Wilk

Interesująca książka fantastyczna.

Interesująca książka fantastyczna.

Książka, która brzmi jakby fanka Zmierzchu przeczytała właśnie podpalaczkę Kinga i postanowiła napisać połączenie obu powyższych

Książka, która brzmi jakby fanka Zmierzchu przeczytała właśnie podpalaczkę Kinga i postanowiła napisać połączenie obu powyższych

Margo z tłocznego i tętniącego życiem Nowego Jorku musi wyjechać do małego miasteczka Wolftown. Nagle staje się „tą nową”, a znalezienie przyjaciół w tak hermetycznym środowisku może okazać się trudne. Margo jednak nie jest typem osoby, który daje za wygraną. A co jeśli w „tej zapadłej dziurze” znajdzie nawet chłopaka…? I to nie zwykłego, ale pełnego mrocznych tajemnic…

„Nigdy nie zrozumiem chłopców. To zupełnie inny gatunek, ich zwoje mózgowe muszą jakoś inaczej funkcjonować.”

Bardzo cieszę się, że debiut autorki był pierwszą jej książką, po którą sięgnęłam. Pani Katarzyna jest teraz dobrze znaną autorką, a dla mnie niezwykle cenne było poznać ją z tej… najmniej doświadczonej strony, czytając pierwszą książkę, od której wszystko się zaczęło.

Cóż, sama autorka na wstępie zaznacza, że książka pewnie bardziej spodoba się nastolatkom niż dorosłym i tym o dziwo bardziej zachęciła mnie do jej przeczytania. Zamiast próbować się na siłę przypodobać, autorka pokazuje historię Margo, która powstała w jej nastoletnim umyśle. I myślę, że ta historia jest całkiem ciekawa!

Kocham motyw wilkołaków – praktycznie wszystko, co z nimi związane wezmę w ciemno. Dlatego też ten tytuł bardzo mnie skusił i – cieszę się, że go przeczytałam. Sama Margo potrafi być irytująca, nie powiem. Czasem jej myśli czy zachowania budziły we mnie politowanie. Ale to, że dziewczyna zdaje sobie z tego wszystkiego sprawę powoduje, że staje się ona w oczach czytelnika dużo bardziej autentyczna i da się ją polubić. W końcu ja w książkach nie szukam bohaterów bez wad, za to bardzo cenię sobie bohaterów świadomych.

Nie ma też wprowadzania zbyt wielu postaci – można się łatwo w nich połapać, a w dodatku wiele z nich otacza aura tajemnicy. Do tego sama Margo opowiada nam tylko to, co według jej jest istotne i o dziwo wcale nie przynudza, prowadzi za to ciekawą narrację, a my możemy poznawać świat jej oczami.

Oczywiście pojawiły się małe zgrzyty, ale zdecydowanie mogę je zwalić na to, że to książka młodzieżowa, a ja już młodzieżą (niestety) nie jestem. Również motyw wymądrzającego się ojca psychoterapeuty wydawał mi się bardzo przerysowany, ale… znając to środowisko nie mówię, że to niemożliwe… W każdym razie, pierwsza miłość i motyle w brzuchu już za mną, głupie i nieodpowiedzialne pomysły też. Jednak miło się to czytało nawet po to, żeby sobie przypomnieć te prastare chwile…

Bardzo podoba mi się też wątek dotyczący wilkołaków – i tutaj nic więcej nie zdradzę, bo nie zamierzam spojlerować. Był on jednak ciekawy i owiany dużą aurą tajemniczości, co okazało się zdecydowanym plusem. Samą historię czyta się szybko i przyjemnie i myślę, że mogę ją spokojnie polecić czytelnikom romantasy czy fantastyki młodzieżowej, którym nie przeszkadzają pewne niedoskonałości pojawiające się często w debiutach.

