W sidłach kobiet

Fabuła i zawartość książki Aleksandra Ławskiego "W sidłach kobiet" są niezmiernie ciekawe, bo stosunki międzyludzkie w tym zakresie nigdy chyba nie będą jasno sformułowane i skrajnie oczywiste. Niestety jednak zostały ujęte w nieprzekonującą stylistykę. Miało być jak dziennik (tak podejrzewam),natomiast zapiski są w zasadzie stworzone jednym ciągiem i ciężko się czyta całość, nawet jak człowiek się już przyzwyczai. Ponadto jeśli to zapiski wyłącznie naszego eks-doktora to czemu występują w nich aż tak dokładne przytoczenia dialogów między bohaterami – nie byłby w stanie tego idealnie zapamiętać. Dla książki lepsza byłaby albo formuła całkowitego pamiętnika, korzystnie podzielona na dni czy miesiące, albo forma powieści, w której autor zawarłby także dialogi i do tego na dokładkę monologi wewnętrzne bohaterów. Obecnie książka jest niestety nieczytelna, choć ciekawa.

Dodatkowo sama koncepcja głównej postaci jest mało przekonująca. Były doktor, który z jakiegoś powodu jest właścicielem wielkiej firmy z holenderską technologią…hola hola! Ale jak to się stało, czemu tak autor go potraktował niecnie? Czy jego doświadczenie lekarskie służy tylko wznieceniu romansu z sekretarką? Troszkę to naciągane z mojej perspektywy.

Całość na zukoteka.pl

Fabuła i zawartość książki Aleksandra Ławskiego "W sidłach kobiet" są niezmiernie ciekawe, bo stosunki międzyludzkie w tym zakresie nigdy chyba nie będą jasno sformułowane i skrajnie oczywiste. Niestety jednak zostały ujęte w nieprzekonującą stylistykę. Miało być jak dziennik (tak podejrzewam),natomiast zapiski są w zasadzie stworzone jednym ciągiem i ciężko się czyta...

Czy można zastawić sidła na mężczyznę? Z tego tytułu wynika, że tak - może właśnie dlatego tak bardzo zaciekawiła mnie ta powieść. Dodatkowo została ona napisana przez mężczyznę, co jeszcze bardziej zwiększyło moją chęć poznania tej historii. Opis zapowiadał dość ciekawą opowieść, dlatego z wielką chęcią sięgnęłam po książkę Aleksandra Ławskiego, aby przekonać się co tak naprawdę ma on czytelnikom do przekazania. Czy moje oczekiwania względem tej pozycji okażą się zbyt wygórowane? Czy autorowi udało się czymś mnie zaskoczyć? Jeśli jesteście ciekawi, zapraszam do zapoznania się z dalszą częścią recenzji, z której z pewnością się tego dowiecie.

Dobrze ustawiony lekarz z nieskazitelną reputacją to idealna partia dla niejednej kobiety. Posiada firmę farmaceutyczną i pomimo, że jest przed pięćdziesiątką kobiety za wszelką cenę starają się go uwieść, a on nie pozostaje im obojętny. Interesy idą mu bardzo sprawnie, w domu ma gosposię, która pilnuje, aby nic mu nie brakowało, chociaż on sam chciałby się już ustatkować. Czy można kochać dwie kobiety jednocześnie i szukać przez całe życie ideału? Czy mężczyzna zrozumie co tak naprawdę jest ważne i zacznie doceniać to co ma na wyciągnięcie ręki czy będzie tylko wykorzystywał nadarzające się okazje, bo trudno mu się oprzeć i wybrać tą jedyną?

Bohaterowie tej powieści są dobrze wykreowani i muszę przyznać, że bardzo mi się to spodobało. Główny bohater, który jest zarazem narratorem całej historii, pozwala nam się poznać z każdej strony. Możemy patrzeć na świat jego oczami i nadążać za myślami, które kotłują mu się w głowie. Jest to postać o wielu twarzach - czasami bezradna i zagubiona, a czasami beztroska i bezmyślna. Dzięki temu możemy odbierać jego zachowanie na różne sposoby. Ogólnie ta męska postać zrobiła na mnie pozytywne wrażenie, a z kolei kobiety ogromnie działały mi na nerwy. Najlepiej bym je pominęła, ale przecież są głównym tematem tej powieści. Autor przedstawił je w bardzo zróżnicowanym świetle - od perfidnej arogancji po beztroską wolność korzystającą z życia. Trzeba przyznać, że czasami było to nawet zabawne i w sumie nie chciałabym być w skórze mężczyzny, którego dopadły takie kobiety. Mimo wszystko sam zamysł i kreację bohaterów odbieram w miarę pozytywnie.

