Księga Przyjaciół Natsume #1

Księga przyjaciół Natsume ᘛᐷ

„Na pewno gdzieś są ludzie, którzy widzą to, co ja...którzy mnie zrozumieją”.

Takashi Natsume posiada niezwykły dar - potrafi widzieć duchy i demony.
Podczas ucieczki przed jednym z nich, przypadkowo zrywa pieczęć w leśnej kapliczce, uwalniając Madarę - potężnego demona uwięzionego w ciele kota.
Od niego dowiaduje się o Księdze Imion, którą odziedziczył po babci, a zawarte w niej imiona dają mu władzę nad demonami.
Choć Madara oferuje chłopakowi ochronę w zamian za księgę, Natsume postanawia zwrócić imiona ich prawowitym właścicielom.
Nie będzie to jednak łatwe, ponieważ niektóre demony pragną zemsty, a najpotężniejszy Madara tylko czeka na dzień, gdy księga trafi w jego ręce...

„Od dziecka zdarzało mi się widywać dziwne rzeczy. Inni ich nie dostrzegali. Myślę, że te istoty to tak zwane yokai”.

Nietypowa, tajemnicza i pełna nuty melancholii - tymi kilkoma słowami określiłabym serię Yuki Midorikawy.
„Księga przyjaciół Natsume” to opowieść, która w dość subtelny sposób porusza temat samotności, akceptacji i więzi z tym, co jest niemal niewidzialne dla ludzkiego oka.
Płyniemy po refleksyjnej narracji, która zamiast nagłych zwrotów akcji oferuje czytelniczkom ciszę, spokój oraz przestrzeń na zrozumienie innych, jak i siebie samego.
Naprawdę rzadko mi się zdarza sięgać po tego typu tytuły, a one są naprawdę warte uwagi - lektura przypominała mi momentami docenioną przeze mnie serię „Mushishi” autorstwa Yuki Urushibary, która pozostawiła po sobie niesamowity ślad na sercu.

„Kocham tych, którzy żyją z całych sił i starają się dotrzeć do tego, co ich przyciąga”.

Już od pierwszych stron „Księga przyjaciół Natsume” wyróżnia się wyjątkowo delikatną i subtelną kreską.
Ilustracje emanują spokojem i lekkością doskonale oddając atmosferę opowieści, w której granica między światem ludzkim a imponującymi duchami jest cienka niczym najdelikatniejsza nić.
Sceneria często wypełniona jest przez autorkę zjawiskową naturą - od gęstych lasów, przez stare świątynie, po zapomniane miejsca...
Rysunki przynosiły mi dziwnego rodzaju spokój.
Wszystkie postacie, zarówno najzwyklejsze osoby, jak i przerażające demony, wykreowano z dużą dbałością oraz wyczuciem - nic tam nie było przypadkowe.
Madara w formie kota łączy w sobie zarówno urok, jak i grozę. Natomiast Natsume to młody chłopak obdarzony niesłychanie rzadkim darem i zamiast uciekać przed duchami, stara się z nimi nawiązać nić porozumienia.
To naprawdę godne podziwu, bo mimo niełatwego losu i ciągłego życia w samotności, główny bohater pokazuje wyjątkową dojrzałość i dobroć, nawet wobec tych, którzy chcą go w jakiś sposób skrzywdzić.

„Dlaczego inni ich nie dostrzegają? Trochę im zazdroszczę”.

Pierwszy tomik podobał mi się, ale przeczuwam, że zbieranie kolejnych części może być dla mnie sporym wyzwaniem, dlatego na moment obecny wolę się wstrzymać.
Manga jest naprawdę fajna, ale ponieważ kilka miesięcy temu oglądałam anime, to znałam już (stety niestety) większość wydarzeń, dlatego nic mnie nie zaskoczyło ^^'
Jednak, jeśli lubicie spokojną atmosferę i nietypowe historie z elementami nadprzyrodzonymi, to myślę, że warto dać temu tytułowi szansę.

„Co do yokai, dalej nie potrafię ich polubić, ale chyba jesteśmy podobni. One też chcą po prostu być blisko tych, których kochają”.

Księga przyjaciół Natsume ᘛᐷ

„Na pewno gdzieś są ludzie, którzy widzą to, co ja...którzy mnie zrozumieją”.

Takashi Natsume posiada niezwykły dar - potrafi widzieć duchy i demony.
Podczas ucieczki przed jednym z nich, przypadkowo zrywa pieczęć w leśnej kapliczce, uwalniając Madarę - potężnego demona uwięzionego w ciele kota.
Od niego dowiaduje się o Księdze Imion, którą...

Na razie fabuła wydaje mi się bardzo nużąca. Masa tekstu, niewiele się dzieje.

Na razie fabuła wydaje mi się bardzo nużąca. Masa tekstu, niewiele się dzieje.

Może rysunki nie są jakieś wybitne, bardzo szczegółowe- i wcale takie nie muszą być. "Księga przyjaciół Natsume" jest świetna w swojej prostocie. Zarówno pod względem fabuły jak i ilustracji. kreska jest taka delikatna i od razu można wyczuć ten klimat shoujo. Wszystkie tomiki z tej serii są bardzo przyjemne w odbiorze, idealne do rozluźnienia się po ciężkim dniu, polecam :)

Może rysunki nie są jakieś wybitne, bardzo szczegółowe- i wcale takie nie muszą być. "Księga przyjaciół Natsume" jest świetna w swojej prostocie. Zarówno pod względem fabuły jak i ilustracji. kreska jest taka delikatna i od razu można wyczuć ten klimat shoujo. Wszystkie tomiki z tej serii są bardzo przyjemne w odbiorze, idealne do rozluźnienia się po ciężkim dniu,...

