Spotkanie z Simoną Kossak

Name: Spotkanie z Simoną Kossak
Rating: 8,6 (17 reviews)
Author: Lech Wilczek
ISBN: 9788361209812

Okładka książki Spotkanie z Simoną Kossak

8,6 / 10

Wydawnictwo: Trans Humana biografia, autobiografia, pamiętnik

280 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Spotkanie z Simoną Kossak
Data wydania:: 2012-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2012-01-01
Liczba stron:: 280
Czas czytania: 4 godz. 40 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788361209812

Bohaterka albumu profesor Simona Kossak, jest prawnuczką Juliusza, wnuczką Wojciecha i córką Jerzego Kossaków. W kręgu jej najbliższych były także Maria Pawlikowska-Jasnorzewska i Magdalena Samozwaniec. Poświęcając życie dzikim zwierzętom i Puszczy Białowieskiej zamieniła rodowa Kossakówkę w Krakowie.

Średnia ocen

8,6 / 10

4 opinii 17 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Spotkanie z Simoną Kossak w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,0

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Spotkanie z Simoną Kossak

Średnia ocen

8,6 / 10

17 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Spotkanie z Simoną Kossak

120

natka

14.03.2025

8 / 10

Na półkach:

Piękne wspomnienia ze zdjęciami.

Pokaż mimo to

194

Jagoda-T

20.02.2021

Na półkach:

Dałabym się pokroić za posiadanie tej książki. Przeczytałam ją w jedną noc kiedy służbowo przebywałam w Białowieży. Właścicielka pensjonatu, w którym się zatrzymałam, przyniosła mi do poczytania kilka książek, traktując jedną z nich ze szczególnym namaszczeniem. Ze łzami w oczach oznajmiła, że to jedyny egzemplarz, który jej pozostał i że to prawdziwe dzieło sztuki. Cóż mogę powiedzieć... to arcydzieło a Lech Wilczek jest absolutnym mistrzem fotografii przyrodniczej. Jestem wdzięczna za ten magiczny wieczór w Białowieży i za spotanie z Simoną Kossak.

więcej Pokaż mimo to

363

Grace

18.09.2017

Na półkach: ,

Niesamowite zdjęcia przeplatane czasem notką o pani prof. Simonie Kossak, lecz jak dla mnie ciężkie pióro do czytania. Większość zdjęć i informacji jest zawarta w ks. "Simona" Anny Kamińskiej, które czytało się z wielką przyjemnością i lekkością.

Pokaż mimo to

TooManyBooksToRead

28.11.2016

10 / 10

Na półkach:

Album zdjęć wykonanych przez Lecha Wilczka w czasie ponad 30-letniego wspólnego życia z Simoną Kossak jest niezwykle ciepłą, ujmującą próbą stworzenia pośmiertnego portretu tej badaczki. Lech Wilczek oprowadza krótko po Krakowie szybko przenosząc nas do Białowieży. Z kart wyłania się opis po babsku upartej, zdeterminowanej, wierzącej w ideały i kochającej zwierzęta Simony, a zza niego równie piękny obraz samego Wilczka, któremu głębokie uczucie podyktowało stworzenie owego pięknego albumu oraz osobistych opisów, aby przekazać legendę Simony kolejnym pokoleniom. Kartkując książkę można się poczuć jak w Dziedzińce za piecem, podglądając mieszkańców wszelkiej rasy. Najpiękniejszy album fotograficzny jakim miałem w dłoniach, polecam.

więcej Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

210 użytkowników ma tytuł Spotkanie z Simoną Kossak na półkach głównych

Chcę przeczytać 185
Przeczytane 23
Teraz czytam 2

10 użytkowników ma tytuł Spotkanie z Simoną Kossak na półkach dodatkowych

Posiadam 4
#art 1
Biografie, listy, wspomnienia, dzienniki 1
Kossakiana 1
Chcę w prezencie 1
Wszystko inne 1
Mam? 1

