Szanghajska kochanka

Sięgnąłem po tę książkę, bo liczyłem na coś, co faktycznie wzbudza oburzenie i burzy schematy. Skoro tylu czytelników się oburzyło, to pomyślałem, że musi być w tym jakaś moc. Niestety – nic z tych rzeczy. Zamiast prowokacji i przekraczania granic dostałem rozwleczoną, nijaką opowiastkę, doprawioną kilkoma opisami „bliskich spotkań”. Całe to oburzenie? Nieporozumienie. To, co miało być szokujące, okazuje się zwyczajnie nudne. Książka przeciętna, bez pazura, bez polotu. Jeśli ktoś szuka literackiego skandalu, to tutaj go nie znajdzie. Ja bym nie tracil czasu.

Sięgnąłem po tę książkę, bo liczyłem na coś, co faktycznie wzbudza oburzenie i burzy schematy. Skoro tylu czytelników się oburzyło, to pomyślałem, że musi być w tym jakaś moc. Niestety – nic z tych rzeczy. Zamiast prowokacji i przekraczania granic dostałem rozwleczoną, nijaką opowiastkę, doprawioną kilkoma opisami „bliskich spotkań”. Całe to oburzenie? Nieporozumienie. To,...

Niedorzecznie ordynarna, niesmaczna, wulgarna, pretensjonalna, mega nużąca powieść.

Zawiera absurdalnie wrzucone złote myśli, chaotyczne wątki, z nielogicznie postępującymi bohaterami, których trudno polubić.
Najbardziej uderza turpistyczny, obskurny obraz miasta zderzony kontrastowo z nieudolnie stylizowanym metaforycznym, poetyckim językiem.
Do tego romantyzowanie nałogu i relacji z narkomanem... aułtorka odleciała...

Najsmutniejsze, że niczego się nie można dowiedzieć o Chinach; równie dobrze akcja mogłaby się toczyć na innej planecie.

Niedorzecznie ordynarna, niesmaczna, wulgarna, pretensjonalna, mega nużąca powieść.

Zawiera absurdalnie wrzucone złote myśli, chaotyczne wątki, z nielogicznie postępującymi bohaterami, których trudno polubić.
Najbardziej uderza turpistyczny, obskurny obraz miasta zderzony kontrastowo z nieudolnie stylizowanym metaforycznym, poetyckim językiem.
Do tego romantyzowanie...

Książka budziła we mnie naprawdę skrajne emocje, bywała nużąca czy żenująca, a kilka stron później wczuwałam się w dany wątek. Napisana nieco chaotycznie, a enigmatyczne opisy pisane na siłę metaforycznym językiem nie ułatwiały odbioru. Autorka stworzyła też swego rodzaju osobliwy kult brzydoty - opisy miasta raczej nie zachęcają do odwiedzenia go, miejsca odwiedzane przez bohaterkę bywają obskurne i obrzydliwe, na minus także romantyzowanie narkotyków i relacji z narkomanem. Mimo wszystko, nie żałuję, że po nią sięgnęłam.

Książka budziła we mnie naprawdę skrajne emocje, bywała nużąca czy żenująca, a kilka stron później wczuwałam się w dany wątek. Napisana nieco chaotycznie, a enigmatyczne opisy pisane na siłę metaforycznym językiem nie ułatwiały odbioru. Autorka stworzyła też swego rodzaju osobliwy kult brzydoty - opisy miasta raczej nie zachęcają do odwiedzenia go, miejsca odwiedzane...

Poza nielicznymi, inspirującymi, fragmentami nudna i nijaka.

Poza nielicznymi, inspirującymi, fragmentami nudna i nijaka.

Kolejna książka, którą znalazłem na koszu przy śmieciach, treścią strzeliła mi ona prosto między oczy. Nie pamiętam, żeby jakakolwiek inna książka wywołała u mnie, aż tak wiele sprzecznych uczuć i emocji. Może ocena jest mocno przesadzona, ale czułem, że taką właśnie muszę wystawić, że każda inna byłaby krzywdząca.

Chodzi o główną bohaterkę, czuję do niej niechęć, złość, pogardę, wrogość, ale jednocześnie ją trochę rozumiem i czasem nawet jej zazdroszczę. To co robi, to w jaki sposób żyje i funkcjonuje, to czego doświadcza, to jak opisuje miasto, i co w nim widzi, jak opisuje swoich znajomych i co z nimi robi, jakoś mnie urzeka i się mi podoba, a jednocześnie czuję do tego wstręt i pogardę.

