Czarny Książę

Interesująca.

Interesująca.

Ostatnio potrzebowałam jakiejś odskoczni. Szukałam czegoś innego, a i tak wróciłam do Katarzyny Michalak, która po prostu mnie nie zawodzi, jeśli chodzi o pociągające i trzymające w napięciu historie – i jak się okazuje, nie tylko te typowo miłosne! Tym razem postawiłam na coś zupełnie innego i w moje ręce wpadł „Czarny książę” – i to był strzał w dziesiątkę, jeśli chodzi o przełamanie tej nudnej, cukierkowej passy.
To mroczna historia, w której zamiast słońca mamy duszny klimat XIX-wiecznego miasta i dwóch potężnych mężczyzn walczących o względy jednej dziewczyny – Konstancji. Bo większość osób widzi w niej tylko urokliwą, młodą kobietę, która stała się nagrodą w męskiej grze. Ja zobaczyłam to zupełnie inaczej. Dla mnie to fascynująca opowieść o tym, jak ta młoda, teoretycznie krucha i bezbronna Konstancja tak naprawdę trzyma ich obu w garści. To ona, swoją urodą i delikatnością, wywołuje w nich emocje, nad którymi nie potrafią zapanować. To ona ma tę niewidzialną władzę, choć teoretycznie nie ma w tym świecie nic do gadania, bo ten dookoła niej jest brutalny i męski.
Zainspirowało mnie to do myślenia o tym, jak często oceniamy innych po pozorach. Ktoś może wydawać się słaby, zależny od innych, a w rzeczywistości to on jest tym najsilniejszym ogniwem, które nadaje bieg wydarzeniom. Lubię takie historie, które nie dają prostych odpowiedzi i zostawiają w głowie lekki niepokój, trochę pytań zamiast różowych okularów. Czasem to właśnie te mroczniejsze opowieści mówią nam więcej o nas samych i o naszych relacjach niż najpiękniejsza bajka.

Ostatnio potrzebowałam jakiejś odskoczni. Szukałam czegoś innego, a i tak wróciłam do Katarzyny Michalak, która po prostu mnie nie zawodzi, jeśli chodzi o pociągające i trzymające w napięciu historie – i jak się okazuje, nie tylko te typowo miłosne! Tym razem postawiłam na coś zupełnie innego i w moje ręce wpadł „Czarny książę” – i to był strzał w dziesiątkę, jeśli chodzi o...

Książka porażka .

Książka porażka .

Książkę czytałam chyba z 10 lat temu lecz od tamtej nie mogłam przestać o niej zapomnieć,bo tak mi się spodobała I chcialam mieć własny egzemplarz. W końcu po tak długim czasie i braku nadzieję na powodzenie znalazłam! Jak już się do niej usiadłam i przeczytałam parę stron... No erotyk.... a ja zapamiętałam,że kryminał... 🤔
No i to taki trochę i erotyk i kryminał. No i chyba mój gust czytelniczy się zmienił przez te lata, bo tym razem książka nie zrobila na mnie aż tak dużo wrazenia. Fajna historia, no i zakończenie super! Zszokowałam się po raz drugi 😅  ale jednak to nie to co lubie teraz 😅😊 z sentymentu jednak zachowam na półce 😁

Książkę czytałam chyba z 10 lat temu lecz od tamtej nie mogłam przestać o niej zapomnieć,bo tak mi się spodobała I chcialam mieć własny egzemplarz. W końcu po tak długim czasie i braku nadzieję na powodzenie znalazłam! Jak już się do niej usiadłam i przeczytałam parę stron... No erotyk.... a ja zapamiętałam,że kryminał... 🤔
No i to taki trochę i erotyk i kryminał. No i...

Jakaś porażka. Dotychczas kazda z książek autorki budziła we mnie zachwyt, jednak ta przyniosła rozczarowanie. Szkoda czasu.

Jakaś porażka. Dotychczas kazda z książek autorki budziła we mnie zachwyt, jednak ta przyniosła rozczarowanie. Szkoda czasu.

Przeczytane w ramach wyzwania, jest paskudna. Ni to romansidło, ni to erotyk, ni to kryminał. Autorka chciała zrobić parę rzeczy na raz i wyszło źle. Najsłabsze dla mnie są postacie. Są tak proste do bólu, miałkie i niewyróżniające się. Niektóre nie mają jakiegokolwiek charakteru, są uproszczone do jednej roli - kochanka, pomocnik detektywa, zła ciotka itp. Najbardziej z dupy jest ta przemiana głównej bohaterki pod koniec książki. Opisy zbliżeń też jest "finezyjny", obleśne czasami. Zakończenie bez sensu, dwójka bohaterów mogła po prostu porozmawiać.

