaniem. Widać że miało to być opowiadanie, a rozrosło się do osobnej powieści...

Pierwszy raz czytam książkę z cyklu o księdzu Groserze. Nie miałam też przyjemności z pisarzem. Możliwe, ze będzie to jednorazowa przygoda.
Szczerze - czytało się całkiem nieźle, choć taka narracja jest dla mnie już taka trochę zaśniedziała. Taka zbyt tekturowa, bez mięsistej, wyrazistej podstawy. Czasem miałam wrażenie, że autor chciał zbyt wiele zawrzeć w jednej powieści, zbyt dużo historii, wątków, a jednocześnie wszystko było zbyt płytkie, zwykłe opowiadanie historii obcym ludziom.

Pierwszy raz czytam książkę z cyklu o księdzu Groserze. Nie miałam też przyjemności z pisarzem. Możliwe, ze będzie to jednorazowa przygoda.
Szczerze - czytało się całkiem nieźle, choć taka narracja jest dla mnie już taka trochę zaśniedziała. Taka zbyt tekturowa, bez mięsistej, wyrazistej podstawy. Czasem miałam wrażenie, że autor chciał zbyt wiele zawrzeć w jednej...

Świetny pomysł na historię. Czyta się przyzwoicie

Świetny pomysł na historię. Czyta się przyzwoicie

Kolejna historia Grosera, nie tak porywająca jak pierwsze, ale może po prostu efekt nowości już zniknął. Jednak ciekawe postaci, ekumeniczny i historyczny kontekst, sprawiają, że rozmyślania Grosera nad istotą dobra i zła w każdym z ludzi każą zastanowić się, jak to jest z nami.

Kolejna historia Grosera, nie tak porywająca jak pierwsze, ale może po prostu efekt nowości już zniknął. Jednak ciekawe postaci, ekumeniczny i historyczny kontekst, sprawiają, że rozmyślania Grosera nad istotą dobra i zła w każdym z ludzi każą zastanowić się, jak to jest z nami.

Szukając czegoś ciekawego do sluchania w czasie przejazdów na trasie praca-dom trafiłam na taki audiobook. Muszę przyznać, że zaintrygował mnie tytuł, bo migdy wczesniej o księdzu Groserze nie słyszałam. Szczęśliwy traf chciał, że wybrałam akurat książkę wprowadzającą do serii.

Zostałam oczarowana! Barwne opisy piękna przyrody, ciekawe postaci, z którymi spotyka się na swojej drodze nasz główny bohater a także zagadka - subtelna, niejako ukryta w treści. A do tego sporo przemyśleń na temat Boga i religii, wszystko podane w bardzo atrakcyjnej formie.

Zdecydowanie sięgnę po kolejne ksiązki z tej serii i polecam, bo było to naprawdę ciekawe doświadczenie.

Szukając czegoś ciekawego do sluchania w czasie przejazdów na trasie praca-dom trafiłam na taki audiobook. Muszę przyznać, że zaintrygował mnie tytuł, bo migdy wczesniej o księdzu Groserze nie słyszałam. Szczęśliwy traf chciał, że wybrałam akurat książkę wprowadzającą do serii.

Zostałam oczarowana! Barwne opisy piękna przyrody, ciekawe postaci, z którymi spotyka się na...

muszę przeczytać jeszcze raz ...

muszę przeczytać jeszcze raz ...

Dla każdego coś innego...
Dla mnie była to kolejna lekka, przeczytana jednym tchem opowiastka o księdzu Groserze.
Ciekawi bohaterowie i ciekawe życiorysy, częste zwroty akcji.

Dla każdego coś innego...
Dla mnie była to kolejna lekka, przeczytana jednym tchem opowiastka o księdzu Groserze.
Ciekawi bohaterowie i ciekawe życiorysy, częste zwroty akcji.

Niniejszym zakończyłam ciekawą przygodę z księdzem Groserem. Ten tom, pewnie moglibyśmy nazwać go prequelem, opowiada historię, która zdarzyła się przed wydarzeniami z pozostałych tomów "Przypadków Księdza Grosera". Nie dość więc, że czasowo jest bardziej odległy od nas w 2019 r., to także dzieje się w Austrii, która i kulturowo jest od nas dość odległa. Z tych powodów jakoś trudniej było mi się tą historią zainteresować, niż poprzednimi tomami opowieści. Książka w głównym wątku "grzebie" w historii, przedstawiając nam postaci na różny sposób związane ze zbrodniami nazistowskimi podczas II wojny światowej. Dla mnie osobiście nie jest to w tym momencie jakiś palący problem, a to lubiłam w cyklu o Groserze - poruszanie kwestii, które są ważne w Kościele teraz. Jednak w odróżnieniu od pozostałych książek pojawia się tu na drugim planie wątek ekumenizmu (w takim otwartym wydaniu, jakie jest mi bliskie).
Odniosłam wrażenie, że obecność Grosera w tej historii była tylko pretekstowa - mało łączy się on z głównym wątkiem (tak, jakby autor miał tę historię w głowie, ale połączył ją poprzez Grosera z całym cyklem, żeby nie wydawać jej osobno...),a ja wolałabym jednak spędzić więcej czasu z tym niepokornym księdzem-pisarzem, niż przypadkowymi postaciami, które spotyka on na przymusowym pobycie w austriackich Alpach.

Niniejszym zakończyłam ciekawą przygodę z księdzem Groserem. Ten tom, pewnie moglibyśmy nazwać go prequelem, opowiada historię, która zdarzyła się przed wydarzeniami z pozostałych tomów "Przypadków Księdza Grosera". Nie dość więc, że czasowo jest bardziej odległy od nas w 2019 r., to także dzieje się w Austrii, która i kulturowo jest od nas dość odległa. Z tych powodów...

Przyjemna książeczka, jak inne z tej serii, może nieco więcej w niej humoru.
W warstwie ideologicznej natomiast nie ma ona najmniejszego nawet znaczenia. Marksiści doskonale wiedzieli, że aby zdominować świat białego człowieka musieli zaorać kościół katolicki. Zrobili to perfekcyjnie, aż do papieskiej tiary włącznie. Zabawne w tym wszystkim jest fakt, iż dzisiaj sam kościół katolicki nie zdaje sobie sprawy z faktu, że został już zaorany.
Dlatego ta miła książeczka, jak powiadam – nie ma żadnego znaczenia i jest wyłącznie czystą rozrywką, z przymrużeniem oka.

Przyjemna książeczka, jak inne z tej serii, może nieco więcej w niej humoru.
W warstwie ideologicznej natomiast nie ma ona najmniejszego nawet znaczenia. Marksiści doskonale wiedzieli, że aby zdominować świat białego człowieka musieli zaorać kościół katolicki. Zrobili to perfekcyjnie, aż do papieskiej tiary włącznie. Zabawne w tym wszystkim jest fakt, iż dzisiaj sam kościół...