Tytus, Romek i Atomek. Księga XXII

Papcio jak zwykle ni zawiódł przygody całej trójki są dynamiczne i pełne humoru...

Papcio jak zwykle ni zawiódł przygody całej trójki są dynamiczne i pełne humoru...

Prosta kreska, ale to duży plus i te cudowne, zabawne historie :) Mam duży sentyment do tych komiksów.

Prosta kreska, ale to duży plus i te cudowne, zabawne historie :) Mam duży sentyment do tych komiksów.

Przeczytane córce na dobranoc.
Kiepsko się zestarzał ten komiks. W moich wspomnieniach było lepiej, teraz to takie miałkie było. Słaby humor, język stylizowany na młodzieżowy nie przemawia, neologizmy zbędne i wręcz męczące. Czuć, że to była już chyba Papciowa walka z wiekiem.

Inny minus, to to, że nie bardzo się książeczka nadaje dla dziecka. Tytus jako gangster, brak naprawienia szkód, nagłe i po łebkach zakończenie.. Oj nie było mi łatwo to córce czytać. Ona co prawda chwaliła, ale bez większego entuzjazmu.
Przez mój młodzieńczy sentyment stawiam 6.

Przeczytane córce na dobranoc.
Kiepsko się zestarzał ten komiks. W moich wspomnieniach było lepiej, teraz to takie miałkie było. Słaby humor, język stylizowany na młodzieżowy nie przemawia, neologizmy zbędne i wręcz męczące. Czuć, że to była już chyba Papciowa walka z wiekiem.

Inny minus, to to, że nie bardzo się książeczka nadaje dla dziecka. Tytus jako gangster, brak...

Kolejny etap uwiądu starczego Papcia Chmiela. Ta xiążeczka ani nie uczy bawiąc, ani nie bawi ucząc, a przecież to był bon mot wcześniejszych xiąg. Dla kogo ona powstała? Dla dzieci? Żeby je uczyć bandyterki? Jest jakiś morał tej historyjki? Żenada...
Przeczytane w ramach prywatnego wyzwania - pożegnanie z Tytusami w 2025.

Kolejny etap uwiądu starczego Papcia Chmiela. Ta xiążeczka ani nie uczy bawiąc, ani nie bawi ucząc, a przecież to był bon mot wcześniejszych xiąg. Dla kogo ona powstała? Dla dzieci? Żeby je uczyć bandyterki? Jest jakiś morał tej historyjki? Żenada...
Przeczytane w ramach prywatnego wyzwania - pożegnanie z Tytusami w 2025.

Tytus ma kłopoty z chuliganami. W sukurs przychodzą mu przyjaciele: profesor T. Alent konstruuje elektronowego psa policyjnego, a Romek i A'Tomek zakładają BOA: Bojową Organizację Antygangsterską. Tytus zostaje tajnym agentem o pseudonimie "Argus" i uczy się technik detektywistycznych. Tymczasem przy próbie odbicia śledzonego, bardzo specyficznego ładunku, sam wpada w gangsterskie tarapaty... Jak zawsze ratują go koledzy, którzy lecą w skonstruowanym przez profesora Gangsterolocie na ratunek. Warto poczytać i pooglądać dla samej intrygi - cóż to za ładunek, jakie perypetie towarzyszą Tytusowi no i jak to się wszystko kończy!

Tytus ma kłopoty z chuliganami. W sukurs przychodzą mu przyjaciele: profesor T. Alent konstruuje elektronowego psa policyjnego, a Romek i A'Tomek zakładają BOA: Bojową Organizację Antygangsterską. Tytus zostaje tajnym agentem o pseudonimie "Argus" i uczy się technik detektywistycznych. Tymczasem przy próbie odbicia śledzonego, bardzo specyficznego ładunku, sam wpada w...

Jeden z nielicznych epizodów po 20-tym który da się stawić. Jest nawet zabawny i dość dużo się dzieje. Choć brakuje tej magii co dawniej jeszcze da się to zjeść.

Jeden z nielicznych epizodów po 20-tym który da się stawić. Jest nawet zabawny i dość dużo się dzieje. Choć brakuje tej magii co dawniej jeszcze da się to zjeść.

Jakoś bardziej wolałem kiedy Papcio rysował Tytusa zdrowego – jako nieszkodliwego ancymona o wyrobionym poczuciu humoru. Po tylu próbach uczłowieczenia, kiedy wydawało się że główny bohater doszedł do pewnego poziomu (chyba najbardziej próbie zastania dziennikarzem),niespodziewanie zostaje gangsterem. I to nie takim udawanym, który przez przypadek dostaje się za kraty („jestem jak zwykle niewinny”). Jakby historia wymknęła się spod pędzla i aerografu Mistrza, ponownie pojawia się BOA, choć rozwinięcie skrótu inne niż poprzednio. Zeszyt kontrowersyjny, trochę krótszy niż zazwyczaj.

Jakoś bardziej wolałem kiedy Papcio rysował Tytusa zdrowego – jako nieszkodliwego ancymona o wyrobionym poczuciu humoru. Po tylu próbach uczłowieczenia, kiedy wydawało się że główny bohater doszedł do pewnego poziomu (chyba najbardziej próbie zastania dziennikarzem),niespodziewanie zostaje gangsterem. I to nie takim udawanym, który przez przypadek dostaje się za kraty...

Kolejny nieco gorszy tomik serii. Tytus nie do końca jest tutaj "tym dobrym". Trzeba to jednak przecierpieć - w końcu Papcio Chmiel wręczył nam dziesiątki innych, o wiele lepszych książeczek!

Kolejny nieco gorszy tomik serii. Tytus nie do końca jest tutaj "tym dobrym". Trzeba to jednak przecierpieć - w końcu Papcio Chmiel wręczył nam dziesiątki innych, o wiele lepszych książeczek!

Praktycznie każda książka z tej serii jest świetna. Zacząłem je czytać, jak pewnie miałem poniżej 10 lat i do dzisiaj lubię do nich od czasu do czasu zaglądać.

Praktycznie każda książka z tej serii jest świetna. Zacząłem je czytać, jak pewnie miałem poniżej 10 lat i do dzisiaj lubię do nich od czasu do czasu zaglądać.

Miłe złego początki. Zapowiadało się na dobrą - dla odmiany - część, ale im dalej w komiks tym gorzej.

Tytus de Zoo niczym Vito Corleone, ojciec chrzestny polskiego komiksu. Papcio tym razem zrobił Tytusa gangsterem. Ja rozumiem, że Papcio Chmiel ma poczucie humoru a jego komiksy cechują się komizmem, ale to nie było zabawne, ani to nie było komiczne. To był po prostu jeden wielki suchar....

Żenująca część...

Miłe złego początki. Zapowiadało się na dobrą - dla odmiany - część, ale im dalej w komiks tym gorzej.

Tytus de Zoo niczym Vito Corleone, ojciec chrzestny polskiego komiksu. Papcio tym razem zrobił Tytusa gangsterem. Ja rozumiem, że Papcio Chmiel ma poczucie humoru a jego komiksy cechują się komizmem, ale to nie było zabawne, ani to nie było komiczne. To był po prostu...