Inne książki autora

Więcej

7,9

Moje życie z Simoną Kossak Lech Wilczek

9,3

Opowieść o borsukach Lech Wilczek

7,5

Opowieść o kruku Lech Wilczek

0,0

Kuba Lech Wilczek

7,9

Chomiki Lech Wilczek

0,0

Grzybów jest w bród Lech Wilczek

więcej

Lech Wilczek

Polski przyrodnik, fotografik i autor książek. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Autor książek i albumów fotograficznych o tematyce przyrodniczej. Jego pierwsza książka ukazała się w księgarniach w 1959 r. i miała swoje wydania również w ZSRR, NRD i Szwecji. W wieku 41 lat osiadł na stałe w leśniczówce w Puszczy Białowieskiej. Pisał artykuły dla miesięcznika "Przyroda Polska". Przez 35 lat był związany z Simoną Gabrielą Kossak (1943-2007),wnuczką malarza Wojciecha Kossaka. Lech Wilczek żył 88 lat. Wybrane publikacje książkowe: "Oko w oko" (Nasza Księgarnia, 1959),"Grzybów jest w bród" (Nasza Księgarnia, 1967),"Chomiki" (Nasza Księgarnia, 1968),"Kuba" (Nasza Księgarnia, 1972),"Opowieść o kruku" (Prószyński i S-ka, 1998),"Spotkanie z Simoną Kossak" (Wydawnictwo Trans Humana, 2012)

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ksiądz Paradoks. Biografia księdza Jana Twardowskiego

Magdalena Grzebałkowska

W liceum byłam fanką twórczości księdza, potem kupowałam kalendarze z cytatami z jego homilii, więc bardzo byłam ciekawa tej biogragii (nie: hagiografii:). Ciekawe były dla mnie opisy przyjaźni księdza z poetką Anną Kamieńską, o której pisałam pracę magisterską. Cenne było kreślenie tła tej znajomości i dopowiedzenia Pawła Śpiewaka. Fragmenty o x. Zieji i kard. Wyszyńskim też wzbogaciły moją wiedzę. Trudno tę książkę krótko podsumować, ale na pewno warto przeczytać. Jest nieco krytyczna wobec księdza-poety, jednak jest w niej miejsce na sympatię do niego i czułość.

marplezet

ocenił na95 miesięcy temu

Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak

Anna Kamińska

Przeczytałam po lekturze innej książki tej autorki. Mialam w pamięci dobijająco słaby film o Simonie Kossak, przeczytałam gdzieś, że powstał w oparciu o książkę. Książka świetna, film dno. Anna Kamińska pisze cudownie, poetycko, na pewno sięgnę po inne jej książki. Polecam rozmowy z Joanną Kossak dostępne na YouTube.

Marylka

oceniła na723 dni temu

Ludzie i zwierzęta

Antonina Żabińska

Książka Ludzie i zwierzęta autorstwa Antoniny Żabińskiej to wyjątkowe dzieło, które odsłania niezwykłą historię jej i jej męża, Jana Żabińskiego – dyrektora warszawskiego zoo. Z postaciami Państwa Żabińskich po raz pierwszy spotkałam się w powieści Marii Paszyńskiej Willa pod Zwariowaną Gwiazdą. Od tamtej pory, pragnąc poznać więcej o ich życiu i działalności, zaczęłam poszukiwać książek i materiałów na temat Państwa Żabińskich oraz ich czasów. Ludzie i zwierzęta okazało się doskonałym źródłem wiedzy nie tylko o powstaniu warszawskiego zoo, ale także o tragicznych i pełnych poświęcenia wydarzeniach z czasów II wojny światowej oraz trudach odbudowy zoo po jej zakończeniu. "Ludzie i zwierzęta" to książka, która otwiera przed nami drzwi do niezwykłego świata Żabińskich – ludzi, którzy mimo wojennego chaosu, potrafili nie tylko zachować swoje człowieczeństwo, ale także podjąć heroiczną walkę o życie innych. Jest to dzieło pełne emocji, które pokazuje, jak w ekstremalnych warunkach może powstać coś pięknego – silna więź między człowiekiem a zwierzęciem oraz ludzka solidarność. To książka, która powinna trafić do każdego.

asiank

ocenił na97 miesięcy temu

Kownacka. Ta od Plastusia

Olga Szmidt

Bardzo obszerna i ciekawie napisana biografia autorki bardzo mi drogiej w dzieciństwie. Nigdy nie zapomnę emocji przy lekturze jej książek, czy wierszy w Świerszczyku. Uwielbiałam oglądać dobranockę z Plastusiem i Tosią. Szkoda, że teraz mało kto już pamięta panią Kownacką.

