Three, Two, One (321)

Jako erotyk dało radę. Jeśli ktoś chce jakiś głębszych relacji, czy akcji to tego tu nie ma.

Jako erotyk dało radę. Jeśli ktoś chce jakiś głębszych relacji, czy akcji to tego tu nie ma.

Dwóch mężczyzn kręcących filmy porno i kobieta, ktorą przygarniają z ulicy.
Każdy z nich coś ukrywa. Każdy ma w sobie wielki ból straty i przeżyć.
Uzupełniają się dając sobie to czego oczekują - tak uważają choć nie są ze sobą szczerzy.
Książka pełna różnych emocji i zachowań dla mnie niezrozumiałych. Od początku nie podobało mi się zachowanie JD, jak przywłaszczał sobie Blue i akceptacja tego przez Arka.
Nie zgadzałam się z takim zachowaniem.
I to właśnie lubię w książkach, że nie zawsze są takie słodkie a świat w nich przedstawiony tak różny od tego który znamy i akceptujemy.
Pozycja dla lubiących mocne darki.

Dwóch mężczyzn kręcących filmy porno i kobieta, ktorą przygarniają z ulicy.
Każdy z nich coś ukrywa. Każdy ma w sobie wielki ból straty i przeżyć.
Uzupełniają się dając sobie to czego oczekują - tak uważają choć nie są ze sobą szczerzy.
Książka pełna różnych emocji i zachowań dla mnie niezrozumiałych. Od początku nie podobało mi się zachowanie JD, jak przywłaszczał sobie...

Jeśli szukasz fajnego, lekkiego romansidła to ta książka zdecydowanie nie jest dla Ciebie!!!

Mroczna, brutalna, pokręcona, brudna... Od tego typu literatury oczekuję, że wykręci mi flaki i ta książka spełniła swoją rolę, choć nie była idealna. Na początku wydawała mi się jakaś taka płaska, ale po drodze zaskoczyło i potem już nie mogłam się oderwać.
Zdecydowanym minusem tej książki była dla mnie główna bohaterka, która była po prostu głupia. Można powiedzieć, że to, co ją spotkało pomieszało jej w głowie, ale nie - ona była głupia jeszcze zanim dostała się w niewolę... Były momenty, że aż zgrzytałam zębami z poirytowania, tak mnie wkurzała.
Sceny ostrego, brutalnego seksu? No cóż, to nie moja bajka, więc ani mnie grzały ani ziębiły, ale muszę przyznać, że moment z obrożą trochę podniósł mi ciśnienie. Nie kręci mnie takie poniżanie, więc ten fragment czytałam z lekkim obrzydzeniem.

Czy rzuciła mnie na kolana ta książka?
- Nie.
Czy "zryła mi beret"?
- Trochę tak 😉 (ale ja lubię takie).

Polecam po przeczytaniu zapoznać się jeszcze z fragmentem, w którym autorka pisze skąd wzięła pomysł na książkę, bo to ciekawa historia.

Jeśli szukasz fajnego, lekkiego romansidła to ta książka zdecydowanie nie jest dla Ciebie!!!

Mroczna, brutalna, pokręcona, brudna... Od tego typu literatury oczekuję, że wykręci mi flaki i ta książka spełniła swoją rolę, choć nie była idealna. Na początku wydawała mi się jakaś taka płaska, ale po drodze zaskoczyło i potem już nie mogłam się oderwać.
Zdecydowanym minusem...

Coraz częściej zdarza mi się, że zupełnie nie wiem, co sądzić o danej książce. Tak po części jest też z Three Two One.
Ta historia to dark erotic, dodatkowo z menage a trois. Myślę, że te dwie informacje odsiewają spore grono czytelniczek, ale mnie to akurat zaciekawiło. No i po lekturze mam niezły mętlik w głowie.

Jest w tej książce wiele scen, na które krzywiłam się z niesmakiem, ale zdarzały się też fragmenty czy zdania, które wybijały się na tle reszty, zaskakując mnie pozytywnie. Tak jakby gdzieś wśród tej brudnej tematyki jaśniały małe iskierki fajnego pisania. Sam pomysł na książkę całkiem fajny i oryginalny, ale potencjał nie został chyba do końca wykorzystany.

