Obsesja

Zgrany duet, czyli policjant i psycholog dziecięcy znowu w akcji. Tym razem wszystko zaczyna się od bardzo mglistego wyznania śmiertelnie chorej kobiety, jakoby kiedyś kogoś zabiła. Co owa pani przez to rozumie, czy w ogóle jest świadoma tego, co mówi i czy jej słowa nie są efektem działania silnych środków przeciwbólowych tego nie sposób się dowiedzieć, bo pacjentka już nie odzyskuje przytomności. Jednak jej córce nie daje to spokoju i w końcu trafia do doktora Alexa Delaware’a z prośbą o pomoc. A ten, jak można się spodziewać od razu prosi o wsparcie swego kumpla Milo Sturgisa. Chociaż najpierw obaj panowie bardziej dla spokoju sumienia niż z przekonania pochylają się nad sprawą, to jednak wkrótce dochodzą do wniosku, że coś może być na rzeczy. A kiedy osoby powiązane w przeszłości ze zmarłą pielęgniarką zaczynają ginąć lub znikać, to sprawa nabiera rumieńców i przestaje być tylko bełkotem otumanionego morfiną umysłu.
Cóż, jak to w całej tej serii także w „Obsesji” mamy do czynienia z patologiami, które czasem kryją się pod powłoką normalności. Niekiedy są to skrzywienia niezbyt groźne dla otoczenia, a niekiedy niestety przybierają przerażającą formę i trup ściele się gęsto.
Nie po raz pierwszy autor przedstawia nam dosyć smutny obraz Los Angeles. Z jednej strony to miasto wielkich możliwości i nielicznym udaje się wzbić na wyżyny, z drugiej ma ono mnóstwo ciemnych zaułków i podupadłych klitek, w których latami gnieżdżą się ci, którym nie udało się zdobyć sławy i pieniędzy. A są też tacy, którym pieniądze dały wszystko poza szczęściem…
Dobra lektura, choć bez elementu zaskoczenia.

Zgrany duet, czyli policjant i psycholog dziecięcy znowu w akcji. Tym razem wszystko zaczyna się od bardzo mglistego wyznania śmiertelnie chorej kobiety, jakoby kiedyś kogoś zabiła. Co owa pani przez to rozumie, czy w ogóle jest świadoma tego, co mówi i czy jej słowa nie są efektem działania silnych środków przeciwbólowych tego nie sposób się dowiedzieć, bo pacjentka już...

Nie jest to najlepsza książka J.Kellera z tego cyklu , ale dalej dobra na tle współczesnej , radosnej twórczości o psychologach policyjnych . Opisuje kolejne dochodzenie , w którym bierze udział dr Delaware wspomagając w nim swojego przyjaciela detektywa Sturgisa .
Oczywiście doktor Alex Delaware nie dorasta do pięt współczesnym profilerom , którzy po "wnikliwej analizie" stwierdzają , że zabójcą jest mężczyzna rasy kaukazkiej , 187 do 188 centymetrów wzrostu , zamieszkały w Nowym Yorku przy siódmej alei numer 123 , na trzecim piętrze , drzwi po prawej stronie i nazywa się Jan Kowalski .
Tak "genialny" to główny bohater "Obsesji" na szczęście nie jest . Autor opisuje żmudne dochodzenie w sprawie z przed lat , która jak się okazuje sięga współczesności . I tak jak w poprzednich tomach cyklu , dochodzenie posuwa się powoli do przodu , eliminując mylne tropy i sprawdzając kolejne hipotezy . Miłośnicy gnającej do przodu akcji będą zawiedzeni .
Kellerman nie epatuje czytelnika drastycznymi opisami zbrodni , rzadko używa wulgaryzmów , a jednak opowiadane przez niego historie zaciekawiają , bo wydają się autentyczne . Postaci pozytywne budzą sympatię , a ocenę negatywnych autor pozostawia czytelnikowi . Nie ma tu gwałtownych zwrotów akcji , choć są też momenty dość dramatyczne . Na uwagę zasługują sceny erotyczne , w których autor pozwala działać naszej wyobraźni zamiast opisywać sam akt zbliżenia .
"Obsesja" to następna powieść kryminalna trzymająca się kanonów starego stylu , gdzie najważniejsze jest rozwikłanie zagadki kryminalnej . Kellerman nie szokuje opisami zbrodni , wulgarnym językiem postaci i nie zaskakuje zwrotami akcji . Po prostu opisuje ciekawą i wiarygodną historię .