Przeczytane w ramach wyzwania, jest paskudna. Ni to romansidło, ni to erotyk, ni to kryminał. Autorka chciała zrobić parę rzeczy na raz i wyszło źle. Najsłabsze dla mnie są postacie. Są tak proste do bólu, miałkie i niewyróżniające się. Niektóre nie mają jakiegokolwiek charakteru, są uproszczone do jednej roli - kochanka, pomocnik detektywa, zła ciotka itp. Najbardziej z...

Sięgając po tę książkę, nie byłam do końca pewna, czego się spodziewać. Jej autorkę kojarzyłam z wieloma naprawdę fajnymi pozycjami - dobrze się czytało te książki, a ich fabuła wciągała, natomiast ta książka jest inna. Bardziej skupiona jest na erotyce i tajemniczych morderstwach, których sprawcę poznajemy gdzieś w połowie książki.
Trudno mi jest ocenić te książkę. Ma swoje dobre i złe momenty.

Sięgając po tę książkę, nie byłam do końca pewna, czego się spodziewać. Jej autorkę kojarzyłam z wieloma naprawdę fajnymi pozycjami - dobrze się czytało te książki, a ich fabuła wciągała, natomiast ta książka jest inna. Bardziej skupiona jest na erotyce i tajemniczych morderstwach, których sprawcę poznajemy gdzieś w połowie książki.
Trudno mi jest ocenić te książkę. Ma...

Bazowanie na najniższych instynktach i gustach. Tą książką autorka okazała brak szacunku dla czytelnika.
Widzę, że nie jestem odosobniona w swojej ocenie.
Zdecydowanie nie polecm.

Bazowanie na najniższych instynktach i gustach. Tą książką autorka okazała brak szacunku dla czytelnika.
Widzę, że nie jestem odosobniona w swojej ocenie.
Zdecydowanie nie polecm.

Ulice Miasta po zmroku pustoszeją. Giną piękne, młode kobiety. Morderca zabija je elegancko, finezyjnie, z fantazją. Inspektor Paul de Bries odchodzi od zmysłów, gorączkowo szukając sprawcy. Podejrzanych jest wielu. Ofiarą może być każda. Trop prowadzi do Czarnego Księcia, przystojnego i niebezpiecznego Maksymiliana Romanowa, spadkobiercy potężnego rodu. Między dwoma mężczyznami staje piękna, młodziutka Konstancja, sprzedana za ojcowskie długi. Przyjaźń zamienia się w śmiertelną nienawiść, nienawiść prowadzi do zbrodni. Pozostaje jedno pytanie : Kto prowadzi tę grę?

Ulice Miasta po zmroku pustoszeją. Giną piękne, młode kobiety. Morderca zabija je elegancko, finezyjnie, z fantazją. Inspektor Paul de Bries odchodzi od zmysłów, gorączkowo szukając sprawcy. Podejrzanych jest wielu. Ofiarą może być każda. Trop prowadzi do Czarnego Księcia, przystojnego i niebezpiecznego Maksymiliana Romanowa, spadkobiercy potężnego rodu. Między dwoma...

Pomysł fajny, nawet klimat zbudowany, ale do dobrej powieści daleko... Gdyby lepiej rozwinąć wątki i nie koncentrować się na przerysowaniu niektórych postaci, byłoby nawet interesująco. Moim zdaniem celem pisania powieści kryminalnych i nie tylko, jest wywołanie podekscytowania czytelnika i stworzenie elementu zaskoczenia. Tutaj tego zabrakło... Nudno... Żałośnie... Przewidywalnie... Rozwiązanie zagadki chciałabym poznać jednak na końcowych stronach, a nie w połowie

Pomysł fajny, nawet klimat zbudowany, ale do dobrej powieści daleko... Gdyby lepiej rozwinąć wątki i nie koncentrować się na przerysowaniu niektórych postaci, byłoby nawet interesująco. Moim zdaniem celem pisania powieści kryminalnych i nie tylko, jest wywołanie podekscytowania czytelnika i stworzenie elementu zaskoczenia. Tutaj tego zabrakło... Nudno... Żałośnie......