Czarownice z Wolfensteinu. Wstęga i kamień

Smutne zakończenie. Jednak książka wciąga.

Smutne zakończenie. Jednak książka wciąga.

Pierwszy tom bardzo mi się podobał. Odkrywanie historii magicznej rodziny było całkiem ciekawe i wciągające, a bohaterki interesujące i zyskujące sympatię. Niestety, trzy moje ulubione postacie zostały uśmiercone, a fabuła drugiego tomu skupia się już wyłącznie na Amelii i jej rozterkach. Dostajemy przez to niezrównoważoną emocjonalnie nastolatkę, która ze strony na stronę robi się coraz bardziej irytująca. No i obowiązkowo gorący romans, usychanie z tęsknoty, wielkie poświęcenie itp. Z ciekawie zapowiadającej się historii zrobił się romans dla nastolatek.

Pierwszy tom bardzo mi się podobał. Odkrywanie historii magicznej rodziny było całkiem ciekawe i wciągające, a bohaterki interesujące i zyskujące sympatię. Niestety, trzy moje ulubione postacie zostały uśmiercone, a fabuła drugiego tomu skupia się już wyłącznie na Amelii i jej rozterkach. Dostajemy przez to niezrównoważoną emocjonalnie nastolatkę, która ze strony na stronę...

Drugi tom trylogii trochę lepszy od pierwszego. Znalazło się w nim znacznie mniej bezsensownych scen, choć zdarzały się momenty zażenowania. Zakończenie zdumiewające, choć nadal nie wiem czy pozytywnie, po prostu brak słów na określenie. Ciekawy pomysł na fabułę i jej rozwijanie. Po tej części znacznie bardziej zachęcające jest sięgnięcie po kontynuację. Polecam

Drugi tom trylogii trochę lepszy od pierwszego. Znalazło się w nim znacznie mniej bezsensownych scen, choć zdarzały się momenty zażenowania. Zakończenie zdumiewające, choć nadal nie wiem czy pozytywnie, po prostu brak słów na określenie. Ciekawy pomysł na fabułę i jej rozwijanie. Po tej części znacznie bardziej zachęcające jest sięgnięcie po kontynuację. Polecam

Pomimo prostoty przekazu pierwszej części, nie zawahałam się by sięgnąć po drugi epizod z życia Amelii.
To nie będzie miła historia. Co może zrobić ze sobą dziewczyna, której jedyne dwie członkinie rodziny właśnie zostali zamordowani, dom spalony, ona wygnana z kraju, a jedyny przyjaciel został w nim? Nie wiedząc, co ze sobą począć jeździ chaotycznie po europie. Gdy po jakimś czasie przypomina sobie o domku w górach, przynajmniej teraz ma cel. Ale na jak długo? Ile można trwać w żałobie? Podobno ma kilka etapów. Jednak gdy Amelia poznaje szalonego właściciela baru, jej życie nabiera tempa. A przynajmniej ona próbuje zagłuszyć wszelkimi dostępnymi metodami jej emocje. Rzuca się w wir nadprzyrodzonych przyjemności, ekscentrycznych nawet jak na czarownicę. I gdyby nie wizyta Diega, nie długo trwałoby jej cierpienie. Raz uratowana, otrzymuje kolejne złe wieści. Życie wcale nie jest usłane różami. Nie jej. Jej zawija się jak wstęga, które może doprowadzić do tego, by mieć serce z kamienia.

Zakończenie mnie zmroziło. Dlatego warto doczytać do końca i sięgnąć po kolejny tom.

Pomimo prostoty przekazu pierwszej części, nie zawahałam się by sięgnąć po drugi epizod z życia Amelii.
To nie będzie miła historia. Co może zrobić ze sobą dziewczyna, której jedyne dwie członkinie rodziny właśnie zostali zamordowani, dom spalony, ona wygnana z kraju, a jedyny przyjaciel został w nim? Nie wiedząc, co ze sobą począć jeździ chaotycznie po europie. Gdy po...

Po tym cyklu zaczynam darzyć polską fantastykę młodzieżową dziwną sympatią, o tyle nieuzasadnioną, że wiele kontaktu z nią nie miałam.

