Fatale #03: Na zachód od piekła

FATALE to mieszanka wybuchowa, która przykuwa uwagę i nie daje spokoju. Pozostawia czytelnika głodnym do samego końca, niczym tytułowa femme fatale.

Zjawiskowa kobieta, okultystyczna sekta, strzelaniny, przelotne romanse i masa mężczyzn tracących nie tylko rozum. To elementy składające się na rewelacyjne dzieło niezawodnego duetu twórców. Niesamowicie satysfakcjonująca podróż przez czas i miejsca, gdzie piękna i przeklęta Josephine’a zawsze znajduje się w centrum paskudnych zdarzeń.

Ed Brubaker w fenomenalny sposób prowadzi narracje. Postacie są wyraźne a świat przedstawiony brudny i mroczny. Tempo prowadzenia historii jest rewelacyjne. Rysunki Seana Phillipsa oczywiście na wysokim poziomie. Jestem fanem jego stylu.

Bardzo przyjemnie spędziłem czas z tą serią. Nie mogłem się oderwać od czytania, a próbowałem się delektować lekturą, dlatego przynajmniej nie czytałem więcej niż jeden tom dziennie.

Serdecznie polecam osobą lubiącym klimaty noir i kryminalne zagadki okraszone motywami okultystycznymi.

FATALE to mieszanka wybuchowa, która przykuwa uwagę i nie daje spokoju. Pozostawia czytelnika głodnym do samego końca, niczym tytułowa femme fatale.

Zjawiskowa kobieta, okultystyczna sekta, strzelaniny, przelotne romanse i masa mężczyzn tracących nie tylko rozum. To elementy składające się na rewelacyjne dzieło niezawodnego duetu twórców. Niesamowicie satysfakcjonująca...

Trzeci album "Fatale" rozwiewa wszelkie wątpliwości a odnośnie klątwy ciążącej na Josephine. Poznajemy poprzednie "wybranki", będące wręcz lustrzanym odbiciem kobiety, ich żyie oraz to jak różne światy przenikają się wzajemnie. Są ludzie widzący to na własne oczy, umiejący operować pradawnym językiem i czytać z gwiazd. Inni przechodzą koło takich istot obojętnie, nie dostrzegając prawdziwej natury rzeczy. Nie oznacza to, że potwory zamieszkujące nasz świat pozostawią takich ludzi w spokoju. Jest wręcz przeciwnie, gdyż karmią się ich strachem, a nie rzadko też samym ciałem, składając krwawe ofiary swym demonicznym Bogom. W całym tym krwawym koszmarze jest kobieta, starająca się zrozumieć i raz na zawsze przełamać klątwę. Jednak nie może dokonać tego w pojedynkę, a szlak jej poszukiwań naznaczony jest trupami i przemocą.

Cały album podzielony jest na cztery opowieści. Pierwsza i ostatnia zabiera nas w lata 30-ste XX wieku i dotyczy bezpośrednio Josephine. Dwie pozostałe przenoszą nas wiele stuleci w przeszłość, najpierw do średniowiecznej Francji a potem na Dziki Zachód. Najważniejsza z punktu widzenia całej opowieści zdaje się być historia niejakiej Mathildy. Dziewczyna ma te same zdolności co Jo - nie może umrzeć, rany goją się na niej błyskawicznie oraz działa bardzo niebezpiecznie na mężczyzn, którzy są gotowi mordować dla niej. Jednak są i tacy co opierają się urokowi kobiety, a jej umiejętności podsycają w nich tylko rządzę zadawania większego bólu swej ofierze. Historia Mathildy jest krwawa oraz kończy się bardzo niewesoło, a jej finał pozwala w końcu zrozumieć czytelnikowi jaką rolę ma do odegrania Femme Fatale.

Druga opowieść tylko utwierdza nas w tych przekonaniach. Dotyczy niejakiej Czarnej Bonnie - złodziejki i kobiety, która miała już wiele "żyć". W dzieciństwie przepowiedziano jej, że umrze trzy razy i tak się faktycznie stało. Czytelnik zaś poznaje jej losy pomiędzy drugą a trzecią śmiercią, które są bardzo podobne do tego co spotkało Mathildę. Jednak tym razem nasza bohaterka jest o wiele bardziej świadoma swych mocy i natrafia też na więcej życzliwych ludzi. To daje jej przewagę nad przeciwnikiem, na tyle aby przetrwać. Przynajmniej o wiele dłużej od swej poprzedniczki.

