Niebezpieczna gra

Name: Niebezpieczna gra
Rating: 5,9 (10 reviews)
Author: Jack Higgins
ISBN: 9788376703077

5,9 / 10

Wydawnictwo: Buchmann Cykl: Sean Dillon (tom 9) Seria: Fabryka Sensacji kryminał, sensacja, thriller

288 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Sean Dillon (tom 9)
Seria:: Fabryka Sensacji
Tytuł oryginału:: Edge of Danger
Data wydania:: 2012-09-12
Data 1. wyd. pol.:: 2012-09-12
Liczba stron:: 288
Czas czytania: 4 godz. 48 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788376703077
Tłumacz:: Zbigniew A. Królicki

więcej

Rodzinny klan Raszidów: matka - brytyjska arystokratka, ojciec - arabski szejk, trzech przystojnych i zapalczywych synów, piękna, pełna temperamentu córka. Mają charyzmę, wpływy i nieziemskie bogactwo. Chcą więcej. Na drodze stają im światowe mocarstwa, które uruchamiają wszystkie środki i najlepszych superagentów. Raszidowie podejmują wyzwanie, nie zastanawiając się nad konsekwencjami. Cena będzie wysoka.

Średnia ocen

5,9 / 10

2 opinii 10 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Niebezpieczna gra w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,2

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Niebezpieczna gra

Średnia ocen

5,9 / 10

10 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Niebezpieczna gra

492

Xsenia

13.05.2016

6 / 10

Na półkach:

Jak każda książka Jacka Higginsa pełna akcji, tajnych operacji, knowań i morderstw. Nie powala, ale warto przeczytać dla rozrywki.

Pokaż mimo to

186

ozzykrm

13.09.2015

7 / 10

Na półkach: ,

Książka o tyle dająca do myślenia, że odnosi się do kultury muzułmańskiej, a obecnie jest to temat bardzo na czasie.
Przeczytałem ją jako trzecią z rzędu tego autora (wcześniej "Odwet" i "Zdrajca") i widzę wiele podobieństw w budowie. Czasem aż za dużo, ale chyba właśnie za to tak lubię Higginsa, który prezentuje tu wysoką formę. Podobnie jak Dillon.

Pokaż mimo to

593

Ssskorpionica

16.03.2015

6 / 10

Na półkach: , , ,

W "Niebezpiecznej grze" spotykamy rodzeństwo, trójkę braci i siostrę, o zarówno korzeniach amerykańskich, jak i wschodnich tradycjach, którzy rozpoczęli kampanię przeciwko dwóm wielkim krajom, które uzurpowały sobie prawo do kontrolowania ropy na ich ziemi. Higgins prezentuje nam opowieść o wartkiej akcji i z dość interesująco wykreowanymi bohaterami, jednakże zapomina o tym, że równie ważne jest prawdopodobieństwo. Mnie samej ciężko było wciągnąć się w książkę, mimo lekkości lektury, właśnie ze względu na ten fakt. Mimo to jestem skłonna polecić książkę tym, którzy poszukują czegoś przyjemnego i lekko napisanego.

więcej Pokaż mimo to

1518

735

Liza

05.04.2014

4 / 10

Na półkach:

Higgins zaserwował czytelnikowi sensacyjną fabułę, gdzie trójka braci i siostra mający zarówno angielskie korzenie, jak i bogate dziedzictwo kulturalnego Wschodu podjęli niebezpieczną grę o władzę, jak także chcą się zemścić. Mamy tu też ludzi odwalających tzw. brudną robotę, podwójnych agentów, egzekucje i zabójstwa na zlecenie. Akcja mknie bardzo szybko.

Pokaż mimo to

135

KrzysWR-wawa

04.12.2013

8 / 10

Na półkach: ,

Sensacja 4. Akcja 4,5. Wiarygodność 2, opisy bohaterów 3. Da się czytać

Pokaż mimo to

281

111

Darek Pietroń

16.11.2013

6 / 10

Na półkach: ,

Dobra książka. Lekka, niezobowiązująca, Patterson nie stara się analizować swoich bohaterów. Jest tam trochę niekonsekwencji, parę nietrafnych zwrotów w polskim tłumaczeniu, ale mimo to idealna książka jako lektura dnia powszedniego, mimo gęsto ścielącego się trupa.

Pokaż mimo to

laki83

27.05.2013

4 / 10

Na półkach:

Na początku się mi nie podobało, gdzieś tak w środku było ok, ostatnie kilkanaście stron było bardzo dobre, ale i tak nie zmienia to całej oceny. Brakuje głębi, którą można odczuć w innych książkach tego autora.