Nie odstraszyły mnie sceny seksu – a jest ich sporo i niektóre są naprawdę mocne – ale za to nie mogłam znieść głównej bohaterki. Blue podnosiła mi ciśnienie raz za razem i chwilami miałam ochotę rzucić czytnikiem o ścianę. Już dawno żadna bohaterka nie działała mi tak na nerwy.

Zaskoczyła mnie końcówka, to na pewno.

Powstrzymuję się od oceny, bo naprawdę nie wiem, jak ocenić tę historię. Wiem jedno: wiele kobiet nie dałoby rady tej książki przeczytać do końca. Warto wziąć to pod uwagę przy ewentualnych rozważaniach takiej lektury.

Coraz częściej zdarza mi się, że zupełnie nie wiem, co sądzić o danej książce. Tak po części jest też z Three Two One.
Ta historia to dark erotic, dodatkowo z menage a trois. Myślę, że te dwie informacje odsiewają spore grono czytelniczek, ale mnie to akurat zaciekawiło. No i po lekturze mam niezły mętlik w głowie.

Jest w tej książce wiele scen, na które krzywiłam się z...

Jedna dziewczyna, dwójka przyjaciół, tajemnice, żądza i seks.

Do tej pory nie za bardzo wiem, co mnie podkusiło do tej książki. Wydaje mi się, że pozytywne opinie zagranicznej społeczności, których na domiar złego jest dość dużo.

Początek zapowiadał się świetnie, fajne wprowadzenie, troszkę wątku kryminalnego, jakieś zagadki i tajemnice, mówię: to będzie to! Ale równie szybko, jak się ucieszyłam, tak szybko zostałam sprowadzona do parteru. Tutaj za bardzo fabuły to nie ma. Od początku na pierwszym planie jest seks, seks i jeszcze raz seks. Wypadałoby chyba wprowadzić jakiś zalążek ciekawej i intrygującej historii. Gdyby tylko J.A. Huss pociągnęła dalej ten dobrze zapowiadający się prolog, to w zupełności by wystarczyło.

Bohaterowie są do bani. Płytcy, jednolici i bez jakiegokolwiek charakteru. Usprawiedliwienie — jestem zaborczy, nie wystarczy. Warto byłoby napisać, dlaczego taki jest, co go skłoniło do podjęcia takich, a nie innych decyzji, ale po co prawda? Już nie wspomnę o głównej bohaterce, która ma idiotyczne podejście do całego bajzlu, którego narobiła. Za każdym razem, kiedy miałam z nią do czynienia, chciałam walić głową w mur.

Kochani NAJLEPSZE! W drugim rozdziale mamy zaprezentowany cudowny akt miłości! (wyczuliście ten sarkazm prawda?) Tutaj nie ma mowy o romansie, trójkącie miłosny, z grubej rury lecimy z erotyzmem, który momentami wylewa się z tych stron. Po co? Rozumiem, że jest to książka z gatunku dark romance, ale uwierzcie, dało się to dobrze poprowadzić.

Pominę także to, że trzy czwarte tej książki przewinęłam. Była strasznie nuda, oklepana, bez fabuły, z idiotycznymi bohaterami i jeszcze gorszymi dialogami.

Jeśli zapytacie mnie, za co są te trzy gwiazdki, odpowiem wam, że sama nawet nie wiem. Chciałabym dać je, chociaż za dobry wstęp, ale czy to uratuje tę książkę, nie sądzę. Czy przeczytam jeszcze kiedyś coś J.A. Huss? Na razie napewno nie.

Jedna dziewczyna, dwójka przyjaciół, tajemnice, żądza i seks.

Do tej pory nie za bardzo wiem, co mnie podkusiło do tej książki. Wydaje mi się, że pozytywne opinie zagranicznej społeczności, których na domiar złego jest dość dużo.

Początek zapowiadał się świetnie, fajne wprowadzenie, troszkę wątku kryminalnego, jakieś zagadki i tajemnice, mówię: to będzie to! Ale równie...

