Od kiedy cię nie ma

Książka jest o tragedii, która spotkała główną bohaterkę, gdy jej 6-letnia córka zginęła w wypadku drogowym podczas szkolnej wycieczki. Autorka idealnie podkreśla emocje, rozterki i uczucia głównej bohaterki, której ciężko jest pogodzić się z zaistniałą sytuacją mającą wpływ na całe jej dalsze życie.
Książka dotyka trudnego tematu utraty dziecka, ale nie jest przygnębiająca. Na pewno nie jest to lekka książka, a raczej taka, która skłania do głębszych refleksji i pozostaje w pamięci na długo. Polecam wszystkim, którzy szukają w książce czegoś więcej niż prostej i łatwej w odbiorze opowieści.

Książka jest o tragedii, która spotkała główną bohaterkę, gdy jej 6-letnia córka zginęła w wypadku drogowym podczas szkolnej wycieczki. Autorka idealnie podkreśla emocje, rozterki i uczucia głównej bohaterki, której ciężko jest pogodzić się z zaistniałą sytuacją mającą wpływ na całe jej dalsze życie.
Książka dotyka trudnego tematu utraty dziecka, ale nie jest...

Początek książki ciekawy, natomiast im dalej tym gorzej i mniej ciekawie...

Początek książki ciekawy, natomiast im dalej tym gorzej i mniej ciekawie...

Szczerze mówiąc nie wiedziałam, ze ta książka bedzie taka smutna. Pomimo tego naprawde bardzo mi sie podobala. Nie wyobrazam sobie byc w podobnej sytuacji. Na szczescie zakonczylam czytać z uśmiechem na twarzy, a to znaczy, ze kończy się dobrze;)

Szczerze mówiąc nie wiedziałam, ze ta książka bedzie taka smutna. Pomimo tego naprawde bardzo mi sie podobala. Nie wyobrazam sobie byc w podobnej sytuacji. Na szczescie zakonczylam czytać z uśmiechem na twarzy, a to znaczy, ze kończy się dobrze;)

Nie przemawia do mnie temat żałoby po zmarłym dziecku.
Bardzo przykro czytało mi się o dniach, miesiącach i latach cierpienia, bólu, rozstroju psychicznego i prób zmierzenia się ze wspomnieniami.
Głowna bohaterka zrobiła to, co moim zdaniem powinien zrobić każdy w takiej sytuacji, a więc odciąć się i żyć w całkiem inny sposób. Przekuć cierpienie w działanie.
Każdy rodzic pragnie wierzyć, że nie doświadczy tego stanu, ponieważ każde chwile spędzone z dzieckiem definiują tak naprawdę, to kim jesteśmy. Dla nich jesteśmy wszystkim i nawet jeśli nie jesteśmy idealni, to w ich oczach właśnie tacy jesteśmy. Przynajmniej do pewnego wieku.
Tracąc dziecko, tracimy tak naprawdę całe dotychczasowe życie, rytm dnia, rytm życia, jakim jest opieka nad dzieckiem, wszystkie przedstawienia w szkole, zajęcia dodatkowe, końce roku, świadectwa szkolne, święta. Podobnie jak narodziny, tak i śmierć dziecka wiążą się więc z przewrotem życiowym, choć z zupełnie innymi emocjami.
Dlatego też, sama zastanawiając się nad tym, co bym zrobiła, wpadłam w melancholię i zaraziłam się tym żałobnym klimatem. A jednocześnie wnerwiały mnie opisy cudownej wyspy, które nie współgrały z emocjonalnością.

Nie przemawia do mnie temat żałoby po zmarłym dziecku.
Bardzo przykro czytało mi się o dniach, miesiącach i latach cierpienia, bólu, rozstroju psychicznego i prób zmierzenia się ze wspomnieniami.
Głowna bohaterka zrobiła to, co moim zdaniem powinien zrobić każdy w takiej sytuacji, a więc odciąć się i żyć w całkiem inny sposób. Przekuć cierpienie w działanie.
Każdy rodzic...

Dawno temu moja mama oglądając jakiś reportaż w TV powiedziała, że najgorsze co może się przytrafić człowiekowi to śmierć własnego dziecka. Kilkanaście lat później, odchodzi mój brat. Ból rodziców po stracie jest nie do opisania. Jako mama nie jestem w stanie sobie tego nawet wyobrazić. Historia z książki chociaż nie autentyczna jest dla mnie bardzo bliska. Przez całą książkę, zdaję sobie sprawę co główna bohaterka może czuć i dlaczego podejmuje takie a nie inne decyzje. Ile osób na świecie tyle jest różnych sposobów radzenia sobie z tragedią. Dla niektórych sposób bohaterki może być niezrozumiały, ale do mnie przemawia. Książka wzbudziła we mnie olbrzymi szereg emocji, a to w książkach cenie sobie najbardziej. Polecam.

