Szczęśliwa godzina w piekle

Może ocena trochę na wyrost, ale brawo dla autora za kilkusetstronnicowy opis piekła. To co tam się wyprawiało i jaką wyobraźnię miał autor, aby to wynyśleć i opisać, to czapki z głów. Akcja nie jest może zbyt dynamiczna i ma tempo lejącej się smoły, ale to daje odpowiedni klimat. Bobby w formie i na pewno zachęca do poznania finału.

Może ocena trochę na wyrost, ale brawo dla autora za kilkusetstronnicowy opis piekła. To co tam się wyprawiało i jaką wyobraźnię miał autor, aby to wynyśleć i opisać, to czapki z głów. Akcja nie jest może zbyt dynamiczna i ma tempo lejącej się smoły, ale to daje odpowiedni klimat. Bobby w formie i na pewno zachęca do poznania finału.

Nie bardzo do mnie przemówiło.

Nie bardzo do mnie przemówiło.

Chwyciłem natychmiast po przeczytaniu pierwszego tomu... i nie rozczarowałem się. Poziom podoby jak w pierwszym tomie. Świetnie się czyta... Mnie wciągnął już pierwszy tom, a podczas czytania drugiego całkowicie oplotły mnie macki tej trylogii...

Chwyciłem natychmiast po przeczytaniu pierwszego tomu... i nie rozczarowałem się. Poziom podoby jak w pierwszym tomie. Świetnie się czyta... Mnie wciągnął już pierwszy tom, a podczas czytania drugiego całkowicie oplotły mnie macki tej trylogii...

Nie mogę napisać świetna książka, naprawdę świetna, bo pisałem to przy poprzedniej części, ale tak jest. Tym razem Philipem Marlowe ... ups ... Bobby Dolar wędruje do piekła i jest bardzo gorąco :) nie tylko ze względu na miejsce akcji ale również na samą akcję. Pokrewieństwo z Raymondem Chandlerem wciąż widoczne, autor nawet przywołuje na kartach książki imię Philipa Marlowe. Lektura dla wszystkich wielbicieli fantasy, kryminału, sensacji, opowieści z dreszczykiem, czy co tam jeszcze można wymyślić. Po prostu książka dla miłośników dobrej literatury.

Nie mogę napisać świetna książka, naprawdę świetna, bo pisałem to przy poprzedniej części, ale tak jest. Tym razem Philipem Marlowe ... ups ... Bobby Dolar wędruje do piekła i jest bardzo gorąco :) nie tylko ze względu na miejsce akcji ale również na samą akcję. Pokrewieństwo z Raymondem Chandlerem wciąż widoczne, autor nawet przywołuje na kartach książki imię Philipa...

Okładka: 7,25/10
Treść: 7/10

Podróż przez Piekło – czyli główna oś tej części serii – naprawdę świetna. Bogate, plastyczne i sugestywne opisy miejsca, do którego trafił nasz główny bohater mocno oddziaływały na wyobraźnię. Ciekawi nowi bohaterowie pod postacią Goba i Riprasha.
Na plus również dość zaskakujące dla mnie rozwiązanie zagadki związanej ze Śmiszkiem i jego mocodawcą.