Nie jest to najlepsza książka J.Kellera z tego cyklu , ale dalej dobra na tle współczesnej , radosnej twórczości o psychologach policyjnych . Opisuje kolejne dochodzenie , w którym bierze udział dr Delaware wspomagając w nim swojego przyjaciela detektywa Sturgisa .
Oczywiście doktor Alex Delaware nie dorasta do pięt współczesnym profilerom , którzy po "wnikliwej...

Ceniony, wiodący spokojne życie psycholog dziecięcy, dr Aleks Delaware spotyka swoją byłą pacjentkę. Dorosła dziś Tanya ma do niego bardzo nietypową prośbę. Pragnie by pomógł jej poznać prawdę o kobiecie, która ją wychowała i była dla niej matką. Na łożu śmieci wyznała dziewczynie coś, co mocno niepokoi i ciekawi Tanyę. Czy matka w przeszłości popełniła przestępstwo, z którego chciała się wyspowiadać jedynaczce? Jaką tajemnicę skrywała przez całe życie? W rozwiązanie tej zagadki angażuje się zarówno doktor, jak i jego przyjaciel detektyw Milo. Do jakich rozwiązań dojdą dowie się ten, komu uda się przebrnąć przez książkę.
Początek zapowiadał się zachęcająco, trzymał tempo, dawał nadzieję na sprawne i soczyste poprowadzenie narracji. Z każdą kolejną stroną jest nudniej i nudniej. Wątki się rozciągają niemiłosiernie, momentami zanika charakter powieści, tak, że nie wiadomo po jaki gatunek sięgnęliśmy, ciężko dotrwać do finału.
Sam punkt kulminacyjny również rozczarowuje. Może nie przez sam pomysł, raczej poprzez kulejące tempo i senną atmosferę całości. Miało być tak ładnie, okładkowa zachęta też sprzyjała dobremu nastawieniu, ale na dobrych zamiarach się skończyło. Ja czuję rozczarowanie, mam przed sobą zmarnowany (dobry) pomysł i w efekcie nie bardzo rozumiem popularność serii z doktorem Delawarem w roli głównej.

http://buchbuchbicher.blogspot.com/

Ceniony, wiodący spokojne życie psycholog dziecięcy, dr Aleks Delaware spotyka swoją byłą pacjentkę. Dorosła dziś Tanya ma do niego bardzo nietypową prośbę. Pragnie by pomógł jej poznać prawdę o kobiecie, która ją wychowała i była dla niej matką. Na łożu śmieci wyznała dziewczynie coś, co mocno niepokoi i ciekawi Tanyę. Czy matka w przeszłości popełniła przestępstwo, z...

W skali 1-3 *

W skali 1-3 *

Akcja toczy się w niezwykle wolnym tępie. Pojawia się wiele imion które ciężko zapamiętać. Większość bohaterów jest wykreowana w dokładnie ten sam sposób i ciężko ich od siebie odróżnić. Miałam nadzieję że chociaż zakończenie będzie zasakakujące jednak no cóż, bardzo się zawiodłam. Zdecydowanie nie polecam. Daję dwie gwiazdki ze względu na sam pomysł niestety tak fatalnie wykorzytany.

Akcja toczy się w niezwykle wolnym tępie. Pojawia się wiele imion które ciężko zapamiętać. Większość bohaterów jest wykreowana w dokładnie ten sam sposób i ciężko ich od siebie odróżnić. Miałam nadzieję że chociaż zakończenie będzie zasakakujące jednak no cóż, bardzo się zawiodłam. Zdecydowanie nie polecam. Daję dwie gwiazdki ze względu na sam pomysł niestety tak fatalnie...