Od kilku dni zbieram się do napisania tej recenzji. Ba, od kilku dni zbieram się, żeby napisać cokolwiek o tej historii. Mam tak wielki mętlik w głowie, że raczej szybko sobie tego nie poukładam. Jestem pewna jednego – im więcej będę myśleć o Three, Two, One, próbując ją przemyśleć… Wciąż będę jednocześnie odkrywała rzeczy, które mi się bardzo podobały, jak i takie przez które jestem zawiedziona. Pierwsze spotkanie z panią Huss i namieszała we mnie bardzo, namieszała wręcz potrójnie!
Znaleźli ją bosą, trzęsącą się na deszczu. Starała się skryć pod markizą sklepu, ale nie mogli jej przeoczyć – kobieta przyciągnęła ich jak magnes. Żaden z nich jednak nie jest podręcznikową definicją dobrego samarytanina. Wręcz przeciwnie, JD oraz Ark po ostatni włosek na głowie zanurzeni są w branży pornograficznej. Dwójka przyjaciół, aktor porno i reżyser, zafascynowani Blue proponują jej pomoc. Zdesperowana, pobita nieznajoma nie miała wielkiego wyboru, jeśli chciała uciec przed tymi, którzy trzymali ją w zamknięciu…
Ménage przyciąga mnie bardziej niż muchę żarówka. W sekundzie zwietrzenia nowego tytułu, mam ochotę od razu wgryźć się w tekst. Z reguły tak właśnie robię, nie zwlekam za długo. A z 321? Chyba podświadomie wiedziałam, że tej historii daleko od szablonowości (ma się tego nosa, dokładnie tak właśnie było!). Lekturę rozpoczęłam już trzy miesiące temu, a skończyłam dopiero teraz. Wpierw przeczytałam kilka stron, potem ze dwa rozdziały, aż w końcu przysiadłam. I żałowałam, że skończyłam. I nie wiedziałam co myśleć – w gruncie rzeczy wciąż nie wiem.
Muszę się co chwila klepać po rękach (a spróbujcie to robić pisząc na klawiaturze, to się nazywa umiejętność!),żeby niczego nie zaspoilerować. Pani Huss zrobiła coś, co lubię – wzięła czytelnika z totalnego zaskoczenia. Jasne, można mi zarzucić, że niby czego się spodziewałam, skoro książka oznaczana jest jako dark romance… Cóż, nie ukrywam że autorki częściej mnie zawodzą i w dość łagodny sposób okręcają mrok wokół bohaterów (to może brzmieć jak oksymoron, ale to prawda). Huss miała swoje momenty, w których kusiła domysłami, gdzie aż za wyraźnie pokazywała takie „zatrzaski fabularne”. Miejsca, gdzie wszystko nagle wskakiwało na swoje miejsca. Można je było kilka rozdziałów wcześniej przewidzieć, ale nie niszczyło to całego odbioru powieści.
Zwłaszcza, że autorka nie boi się sięgać po naprawdę różne i mocne rozwiązania.
Dla wielu czytelników 321 jest przede wszystkim mocnym erotykiem, tego ukryć nie można. Prócz samych scen seksu, Huss pokusiła się o więcej niż sam mechaniczny akt. Dodała do tego tonę pieprzu oraz sprośności, fantazji i fetyszy. Łamała swoich bohaterów o ich własne wątpliwości, niechęci. Popychała ich na samą granicę tego, co preferowali, a potem kazała im przeskoczyć ją trzy razy. Mimo tego, że Ark przez cztery lata zajmował się produkcją filmów dla dorosłych spod znaku Public Fuck America, miał swoje granice.
Zaś Huss z pietyzmem wszelkie linie przekraczała i… uwielbiam to.
Ark oraz JD byli bohaterami kontrastowymi. Blue gołym okiem widziała, jak bardzo się różnią. Profesja JD wręcz wymagała od niego uroku osobistego, rozsiewał go wokół siebie automatycznie. Zaś jego przyjaciel, był raczej ponurym przystojniaczkiem. Autorka stworzyła dość… Może nie tyle skomplikowane, co po prostu tak zawikłane we własne tajemnice postacie, że momentami nie jest się pewnym, czy aby ich charaktery, to naprawdę to, co widzimy. Huss specjalnie tak kierowała akcją, żeby zwyczajnie powątpiewać w ich motywy, uczucia i pragnienia.
Ta tajemniczość momentami nie została tak dobrze rozwinięta, jak być mogła.
Co innego jest stworzyć bohatera tajemniczego, akcję owianą niewiadomą… A co innego wyciskać z tego co się tylko da! To mnie bardzo smuci, że Huss pomysł na fabułę i na pochodzenie Blue miała świetne. Tylko nie wykorzystała tego w pełni (naprawdę usiłuję się wstrzymać ze spoilerami!). Wiadomo, jak to w dark romance bywa, że będziemy mieć do czynienia ze sporą dawką niebezpiecznego świata. I mamy, naprawdę mamy coś tutaj rewelacyjnie brzmiącego… Jednak Huss za długo odwlekała zapoznanie nas z nim, a potem za krótko się tym pobawiła. Okej, dynamika między bohaterami, wszystkie sceny między Blue, JD oraz Arkiem były piekielnie gorące. Ale potrzebowałam więcej, nawet kilka dni po skończeniu 321 wciąż czuje potrzebę tego więcej. Autorka z kopa weszła w punkt kulminacyjny powieści i bardzo go doceniam. Jednak za mało było tej bezpośredniej otoczki, żebym szarpała to jak Reksio szynkę.