Tak naprawdę jedyną rzeczą do której się doczepię jest postać ukochanej Dolara – Caz. Już w poprzedniej części miałam co do niej zastrzeżenia, ale naprawdę liczyłam na to, że charakterystyka jej postaci jakoś się rozwinie. No w końcu to właśnie dla niej anioł naraża swoje życie i wędruje aż do Piekła, wydaje mi się więc, że moje oczekiwania były uzasadnione. Tymczasem zdaje się to być zdecydowanie najsłabiej zarysowana postać całej serii! Zero charakteru, zero historii, zero jakiejkolwiek głębi… 90% opisów jej dotyczących kręci się wokół seksu i jej rzekomo olśniewającego wyglądu, choć jednocześnie, absolutnie w tym wypadku niekonsekwentnie, autor wielokrotnie ustami głównego bohatera podkreśla, że wygląd w przypadku istot pozaziemskich to drugorzędna sprawa. Problem w tym, że wydaje się, iż Caz niczego oprócz owego wyglądu nie posiada. Przez całe dwa tomy liczące niemal po 500 stron dowiedzieliśmy się o niej tyle, że niegdyś była człowiekiem i zabiła swego okrutnego męża, za co została potępiona – i cholera, NIC WIĘCEJ. W drugim tomie głównie pojawia się w ramach retrospekcji chwil spędzonych z Bobbym, będących w przeważającej mierze opisem scen łóżkowych, w trakcie których główny bohater zdecydowanie myśli innym organem, niż mózg. Cały zresztą związek pomiędzy tym dwojgiem jest bardzo słabo przedstawiony i grubymi nićmi szyty, opierając się tylko i wyłącznie na seksualnym pożądaniu. Nieliczne między nimi rozmowy są płytkie i w pełnej krasie ukazujące ich jako kompletnie obcych sobie ludzi (tak, wiem, nie są ludźmi, ale pomińmy to). Nie ma tam w sferze emocjonalnej żadnej bliskości, zaufania, żadnej więzi… Staram się już pomijać fakt, że Caz przez większość czasu zachowuje się w sposób zimny i wyrachowany (co dałoby się jeszcze jakoś usprawiedliwić tym, że jest demonem). I naprawdę przy takim nakreśleniu tej relacji autor książki próbuje nam wmówić, że łączy ich miłość?... No cóż, to chyba pozostaje mi tylko współczuć takiego sposobu rozumienia tego słowa.

Konkludując, mam tylko jedno przesłanie do głównego bohatera – Bobby, jesteś równy gość, ale błagam – zacznij myśleć odpowiednią częścią ciała i znajdź sobie inną!

Okładka: 7,25/10
Treść: 7/10

Podróż przez Piekło – czyli główna oś tej części serii – naprawdę świetna. Bogate, plastyczne i sugestywne opisy miejsca, do którego trafił nasz główny bohater mocno oddziaływały na wyobraźnię. Ciekawi nowi bohaterowie pod postacią Goba i Riprasha.
Na plus również dość zaskakujące dla mnie rozwiązanie zagadki związanej ze Śmiszkiem i jego...

Szczęśliwa godzina w piekle ma dość problematyczny próg wejścia- jeśli potrafimy uwierzyć w miłość między Bobby'm a Caz ta książka będzie naprawdę ciekawym doświadczeniem. Gorzej jest, jeżeli nie potrafimy poczuć chemii między nimi. Ja niestety zaliczam się do drugiej grupy.

Przeciętna fabuła. Bohaterowie, którzy miotają się jak ćmy wokół ognia. Piekło jest tak potwornie sztampowo napisane, że to aż boli. Jest tam pełno wypełniaczy, niepotrzebnych zupełnie scen i bohaterów. Fabuła ogólna daje więcej pytań niż odpowiedzi. Typowy środkowy tom, więcej pyta niż odpowiada, by następny tom mógł zaświecić nad głową wyjaśnieniem intrygi niczym latarnia.

Szczęśliwa godzina w piekle ma dość problematyczny próg wejścia- jeśli potrafimy uwierzyć w miłość między Bobby'm a Caz ta książka będzie naprawdę ciekawym doświadczeniem. Gorzej jest, jeżeli nie potrafimy poczuć chemii między nimi. Ja niestety zaliczam się do drugiej grupy.

Przeciętna fabuła. Bohaterowie, którzy miotają się jak ćmy wokół ognia. Piekło jest tak potwornie...

Kolejna książka która strasznie mi się dłużyła i to nie ze względu na treść tylko moje harmonogramy dnia. Aż wstyd się przyznać ale nie mam ostatnio czasu na czytanie a z opisywaniem jest jeszcze gorzej. Przepraszam was bardzo, ale na razie będzie tak to u mnie wyglądać. Mam nadzieję że nie za długo, ale swoją uwagę muszę poświęcić innym planom. Przepraszam bardzo za ociąganie i proszę o wyrozumiałość. I tym miłym wstępem zabieram się już za dzisiejszą pozycję.


