Venuto al mondo

Niezwykła historia o miłości, przyjaźni i pragnieniu macierzyństwa. Lata 90te. Wojna na Bałkanach i włoskie klimaty.
Ostatnie rozdziały czytane ze ściśniętym gardłem z emocji, niejedna łza poleciała w międzyczasie... a zakończenie tak zaskakujące, że oczy miałam szeroko otwarte ze zdziwienia i jeszcze wieksza gula w gardle 😪

Na ten moment śmiało mogę powiedzieć, że jest to jedna z najlepszych książek, jakie w swoim życiu przeczytałam.

Niezwykła historia o miłości, przyjaźni i pragnieniu macierzyństwa. Lata 90te. Wojna na Bałkanach i włoskie klimaty.
Ostatnie rozdziały czytane ze ściśniętym gardłem z emocji, niejedna łza poleciała w międzyczasie... a zakończenie tak zaskakujące, że oczy miałam szeroko otwarte ze zdziwienia i jeszcze wieksza gula w gardle 😪

Na ten moment śmiało mogę powiedzieć, że jest...

Ta książka mnie zgniotła i sponiewierała psychicznie. To fikcja literacka, ale jest napisana tak autentycznie, że trudno mi jest uwierzyć w to, że ta historia została zmyślona. Niesamowicie realny obraz miłości, trudnych wyborów, niespełnionych oczekiwań oraz bezsensowności i okrucieństwa wojny. Bohaterowie to ludzie z krwi i kości, ich motywy i uczucia są przedstawione tak prawdziwie, jakbym czytała czyjeś myśli. Trudno mi nawet ubrać w słowa to uczucie, którego doświadczyłam w trakcie lektury. Musiałam ją sobie dawkować, bo zawiera ciężki kaliber emocji. Mocna i poruszająca powieść.

Ta książka mnie zgniotła i sponiewierała psychicznie. To fikcja literacka, ale jest napisana tak autentycznie, że trudno mi jest uwierzyć w to, że ta historia została zmyślona. Niesamowicie realny obraz miłości, trudnych wyborów, niespełnionych oczekiwań oraz bezsensowności i okrucieństwa wojny. Bohaterowie to ludzie z krwi i kości, ich motywy i uczucia są przedstawione tak...

Nie mogę wystawić oceny tej książce, bo nie dokończę. Ilość porównań jest koszmarnie wielka.
"Patrzy z radością, jak pies lecący na trawę, wytarzać się w kupie.
Kładzie głowę jak pies, który boi się że go przepędzą.
Powieki ma błyszczące od czerni jak małż.
Języki jak ślimaki przechodzące przez palce.
Śmierdzi jak zmoknięty pies.
Pogrążył się w sen jak manta.
Światła jak motyle.
Przygniata jak wąż, który pożera zwierzątko.
Wiję się tańcu jak wodorosty.
Moje usta to kloaka z białą pianą (to jak myła zęby).
Do tego mnóstw innych porównań: do niedźwiedzia, strusia, pijawki, rysunkowego kaczora, żabek od prania na wietrze, strun gitarowych... to tyle co zapamiętałam na szybko...
Do tego główna bohaterka prowadzi narrację znudzonym, naburmuszonym tonem.
Nie zabrakło opisów tłustych włosów, wygniecionych ubrań, śmierdzących oddechów i śmierdzących butów, a całość okraszona tekstami typu: "dzisiejszego dnia żłobią mnie imiona"...
A to wszystko (i nie tylko to) na początkowych 66 stronach...
Nie chciałabym się tam powtórnie narodzić.
Ani strony więcej.

Nie mogę wystawić oceny tej książce, bo nie dokończę. Ilość porównań jest koszmarnie wielka.
"Patrzy z radością, jak pies lecący na trawę, wytarzać się w kupie.
Kładzie głowę jak pies, który boi się że go przepędzą.
Powieki ma błyszczące od czerni jak małż.
Języki jak ślimaki przechodzące przez palce.
Śmierdzi jak zmoknięty pies.
Pogrążył się w sen jak manta.
Światła jak...

Ta książka obdarła mnie z duszy…
Mimo, że znalałam tę historię z filmu, którego oglądałam kilka razy (jest moim ulubionym),to bardzo chciałam poznać całą tą okrutną historię.
Myślę, że chyba nigdy nie czytałam tak przygnębiającej historii, zwłaszcza, że obecnie jestem w pierwszej ciąży i książka zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Coś czuję, że będę o niej myślała jeszcze długo, wczoraj ciężko było mi zasnąć, po przeczytaniu ciężkich dla mnie fragmentów, dużo płakałam, a buzujące teraz hormony pewnie jeszcze bardziej te uczucia spotęgowały.
Ta książka wywołała we mnie uczucia smutku, zrezygnowania, zawodu, straty, zdrady, złości.
Co bardzo dziwne, najbardziej w tej książkę i tak poruszyło mnie to, że Diego przestał kochać swoją żonę i zaczął inną. Strasznie mnie to zdołowało. Myślałam, że w książce będzie to pokazane trochę inaczej niż w filmie. Ale jestem w pozytywnym zaskoczeniu, że w filmie najważniejsze motywy nie zostały zmienione a zachowane. Brawo Margaret za napisanie genialnej książki, która rozrywa duszę na drobne kawałeczki 🥺

Ta książka obdarła mnie z duszy…
Mimo, że znalałam tę historię z filmu, którego oglądałam kilka razy (jest moim ulubionym),to bardzo chciałam poznać całą tą okrutną historię.
Myślę, że chyba nigdy nie czytałam tak przygnębiającej historii, zwłaszcza, że obecnie jestem w pierwszej ciąży i książka zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Coś czuję, że będę o niej myślała...