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

212 użytkowników ma tytuł Niebezpieczna gra na półkach głównych

Przeczytane 119
Chcę przeczytać 92
Teraz czytam 1

39 użytkowników ma tytuł Niebezpieczna gra na półkach dodatkowych

Posiadam 29
Higgins 2
Książki 2
Thriller 2
Kryminał 2
E-book niekomerc. PDF, rtf, doc. txt 1
Półka męża 1

Tagi i tematy do książki Niebezpieczna gra

Jack Higgins Sean Dillon

Inne książki autora

Więcej

0,0

Rain on the Dead Jack Higgins

6,0

The Death Trade Jack Higgins

6,8

Brama Judasza Jack Higgins

7,3

A devil is waiting Jack Higgins

6,8

Mroczne kryjówki Jack Higgins

6,3

Rozpoznać wilka Jack Higgins

6,2

Zdrajca Jack Higgins

więcej

Jack Higgins

Jego prawdziwe nazwisko to Harry Patterson. Uchodzi za najpopularniejszego brytyjskiego twórcę literatury sensacyjno-przygodowej. Jego powieści ukazują się prawie w 30 językach świata. Ukończył studia socjologiczne w Londynie. Służył w Armii Brytyjskiej, pracował w cyrku, był też nauczycielem. Pisać zaczął w 1959 roku. W początkach kariery używał wielu pseudonimów literackich, m.in. James Graham, Hugh Marlowe, Martin Fallon. Sławę przyniosła mu powieść Orzeł wylądował (1975) wydana pod pseudonimem Jack Higgins, przy którym pozostał. Napisał ponad sześćdziesiąt książek. Najbardziej znane to: Konfesjonał (1985),Noc Lisa (1986),Orzeł odleciał (1991),Oko cyklonu (1992),Skała Wichrów (1993),Saba (1994),Anioł Śmierci (1995),Córka prezydenta (1997) i Lot orłów (1998). Twórczość Higginsa doczekała się licznych ekranizacji. Należą do nich filmy pełnometrażowe Modlitwa za konających (z Mickey'em Rourke) i Orzeł wylądował (z Donaldem Sutherlandem) oraz kilkugodzinne seriale telewizyjne zrealizowane na podstawie Konfesjonału, Nocy Lisa, Cold Harbour i innych powieści. Wychowany w Irlandii Północnej autor ukończył socjologię społeczną na Londyn University. Przez kilka lat pracował jako nauczyciel, następnie poświęcił się całkowicie pisarstwu. Mieszkał na wyspie Jersey. Zmarł w swoim domu w Jersey 9 kwietnia 2022 r. w wieku 92 lat.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Plan Maxwella

Christopher Hyde

Z początku myślałem ze będzie to książka opowiadająca o złodziejaszkach którym coś pójdzie nie tak i w zasadzie się dużo nie pomyliłem. Choć ich plan był doskonały i był by się powiódł, bardzo podobał mi się opis wejścia do wagonu z fantami i odkryciu masakry która miała tam miejsce. A potem akcja nabierała tempa. Napad na magazyn broni, rozmowa wywiadu o terrorystach, czy cały opis machiny potrzebnej do działania rządu w sytuacji kryzysowej. Zdziwiłem się z jaka łatwością odparto pierwszy atak na pociąg, i jaka swobodę pozostawiono zakładnikom. Moja sympatie zdobyła tutaj para staruszków którzy działali by uratować pociąg, by być „ potrzebnym” Dobrze się czyta, książka nie nudzi, choć czasem wydaje mi się ze czasem za łatwo głównym bohaterom udaje się realizować swoje plany

Poszukiwania zaginionych skarbów Majów przy pomocy ukrytej mapy...czy taki plan na książkę nie pobudza wyobraźni? Czy nie jest tym o czym każdy, gdzieś w skrytości ducha kiedyś marzył? Z drugiej strony jest to chyba najbardziej ,,skopany" temat w historii. Tak mi się wydaje. D.Brown i wielu innych dziesiątki razy w literaturze mieli już podobne pomysły. W mojej opinii takie książki zapowiadają mega emocje i przygody, ale w 90% okazują się ciężkostrawnym badziewiem. Dlatego List Vivera z premedytacją oceniam aż tak wysoko. Bo książka ta badziewiem się nie okazała. Okazała się prostą, zgrabną i przyjemną w odbiorze przygodówką. Dokładnie tym na co miałem ochotę. Ani autor nie ma wybitnego stylu, ani nie mamy zaskakującego zakończenia i szokujących zwrotów akcji. Niby nic wybitnego, ale za to bardzo solidnie i wciągająco. Bardzo miło spedzony czas. Polecam. :-) P.s. Dodam jeszcze, że przeczucia miałem fatalne. Raz, że zawiodłem się w przeszłości na podobnych klimatach a dwa, że zachęta wydawcy....BARDZO mnie zniechęcała. Nie wiele bardziej mnie odstrasza od książki niż porównywanie jej na okładce jak i na odwrocie do innych książek czy autorów. Masakra. A tu żeby było zabawniej Bagley jest przedstawiany jako: prawie tak dobry jak Cussler i A.MacLeanen. Biorąc pod uwagę to, że obaj wymienieni panowie w moim odczuciu nie zasługują nawet na miano w miarę dobrych pisarzy-naprawdę miałem obawy :-))) Na szczęście mimo ,,reklamy" przeczytałem. ;-)