Końcówka troszkę macosza w stosunku do całej powieści. Nie była zła, nie ukrywam. Zdecydowała kopała leżącego, na to trzeba się jakoś przygotować (lol, nie uda Wam się). Pozostawia jednak po sobie nutę żalu.
Nie polecam tej książki wszystkim, zwyczajnie się nie da. Jest pokręcona, bohaterowie zajmują się pornografią, a do tego wikłają się w związek ménage. Jeśli cokolwiek z tego Wam nie odpowiada, to niestety lepiej tę pozycję ominąć! Zaś jeśli tylko uśmiechacie się na wcześniej wymienione elementy… 321 będzie dla Was. Może nie jest idealne, ale zdecydowanie zakręci Wam w głowie. Ja dalej pozostaję zakręcona, dalej z niedosytem – lecz przede wszystkim z ogromną chęcią na przeczytanie jej ponownie!

Od kilku dni zbieram się do napisania tej recenzji. Ba, od kilku dni zbieram się, żeby napisać cokolwiek o tej historii. Mam tak wielki mętlik w głowie, że raczej szybko sobie tego nie poukładam. Jestem pewna jednego – im więcej będę myśleć o Three, Two, One, próbując ją przemyśleć… Wciąż będę jednocześnie odkrywała rzeczy, które mi się bardzo podobały, jak i takie przez...

Dałam jej szansę,ale niestety książka zdecydowanie nie w moim guście..
Jestem niepoprawną romantyczką i takie też książki najbardziej kocham..na mojej półce znajdują się i książki typu ,,Dark erotic,, które uwielbiam - ale TEN dark przeszedł sam siebie.. tak- przeszedł..poszedł i mam nadzieje że nigdy nie wróci :)
Nie bedę się rozpisywać o czym jest, bo jest tu w innych opiniach dokładnie opisane...powiem tylko tyle że..jest zupełnie inna niż tradycyjne książki typu Dark- wręcz bym powiedziała arogancka ,chwilami odrzucająca i obrzydliwa.. Jeśli ktoś lubi bardzo bardzo bardzo kontrowersyjne książki -to jemu polecam ;)
Dziękuję i pozdrawiam :)

Dałam jej szansę,ale niestety książka zdecydowanie nie w moim guście..
Jestem niepoprawną romantyczką i takie też książki najbardziej kocham..na mojej półce znajdują się i książki typu ,,Dark erotic,, które uwielbiam - ale TEN dark przeszedł sam siebie.. tak- przeszedł..poszedł i mam nadzieje że nigdy nie wróci :)
Nie bedę się rozpisywać o czym jest, bo jest tu w innych...