Takie książki określam mianem akcja- sensacja. Co prawda to typowa fantastyka ale w bardzo ciekawym wydaniu. Niewątpliwie bardzo przypadł mi do gustu sam główny bohater Bobby Dollar, który jest na pewno nietuzinkowym aniołem z bardzo dużym dystansem do swojej osoby. Jak sam tytuł mówi nasz Bobby wybiera się na wycieczkę do piekła po ukochaną. I uwierzcie mi nie ma w tej podroży nic z romantycznych uniesień i wzniosłych idei.


Już sama okładka daje nam odczuć, że nie jest to kolorowa opowieść, a opisy które zaserwował nam autor w trakcie czytania doskonale to oddają. Różne krzyżówki gatunków, makabryczne stwory i czyny do których są zdolne uświadomiły mi, iż nie chciałabym nawet na chwilę znaleźć się w takim miejscu. A co powiedzieć o aniele, który sam z własnej i nieprzymuszonej woli poszedł na sam dół po ukochaną na spotkanie z wielkim arcyksięciem piekła? Jak sam twierdzi do odważnych on nie należy, raczej do głupców i naiwniaków. Taki jest właśnie główny bohater- nietuzinkowy, jedyny w swoim rodzaju.


Jeżeli myślicie, że będzie to romans lub choćby namiastka romantyczności, to na pewno jesteście w błędzie. To na pewno ciekawa opowieść, która nie pozwala się nudzić. Ale nie byłabym sobą gdybym nie znalazła jakiś minusów. Dla mnie cała ta podróż była troszkę monotonna, trochę za mało było w niej akcji. Pierwsza część jakoś tak milej i szybciej mi upłynęła, ta niewątpliwie mi się dłużyła. Nie zmienia to jednak faktu że opowieść jest na prawdę wciągająca i ciekawa. Bez najmniejszych oporów sięgnę po kolejną część, by przekonać się jak potoczą się dalsze losy naszego bohatera.


Powinnam jeszcze wspomnieć o bohaterach drugoplanowych, którzy w końcu utrzymują się na dłużej i wprowadzają dużo urozmaicenia w życie naszego głównego bohatera. Podobnie jak Bobby sama nie wiem jak potoczą się jego losy i co się dalej wydarzy, a to niewątpliwie jest miłe podczas czytania. Zaskakiwana byłam w tej części i mam ogromną nadzieję, że będzie tak dalej, a autor utrzyma obecny poziom. Nie wiem gdzie leży prawda i kto naprawdę jest dobrym charakterem, a przecież w świecie demonów i aniołów nie powinnam mieć z tym problemu. Dla mnie zasługuje ona na mocnych siedem punktów. Poniżej jeszcze tylko lista kilku podobnych pozycji i do zobaczenia następnym razem...


1. P O L E C A N E K O B I E T O M : ANGELFALL Susan Ee

2 P O L E C A N E K O B I E T O M : "ANGELFALL. Penryn i Świat PO" Susan EE

3. P O L E C A N E K O B I E T O M : "Łabędzi Śpiew" Robert Mc Cammon

4. P O L E C A N E K O B I E T O M : "Brudne ulice nieba" Tad Williams

5. P O L E C A N E K O B I E T O M : "Niebezpieczny Dar" Marcus Sakey

6. P O L E C A N E K O B I E T O M : "Lepszy Świat" Marcus Sakey

Kolejna książka która strasznie mi się dłużyła i to nie ze względu na treść tylko moje harmonogramy dnia. Aż wstyd się przyznać ale nie mam ostatnio czasu na czytanie a z opisywaniem jest jeszcze gorzej. Przepraszam was bardzo, ale na razie będzie tak to u mnie wyglądać. Mam nadzieję że nie za długo, ale swoją uwagę muszę poświęcić innym planom. Przepraszam bardzo za...

