Saga, Volume 3

"Przez lata spotkaliśmy osoby rozmaitych procesjach,ale najgorsze pierwsze wrażenie wywierają zawsze pisarze " no i super kolejny tom przygód Marko i Alanic. Uparty wylądował w raju ,może założy tam rodzinę z Gwendolin i niewolnicą,chociaż zaczyna widzieć dziwne rzeczy. A Marko i Alanic próbują wymyślić co mogą zrobić dalej może znałeść jakimś pracę,ale nie jest to łatwe jak tyle wrogów jest na ich tropie. żywe kosciotrupy,szaloni pisarze i szukajacy prawdy brukowcy co jeszcze autor wymyśli

"Przez lata spotkaliśmy osoby rozmaitych procesjach,ale najgorsze pierwsze wrażenie wywierają zawsze pisarze " no i super kolejny tom przygód Marko i Alanic. Uparty wylądował w raju ,może założy tam rodzinę z Gwendolin i niewolnicą,chociaż zaczyna widzieć dziwne rzeczy. A Marko i Alanic próbują wymyślić co mogą zrobić dalej może znałeść jakimś pracę,ale nie jest to łatwe...

Brian K. Vaughan i Fiona Staples kontynuują swoją epicką space operę przeznaczoną tylko dla dorosłego czytelnika? Tak, nic się w treści nie zmienia. Zmienia się natomiast nastawienie czytelnika, czyli moje. Zmienia się odbiór. Wciąż wrzucam tytuł w dość pojemną szufladę z podpisem science-fiction. Przy trzecim tomie muszę jednak dopisać, że to nie tylko space opera. To raczej space soap opera, której wciąż nie mam nic do zarzucenia.

W tomie trzecim, który jest zbiorczym wydaniem mieszczącym w sobie zeszyty od 13 do 18, Marko i Alana trafiają do swojego ulubionego pisarza Alana na planecie Quietus. Jaki jest był cel podróży? Długo by pisać, chcą chyba uzyskać odpowiedzi na fundamentalne pytanie "jak żyć?". Pamiętacie, że ten związek nie miał prawa zaistnieć w tym świecie? Nic się nie zmieniło, mezalians (czytany różnie, po dwóch stronach skonfliktowanych ras) stoi co niektórym ością w gardle. Jakiś promyk na zmiany w obowiązującym wojennym statusie we wszechświecie zaczyna się tlić. Matka Marko, na początku wrogo nastawiona do Alany, zaczyna w oceanie wad, dostrzegać coś pozytywnego.

Tak, nawet pisząc o fabule "Sagi" czuję się jakby recenzował kolejny odcinek telenoweli. Nie ma więc w tym nic dziwnego, że tasiemce są produkowane od lat, czy to w postaci produkcji telewizyjnych, czy to wielotomowych powieściach, albo, tak jak tutaj, w częściach. W tym tomie mamy sześć epizodów, przed nami jeszcze kilkadziesiąt, nastawmy się więc na długie posiedzenie.

Nie zauważam żadnych zmian, co do stylu, nastroju, sposobu prezentowania wydarzeń. Tutaj istotą odbioru (dobrego) jest to, jak szybko nastąpi zmęczenie materiału, czyli jak szybko czytelnik zacznie się z treścią męczyć. Ja jeszcze nie mam dosyć. Nie przeszkadzają mi twisty, lubię rysownicze pomysły, wciąż mam kupę radochy przy odkrywaniu bestiariusza z tego uniwersum.

Być może Vaughan i Staples w kolejnych odcinkach zaczną połykać własne ogony. Być może stanie się to wszystko auto parodią już przy tomie czwartym. Na tym etapie wciąż czytam "Sagę" jako doświadczenie dla mnie oryginalne, które z każdą stroną jest w stanie przynieść zaskoczenie. Fakt, te zaskoczenia pojawiają się znienacka, a autorzy są w stanie przerwać czyjeś życie tak nagle jak George R.R. Martin, ale to taki urok "Sagi". Jest nieskończona, nieprzewidywalna, obliczona na trwanie do końca świata.

Brian K. Vaughan i Fiona Staples kontynuują swoją epicką space operę przeznaczoną tylko dla dorosłego czytelnika? Tak, nic się w treści nie zmienia. Zmienia się natomiast nastawienie czytelnika, czyli moje. Zmienia się odbiór. Wciąż wrzucam tytuł w dość pojemną szufladę z podpisem science-fiction. Przy trzecim tomie muszę jednak dopisać, że to nie tylko space opera. To...

9.00/10
Okej, oficjalnie przepadłam i zakochałam się w tej serii. Kocham wszystkie postacie, są tak barwnie narysowane i napisane, że nie potrafiłabym wybrać tylko jednej z nich. Kłamliwa Kotka to mój spirit animal <3
Muszę się dowiedzieć co będzie się dalej działo, achh tyle plot twistów!!