BetiFiore

ocenił na66 miesięcy temu

One. Kobiety, które kochały pisarzy

Radosław Romaniuk

Ciekawa książka, na którą składają się biografie żon czterech pisarzy: Mandelsztama, Iwaszkiewicza, Tołstoja i Kasprowicza. Zawsze ciekawi mnie życie prywatne sławnych ludzi, a tu możemy do niego zajrzeć. Tołstoj miał ze swoją żoną istny krzyż pański. Tradycyjna i przyziemna aż do bólu, Zofia Tołstojowa uważała, że małżonkowie powinni spędzać jak najwięcej czasu razem i nie mieć przed sobą żadnych tajemnic. Czytała dzienniki męża, przeglądała jego papiery i kontrolowała dokąd jeździ i z kim się spotyka. Zdołała wpędzić samą siebie w chorobę nerwową, bo Tołstoj nie chciał się dostosować do jej wizji życia i nie było tak jak ona by chciała. Ze złości tupała nożką i wpadała w histerię, udając że chce się zastrzelić lub próbując utopić się w stawie. Tołstoj, nie mogąc wytrzymać tego usidlenia, wielokrotnie uciekał z domu, a jego ostatnia ucieczka skończyła się tragicznie. Moją największą sympatię wzbudziła Maria Kasprowicz, pragnąca być muzą poetów. Przy kolejnej wizycie w Zakopanem na pewno odwiedzę słynną Harendę, w ktorej mieszkała wraz z mężem i która stanowiła swego czasu centrum artystyczne.

Jozefina8

ocenił na75 lat temu

Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej

Michał Rusinek

Laureatce Nagrody Nobla, nie łatwo jest pozostać niezauważonym. Wisława Szymborska chciała spokoju, a jednak stała się sławna. Ale ta SŁAWA jej „nie zniszczyła”. I może się wydawać, że Wisława była zwykłą kobietą, ale właśnie w tej swojej zwykłości była niezwykła… W książce „Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej” Michał Rusinek wspomina piętnaście lat spędzonych z Noblistką. Jako młody absolwent polonistyki został Pierwszym Sekretarzem Wisławy i towarzyszył jej aż do śmierci. W książce znajduje się wiele anegdot; powiedzonek; dyplomatycznie, a zarazem zabawnie skonstruowanych odpowiedzi na różne zaproszenia, które otrzymała Wisława, a także prywatnych fotografii, które przenoszą czytelnika do świata wspaniałej poetki. Oczywiście to nie jest wszystko, ale nie chcę za dużo zdradzać :) Po przeczytaniu tej książki myślę, że te piętnaście lat było wspaniałym czasem w życiu ich obojga. I chociaż Wisława cały czas zawracała się do Michała na per PAN, to wydaje się, że ich relacja była bliska. I mam na myśli tutaj wyjątkową przyjaźń, w której razem mogli na siebie liczyć. Piękna, wciągająca, zabawna a zarazem melancholijna historia, która naprawdę warto poznać. Polecam ! <3 Dziękuję Wydawnictwu Znak za egzemplarz do recenzji. Współpraca z wydawnictwem nie ma wpływu na treść recenzji.

zoska_na_ksiazkach

ocenił na1010 dni temu

Starorzecza

Antoni Kroh

Obszerne tomiszcze, ale w żaden sposób nie traktuję tego jako wadę. Bodaj tylko leksykon „Z polskiego na nasze” objętościowo jest większy. Dla mnie to synonim książki odpowiedniej na długie jesienno-zimowe wieczory. Styl pisania bardzo przypadł mi do gustu; chciałbym umieć tak zajmująco opowiadać jak Pan Antoni. Gawęda gładko się toczy, autor swobodnie przechodzi z tematu na temat, opowiadając o ziemiaństwie, pokazując dzieje swojej rodziny. Jednocześnie pozostaje bystrym obserwatorem zmieniającej się polskiej rzeczywistości. Fascynująca pamiątka świata, który odszedł w obszary niepamięci. Nie wiem w jaki sposób to się dzieje, ale z każdą kolejną stroną czułem się tak, jakbym naprawdę był uczestnikiem opisywanych wydarzeń. Dodatkowy urok stanowi specyficzna czcionka retro, choć dla niektórych czytelników może być mało wyraźna. Urzekająca książka, jeszcze do niej wrócę.