Margo z tłocznego i tętniącego życiem Nowego Jorku musi wyjechać do małego miasteczka Wolftown. Nagle staje się „tą nową”, a znalezienie przyjaciół w tak hermetycznym środowisku może okazać się trudne. Margo jednak nie jest typem osoby, który daje za wygraną. A co jeśli w „tej zapadłej dziurze” znajdzie nawet chłopaka…? I to nie zwykłego, ale pełnego mrocznych...

Uwielbiałam te książkę w postawówce i z sentymentem do niej powróciłam .Fabuła książki obraca się wokół wilkołaków, magicznych stworzeń i tajemnic, które skrywają lasy. Bohaterowie są młodzi i zmagają się z odkrywaniem swojej tożsamości, a także ze zmieniającymi się realiami świata, w którym żyją. To historia o dorastaniu, odkrywaniu własnych zdolności i mierzeniu się z wyzwaniami, które stoją przed kimś na drodze do zrozumienia swojej prawdziwej natury. Miszczuk doskonale buduje atmosferę grozy i tajemnicy, co czyni „Wilka” książką idealną dla fanów fantasy i horroru. Wykorzystanie motywu wilkołaków pozwala autorce na wprowadzenie elementów mitologicznych i etnograficznych, co nadaje powieści dodatkowej głębi. Jej świat jest dobrze skonstruowany, z własnymi zasadami i hierarchią, co przyciąga czytelnika i sprawia, że chce on dowiedzieć się więcej o tajemnicach skrytych w ciemnych lasach

Uwielbiałam te książkę w postawówce i z sentymentem do niej powróciłam .Fabuła książki obraca się wokół wilkołaków, magicznych stworzeń i tajemnic, które skrywają lasy. Bohaterowie są młodzi i zmagają się z odkrywaniem swojej tożsamości, a także ze zmieniającymi się realiami świata, w którym żyją. To historia o dorastaniu, odkrywaniu własnych zdolności i mierzeniu się z...

Trochę naiwna i naciągana, a do tego nie najlepiej napisana książka dla młodzieży. Uważam, że istnieje wiele innych, dużo lepszych tytułów dla nastolatków. Biorąc jednak pod uwagę fakt, w jakim wieku autorka wydała tę książkę, można przymknąć oko na pewno błędy. Po kontynuację nie będę sięgać.

Trochę naiwna i naciągana, a do tego nie najlepiej napisana książka dla młodzieży. Uważam, że istnieje wiele innych, dużo lepszych tytułów dla nastolatków. Biorąc jednak pod uwagę fakt, w jakim wieku autorka wydała tę książkę, można przymknąć oko na pewno błędy. Po kontynuację nie będę sięgać.

Bardzo dobra książka młodzieżowa.
Nie rozumiem, czemu niektórzy mają uwagi do książek młodzieżowych, że są za mało dojrzałe. Przecież właśnie o to chodzi, żeby fabuła literatury młodzieżowej była dostosowana do młodzieży - delikatnie naiwna, zabawna i w większości pozytywna. Dokładnie jak młodzież, która patrzy przez różowe okulary. Na czytanie dramatów i pokręconych historii skrzywdzonych emocjonalnie ludzi jeszcze przyjdzie czas wraz z wiekiem i przeżytymi dramatami, gdzie faktycznie czytelnik będzie mógł się z nimi utożsamiać.

Osobiście książka bardzo mi się podoba, jest zabawna, ciekawa, pomysłowe zwroty akcji - humor od razu się poprawia, coś lekkiego na chłodne wieczory.
Mały minusik może za wątek miłosny, gdzie autorka "rozpuszcza się" w kółko nad swoim chłopakiem Maxem, ale po dłuższym przemyśleniu - trochę w tym racji jest, dobre odzwierciedlenie młodzieżowej miłości, gdzie zupełnie traci się głowę dla drugiej połówki.

Bohaterka zdecydowanie da się lubić, jest charakterystyczna, a to klucz do sukcesu, nie ma nic gorszego niż bezbarwna główna postać. Reszta postaci również jest barwna, mają swoje charaktery, w dialogach jest zróżnicowanie (dialogi np Maxa, Akiego, Iv, Marka mają zupełnie inny wydźwięk) nie wyczuwa się "odlewania" kolejnych bohaterów "od formy".