9.00/10
Okej, oficjalnie przepadłam i zakochałam się w tej serii. Kocham wszystkie postacie, są tak barwnie narysowane i napisane, że nie potrafiłabym wybrać tylko jednej z nich. Kłamliwa Kotka to mój spirit animal <3
Muszę się dowiedzieć co będzie się dalej działo, achh tyle plot twistów!!

Sprawy się komplikują. Tak to zwykle bywa, gdy na scenę wkraczają teściowie. A już wkurzona teściowa, to prawdziwy dopust boży. Przy tym pościg dwóch wrogich armii to prawdziwy pikuś. No, chyba że do akcji dołączy porzucona narzeczona. Tak, mam świadomość, że z tych kilku zdań wyłania się wzorcowa telenowela. Lecz ta scenografia. Te postaci. Te okoliczności przyrody, Chylę czoła przed wyobraźnią rysownika. Ten komiks czyta się ze względu na obraz. To on gra tu pierwsze skrzypce. Chociaż scenarzyście też należą się brawa. Postaci są wyraziste, nieszablonowe. Potrafią zaskoczyć zarówno zachowaniem, jak i słowem. Podsumowując, to taka książka, że gdy kończysz jeden tom, to z paniką w oczach rozglądasz się wokół, usiłując sobie przypomnieć, gdzie położyłeś kolejny. A gdy masz do niego daleko, bo na przykład jest w bibliotece, to niecierpliwie przebierasz nogami czekając na moment, gdy będziesz mógł wziąć w swe ręce upragniony egzemplarz. Jednym słowem? Polecam.

Sprawy się komplikują. Tak to zwykle bywa, gdy na scenę wkraczają teściowie. A już wkurzona teściowa, to prawdziwy dopust boży. Przy tym pościg dwóch wrogich armii to prawdziwy pikuś. No, chyba że do akcji dołączy porzucona narzeczona. Tak, mam świadomość, że z tych kilku zdań wyłania się wzorcowa telenowela. Lecz ta scenografia. Te postaci. Te okoliczności przyrody, Chylę...

Więcej tego samego… czyli wszystko w porządku :) Saga nadal w wysokich lotach, polecam serdecznie!
8/10

Więcej tego samego… czyli wszystko w porządku :) Saga nadal w wysokich lotach, polecam serdecznie!
8/10

Akcja trzeciego tomu "Sagi" jest przybliżeniem wydarzeń, jakie miały miejsce przed finałem albumu drugiego. Dowiadujemy się co się działo na wiele dni przed przybyciem na planetę Quietus. Mieszka tam bowiem mentor Alany, pisarz nazwiskiem Heist. Jednak to co spotykają nasi uciekinierzy oraz ich towarzysze, dalekie jest od obrazu z marzeń Alany. Oswald Heist żyje z mizernych tantiem w latarni morskiej, jest alkoholikiem, o złamanym życiu, które legło w gruzach z powodu wojny pomiędzy Brzegiem a Wieńcem. Alana i Marko wnoszą jednak promyk światła do jego spopielonego życia, za sprawą swej córeczki. Tymczasem Uparty, Gwenolyn, Kłamliwa Kotka i mała niewolnica uratowana z Sekstylionu, rozbijają się na dziwacznej planecie, przypominającej raj. Relacje pomiędzy nimi zaczynają się komplikować, co wpływa bezpośrednio na ich misję. Nie są jedynymi bohaterami, którzy z powodu pary bluźnierczych kochanków, będą mieli zdruzgotane życie. Bowiem wojna zawsze zbiera swoje żniwo w najmniej oczekiwanym momencie.

W tym albumie pojawia się zupełnie nowy wątek - dziennikarze. W zasadzie to dwaj reporterzy typowego brukowca, bo żadna duża stacja telewizyjna, nie chce wierzyć w plotki o parze odszczepieńców, którzy wzięli ślub i mają dziecko. To po prostu nikomu nie mieści się w głowie. Właśnie idąc tym tropem, dwoje dziennikarzy, Upsher oraz jego fotograf Doff z "Tygodnika", natrafia na ślad Alany i Marko. Grzebiąc coraz głębiej, wpadają na kolejne osoby, ścigające ich od początku całej sprawy na planecie Klin. Wątek ten jest poprowadzony bardzo dobrze i szybko przeradza się w coś na wzór thrillera dziennikarskiego. Co więcej, wpleciono w niego dwa inne elementy, jak wolność do wypowiedzi przez prasę oraz homofobię. Oba zmyślnie połączono oraz wykorzystano na tle głównej linii fabularnej i teatru działań wojennych pomiędzy Brzegiem a Wieńcem. Naprawdę wielkie gratulacje dla Vaughana za ten ruch.

Drugim szalenie istotnym elementem jest budująca się relacja pomiędzy Gwendolyn a Upartym. Tutaj obok rozwija się osobny wątek z małą niewolnicą, której Uparty nadał imię Sophie, oraz Kłamliwą Kotką. Zresztą po lekturze tego albumu Kłamliwa Kotka to moja ulubiona postać drugoplanowa i mam nadzieję, że w przyszłości zostanie dużo mocniej rozwinięta. Dodam tylko, nie ujawniając żadnych szczegółów, że warto uważnie czytać finał, gdyż zawiera on masę ciekawych nawiązań do wcześniejszych wydarzeń, szczególnie jeśli idzie o postać Upartego i jego profesję. Dużym plusem natomiast jest sama Gwendolyn, bardzo umiejętnie poprowadzona w scenariuszu, który rzuca ją w finale na całkiem mocne spotkanie. Całość została jednak dobrze przemyślana, a zwrotów akcji jest tutaj bez liku.

