Dociekania filozoficzne o pochodzeniu naszych idei wzniosłości i piękna

[...] co zaś do tych, których się nazywa krytykami, to na ogół poszukują oni zasady sztuk nie tam, gdzie należy, bo wśród poematów, obrazów, rycin, posągów i budowli. Jednakże sztuka zgoła nie może dostarczyć reguł, które sztukę czynią. To jest moim zdaniem powód, że artyści w ogóle, zaś poeci przede wszystkim ograniczają się do tak ciasnego kręgu naśladując zawsze raczej siebie nawzajem niż naturę i to od tak zamierzchłej starożytności, że nie sposób powiedzieć, kto dał pierwszy wzór. Krytycy idą za nimi i dlatego są mało warci jako przewodnicy. Kiepsko tylko mogę wszak sądzić o czymkolwiek, jeśli mierzę to wyłącznie jego własną miarą. Prawdziwa miara sztuk jest w mocy każdego człowieka, zaś swobodna obserwacja najzwyklejszych, czasem najnędzniejszych rzeczy w naturze da najprawdziwsze światło tam, gdzie największa uczoność i pracowitość, jeśli lekceważy taką obserwację, musi pozostawić nas w ciemności, albo - co gorsza - bawić nas i zwodzić światłami fałszywymi.

[...] co zaś do tych, których się nazywa krytykami, to na ogół poszukują oni zasady sztuk nie tam, gdzie należy, bo wśród poematów, obrazów,...

(…) przez smak pojmuję jedynie tę władzę czy też te władze umysłu, które poddają się działaniu dzieł wyobraźni i wytwornych sztuk oraz wydają o nich sąd.

(…) przez smak pojmuję jedynie tę władzę czy też te władze umysłu, które poddają się działaniu dzieł wyobraźni i wytwornych sztuk oraz wydaj...