Saga rodu Klaptunów

Książka dla dorosłych.
Zamiast ładnie dojrzeć w okrągłego klasyczka nieco zlatuje naftaliną i polityką.
Bardzo dobra, łagodna, melancholijna przy tym wszystkim: nieprzyśnione sny, nieprawdziwe wspomnienia, dopisana rodzina, dosztukowane braki, mocno chwytają za serce.

Książka dla dorosłych.
Zamiast ładnie dojrzeć w okrągłego klasyczka nieco zlatuje naftaliną i polityką.
Bardzo dobra, łagodna, melancholijna przy tym wszystkim: nieprzyśnione sny, nieprawdziwe wspomnienia, dopisana rodzina, dosztukowane braki, mocno chwytają za serce.

Książka dla dzieci opowiadająca o życiu mieszkańców słodkiej wody, jak z albumu geologicznego. Przedstawia kilka rodów, każdy z ich członków ma wyjątkowe imię, często odpowiadające jego hobby, profesji a nawet przepowiedni. Ilustrowana grafikami bliższymi szkicowi niż pełnemu obrazie. Wyjątkowo ta pozycja pobudziła moją wyobraźnie bardziej niż zwykle. Jest ciekawa z formy, ale nie zachwyca. Jeśli trafiłaby w ręce małoletniego czytelnika, wątpię żeby go zainteresowała.

Książka dla dzieci opowiadająca o życiu mieszkańców słodkiej wody, jak z albumu geologicznego. Przedstawia kilka rodów, każdy z ich członków ma wyjątkowe imię, często odpowiadające jego hobby, profesji a nawet przepowiedni. Ilustrowana grafikami bliższymi szkicowi niż pełnemu obrazie. Wyjątkowo ta pozycja pobudziła moją wyobraźnie bardziej niż zwykle. Jest ciekawa z formy,...

Uwielbiam twórczość Macieja Wojtyszki, i tym razem także mnie nie zawiódł! Same historie rodu Klaptunów to jedno, ale te inteligentnie wplecione żarty (narratorem jest Eryk Klaptun) i nawiązania do Mickiewicza (Maciej Toplica, któremu poświęcony rozdział nosi tytuł "Słowo i czyn") to absolutne mistrzostwo. Ta książka spodoba się dzieciom, młodzieży i dorosłym, i każdy zachwyci się czym innym. I to jest potęga prozy Wojtyszki!
Jeśli zaś o Klaptunów chodzi, są to utopce. Mamy więc historię powstania rodu i wyczarowania z żaby (przez samego Pana Twardowskiego!) pierwszego Klaptuna, Marcina, oraz jego żony, Rzęsisławy. Dalej zapoznajemy się z dziećmi i wnukami założycieli rodu oraz ich przyjaciółmi, którzy także mieszkają nad Chlipawką (rusałka Delicja, Czart, Asonans czy wampir Burdziałowicz). Na deser Wojtyszko dodał utwory liryczne Klaptunów oraz kalendarium życia i twórczości Macieja Toplicy.

Uwielbiam twórczość Macieja Wojtyszki, i tym razem także mnie nie zawiódł! Same historie rodu Klaptunów to jedno, ale te inteligentnie wplecione żarty (narratorem jest Eryk Klaptun) i nawiązania do Mickiewicza (Maciej Toplica, któremu poświęcony rozdział nosi tytuł "Słowo i czyn") to absolutne mistrzostwo. Ta książka spodoba się dzieciom, młodzieży i dorosłym, i każdy...

Majstersztyk!!! Każdą historię czytałam z zaciekawieniem. Ciekawe nawiązania, polecam, dużo smaczków i te puenty, ach!

Majstersztyk!!! Każdą historię czytałam z zaciekawieniem. Ciekawe nawiązania, polecam, dużo smaczków i te puenty, ach!

Wolę Brombę :P

Wolę Brombę :P

Doprawdy zabawna i nietuzinkowa lektura, pełna ciekawych postaci rodem z Bestiariusza. Życie Utopców dzięki wyobraźni autora jest wyjątkowo niebanalne. Uwaga, zdarza się wybuchnąć śmiechem :)

Doprawdy zabawna i nietuzinkowa lektura, pełna ciekawych postaci rodem z Bestiariusza. Życie Utopców dzięki wyobraźni autora jest wyjątkowo niebanalne. Uwaga, zdarza się wybuchnąć śmiechem :)

Zdecydowanie dla dużych,, dzieci,,W wydaniu pierwszym na uwagę zasługują również ilustracje autora.Książka oddana do składania w listopadzie 1981 czekała na wydanie ...4 lata.Dlaczego?odpowiedzi należy poszukać w lekturze.

Zdecydowanie dla dużych,, dzieci,,W wydaniu pierwszym na uwagę zasługują również ilustracje autora.Książka oddana do składania w listopadzie 1981 czekała na wydanie ...4 lata.Dlaczego?odpowiedzi należy poszukać w lekturze.

"Tak to już bywa, że gdzie pojawiają się złe moce, tam wokół, ufne w siłę tych pierwszych, pojawiają się następne i tak powstaje paskudny krąg, w którym pogoda jest gorsza i nastaje smutniejsza, a nawet najporządniejszy utopiec robi się niechętny, niemiły i bardziej obraźliwy."

Maciej Wojtyszko w swojej opowieści opisał fantastyczny świat nad rzeką Chlipawką, zamieszkany przez utopce, dziwożony, rusałki, a nawet jednego wampira. I mimo, że to świat wymyślony, stworzony przez niezwykłą wyobraźnię, to odnajdujemy w nim nasze ludzkie charaktery, zachowania, problemy i dylematy - nieporozumienia małżeńskie, bunt dojrzewających dzieci, zawiść, próżność, złośliwość, miłość, chęć poznawania świata, a nawet tworzenie poezji i pragnienie sławy.

To wszystko opisane jest w sposób niezwykle sugestywny i inteligentny, chwilami absurdalny, groteskowy, a także trochę filozoficzny. Myślę nawet, że to zdecydowanie bardziej książka dla dorosłych niż dla dzieci - za dużo tu naszych dorosłych problemów.

Mnie ta opowieść sprawiła niesamowitą frajdę. Śmiałam się pod nosem lub w głos, powracając do co lepszych fragmentów. Rady zawarte pod każdym rozdziałem poprawiały mi humor na długo. Na długo też zapamiętam przygody żaby, która nie chciała zostać człowiekiem, więc stała się utopcem, oraz losy jego potomków i sąsiadów. Cudownie jest czasem zanurzyć się w świat, w którym wampiry układają rebusy, a niektóre utopce piszą wiersze i potrafią latać.

Polecam ku rozrywce.

"Tak to już bywa, że gdzie pojawiają się złe moce, tam wokół, ufne w siłę tych pierwszych, pojawiają się następne i tak powstaje paskudny krąg, w którym pogoda jest gorsza i nastaje smutniejsza, a nawet najporządniejszy utopiec robi się niechętny, niemiły i bardziej obraźliwy."

Maciej Wojtyszko w swojej opowieści opisał fantastyczny świat nad rzeką Chlipawką, zamieszkany...