Język jakim posługuje się autor jest prosty i zrozumiały, więc bez większego problemu możemy zagłębić się w przedstawioną historię. Całość czyta się szybko, a nieskomplikowana fabuła pozwala na przejście przez tę historię za jednym podejściem. Aleksander Ławski w świetny sposób wypośrodkował emocje i stworzył całkiem przyjemną lekturę.

Niestety muszę przyznać, że akcja tej powieści jakoś specjalnie mnie nie porwała. Wszystko działo się w tym samym tempie, bez podnoszenia napięcia czy wprowadzania większych komplikacji, na które po cichu liczyłam. Zakończenie okazało się bardzo przewidywalne i niczym mnie nie zaskoczyło.

Podsumowując - myślę, że ta pozycja nie zostanie zbyt długo w mojej pamięci. Mam do niej raczej neutralny stosunek, jednak mimo wszystko nie żałuję, że po nią sięgnęłam, ponieważ teraz z czystym sumieniem mogę się o niej wypowiadać. Jeśli lubicie książki, które nie wymagają od czytelnika większego wysiłku to myślę, że "W sidłach kobiet" powinno w miarę Was zadowolić.

Czy można zastawić sidła na mężczyznę? Z tego tytułu wynika, że tak - może właśnie dlatego tak bardzo zaciekawiła mnie ta powieść. Dodatkowo została ona napisana przez mężczyznę, co jeszcze bardziej zwiększyło moją chęć poznania tej historii. Opis zapowiadał dość ciekawą opowieść, dlatego z wielką chęcią sięgnęłam po książkę Aleksandra Ławskiego, aby przekonać się co tak...

Biedaczek! Mężczyzna zniewolony? „W sidłach kobiet”? Co za tytuł? Czy kobiety zastawiają sidła na mężczyzn? Czy traktują facetów jak zwierzynę łowną, na którą warto i trzeba zastawiać sidła? Na okładce książki Aleksandra Ławskiego miniaturki dwóch kobiet i on jeden, czyli walka! Zaczęłam czytać i nie pomyliłam się. Jest dokładnie tak, jak w tytule. Dwie kobiety zastawiają sidła, a mówiąc wprost – chcą usidlić, udomowić, czyli zawładnąć jednym atrakcyjnym mężczyzną. Jego atrakcyjność w oczach kobiet składa się z wielu elementów.

Główny bohater i narrator opowieści jest mężczyzną w średnim wieku, zbliżającym się do pięćdziesiątki. Ma za sobą nieudane małżeństwo zakończone rozwodem i dorosłą samodzielną córkę, a więc jako kandydat na męża jest teoretycznie człowiekiem wolnym. Podobno jest przystojny, atrakcyjny i męski… tak oceniają go kobiety, a i on sam siebie. Podobno jest doskonałym kochankiem, o czym nie pozwala zapomnieć czytelnikowi, namiętnie opisując swoje miłosne intymne wzloty. Jest lekarzem, co daje mu wysoką pozycję społeczną, ponadto jest właścicielem dobrze prosperującej firmy farmaceutycznej. Pieniądze, a nawet duże pieniądze posiada i wydaje, ale nie rozdaje ich lekką ręką. Podróże, spotkania, kolacyjki, w domu gosposia podająca obiad i wyprasowane koszule… Sielanka? Niekoniecznie.

Pełna recenzja książki na stronie:
http://moznaprzeczytac.pl/w-sidlach-kobiet-aleksander-lawski/

Biedaczek! Mężczyzna zniewolony? „W sidłach kobiet”? Co za tytuł? Czy kobiety zastawiają sidła na mężczyzn? Czy traktują facetów jak zwierzynę łowną, na którą warto i trzeba zastawiać sidła? Na okładce książki Aleksandra Ławskiego miniaturki dwóch kobiet i on jeden, czyli walka! Zaczęłam czytać i nie pomyliłam się. Jest dokładnie tak, jak w tytule. Dwie kobiety zastawiają...