Rozmowy
1
„Piszę wtedy, kiedy mam na to ochotę” – wywiad z Biancą Okońską, autorką książki „Poza mną”
„Wierzę, że w świecie literackim jest miejsce na pisanie o całej gamie emocji, nie tylko tych pozytywnych”, mówi Bianca Okońska....
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2019
2018
2016
2016
2013
1999
Powiązane treści
Morze o poranku Margaret Mazzantini 
Krótka książka, ale zawierająca w sobie ogrom bólu, smutku i nostalgii.
Widać, że Margaret Mazzantini nie boi się podejmować tematów aktualnych, trudnych, wręcz niewygodnych.
Mimo krótkiej formy pisarka potrafiła kilkakrotnie przejść od opisów pełnych ciepła, miłości, wręcz poezji do tematów dotykających brudu, nienawiści i śmierci.
Zamieszczę w tym miejscu krótką próbkę jej możliwości:
"Jest coś szczególnego w miejscu urodzenia. Nie wszyscy są tego świadomi. Wiedzą to tylko ci, którzy zostali z niego wyrwani siłą.
Pępowina pogrzebana w piasku".
Ciekawe również spojrzenie na mało może znany fragment historii dotyczący włoskich emigrantów w Libii z pomysłu Mussoliniego, odesłanych później za Kadafiego z powrotem. Ludzie bez korzeni, nigdzie mile nie widziani i niepotrzebni.
Trudna proza, po której chwilę trzeba odpocząć, bo obrazy przez nią przedstawione są mocne i dobitne, bez żadnej koloryzacji.
Powtórnie narodzony Margaret Mazzantini 
Ta książka obdarła mnie z duszy…
Mimo, że znalałam tę historię z filmu, którego oglądałam kilka razy (jest moim ulubionym),to bardzo chciałam poznać całą tą okrutną historię.
Myślę, że chyba nigdy nie czytałam tak przygnębiającej historii, zwłaszcza, że obecnie jestem w pierwszej ciąży i książka zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Coś czuję, że będę o niej myślała jeszcze długo, wczoraj ciężko było mi zasnąć, po przeczytaniu ciężkich dla mnie fragmentów, dużo płakałam, a buzujące teraz hormony pewnie jeszcze bardziej te uczucia spotęgowały.
Ta książka wywołała we mnie uczucia smutku, zrezygnowania, zawodu, straty, zdrady, złości.
Co bardzo dziwne, najbardziej w tej książkę i tak poruszyło mnie to, że Diego przestał kochać swoją żonę i zaczął inną. Strasznie mnie to zdołowało. Myślałam, że w książce będzie to pokazane trochę inaczej niż w filmie. Ale jestem w pozytywnym zaskoczeniu, że w filmie najważniejsze motywy nie zostały zmienione a zachowane. Brawo Margaret za napisanie genialnej książki, która rozrywa duszę na drobne kawałeczki 🥺