Nie spodziewajcie się diabełków w różkami i widełkami.
To dobre dla emerytek i dzieci.Tu piekło,przechodzi samo siebie.
Czy chcecie ujrzeć kobietę z ciałem stonogi ?
Konia bez głowy,ludzi idących dnem rzeki ? Większość pewnie nie :-)
również ja tak średnio,zwłaszcza przed snem.
Ale lektura wyśmienita,okazuje się że dobre fantasty. To nie tylko smoki i czarodzieje z długimi brodami.
Piekło też może być fajnym miejscem na akcję.
Fakt brakuje hrabiny,ale to jeden mankament.

Nie spodziewajcie się diabełków w różkami i widełkami.
To dobre dla emerytek i dzieci.Tu piekło,przechodzi samo siebie.
Czy chcecie ujrzeć kobietę z ciałem stonogi ?
Konia bez głowy,ludzi idących dnem rzeki ? Większość pewnie nie :-)
również ja tak średnio,zwłaszcza przed snem.
Ale lektura wyśmienita,okazuje się że dobre fantasty. To nie tylko smoki i czarodzieje z długimi...

"Tak, życie w Piekle musi przypominać los narodzonych w ogniu wojny: tu i tam nie ma szans, żeby w człowieku rozwinęło się cokolwiek dobrego."

Dawno, dawno temu wpadła mi w oczy pewna książka. Od samego początku wiedziałam, że się w niej zakocham. I tak też się stało. Brudne ulice nieba sprawiły, że Tad Williams stał się autorem o książkach którego zaczęłam marzyć. Dużo czasu zajęło mi sięgnięcie po drugi tom z pewnego powodu: czułam, że będzie gorszy. Po zakończeniu pierwszego wiedziałam, że Szczęśliwa godzina w piekle będzie niekompletna, jakby brakowało w niej czegoś ważnego. Końcem lipca jest premiera tomu trzeciego, więc postanowiłam w końcu się odważyć i poznać drugi,

Bobby Dolar. Adwokat ludzkich dusz. Anioł w ludzkiej skórze. Ten mężczyzna od zawsze miał problemy z byciem takim, jakiego oczekiwali ci z góry. Teraz jednak planuje coś, co nie jest do końca mądre, kiedy się jest wysłannikiem z nieba. Po ognistym romansie z pewną diablicą postanawia wyruszyć w jej rodzinne strony i ją odnaleźć. Narzuca na plecy diabelskie przebranie i udaje się w najgłębszą otchłań piekła, by uratować swoją ukochaną.

Fabuła tego tomu jest niesamowicie intrygująca, jednak tak, jak się spodziewałam, Szczęśliwa godzina w piekle nie trzyma poziomu tomu pierwszego. Brakowało mi hrabiny Zimnorękiej, a perypetię Bobby;ego w piekle nie wywoływały zbyt dużo emocji. Nasz główny bohater zmagał się z niemałymi problemami, jednak miałam nadzieję, że nie będę mogła się oderwać od lektury, a momentami niesamowicie się nudziłam. Tad Williams jest niesamowitym pisarzem, jednak styl ma specyficzny, więc jestem pewna, że nie wszyscy go pokochają. Choć pozornie mamy tutaj powieści młodzieżowe moim zdaniem i tak wkraczamy w takie rejony, które nie są dla wszystkich. Jeśli jednak nie czytaliście jeszcze nic tego autora to próbujcie. Być może się zakochacie, tak jak ja. A może po prostu gorzko się rozczarujecie. Mimo to: i tak próbujcie. Kto nie ryzykuje, ten nie ma. A ja coś czuję, że Zaspać na Sąd Ostateczny zmiecie nas wszystkich z nóg.

"Pustka to tylko inna forma udręki. Samotność też, zwłaszcza gdy jedno i drugie trwa bez końca."