Drugi tom "Czarownic z Wolfensteinu" zaczął się dużo, dużo gorzej niż pierwszy. No bo ile można czytać o dwójce użalających się nad sobą nastolatków? Diega szło jeszcze jakoś przetrzymać, ale Amelka robiła się już trochę żałosna. Na szczęście z każdym rozdziałem było coraz lepiej, choć pod koniec poziom nieco spadł. Zrobiło się odrobinkę... mdło. Ale mogę przyznać, że takiego zakończenia nigdy nie widziałam. Nie powiem, że się go nie spodziewałam, bo Autorka od początku wyglądała na osobę konkretną, trzymającą się raz obranego kierunku. Ale szczerze doceniam. Jest oryginalnie. W książce najbardziej podoba mi się jeden fakt. Cały świat, wszystkie wydarzenia, postaci, dramaty, intrygi i co tam jeszcze można wymyślić, nie kręcą się w około głównej bohaterki. Nikt nigdy nie pisze, ciężko mi określić co mam na myśli, o bohaterach pobocznych, że tak to ujmę. Zawsze o tym jednym, najważniejszym, centrum wszechświata. A tu nie, bo nie. Centrum wszechświata, sercem i duszą wydarzeń opisanych w tej książce są czarne charaktery- Rod, Weles i, oczywiście, Perun. To ich rozgrywka stanowi motor napędowy działań, główna bohaterka stanowi mało ważny element ich przepychanki, jest pionkiem na szachownicy. To ich plany są ważne, to im wszystko się udaje lub wręcz przeciwnie, to ich tyczy się większość książkowych prawideł, to historia o nich. A z drugiej strony przecież wcale nie. Zjawisko niesłychane, z gigantycznym potencjałem na skomplikowaną, niesamowitą, wielowątkową fabułę. Ale ten potencjał chyba już nie zostanie wykorzystany. 3 lata po planowanej premierze, o kontynuacji ani widu, ani słychu, a Autorki nie ma w gronie autorów na stronie wydawnictwa. Szkoda.

Polecam.

Po tym cyklu zaczynam darzyć polską fantastykę młodzieżową dziwną sympatią, o tyle nieuzasadnioną, że wiele kontaktu z nią nie miałam.

Drugi tom "Czarownic z Wolfensteinu" zaczął się dużo, dużo gorzej niż pierwszy. No bo ile można czytać o dwójce użalających się nad sobą nastolatków? Diega szło jeszcze jakoś przetrzymać, ale Amelka robiła się już trochę żałosna. Na...

Bardzo dobra młodzieżowa powieść fantasy. Tym razem większość akcji dzieje poza Polską... Amy przeżywa trudny okres po śmierci bliskich i nie może sobie poradzić z trudami samodzielnego życia młodej czarownicy. Diego, opiekujący się nią na prośbę jej matki, ma trudny orzech do zgryzienia. Sam, będąc w niewoli u Peruna, jest pionkiem w rozgrywkach bogów... Wszystko kończy się zaskakująco... Amy dorasta, ale czy wygra tę grę?

Bardzo dobra młodzieżowa powieść fantasy. Tym razem większość akcji dzieje poza Polską... Amy przeżywa trudny okres po śmierci bliskich i nie może sobie poradzić z trudami samodzielnego życia młodej czarownicy. Diego, opiekujący się nią na prośbę jej matki, ma trudny orzech do zgryzienia. Sam, będąc w niewoli u Peruna, jest pionkiem w rozgrywkach bogów... Wszystko kończy...

czekam ze zniecierpliwieniem na cd...

czekam ze zniecierpliwieniem na cd...

Eh spodziewałam się się, że po takim zakończeniu autorka zacznie książkę od lawiny zdarzeń a tym czasem ponownie powoli zagłębiamy się w znane nam już realia. Czekając przy tym na to aż bohaterka się ogarnie i zacznie korzystać z tego co ma pod nosem.
Jakkolwiek ostatecznie książka zapewnia nam sporo emocji polecam nie robić sobie przerwy między pierwszym a drugim tomem bo jeśli zgubimy tego powera po przeczytaniu poprzedniego tomu ciężko nam może być przebrnąć przez powolne rozwijanie się akcji i po prostu męczyć się zanim dobrniemy do przełomowego momentu.

Eh spodziewałam się się, że po takim zakończeniu autorka zacznie książkę od lawiny zdarzeń a tym czasem ponownie powoli zagłębiamy się w znane nam już realia. Czekając przy tym na to aż bohaterka się ogarnie i zacznie korzystać z tego co ma pod nosem.
Jakkolwiek ostatecznie książka zapewnia nam sporo emocji polecam nie robić sobie przerwy między pierwszym a drugim tomem bo...

140/2017 (A)

140/2017 (A)

Druga część niestety dużo gorsza od pierwszej. Amelia zachowuje się jak rozwydrzona gówniara, obrażona na wszystkich, bo wszyscy są winni za to, co się stało. Diego jak casanowa, który ubolewa, że nie może być z Amelią, dla której się cholernie poświęca, niby ją kocha, ale bzyka się z laską, którą po chwili zabija. Jakby to się nie liczyło.
Na pewno nie sięgnę po 3 część, a szkoda, bo pierwsza część coś w sobie miała.
Książka pełna absurdów i nudy. Do tego ta ciążka, która jest taka oczywista ...
I bezczelne teksty Diega.
Żałosne.

Druga część niestety dużo gorsza od pierwszej. Amelia zachowuje się jak rozwydrzona gówniara, obrażona na wszystkich, bo wszyscy są winni za to, co się stało. Diego jak casanowa, który ubolewa, że nie może być z Amelią, dla której się cholernie poświęca, niby ją kocha, ale bzyka się z laską, którą po chwili zabija. Jakby to się nie liczyło.
Na pewno nie sięgnę po 3 część, a...