Dawno temu moja mama oglądając jakiś reportaż w TV powiedziała, że najgorsze co może się przytrafić człowiekowi to śmierć własnego dziecka. Kilkanaście lat później, odchodzi mój brat. Ból rodziców po stracie jest nie do opisania. Jako mama nie jestem w stanie sobie tego nawet wyobrazić. Historia z książki chociaż nie autentyczna jest dla mnie bardzo bliska. Przez całą...

W tej książce podobała mi się poruszona kwestia relacji międzyludzkich i uczuć przyjaźni, miłości rodzicielskiej oraz przeżywania żałoby. Autorka pokazała w jak odmienny sposób każdy odczuwa utratę najbliższej osoby i jak długo niektórym ludziom zajmuje zrozumienie, że życie toczy się dalej. Głowna bohaterka zmierzyła się ostatecznie z pokusą pławienia się we własnym nieszczęściu i zrozumiała że inni ludzie również cierpią tylko inaczej okazują. Nisko oceniłam książę głownie z powodu rozwlekłości fabuły, odnosiłam wrażenie, iż pewne fragmenty były zupełnie zbędne a wprowadzone sztucznie by powiększyć objętość książki. Natomiast główne wątki autorka zakończyła w kilku zdaniach tak bez pomysłu i poczułam rozczarowanie.

W tej książce podobała mi się poruszona kwestia relacji międzyludzkich i uczuć przyjaźni, miłości rodzicielskiej oraz przeżywania żałoby. Autorka pokazała w jak odmienny sposób każdy odczuwa utratę najbliższej osoby i jak długo niektórym ludziom zajmuje zrozumienie, że życie toczy się dalej. Głowna bohaterka zmierzyła się ostatecznie z pokusą pławienia się we własnym...

Rachel traci swoją 6-letnią wówczas córeczkę Emmę. Wyjeżdża i chce odciąć się od dawnego życia. Nie zapomina jednak o dwóch przyjaciółkach swojej córki. Smutna, ale przynosząca na koniec otuchę książka.

Rachel traci swoją 6-letnią wówczas córeczkę Emmę. Wyjeżdża i chce odciąć się od dawnego życia. Nie zapomina jednak o dwóch przyjaciółkach swojej córki. Smutna, ale przynosząca na koniec otuchę książka.

Piękna opowieść choć bardzo smutna

Piękna opowieść choć bardzo smutna

Najważniejszym tematem w tej książce jest śmierć swojego dziecka,tragedia niewyobrażalna dla każdego rodzica...Zmaganie się z ogromem bólu i dążeniem do lepszego jutra.Polecam

Najważniejszym tematem w tej książce jest śmierć swojego dziecka,tragedia niewyobrażalna dla każdego rodzica...Zmaganie się z ogromem bólu i dążeniem do lepszego jutra.Polecam

Gdy trzy przyjaciółki: Rachel, Mariel i Jenny równocześnie zachodzą w ciążę, obiecują sobie, że każda z nich będzie kochać pozostałe dzieci jak własne.
Jednak gdy córka Rachel umiera, kobieta pakuje się i przeprowadza na odległą grecką wyspę, by odnaleźć spokój ducha i odbudować swój świat na nowo. Mimo to nie może zapomnieć o złożonej przed laty obietnicy. Wynajmuje prywatnego detektywa, tajemniczego Johnny’ego Palmera, by na bieżąco informował ją o losach pozostałych dziewcząt. W ten sposób może roztoczyć nad nimi dyskretną opiekę. Ale kto zaopiekuje się samą Rachel w jej nowym życiu z dala od domu?

Gdy trzy przyjaciółki: Rachel, Mariel i Jenny równocześnie zachodzą w ciążę, obiecują sobie, że każda z nich będzie kochać pozostałe dzieci jak własne.
Jednak gdy córka Rachel umiera, kobieta pakuje się i przeprowadza na odległą grecką wyspę, by odnaleźć spokój ducha i odbudować swój świat na nowo. Mimo to nie może zapomnieć o złożonej przed laty obietnicy. Wynajmuje...