Dwudziesta trzecia

Pierwsze moje spotkanie z autorami i chętnie sięgnę po inne. Początek trochę powolny to potem akcja się rozkręca. Tomek,dawny choć ciągle mętalnie policjant- detektyw z e swoimi zasadami trafia na sprawę nową z początkiem kilkadziesiąt lat wstecz.

Pierwsze moje spotkanie z autorami i chętnie sięgnę po inne. Początek trochę powolny to potem akcja się rozkręca. Tomek,dawny choć ciągle mętalnie policjant- detektyw z e swoimi zasadami trafia na sprawę nową z początkiem kilkadziesiąt lat wstecz.

Taka sobie.

Taka sobie.

Tomasz Winkler — były policjant, który nie boi się trudnych spraw. Po niesłusznym zwolnieniu z pracy, prowadzi własne śledztwa, pomagając tym, którzy nie mogą liczyć na pomoc służb. W pierwszej części cyklu „Dwudziesta trzecia” zostaje wynajęty przez biznesmena, który chce dowiedzieć się, kto zabił jego żonę. Problem w tym, że główny podejrzany wydaje się czysty...

W miarę jak śledztwo postępuje, Winkler odkrywa, że sprawa jest bardziej skomplikowana, niż początkowo sądził. Wkrótce trafia na trop zbrodni sprzed czterdziestu lat, której rozwiązanie może rzucić nowe światło na obecną sprawę. W tej podróży towarzyszy mu nietypowa drużyna: babcia Roma - osiemdziesięcioletnia fanka sudoku i mocnych trunków, oraz Iwa, specjalistka od trudnej młodzieży. Razem tworzą zgrany zespół, który nie boi się stawić czoła nawet najtrudniejszym zagadkom.

„Dwudziesta trzecia” to współczesny miejski kryminał pełen barwnie nakreślonych postaci, z ironicznym poczuciem humoru i wciągającą fabułą. Idealna lektura dla fanów kryminałów z nutą sarkazmu i zaskakującymi zwrotami akcji.

Tomasz Winkler — były policjant, który nie boi się trudnych spraw. Po niesłusznym zwolnieniu z pracy, prowadzi własne śledztwa, pomagając tym, którzy nie mogą liczyć na pomoc służb. W pierwszej części cyklu „Dwudziesta trzecia” zostaje wynajęty przez biznesmena, który chce dowiedzieć się, kto zabił jego żonę. Problem w tym, że główny podejrzany wydaje się czysty...

W miarę...

To pierwszy kryminał z serii o Tomku Winklerze. Napisany bez zbędnie wylewającego się okrucieństwa, językiem pozytywnym, pełen zabawnych komentarzy i prześmiewczych spostrzeżeń.
Fabuła ciekawa i z sensem.
Czasem jakieś nawiązanie do piosenki czy innej literatury, czasem jakieś powiedzonko, a jeszcze innym razem żurek z białą kiełbasą, a do tego ziemniaki.
Postać babci łasej na koniak jak dziecko na słodycze dodatkowo ociepla całość.
Do pochłonięcia o każdej porze roku:)
Jedyne co mnie irytuje w tej lekturze i co jest zupełnie niepotrzebne, zbędne i niczemu nie służy to opisy palenia. Fuj! Po co pisać o nałogu tak lekko i jakby z przyjemnością. Bez nagany i z naturalnością jakby chodziło o posmarowanie kromki masłem. Mam wrażenie, że autorzy pisząc siedzieli w kłębach duszącego dymu, zaciągali się, ksztusili co raz i śmiali tymi rechoczącymi głosami starych palaczy...brrr!

To pierwszy kryminał z serii o Tomku Winklerze. Napisany bez zbędnie wylewającego się okrucieństwa, językiem pozytywnym, pełen zabawnych komentarzy i prześmiewczych spostrzeżeń.
Fabuła ciekawa i z sensem.
Czasem jakieś nawiązanie do piosenki czy innej literatury, czasem jakieś powiedzonko, a jeszcze innym razem żurek z białą kiełbasą, a do tego ziemniaki.
Postać babci...

Świetna w formie audiobooka.

Świetna w formie audiobooka.

Początek trochę nudny ale potem było już lepiej. Fajny duet babci i wnuka, sporo humoru i ciekawe śledztwo.
Bardzo dobry lektor.

Początek trochę nudny ale potem było już lepiej. Fajny duet babci i wnuka, sporo humoru i ciekawe śledztwo.
Bardzo dobry lektor.

Tomasz Winkler to były policjant. Były już, bo został usunięty ze służby za przestępstwo, którego się nie dopuścił. Pewnego dnia zgłasza się do niego biznesmen z prośbą o złapanie,a bardziej o udowodnienie winy podejrzanemu o zamordowanie jego żony. Za zdobycie dowodów, które obciąża tego podejrzanego proponuję dużą kwotę pieniędzy. Motywacja jest spora więc Tomasz podejmuje się tego zlecenia. Problem tylko w tym, że podejrzany mężczyzna okazuję się być niewinny. I kiedy śledztwo zaczyna stać w miejscu z pomocą Tomaszowi przychodzi babcia Roma i znajoma Tomasza -Iwa. Nikt jednak nie spodziewa się dokąd zaprowadzi ich dalsze dochodzenie.