Naprawdę niesamowita, byłam zachwycona.
Jeśli chodzi o rozwiązanie sprawy nie byłabym koniecznie za tym, że faktycznie było tak jak sobie wydedukował psycholog z detektywem ...

Naprawdę niesamowita, byłam zachwycona.
Jeśli chodzi o rozwiązanie sprawy nie byłabym koniecznie za tym, że faktycznie było tak jak sobie wydedukował psycholog z detektywem ...

U psychologa dzieciecego Delaware zjawia sie 19 latka ktora byla kiedys jego pacjentka. Nie potrzebuje typowej pomocy psychologicznej tylko chodzi jej o rozwiazanie zagadki czegos co wydarzylo sie w zyciu jej zmarlej matki. Ktora to powiedziala jej to przed smiercia.

U psychologa dzieciecego Delaware zjawia sie 19 latka ktora byla kiedys jego pacjentka. Nie potrzebuje typowej pomocy psychologicznej tylko chodzi jej o rozwiazanie zagadki czegos co wydarzylo sie w zyciu jej zmarlej matki. Ktora to powiedziala jej to przed smiercia.

Kellerman ma niesamowitą zdolność do pisania przyjemnie czytających się, intrygujących kryminałów. Tym razem do doktora Delaware zgłasza się jego była pacjentka, której na łożu śmierci,kobieta zastępująca matkę (a jednocześnie dawna znajoma doktora Delaware) wyjawia szokującą informację... Za zagadkę bierze się Delaware i jego kumpel detektyw Milo Sturgis, a odkrywane karty zagadki pociągają za sobą nieoczekiwane konsekwencje. Książkę pochłonąłem tak jak inne pozycje Kellermana. Znak jakości wasilewicza przyznany ;-)

Kellerman ma niesamowitą zdolność do pisania przyjemnie czytających się, intrygujących kryminałów. Tym razem do doktora Delaware zgłasza się jego była pacjentka, której na łożu śmierci,kobieta zastępująca matkę (a jednocześnie dawna znajoma doktora Delaware) wyjawia szokującą informację... Za zagadkę bierze się Delaware i jego kumpel detektyw Milo Sturgis, a odkrywane...

Ciężko mi było przebrnąć przez te książkę... Nie porwała mnie

Ciężko mi było przebrnąć przez te książkę... Nie porwała mnie

Przybrana matka dziewiętnastoletniej Tanyi wyjawia na łożu śmierci, że zabiła człowieka, jednak nie zdradza żadnych szczegółów. Samotna dziewczyna, nie wiedząc co począć z tą informacją, zwraca się o pomoc do Aleksa Delaware, doktora psychologii, który w dzieciństwie pomógł jej się wyzwolić z nerwicy natręctw. Tania wie, że psycholog przyjaźni się z policjantem Milo Sturgisem, homoseksualistą pozostającym w związku z doktorem Rickiem Silvermanem, dla którego w ostatnich latach pracowała jej przybrana matka.
 
Sturgis zgadza się nieoficjalnie, w czasie urlopu, przyjrzeć sprawie, ale kiedy pojawia się pierwszy trup, zaczyna się normalne śledztwo. Nieco później okazuje się, że większość bohaterów, tych złych, jest ze sobą spokrewnionych i spowinowaconych, co znakomicie komplikuje sprawę, ale ostatecznie psycholog i policjant rozwiązują zagadkę i problem Tanyi.
 
Bardzo lubię książki Kellermana, ale to jedna z tych mniej rewelacyjnych.

Przybrana matka dziewiętnastoletniej Tanyi wyjawia na łożu śmierci, że zabiła człowieka, jednak nie zdradza żadnych szczegółów. Samotna dziewczyna, nie wiedząc co począć z tą informacją, zwraca się o pomoc do Aleksa Delaware, doktora psychologii, który w dzieciństwie pomógł jej się wyzwolić z nerwicy natręctw. Tania wie, że psycholog przyjaźni się z policjantem Milo...