I tu wracamy do Josephine i jej wspomnień z czasów gdy poznała Walta Bookera. Po lekturze tej historii, w pełni pojmujemy wszystkie elementy przedstawione w pierwszym albumie. Demoniczni "bracia", tajemniczy Bishop, który obecnie występuje pod imieniem Hansen czy wspominane wcześniej wydarzenia z Rumunii. Zaczynamy też pojmować czym jest tajemnicza księga, o która kobieta tak zaciekle walczyła w drugim tomie tej serii, opisującym wydarzenia z Los Angeles w 1978 roku. Dobrym pomysłem ze strony Brubakera było podzielenie tej historii na dwa akty. Tym samym jest ona rozbudowanym prologiem i epilogiem dla tego albumu, co tylko wzmaga klimat opowieści.

Oczywiście rysunek stoi jak zwykle na bardzo wysokim poziomie. Nadal genialnie wypada on pod kątem kolorystyki, budując tym samym napięcie oraz unikalny obraz horroru stylizowanego na kryminał noir. Coś cudownego i wartego odnotowania. "Zachód do piekła" zamyka wiele wątków, na które dotąd czytelnik nie dostał jasnych odpowiedzi. Jednocześnie nie omawia żadnych scen z Nicolashem Lash'em, który obecnie przebywa w więzieniu. Pozostaje zatem mieć nadzieję, że kolejny tom sporo namiesza w historii Josephine, dając tym samym furtkę do wielkiego finału.

Trzeci album "Fatale" rozwiewa wszelkie wątpliwości a odnośnie klątwy ciążącej na Josephine. Poznajemy poprzednie "wybranki", będące wręcz lustrzanym odbiciem kobiety, ich żyie oraz to jak różne światy przenikają się wzajemnie. Są ludzie widzący to na własne oczy, umiejący operować pradawnym językiem i czytać z gwiazd. Inni przechodzą koło takich istot obojętnie, nie...

Fabuła: 7/10
Scenariusz: 7/10
Kompozycja: 7/10
Ilustracje: 7/10
Wydanie: 8/10

Fabuła: 7/10
Scenariusz: 7/10
Kompozycja: 7/10
Ilustracje: 7/10
Wydanie: 8/10

Jest dobrze :) Polecam

Jest dobrze :) Polecam

Seria nie obniża lotów, Brubaker wraz z Phillipsem tym razem zabierają nas w przeszłość, gdzie prezentują cztery różne historie związane z Josephine. Komiks wciąga, nakreśla nam nieco postać tajemniczej, głównej bohaterki. Jednak przez cały czas miałem wrażenie, że wydanie tego albumu jest niepotrzebne. Historie te powinny zostać dodane, jako dodatkowe zeszyty, po jednej do każdego albumu, co miałoby więcej sensu.

Seria nie obniża lotów, Brubaker wraz z Phillipsem tym razem zabierają nas w przeszłość, gdzie prezentują cztery różne historie związane z Josephine. Komiks wciąga, nakreśla nam nieco postać tajemniczej, głównej bohaterki. Jednak przez cały czas miałem wrażenie, że wydanie tego albumu jest niepotrzebne. Historie te powinny zostać dodane, jako dodatkowe zeszyty, po jednej do...

Nie wiem dlaczego aż tak długo kazałem czekać temu tomowi na moją uwagę, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że poprzednie dwa niemalże wgniotły mnie w fotel. W trzeci tom Fatale – „Na zachód od piekła” zaopatrzyłem się na tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Komiksów i Gier, a tak długie zwlekanie z przeczytaniem tego albumu zaliczam do swoich komiksowych grzechów.

Cała recenzja na naszym blogu:
http://czasnakomiks.pl/index.php/fatale-3-na-zachod-od-piekla/

Oceniał Paweł

Nie wiem dlaczego aż tak długo kazałem czekać temu tomowi na moją uwagę, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że poprzednie dwa niemalże wgniotły mnie w fotel. W trzeci tom Fatale – „Na zachód od piekła” zaopatrzyłem się na tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Komiksów i Gier, a tak długie zwlekanie z przeczytaniem tego albumu zaliczam do swoich komiksowych...