Dobra manga, od autorki "W stronę lasu świetlików", historie podobne. I tu też pod koniec się wzruszyłam.

Dobra manga, od autorki "W stronę lasu świetlików", historie podobne. I tu też pod koniec się wzruszyłam.

Natsume doczekało się niedawno polskiego wydania, ale ponieważ seria ma w tej chwili 23 tomy i nadal wychodzi, zdecydowałam się na anglojęzyczną wersję elektroniczną. Teraz już wiem, że do grona zagorzałych fanów nie dołączę, mimo że było całkiem przyjemnie.

Głównym bohaterem serii jest Takashi Natsume, nastolatek obdarzony niepożądaną umiejętnością widzenia istot nadprzyrodzonych z japońskich mitów - yokai. Co więcej, te mity widzą jego i nie zawsze są przyjaźnie nastawione.

Jak dowiadujemy się w pierwszym rozdziale, babka Natsume zawarła liczne kontrakty z tymi istotami i pospisywała je w "Księdze Przyjaciół". Reiko nie żyje jednak od lat, a imiona wielu yokai pozostają związane w księdze (aczkolwiek bliżej jej do szkicownika). Gdy ta trafia w ręce bohatera, Natsume postanawia pozwracać imiona yokai - ku niezadowoleniu Nyanko-sensei'a, potężnego demona, który chroni chłopca w zamian za obietnicę, że po jego śmierci otrzyma księgę i władzę nad yokai, zawartą na jej kartach. O ile coś jeszcze zostanie...

Sama autorka przyznaje się w posłowiu, że "Księga przyjaciół Natsume" została zaplanowana jako seria epizodyczna. W każdym rozdziale przypomina też główny zarys fabuły (bohater widzi yokai, księga) więc na upartego można się odnaleźć nie zaczynając od początku (chociaż nie polecam).

Po pierwszym, wstępnym rozdziale dostajemy trzy bliżej niezwiązane wycinki z życia bohatera. Historie są przyjemne, urocze na swój sposób. Żaden tam wyciskacz łez, ale mogą być poruszające. Nawet wciągają.

Kreska ujdzie. Pasuje do tonu historii, ale służy tylko przedstawianiu wydarzeń. Bywa lekko niechlujna. Czyli nie razi, ale nie ma na czym zawiesić wzroku - chyba ani jeden kadr nie wywołał u mnie zachwytu.

Niestety, zapowiedź epizodycznej serii ze strony autorki oraz ilość tomów mnie wystraszyły. Nie przeszkadzają mi długie serie, o ile fabuła po prostu wymaga tylu tomów. Do serii-tasiemców nie mam jednak cierpliwości - lubię, kiedy akcja idzie od A do B i nie mitręży po drodze. Może i coś się zmieni, w końcu kartek w księdze jest ograniczona ilość, ale nie ciągnie mnie, żeby sprawdzić. Zresztą wątpię, by to o wartką akcję i bieg ku konkluzji w "Księdze przyjaciół Natsume" chodziło.

Tytuł po prostu nie dla mnie.

Natsume doczekało się niedawno polskiego wydania, ale ponieważ seria ma w tej chwili 23 tomy i nadal wychodzi, zdecydowałam się na anglojęzyczną wersję elektroniczną. Teraz już wiem, że do grona zagorzałych fanów nie dołączę, mimo że było całkiem przyjemnie.

Głównym bohaterem serii jest Takashi Natsume, nastolatek obdarzony niepożądaną umiejętnością widzenia istot...

O tej mandze słyszałam już bardzo dawno i przyznam szczerze, że nie wiem skąd ten zachwyt nad nią. Podobała mi się kreska - jest to zdecydowany plus całej mangi, fabuła z początku też, ale każdy kolejny rozdział był o tym samym. Może kolejne tomy okażą się lepsze.

O tej mandze słyszałam już bardzo dawno i przyznam szczerze, że nie wiem skąd ten zachwyt nad nią. Podobała mi się kreska - jest to zdecydowany plus całej mangi, fabuła z początku też, ale każdy kolejny rozdział był o tym samym. Może kolejne tomy okażą się lepsze.

Świetna manga, każdy rozdział jest ciekawą historią, w której poznajemy przeróżne yokai. Jest to dobry wstęp do zapoznania się z japońskim folklorem.

Świetna manga, każdy rozdział jest ciekawą historią, w której poznajemy przeróżne yokai. Jest to dobry wstęp do zapoznania się z japońskim folklorem.

Natsume Yuujinchou to anime w którym zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Tak samo było w kolejnymi seriami.
Jak jest z mangą? Jestem zafascynowana tą historią, czekam na więcej. I chociaż już podbiło moje serce jestem ciekawa czy przebije anime. Jak na razie jest na dobrej drodze do tego. Byle żeby dalej było tak świetne jak jest.

Natsume Yuujinchou to anime w którym zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Tak samo było w kolejnymi seriami.
Jak jest z mangą? Jestem zafascynowana tą historią, czekam na więcej. I chociaż już podbiło moje serce jestem ciekawa czy przebije anime. Jak na razie jest na dobrej drodze do tego. Byle żeby dalej było tak świetne jak jest.