Oczywiście nie można zapomnieć o naszej głównej parce i ich córeczce. Tym razem znacznie zwiększa się rola Klary, matki Marko, oraz Izabel, ducha nastolatki z Klina, przywiązanego do Hazel. Zresztą te dwie postacie toczą z sobą coraz częstsze konwersacje, choć głównie rzuca się w oczy relacja Klary i Hesta. Oboje wiele stracili przez wojnę, oboje też mają swoje ideały. Teoretycznie totalnie odmienni w poglądach, szybko odkrywają jak wiele ich łączy. Szczególnie Heist stara się pokazać wszystkim, na czym polega bezsens wojny i co jest faktycznie jej przeciwieństwem. Czuć w tym elemencie prawdziwy dramat ludzi, którzy z winy idiotów stojących u władzy i wysyłających ludzi na rzeź, stracili wszystko co było im bliskie.

Niezbyt duży, ale bardzo istotny, fragment poświęcono Księciu Robotowi IV. Widać wyraźnie, że ta postać będzie dopiero mocniej rozbudowana w przyszłości. Jednak jego mocne wejście w finale drugiego albumu, tutaj zostało bardzo ciekawie rozwinięte. Co więcej, naprawdę interesująco się zakończyło i daje podstawę do obrania jednej z wielu dróg, dla tego bohatera. Liczę, że zostanę czymś mocno zaskoczony, bo postać ma olbrzymi potencjał. "Saga" powoli wybija się na czołówkę zbieranych przeze mnie serii komiksowych. Vaughana polubiłem za "Ygreka", ale teraz autentycznie pokochałem. Wierzę, że nie będzie ciągnął tej serii w nieskończoność, dając nam naprawdę mocny finał. Na razie ukazało się siedem albumów, a ósmy będzie niebawem. Czas pokaże jak to się skończy.

Akcja trzeciego tomu "Sagi" jest przybliżeniem wydarzeń, jakie miały miejsce przed finałem albumu drugiego. Dowiadujemy się co się działo na wiele dni przed przybyciem na planetę Quietus. Mieszka tam bowiem mentor Alany, pisarz nazwiskiem Heist. Jednak to co spotykają nasi uciekinierzy oraz ich towarzysze, dalekie jest od obrazu z marzeń Alany. Oswald Heist żyje z mizernych...

W tym gąszczu postaci z poprzednich tomów, autorzy dorzucają nam ich więcej! A ich historia równie pokręcona i ciekawa. Forma przeplatania historii dobrze rozplanowana. Tutaj również gdzieniegdzie zostaniemy lekko zaskoczeni rozwojem sytuacji, a innych miejscach zaserwują nam oczywiste oczywistości "zgodne ze scenariuszem". Akcja lekko zwalnia w niektórych momentach, dając miejsca budowaniu charakterów postaci.

W tym gąszczu postaci z poprzednich tomów, autorzy dorzucają nam ich więcej! A ich historia równie pokręcona i ciekawa. Forma przeplatania historii dobrze rozplanowana. Tutaj również gdzieniegdzie zostaniemy lekko zaskoczeni rozwojem sytuacji, a innych miejscach zaserwują nam oczywiste oczywistości "zgodne ze scenariuszem". Akcja lekko zwalnia w niektórych momentach, dając...

Część trzecia nie zawodzi.

Podoba mi się bardzo, że autorzy tak otwarcie podchodzą do tematu seksualność. Nie ma tu żadnych sztucznych tabu.

Część trzecia nie zawodzi.

Podoba mi się bardzo, że autorzy tak otwarcie podchodzą do tematu seksualność. Nie ma tu żadnych sztucznych tabu.

Seria ewidentnie sinusoidalna. Tom trzeci lepszy od pierwszego, ale gorszy od drugiego. Fabuła niestety mniej zaskakująca niż w poprzedniczce, ale jedno z rozwiązań fabularnych znów zaskoczyło i to na duży plus.
Mam nadzieję, że tendencja będzie zwyżkowa bo część czwarta już czeka na półce.

Seria ewidentnie sinusoidalna. Tom trzeci lepszy od pierwszego, ale gorszy od drugiego. Fabuła niestety mniej zaskakująca niż w poprzedniczce, ale jedno z rozwiązań fabularnych znów zaskoczyło i to na duży plus.
Mam nadzieję, że tendencja będzie zwyżkowa bo część czwarta już czeka na półce.

Wiecie co najbardziej lubię w tym komiksie? Nawet kompletny drań wciąż może mieć serce.

Wiecie co najbardziej lubię w tym komiksie? Nawet kompletny drań wciąż może mieć serce.