Każda część jest równie dobra, warto mieć ten komiks w swojej biblioteczce

Każda część jest równie dobra, warto mieć ten komiks w swojej biblioteczce

Siłą serialu „Fatale”, pisanego przez znanego i cenionego scenarzystę Eda Brubakera, są różnej maści niedopowiedzenia dotyczące głównej bohaterki i posiadanych przez nią mocy. Niedopowiedzenia, które rozbudzają ciekawość i chęć sięgnięcia po każdy kolejny tom. „Na zachód od piekła” oznaczony jest na grzbiecie numerem trzy, a to znaczy, że przed nami już tylko dwa albumy, nim poznamy odpowiedzi na wszystkie dręczące pytania.

Omawiana część liczy sobie niewiele ponad 100 stron i zawiera aż cztery nowele. Każda z nich jest świetnie skonstruowaną opowieścią grozy. Scenarzyście nie można odmówić umiejętności budowania niesamowitego, przerażającego klimatu. Rzecz trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej planszy.

W pierwszym i ostatnim opowiadaniu mamy okazję zapoznać się fragmentami biografii Josephine - tytułowej kobiety fatalnej, która ma „zły” wpływ na każdego spotkanego mężczyznę. Otwierająca historia rozgrywa się w latach 30. ubiegłego wieku. Dowiadujemy się z niej, w jaki sposób odkryła naturę swoich mocy. Ostatnie opowiadanie dzieje się podczas II wojny światowej, gdzieś w Rumunii. Josephine, wespół z kolejnym zakochanym w niej na zabój mężczyzną, musi stawić czoła okultystycznemu batalionowi faszystów. Bohaterkami dwóch środkowych opowieści są poprzedniczki (?),wcześniejsze inkarnacje fatalnego ducha (?). Jedna historia dzieje się w Średniowieczu w okresie polowań na czarownice, a druga na Dzikim Zachodzie. Obie opowieści mają za zadanie pogłębić tło znaczeniowe, nadać dodatkowego sensu, pokazać potwory, przed którymi ucieka Jo.

Każda z historii odsłania przed czytelnikiem rąbek tajemnicy o pochodzeniu demonicznej kobiecej postaci. Brubaker sprawnie buduje całą mitologię, korzystając z różnorakiego budulca. Czerpie z prozy Lovecrafta, ale można mu zarzucić bezdusznego zrzynania. Do tego używa całego sztafażu, które oferują „creepy stories” (opowieści niesamowite z dreszczykiem): dziwne monstra z mackami na głowie i ostrymi zębami, sekretne organizacje i zakony, magia i pogańskie rytuały, „wtajemniczeni” napastnicy i służalcze demony, zaginiony manuskrypt.

Rzeczywiście podczas lektury można się bać, co niewątpliwie jest zasługą scenarzysty. Chociaż w głównej mierze odpowiedzialni są za to rysownik - Sean Phillips oraz koloryści - Dave Stewart, Elizabeth Breitweiser. Artyści zadbali o to, abyśmy mieli wrażenie, że z każdego ciemnego zakamarka może zaraz wypełznąć jakiś potwór. Phillips świetnie oddaje wszystkie scenerie, w których dzieje się akcja, niezależnie czy to jest średniowieczna Francja, czy gruzowisko rumuńskiego miasteczka, czy katakumby. Wielką frajdę sprawia już samo oglądanie albumu...

- - -
cały tekst do przeczytania tu:
https://dybuk.wordpress.com/2015/11/04/fatale-3-na-zachod-od-piekla/

Siłą serialu „Fatale”, pisanego przez znanego i cenionego scenarzystę Eda Brubakera, są różnej maści niedopowiedzenia dotyczące głównej bohaterki i posiadanych przez nią mocy. Niedopowiedzenia, które rozbudzają ciekawość i chęć sięgnięcia po każdy kolejny tom. „Na zachód od piekła” oznaczony jest na grzbiecie numerem trzy, a to znaczy, że przed nami już tylko dwa albumy,...