Skończyłem czytać ponad miesiąc temu, a dalej mam to dziwne uczucie dysonansu, i nie wiem czy w końcu chciałbym zamieszkać w Szanghaju czy nie. Chyba chciałbym raczej w nim bywać niż zamieszkać, ale czy wtedy na pewno bym go dobrze zrozumiał ?

Kolejna książka, którą znalazłem na koszu przy śmieciach, treścią strzeliła mi ona prosto między oczy. Nie pamiętam, żeby jakakolwiek inna książka wywołała u mnie, aż tak wiele sprzecznych uczuć i emocji. Może ocena jest mocno przesadzona, ale czułem, że taką właśnie muszę wystawić, że każda inna byłaby krzywdząca.

Chodzi o główną bohaterkę, czuję do niej niechęć, złość,...

Przeczytałem, ale w sumie nie dowiedziałem się z tej książki niczego do czego sam już bym nie doszedł. W pewnym wieku, człowiek przekonuje się po prostu, że monogamia nie leży w naszej naturze. Do szczęścia potrzeba z reguły więcej niż jednej osoby.

Przeczytałem, ale w sumie nie dowiedziałem się z tej książki niczego do czego sam już bym nie doszedł. W pewnym wieku, człowiek przekonuje się po prostu, że monogamia nie leży w naszej naturze. Do szczęścia potrzeba z reguły więcej niż jednej osoby.

Rany, jak ja się wymęczyłam przy tej książce. Jednak udało mi się przeczytać, za to dodatkowa gwiazdka. Powieść nużąca, ordynarna, chaotyczna.

Rany, jak ja się wymęczyłam przy tej książce. Jednak udało mi się przeczytać, za to dodatkowa gwiazdka. Powieść nużąca, ordynarna, chaotyczna.

"Szanghajska kochanka" jest według mnie słabą i niesmaczną powieścią. Napisana jest w strasznie ordynarnym stylu, zaś sama akcja cały czas stoi w miejscu. Ponadto wątki i opisy przedstawione w książce często wzbudzały u mnie zniesmaczenie, zaś motywy postępowania postaci były dla mnie niejasne i nielogiczne. Do tego jeszcze sama powieść jest strasznie chaotyczna i niekiedy nużąca.

"Szanghajska kochanka" jest według mnie słabą i niesmaczną powieścią. Napisana jest w strasznie ordynarnym stylu, zaś sama akcja cały czas stoi w miejscu. Ponadto wątki i opisy przedstawione w książce często wzbudzały u mnie zniesmaczenie, zaś motywy postępowania postaci były dla mnie niejasne i nielogiczne. Do tego jeszcze sama powieść jest strasznie chaotyczna i...

Pierwszy raz trafiłam na tak nieudaną powieść o tematyce azjatyckiej. Na ogół wszystkie powieści napisane zwłaszcza przez Chinki na emigracji są świetne, ale nie ta.
Szanghaj to wspaniałe nowoczesne miasto , w którym jednocześnie czuje się z atmosferę lat 20ych i 30ych XX wieku. Jednak autorka uparła się,żeby pokazać jego brzydotę. Bohaterka jest usidlona w bezsensowny romans ze zblazowanym narkomanem i żonatym cudzoziemcem jednocześnie. Świat , w którym się obraca, to ludzie zamożni , ale o podejrzanej przeszłości i bez celu w życiu . Całość napisana ordynarnym językiem i pozbawiona jakiekolwiek akcji.
Przeczytałam to do końca tylko dlatego,że kupiłam tę książkę. Nie wniosła ona jednak nic pozytywnego . Raczej nie dam się namówić na inne powieści tej autorki.

Pierwszy raz trafiłam na tak nieudaną powieść o tematyce azjatyckiej. Na ogół wszystkie powieści napisane zwłaszcza przez Chinki na emigracji są świetne, ale nie ta.
Szanghaj to wspaniałe nowoczesne miasto , w którym jednocześnie czuje się z atmosferę lat 20ych i 30ych XX wieku. Jednak autorka uparła się,żeby pokazać jego brzydotę. Bohaterka jest usidlona w bezsensowny...

Jakoś długo szła mi ta książka :P Ale przeczytałam, bo skoro drugą część czytałam już dawno temu, to wypadałoby znać też pierwszą :P A ta i mi się podobała i mi się nie podobała, jakoś tak po połowie :P

Jakoś długo szła mi ta książka :P Ale przeczytałam, bo skoro drugą część czytałam już dawno temu, to wypadałoby znać też pierwszą :P A ta i mi się podobała i mi się nie podobała, jakoś tak po połowie :P