Warto przebrnąć przez trochę nudnawy początek. Później mamy taki rollercoaster wydarzeń i towarzyszących im emocji, że czasami odkładałam czytanie na potem. Miłość w wielu aspektach, życie dostatnie, życie wojenne, nieodłączna śmierć i zniszczenie, a na gruzach nowe.. Bałkany wstrząsane wojną mają w tej książce swój pomnik. Zakończenie zmiata z planszy i zostaje z czytelnikiem. I tak, jak z lekturą, filmu tak szybko nie obejrzę, muszę naprawić dziury w psychice 💔

Warto przebrnąć przez trochę nudnawy początek. Później mamy taki rollercoaster wydarzeń i towarzyszących im emocji, że czasami odkładałam czytanie na potem. Miłość w wielu aspektach, życie dostatnie, życie wojenne, nieodłączna śmierć i zniszczenie, a na gruzach nowe.. Bałkany wstrząsane wojną mają w tej książce swój pomnik. Zakończenie zmiata z planszy i zostaje z...

Przepięknie napisana, broda ze wzruszenia drgała mi nie raz, a czasem czytanie powodowało ból brzucha z nerwów. Wyjątkowa.

Przepięknie napisana, broda ze wzruszenia drgała mi nie raz, a czasem czytanie powodowało ból brzucha z nerwów. Wyjątkowa.

Płacz i ból brzucha, strach i jeszcze inne silne emocje, które wywołała we mnie lektura tej książki. Nie zdobędę się na obejrzenie filmu z Penelope Cruz, chociaż słyszałam że jest dobry. Dla zainteresowanych wojną na Bałkanach w latach 90tych oraz samymi bałkanami to lektura absolutnie obowiązkowa. Książka napisana pięknym językiem, w wielu momentach bardzo poetycka, jednocześnie mocna i dosadna.

Płacz i ból brzucha, strach i jeszcze inne silne emocje, które wywołała we mnie lektura tej książki. Nie zdobędę się na obejrzenie filmu z Penelope Cruz, chociaż słyszałam że jest dobry. Dla zainteresowanych wojną na Bałkanach w latach 90tych oraz samymi bałkanami to lektura absolutnie obowiązkowa. Książka napisana pięknym językiem, w wielu momentach bardzo poetycka,...

Przepięknie napisana, wzruszająca opowieść, która pozostaje z nami na długo. Daję 9/10 tylko dlatego, że początek trochę mi się dłużył, ale od 100 strony sztos.

Przepięknie napisana, wzruszająca opowieść, która pozostaje z nami na długo. Daję 9/10 tylko dlatego, że początek trochę mi się dłużył, ale od 100 strony sztos.

Pierwsze 488 stron oceniam na max 1 . Akcja właściwie nie istniała. Niesamowicie irytująca i samolubna główna bohaterka. Wiecznie niezadowolona ze wszystkiego, jak rozkapryszona nastolatka. Jak choć jedna rzecz nie idzie po jej myśli zadręcza siebie i nie daje żyć innym. Po 488 stronie na niecałe 40 akcja się rozkręca i nagle książka zyskuje nowy wymiar. Bohaterka przestaje filozofować i opowiada o faktach. I ten fragment jest dość dobry, a samo zakonczenie bardzo zaskakujące. I choć po zakończeniu książka zyskała, to Gemma już totalnie potwierdziła misternie budowane wrażenie totalnej egoistki. Szkoda czasu jak dla mnie.

Pierwsze 488 stron oceniam na max 1 . Akcja właściwie nie istniała. Niesamowicie irytująca i samolubna główna bohaterka. Wiecznie niezadowolona ze wszystkiego, jak rozkapryszona nastolatka. Jak choć jedna rzecz nie idzie po jej myśli zadręcza siebie i nie daje żyć innym. Po 488 stronie na niecałe 40 akcja się rozkręca i nagle książka zyskuje nowy wymiar. Bohaterka...

Książka poruszająca najczulsze struny. Obraz wojny w Jugosławii z całym jej bezsensem i okrucieństwem, ale i osobistej walki głównej bohaterki. Różne oblicza miłości. Różne światy. Brak zrozumienia ludzi żyjących w pokoju dla realiów wojny. Jałowość, powierzchowność życia w dobrobycie, gdy doświadczyło się okrucieństwa i próby zaspokajania potrzeb w świecie ogarnietym złem wojny (poruszający fragment gdy Diego opowiada że cały dzień fotografował na zlecenie tuńczyka w puszce..).
Książka bardzo rzeczywista i jednocześnie bardzo nieoczywista.

Książka poruszająca najczulsze struny. Obraz wojny w Jugosławii z całym jej bezsensem i okrucieństwem, ale i osobistej walki głównej bohaterki. Różne oblicza miłości. Różne światy. Brak zrozumienia ludzi żyjących w pokoju dla realiów wojny. Jałowość, powierzchowność życia w dobrobycie, gdy doświadczyło się okrucieństwa i próby zaspokajania potrzeb w świecie ogarnietym złem...