Kedar

ocenił na95 lat temu

Na Giewont się patrzy

Barbara Caillot-Dubus Aleksandra Karkowska

Przecudowna książka. Rozmowy z góralami urodzonymi w pierwszej połowie XX wieku, uzupełnione starymi, czarnobiałymi fotografiami. Niezwykle ciekawe opowieści o surowym życiu, wypełnionym głównie obowiązkami, o trudzie, jakiego trzeba było doświadczać już od wczesnego dzieciństwa, o pracy, od której zależało życie i przeżycie rodziny, ale też o radości z drobiazgów (wg dzisiejszych standardów świata zdominowanego przez rozpieszczone dzieci "arystokratów"). Wspomnienia bohaterów książki pokazują jak można było żyć oraz jak żyło się, niejako z przymusu, zgodnie z realiami tamtych czasów i obszarów geograficznych, ale przypominają też jak inaczej wychowywało się dzieci, jaki autorytet mieli rodzice, jakie znaczenie miała religia. To było prawdziwe slow life, dni nie mijały tak szybko, a raczej dłużyły się, przez co - nawiązując do książki Tomasza Manna "Czarodziejska góra" - żyło się dłużej. Polecam! Również dla dzieci (moje najlepiej zapamiętały ogrzewanie bosych stóp w świeżym krowim łajnie;)

Mamalea

oceniła na101 rok temu

Marianna i Róże

Janina Fedorowicz Joanna Konopińska

Miałem szczęście i przyjemność być z dziewczyną której rodzice mieszkali w dworku gdzie dzieje się akcja książki. Polwica koło Zaniemyśla. Miałem możliwość bycia w miejscu gdzie żyła Marianna. Cudowne miejsce.Książkę przeczytałem będąc tam na miejscu w latach90.. Chwilami miałem wrażenie że słyszę szum sukni Marianny i głos Michała Jasieckiego jej męża. Dziś to jest 02.2026 dworek stoi. Niestety Marianna nie opiekuje się już różami. W dworku tym urodził się również poeta Ryszard Wincenty Berwinski. Pozdrawiam Barbarę. Eryk

Mariusz Frydrych

ocenił na101 miesiąc temu

Pępek świata : wspomnienia z Zakopanego

Rafał Malczewski

Rafał Malczewski pisze z ogromnym dystansem do siebie i świata, z wyczuciem absurdu oraz znakomitym poczuciem humoru. Zakopane jawi się tu nie jako pocztówkowy kurort, lecz jako tętniący życiem mikrokosmos artystów, ekscentryków, narciarzy, filozofów i lekkoduchów — prawdziwy „pępek świata”, w którym wszystko wydaje się możliwe.

Tomasz Weśniuk

ocenił na72 miesiące temu

Magdalena, córka Kossaka

Rafał Podraza

Mam problem z oceną tej książki, najprościej mówiąc jest sympatyczna....Nie jest rzeczowa, rzetelna, konkretna, tylko trochę chaotyczna, taka wyrywkowa- chyba jak charakter bohaterki. Autor skupia się na krótkich wspominkach osób, które Magdalenę znały lub tylko spotkały. Są to wspomnienia dobre, bo kto mówi zle o zmarłych? Mamy więc zaledwie kilka jej cech-wielka miłość do rodziców i siostry, ogromne poczucie humoru, rubaszność, miłość do rozrywek -brydż, alkohol, towarzystwo, ciut snobizmu. I to właściwie tyle. Oczekiwałam więcej, ale czytało się miło i z uśmiechem.

Malka200

ocenił na65 lat temu

Szczęście w garści. Z familoka w szeroki świat

Dorota Simonides

Mając lat siedem, przeczytałam po raz pierwszy wspaniały zbiór pani Simonides: "Humor śląski". Chyba znam go na pamięć. A teraz połknęłam "Szczęście w garści". Miło wiedzieć, że są na tym świecie ludzie mądrzy i porządni... No i czytałam z największa przyjemnością. Wspaniała osobowość, pełna życzliwości do świata, ale i dystansu do siebie. No i to poczucie humoru... Świetna książka, kupiłam, mam, ładnie wydana, wrócę do niej wiele razy.