Podsumowując polecam zdecydowanie na poprawę humoru, dla rozrywki. Natomiast nie polecam czytelnikom, którzy oczekują pouczającej literatury, morałów, czy skrzywdzonych przez życie bohaterów.

Bardzo dobra książka młodzieżowa.
Nie rozumiem, czemu niektórzy mają uwagi do książek młodzieżowych, że są za mało dojrzałe. Przecież właśnie o to chodzi, żeby fabuła literatury młodzieżowej była dostosowana do młodzieży - delikatnie naiwna, zabawna i w większości pozytywna. Dokładnie jak młodzież, która patrzy przez różowe okulary. Na czytanie dramatów i pokręconych...

Naprawde dobra. W drugiej części pojawia się prawdziwy wilkołak😉

Naprawde dobra. W drugiej części pojawia się prawdziwy wilkołak😉

Przeczytałam tą książkę jako nastolatka, i wtedy byłam nią naprawdę zachwycona. Pewnie teraz, patrząc z perspektywy czasu, nie uznałabym ją za najlepszą, ale to typowa książka dla młodzieży, i to pisana przez młodą autorkę.
Na pewno jest o wiele lepsza, niż aktualne książki dla nastolatek, które pochodzą z wattpada. Myślę, że w "Wilku" unikamy tych toksycznych treści i zachowań, które są promowane przez autorki z wattpada.
Jest to po prostu lekka, fajna historia dla młodych czytelników.

Przeczytałam tą książkę jako nastolatka, i wtedy byłam nią naprawdę zachwycona. Pewnie teraz, patrząc z perspektywy czasu, nie uznałabym ją za najlepszą, ale to typowa książka dla młodzieży, i to pisana przez młodą autorkę.
Na pewno jest o wiele lepsza, niż aktualne książki dla nastolatek, które pochodzą z wattpada. Myślę, że w "Wilku" unikamy tych toksycznych treści i...

Oceniając tę książkę trzeba wziąć pod uwagę kiedy i przez kogo (wiek autorki) została napisana. Gdy się uwzględni te dwa czynniki, to lektura nie jest zła ;-)

Chwilami miałem wrażenie, że akcja trochę przypomina mi serię Lux autorstwa Jennifer L. Armentrout, ale ta książka powstała jakieś 6 lat wcześniej...

Książka nie jest zła i nawet fajnie się to czyta. Raczej dla młodszych czytelników. Wewnętrzne dialogi głównej bohaterki i przełamywanie przez autorkę "czwartej ściany" nadały tej książce lekkiego i bardzo rozrywkowego klimatu.

Jest to lekkostrawny i przyjemnie odmóżdżający przerywnik między bardziej poważnymi książkami i jako taki spełnia swoje zadanie.

Oceniając tę książkę trzeba wziąć pod uwagę kiedy i przez kogo (wiek autorki) została napisana. Gdy się uwzględni te dwa czynniki, to lektura nie jest zła ;-)

Chwilami miałem wrażenie, że akcja trochę przypomina mi serię Lux autorstwa Jennifer L. Armentrout, ale ta książka powstała jakieś 6 lat wcześniej...

Książka nie jest zła i nawet fajnie się to czyta. Raczej dla...

Daję 9/10, ponieważ za bardzo zalatuje to w Zmierzch. Jednak szacunek dla autorki, że stworzyła coś takiego w wieku 15 lat. Część 2 już nie jest tak spójna ze Zmierzchem i całość tworzy niesamowitą historię.

Daję 9/10, ponieważ za bardzo zalatuje to w Zmierzch. Jednak szacunek dla autorki, że stworzyła coś takiego w wieku 15 lat. Część 2 już nie jest tak spójna ze Zmierzchem i całość tworzy niesamowitą historię.