Bobby jest bohaterem bardzo specyficznym. Niby anioł, a jednak ma on swoje brudne sprawki, które chciałby zachować dla siebie. Dodatkowo jego charakter może budzić różne odczucia, w zależności od podejścia czytelnika do życia i religii. Osobiście Bobby'ego bardzo lubię. Dzięki niemu nie jest nudno, a niebo wcale nie wydaje się być takim dobrym i interesującym miejscu. Fakt, że autorzy książek zwykle pokazują piekło jako ciekawsze miejsce nie wpływa zbyt dobrze na czystość mojej duszy. Teraz już nie wyobrażam sobie, że trafię na górę. Nie jest to zbyt dobre podejście do życia wiecznego. Podoba mi się w tej serii też to, że nie ma tu zbyt dużej liczby bohaterów, którzy wychodziliby na pierwszy plan. Tad Williams skupił się na Dolarze i gdzieniegdzie dorzucił Zimnoręką. To zdecydowanie dobry zabieg literacki. No, chyba że nie przepadacie za Bobbym. Wtedy raczej kiepsko...

Tad Williams doskonale skomponował całe piekło. Zabrał nas na wycieczkę i zwiedziliśmy je od góry do dołu, co sprawiło, że mogliśmy zorientować się w jego polityce, społeczeństwie i zwyczajnym życiu. Było to ciekawe, jednak momentami poważnie nudziło. Akcji nie brakuje, jednak - według mnie - rozkręcała się zbyt powoli. Nie pochłonęłam Szczęśliwej godziny w piekle na raz, tylko czytałam ją na raty. Nie dało się inaczej, gdyż w innym wypadku przespałabym zbyt dużo godzin. Kiedy wyczuwałam, że nadchodzi nuda odkładałam tę książkę i brałam do ręki inną. Pomagało.

"Miłość. Może to zabrzmi jak jeden z tych wyświechtanych dowcipasów, ale prawdziwa, wielka miłość ma jedną cechę wspólną z Piekłem: wypala w tobie wszystko inne."

Rozczarowała mnie ta książka, choć czułam, że bez Caz to nie będzie to samo. Brakło mi tutaj właśnie tego wątku romantycznego. Opis tomu trzeciego zapowiada podobne odczucia, jednak wydaje mi się, że będzie dużo lepszy. Koniec końców sporo się wątków rozpoczęło i teraz pozostało tylko czekać na ich zamknięcie. Za Zaspać na Sąd Ostateczny chwycę na pewno, gdyż Bobby Dolar jest postacią, bez której życie wieczne musi być niesamowicie nudne. Ten anioł narobił sobie takich problemów, że pojęcia nie mam, jak się z nim wykopie. Ciekawość sprawi, że będę mu towarzyszyć do samego końca.

"Tak, życie w Piekle musi przypominać los narodzonych w ogniu wojny: tu i tam nie ma szans, żeby w człowieku rozwinęło się cokolwiek dobrego."

Dawno, dawno temu wpadła mi w oczy pewna książka. Od samego początku wiedziałam, że się w niej zakocham. I tak też się stało. Brudne ulice nieba sprawiły, że Tad Williams stał się autorem o książkach którego zaczęłam marzyć. Dużo...

Absolutnie uwielbiam Bobby'ego Dollara, dlatego z przyjemnością dzieliłem z nim wycieczkę do piekła. Rzadko się spotyka, aby dla romantycznej miłości (tzn. bezsensownej, bez przyszłości),ktoś gotów był podarować swoją duszę diabłu ... Tym bardziej, ze diabeł jest tutaj postacią bardzo rzeczywistą, a piekło bardzo namacalnym miejscem.
Genialny czarny humor głównego bohatera. Polityka na linii niebo-ziemia-piekło. Refleksja nad słusznością wiecznego potępienia. Samobójcza misja utrzymywana w tajemnicy zarówno przed szefostwem (niebem) i wrogami (piekłem),aby wyswobodzić swoją ukochaną z niewoli u jednego z najbardziej wpływowych demonów.

Absolutnie uwielbiam Bobby'ego Dollara, dlatego z przyjemnością dzieliłem z nim wycieczkę do piekła. Rzadko się spotyka, aby dla romantycznej miłości (tzn. bezsensownej, bez przyszłości),ktoś gotów był podarować swoją duszę diabłu ... Tym bardziej, ze diabeł jest tutaj postacią bardzo rzeczywistą, a piekło bardzo namacalnym miejscem.
Genialny czarny humor głównego...