Ela Rogowiec

ocenił na911 lat temu

Makuszyński. O jednym takim, któremu ukradziono słońce

Mariusz Urbanek

Ciekawa lektura. Nie wiem, czy to zasługa autora, który po prostu wie, jak napisać interesującą biografię dla szerokiego grona odbiorców, czy bohatera, nieco dziś zapomnianego w świadomości czytelników. Mnóstwo szczegółów, materiałów źródłowych i anegdot, ciekawie odmalowany obraz społeczny i towarzyski minionych czasów i miejsc, z drugiej jednak strony nieco zabrakło mi informacji z życia prywatnego pisarza. Mizogina, który jednak dwukrotnie się ożenił i to, zdaje się, z miłości. Antysemity, który jednak dla każdego miał miłe i ciepłe słowo. Pisarza ukochanego przez dzieci, te same, których osobiście nie lubił. Był to na pewno człowiek pełen sprzeczności i charakterystyczna osobowość dwudziestolecia.

Arkana

oceniła na69 dni temu

Astrid Lindgren. Opowieść o życiu i twórczości

Margareta Strömstedt

To jedna z moich ulubionych biografii. Nie tylko jest tu wspaniale opisane i "udokumentowane" fotografiami barwne dzieciństwo autorki (szalone zabawy, pomysły i figle) tak wdzięcznie opisane w chociażby w "Dzieciach z Bullerbyn", ale przede wszystkim poruszająca prawda o przeciwnościach, może błędach, potknięciach, które jednak nie zatrzymały autorki... autorki, która nadal pięknie literacko kreśliła ciepły świat ... ten widziany właśnie oczami dziecka... Niezwykłe!

Anna_Kowalska

oceniła na71 rok temu

To ona napisała Mary Poppins. Życie P.L. Travers

Valerie Lawson

Kolejna historia o sile człowieka (dzieciństwo P.L. Travers dalekie było do idealnego),mocy wyobraźni i sile kreacji (dzięki której mamy szansę "spotkać się" teraz z dystyngowaną nianią, potrafiącą unosić się nad Londynem z parasolką o papuziej główce). Historia o tęsknocie, nadziei, a przede wszystkim wyobraźni! Ciekawy kontekst literacki.

Anna_Kowalska

oceniła na61 rok temu

Anna Seniuk. Nietypowa baba jestem

Anna Seniuk Magdalena Małecka-Wippich

Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że przysłuchuję się rozmowie Anny Seniuk z jej córką - Magdaleną Małecką - Wippich. Znana i lubiana aktorka opowiada o swoim życiu: o radościach, pasjonującej pracy,o miłości, narodzinach dzieci, szarej rzeczywistości PRL-u, a wreszcie o chorobie, a także o rozstaniu z mężem. Czy wiesz, że pradziadek Anny Seniuk zarządzał majątkiem koło Odrzykonia? Jak aktorka radziła sobie z tremą? Kto imponował jej w czasie studiów? Czy akceptuje siebie i swoją samotność po pracy? Czym Anna Seniuk się teraz zajmuje? Czy zmieniłaby coś w swoim życiu? Gdzie kupiła przytulną chatkę, w której chce wypoczywać? To książka, którą czyta się jednym tchem. Polecam miłośnikom biografii i tym, którzy chcą bliżej poznać Annę Seniuk.

Marzena_Wojtanowska

oceniła na85 lat temu

Zanim kitę odwalę

Dana Čermáková

Ciekawa książka biograficzna o Jaromirze Nohavicy, w której zostały zebrane najciekawsze wywiady z wybitnym czeskim bardem i poetą. Niestety, minusem książki jest jej chaotyczność - zebrane z różnych okresów życia wywiady tworzą niespójną całość, w której ciekawy wątek za chwilę przeplata się z czymś nudnym. Za niewątpliwą zaletę należy jednak uznać fakt, że wyczerpująco opisane zostało życie artystyczne Jaromira.