"Dwudziesta trzecia"to książka, która wciągnęła mnie od pierwszych stron. Polubiłam styl autorów,a do tego ciekawa fabuła,dobrze wykreowani bohaterowie i dawka humoru. To wszystko sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością i ciekawością.
Książka zaliczana jest do kryminałów, ale moim zdaniem to nie do końca taki gatunek. Bardziej obyczajówka z dobrze rozwiniętym wątkiem kryminalnym ewentualnie lekki kryminał 😉
Ale ja takie powieści lubię 😉 dla mnie bardzo fajna książka,z którą dobrze spędziłam czas i mogę Wam spokojnie polecić.
Ja na pewno sięgnę po inne książki autorstwa @eb_debscy

Tomasz Winkler to były policjant. Były już, bo został usunięty ze służby za przestępstwo, którego się nie dopuścił. Pewnego dnia zgłasza się do niego biznesmen z prośbą o złapanie,a bardziej o udowodnienie winy podejrzanemu o zamordowanie jego żony. Za zdobycie dowodów, które obciąża tego podejrzanego proponuję dużą kwotę pieniędzy. Motywacja jest spora więc Tomasz...

„Dwudziesta trzecia " Beata i Eugeniusz Dębscy

Spędziłam ciekawie czas z tą książką i było to moje pierwsze spotkanie z tym pisarskim duetem.
Z pewnością się nie nudziłam, choć początek był nieco rozciągnięty i chwilami miałam wrażenie, że autorzy próbują rozegrać zbyt wiele kart naraz. Ale kiedy już fabuła złapała swój rytm, nie mogłam się oderwać.

Zostałam wrzucona w sieć relacji, półprawd i zaszłości. Śledztwo zbudowane było na logicznej analizie, ludziach z przeszłością i mrocznych motywach sięgających daleko poza pojedyncze morderstwo. Główny bohater, Tomasz Winkler, to były glina, niesłusznie wyrzucony z policji, po aferze "łapówkarskiej". Prowadzi prywatne śledztwo zlecone przez pewnego biznesmena, ale pozbawiony dostępu do policyjnych baz, opiera się wyłącznie na znajomościach, dedukcji i na wsparciu babci Romy.

I to właśnie babcia Roma skradła moje serce. Osiemdziesięcioletnia, ironiczna, logiczna, z sudoku w jednej ręce i kieliszkiem koniaku w drugiej. Ale pod tą fasadą była też kobieta, która zapominała o codziennych sprawach, ale wciąż trenowała swoją pamięć, próbując zatrzymać coś, co nieubłaganie wymykało się jej spod kontroli. Relacja między babcią i wnukiem wprowadzała tu pewien balans, dodając odrobinę ciepła i humoru.

Ogólnie rzecz biorąc była to angażująca i jednocześnie subtelna lektura. Nie epatowała przemocą, wciągała w świat dedukcji, miała w sobie ironiczny humor, a finał mnie zadowolił. Mnie przekonała do kontynuowania serii z Winklerem i babcią Romą.

„Dwudziesta trzecia " Beata i Eugeniusz Dębscy

Spędziłam ciekawie czas z tą książką i było to moje pierwsze spotkanie z tym pisarskim duetem.
Z pewnością się nie nudziłam, choć początek był nieco rozciągnięty i chwilami miałam wrażenie, że autorzy próbują rozegrać zbyt wiele kart naraz. Ale kiedy już fabuła złapała swój rytm, nie mogłam się oderwać.

Zostałam wrzucona w...

Świetny kryminał. Mimo, że tożsamość mordercy znamy na samym początku - brnięcie w śledztwo sprawia przyjemność, a towarzyszenie byłemu gliniarzowi w zabawę bycia detektywem wciąga bez reszty. EuGeniusz wraz z żoną świetnie prowadzą czytelnika, a Wrocek wraz z okolicami, mimo brzydkiej aury są opisane ciekawie. Jeden minus - Tomasz sprawdzając jeden z wątków - wyciągi z konta trafia na jeden trop i cała książkę (ma nosa chłopak) trzyma się go, bo zapewne autorzy mu podpowiedzieli, że zaprowadzi go to wyjaśnienia sprawy. no cóż. Dynamiczny finał, mała niespodzianka na sam koniec zmywa niesmak. Polecam serdecznie. Dębscy rządzą

Świetny kryminał. Mimo, że tożsamość mordercy znamy na samym początku - brnięcie w śledztwo sprawia przyjemność, a towarzyszenie byłemu gliniarzowi w zabawę bycia detektywem wciąga bez reszty. EuGeniusz wraz z żoną świetnie prowadzą czytelnika, a Wrocek wraz z okolicami, mimo brzydkiej aury są opisane ciekawie. Jeden minus - Tomasz sprawdzając jeden z wątków - wyciągi z...

Niezła. Lubię tę serię z Winklerem. Wciąga. Dla mnie minusem były częste wtręty polityczne (po co?) i wyraźne aluzje światopoglądowe.

Niezła. Lubię tę serię z Winklerem. Wciąga. Dla mnie minusem były częste wtręty polityczne (po co?) i wyraźne aluzje światopoglądowe.