WTF????????

on + ona + on + tajemnice = 3,2,1

to tak w wielkim skrócie. Książka inna niż poprzednie darki, które czytałam. Rożni się niemal wszystkim. Mamy tutaj dwójkę przyjaciół, którzy kręcą publiczne porno, mamy zaginioną dziewczynę i uciekinierkę, która pragnie być dzielona pomiędzy JD i Arka, mamy jakąś dziwną sektę handlującą dziećmi, jest pełno seksu i tajemnic, które ma każdy z bohaterów. Niezła mieszanka jak na jeden dzień... W ogólnym rozrachunku polecam, bo chociaż książka kompletnie nie w moim stylu, to nie mogłam się od niej oderwać.

WTF????????

on + ona + on + tajemnice = 3,2,1

to tak w wielkim skrócie. Książka inna niż poprzednie darki, które czytałam. Rożni się niemal wszystkim. Mamy tutaj dwójkę przyjaciół, którzy kręcą publiczne porno, mamy zaginioną dziewczynę i uciekinierkę, która pragnie być dzielona pomiędzy JD i Arka, mamy jakąś dziwną sektę handlującą dziećmi, jest pełno seksu i tajemnic,...

Książka z jednej strony rewelacyjna nie mogłam się oderwać ale.. z drugiej chwilami było tego za dużo i musiałam przerwać i ochłonąć. Już pierwsze strony bałam się że Blue nie żyje, czyłam że obaj JD i Ark mają swoje tajemnice, ale nie przewidziałam zakończenia. JD wydawało mi się że jest tym słodszym, delikatniejszym, że odnalazł sam siebie i nie chce wracać do przeszłości. Nie dziwię się że gdy wyszedł na prostą jak się wydawało, gdy poznajemy prawdę o dziecku i Marie nie potrafił z tym żyć. Podobno tylko tchórze są w stanie się zanić ale jest w tym coś więcej, trzeba mieć odwagę by pociągnąć za spust, gdy nie umiał poradzić sobie z winą i nie widział światełka na odnalezienie córki zabił się ale również po części zabił część Ark'a i Blue. Blue też miała swoje demony, postąpiła głupio wplątując się w handel dziećmi nawet dla napisania historii ale z drugiej strony długo nie zerwała z tym, aby nie napisać źle nie to że jej się to podobało gwałt i bicie ale po niekąt uzależniła się od tego, nie umiała funkcjonować bez przemocy. Trafnym było porównanie do ptaka w otwartej klatce który boi się wyjść i sam jest więźniem swojej wolności. Ark hmmm troszczy się zarówno o JD jak i Blue ale na swój sposób
walczy z swoimi demonami, tajemnicami. Jak sam zauważył choć późno wraz z śmiercią JD jego serce rozbiło się nie na 2 a 3 części. Całe szczęście że udało mu się odnaleźć Paige. Wraz z Blue mogli znów być trzema bratnimi duszami. Pokochał małą tak jak kochał JD. Mimo wielu zawirowań książka ma szczęśliwe zakończenie. Jest jednym słowem REWELACYJNA i polecam jej przeczytanie.

Książka z jednej strony rewelacyjna nie mogłam się oderwać ale.. z drugiej chwilami było tego za dużo i musiałam przerwać i ochłonąć. Już pierwsze strony bałam się że Blue nie żyje, czyłam że obaj JD i Ark mają swoje tajemnice, ale nie przewidziałam zakończenia. JD wydawało mi się że jest tym słodszym, delikatniejszym, że odnalazł sam siebie i nie chce wracać do...

Ok... z góry przepraszam jeśli się przydarzy, że moje maniery i przyzwoity język odejdą w siną dal, ale to jest tak tragiczna i obrzydliwa książka, że nie wierzę, że coś takiego powstało (a uwierzcie mi jestem wyjątkowo tolerancyjna i uważam się za osobe o otwartym umyśle). Gdybym ją miała w wersji papierowej z pewnością bym ją spaliła, a od autorki żądała reklamacji za stracony czas i pieniądze.

Co mnie podkusiło? Hmm... na kilku blogach pojawiła się jako hit 2015 (pośród wielu innych),potem okładka rzuciła mi się w oczy. Tytuł tak prosty, że aż intrygujący, duzo pozytywnych opinii - no to pomyślałam: dlaczego nie?

Usiadłam i czytam pierwszy rozdział - wow! To będzie coś! Już zacieram ręce z radości jaka perełka mi się trafiła. Wątek kryminalny. Zagadka. Niewiadoma. Lecimy z tym koksem!