wositelec

ocenił na79 lat temu

Nasierowska. Fotobiografia

Zofia Turowska

Nazwiska „Nasierowska” i „Turowska” nierozerwalnie łączą mi się z postacią Agnieszki Osieckiej. To właśnie Turowska napisała pierwszą tak pełną i szczegółową biografię poetki; Nasierowska zaś wydała z Osiecką album „Fotonostalgia”, dzięki któremu odkryłem lata, lata temu jej przepiękne zdjęcia. Poza tym wiedziałem jedynie, że Nasierowska była żoną Janusza Majewskiego. I tyle. Turowska po raz kolejny stanęła na wysokości zadania, i biografia pełna jest szczegółów. Autorka skorzystała ze wspomnień swej bohaterki, jej męża, dzieci, przyjaciół, koleżanek i kolegów. Uważam to za ogromną zaletę tej książki – wielogłos. Turowska wpuściła do barwnej opowieści o Nasierowskiej innych, by sami coś powiedzieli, napisali. Jest to wszystko też uporządkowane, narracja ma swój ciąg i chronologiczny bieg. Wielka szkoda, że Turowska nie odczekała dwóch lat i nie napisała pełnej biografii Nasierowskiej, zawierającej fakt śmierci bohaterki. Chyba, że miał to być prezent dla niej, aby Nasierowska mogła nacieszyć się książką o sobie w ostatnich chwilach życia. Świetnie jest też ta książka opracowana graficznie. Mnóstwo, mnóstwo zdjęć – Nasierowskiej lub jej autorstwa. Do tego okładki czasopism, skany gazet z fotoreportażami Nasierowskiej. Bez tych wszystkich fotografii nie wyobrażam sobie książki o najzdolniejszej, najsłynniejszej, największej polskiej fotografce! Rozdział o budowie domu w Laśmiadach najbardziej mnie wynudził. A potem te przesłodzone laurki i peany na cześć Nasierowskiej, Majewskiego, Laśmiadów, ich domu, gościnności, kuchni… Turowska mogła wyciąć 3/4 z tego lukru, a i tak byłoby słodko i ujutnie. Ale może do strawienia. Wiele historii niestety też się powtarza. Może wynika to z tego, że raz przytacza to we wspomnieniach sama Nasierowska, raz ktoś z rodziny lub bliskich, potem zaś sama Turowska tworzy swoją narrację. I troszkę jakby jej się pewne sprawy wymknęły spod kontroli. Świetnie, że opisała życie Nasierowskiej, nakreślając całe tło historyczne, kulturowe, społeczne i geograficzne, ale czasami brakuje w tym samej Nasierowskiej. Ginie w tej otoczce. Mimo wszystko czas przeznaczony na lekturę biografii Nasierowskiej uważam za dobrze spożytkowany.

Mister Oizo

ocenił na68 miesięcy temu

Wojnę szatan spłodził. Zapiski 1939-1945

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Szatan wojnę spłodził...nie jest kolorowo, nie jest wesoło, nie jest nawet ładnie... Wojna szatanowi się udała odkrywając całe pokłady ludzkich niedoskonałości, brudu i „szataństwa”. Niczym jeździec apokalipsy przyniósł całe zło i cierpienie na ziemie. Istoty szczególnie wrażliwe artyście ale i zwykli ludzie u kresu wytrzymałości. Zapiski z 6 ostatnich lat życia przedstawiają ostatnie lata poetki. Odmalowują też klimat polityczno - społeczny lat wojennych, szczególnie na emigracji. Miejscami bardzo intymna i poruszająca. Książka wydana zostały w ramach „Biblioteki Gazety Wyborczej” przez wydawnictwo Agora, każdy 1% ze sprzedaży książki przekazany zostanie organizacji Walki z Rakiem Szyjki Macicy -Kwiat Kobiecości. Swoistego rodzaju przestroga dla nas wszystkich by nie stronić od lekarzy....i wybrać długie życie.

Scarlett

ocenił na91 rok temu

Saga rodu Słonimskich

Janina Kumaniecka

Z jednej strony dobrze, że taka książka powstała, z drugiej mam wrażenie pójścia na łatwiznę. Nie jest to „saga”, lecz zbiór tekstów wcześniej opublikowanych, brak mu więc jednorodności i myśli przewodniej. Tu przeczytamy wspomnienia i impresje, tam wypiski z „Alfabetu Wspomnień”, ówdzie wywiad. Niektóre treści siłą rzeczy powtarzają się, zdarzają się również błędy rzeczowe. Najciekawszy był chyba dla mnie wywiad z biologiem Piotrem Słonimskim.

jasberin

ocenił na610 miesięcy temu

Cytaty z książki Spotkanie z Simoną Kossak

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Spotkanie z Simoną Kossak