I potem z prędkością światła dostaję potężnego plaskacza od mojej przyjaciółki Naiwności, kiedy czytam następne kilka rozdziałów. Aż chce mi się płakać, że J.A. Huss śmiała sobie tak ze mnie zadrwić.

Ta książka to nic innego jak porno na papierze z idiotycznymi bohaterami, płytkimi dialogami i fatalną fabułą. Dlaczego? Zacznijmy może po kolei.

Już w drugim rozdziale poznajemy głównych bohaterów - trójkąt erotyczny (nie miłosny! Ta książka nie ma nic wspólnego z romansem) A są to ARK, DJ i Blue. ARK i DJ są przyjacółmi, współpracownikami, współlokatorami (dodaj co tam jeszcze chcesz) i pracuja w branży porono której motywem przewodnim jest sex w miejscach publicznych (PUBLIC FUCK AMERICA - cóż za chwytliwa nazwa!) ARK występuje w roli kamerzysty a DJ jako "aktor". Zatrudniają do tego dziewczyny z którymi podpisują kontrakt, robią niezbędne badania, nie zatrudniają narkomanek itd. (zauważcie proszę jakie to szlachetne i twarde zasady!).
Byli umówieni z dziewczyną na sesję, lecz ta sie nie zjawiła i nagle zauważają dziewczynę. Zapłakaną, przemokniętą dziewczynę, bez butów, w kłusej i zdecydowanie niewłasciwej na tamte warunki pogodowe sukience. Widać, że przydarzyło się jej coś złego. Co robi DJ? Proponuje jej pieniądze za zrobienie laski (typowa romantyczna dusza artysty!). Niestety warunki nie pozwalaja na sfinalizowanie "transakcji" (nie wiem jak można być zdesperowanym - a może tępym (?),żeby zrobić coś takiego z dopiero co poznana osobą) więc dżentelmeni zabieraja niewiastę do siebie, gdzie... wręcz się o nią zabijają! Jak małe dzieci cyt."Zobaczyłem ją pierwszy, ona jest moja." - świetnie... zatem co z tym fantem zrobić? Zmacajmy ją we dwoje! Idealny pomysł! To nic że dziewczyna nie wie co robi, potrzebuje pomocy (prosi o nią - może w dość dziwny sposób) i na dodatek przyznaje, że jest na haju (pamiętacie, że są zdecydowanie przeciwko narkotykom?) - nadal może być fajnie! Kiedy dziewczyna, po niesamowity orgaźmie odpływa, przemarznięta i przemoczona (jest późny październik i padał deszcz),postanawiają wsadzić ją do wanny i rozgrzać. Kiedy ją rozbierają odkrywaja liczne rany i blizny na ciele. Czy ich to w jaki kolwiek sposób porusza? Nie wiem... bo normalny człowiek nie wkładałby ofierze brutalnej przemocy (z której dopiero co udało się uciec) penisa do ust jak tylko byłaby wystarczająco przytomna. Co lepsze... ona się na wszystko godzi... normalnie Kopciuszek przebiera nogami z zazdrości.

To jest zaledwie może 10-15% książki. Przekartwowałam do 25-30%, żeby sprawdzić, czy może cała trójka poszła po rozum do głowy (chociaż choćby nie wiem co, już w tym momencie książka była dla mnie stracona i nie do zaakceptowania) lecz okazało się, że jest jeszcze gorzej... jest obrzydliwa, płytka i... no aż nie mogę znaleźć odpowiednich i przyzwoitych epitetów, aby opisać to co czuję.

Chyba nie muszę dodawać, że po 1/4 książki poddałam się i więcej do niej nie wrócę? Dziękuję.

Ok... z góry przepraszam jeśli się przydarzy, że moje maniery i przyzwoity język odejdą w siną dal, ale to jest tak tragiczna i obrzydliwa książka, że nie wierzę, że coś takiego powstało (a uwierzcie mi jestem wyjątkowo tolerancyjna i uważam się za osobe o otwartym umyśle). Gdybym ją miała w wersji papierowej z pewnością bym ją spaliła, a od autorki żądała reklamacji za...