Marcin83

ocenił na914 dni temu

Sześć dni Kondora

James Grady

Historia jednej operacji agenta CIA służbowo czytającego książki, wykonanej z własnej inicjatywy. Jakże skondensowana treść, blisko realiów, żadnych pobocznych opowieści. I tylko fakt, że agent nie szkolony do działań operacyjnych wymierza sprawiedliwość, świadczy o tym, że jest to fikcja literacka. Film z Redfordem był znakomity, może dlatego ta książka już tak nie wciąga.

Piękna książka rozpi3rdalająca emocjonalnie dwa razy przeczytałem bo tak się złożyło że zakupiłrm dwa pakiety książ3k higginsa jacka.w ofstępach czasu rok może dłuż4j.do rzeczy.ten motyw na wzgórzach w dolinie jaki romantyczny.albo z tą dziewczyną z chaty co na pociąg falllona przemyciła.i scena odjeżdżający pociąg.lub gdy on zostawia annę w samochodzie samą i ukrywa twarz w dłoniach.później te zakończenie.klasyk nie wi3m co więcej napisać smutno mi sie jakoś zrobiło.o ważnych rzeczach obawi3 miłości i jej pragnieniu i zrozumi3niu to jrst powieść utożsamiam się z tym wszystkim.

Hshshsbs

ocenił na104 lata temu

Zasadzka w Palermo

Colin Forbes

Przygody grupy alianckich komandosów, którzy, ścigani przez SS, Gestapo i włoskich karabinierów, przedzierają się przez Sycylię, aby wysadzić gigantyczny prom wyładowany bronią i amunicją. Od sukcesu ich misji, realizowanej przy współpracy z włoską mafią, zależy powodzenie alianckiego planu uwolnienia Europy spod okupacji... Polecam

Jack Higginsa nigdy nie zawodzi . Sensacja na wysokim poziomie . Nie będę zdradzal treści, bo chyba nie o to chodzi . Najważniejsze w twórczości tego pana jest lekkość poprowadzenia akcji . Czyta się przyjemnie . Szkoda , że jest to autor trochę u nas zapomniany i jednocześnie zaniedbany . Od dłuższego czasu nie wydaje się jego nowych pozycji , a szkoda . Według mnie jeden z klasyków gatunku .

Powieść sensacyjna w klasycznym wydaniu. Jeden bad guy przeciw armii policjantów, wiadomo jak to się zakończy. Dobrze się czyta mimo że powieść napisana 40 lat temu, prawie się nie zestarzała. Mnie jak zwykle we wczesnych wydaniach Ambera zainteresowała okładka , Bob Larkin jak zawsze przyciąga oko.

Garbaty-Aniol11

ocenił na64 lata temu

Syndykat zbrodni

Colin Forbes

Powieść jest wspaniale chaotyczna. Zagubione postacie, wprawiają w konsternację czytelnika. Mnogość bohaterów i lokacji potęguje te odczucia. Niestety główną intryga jest miałka, a jej rozwiązanie mocno przewidywalne. Do tego wszystko z taką łatwością przychodzi protagonistom, że aż chce się kibicować im oponentom. Można przeczytać :).

Ragnus

ocenił na61 rok temu

Nagła śmierć

Justin Richards Jack Higgins

Nieskomplikowana , prosta w fabule i narracji powieść sensacyjna . Do przeczytania , lecz nie tak , która utkwi w pamięci na lata . Ten cykl to chyba mały eksperyment Jacka Higginsa . Autor kieruje to w stronę młodzieży co pozwala tej grupie czytelników za jakiś czas sięgnąć po te pozycję autora , które czytają starsi .

Jacek

ocenił na64 lata temu

Polowanie

Christopher Reich

79/2021 Rasowy thriller wojenny. Choć dokładniej: powojenny, gdyż akcja rozgrywa się już po kapitulacji Niemiec i zakończeniu wojennych działań. Reich wykorzystuje sprawdzony patent: na ramie prawdziwych wydarzeń z udziałem autentycznych ówczesnych postaci - rozciąga fikcyjną historię powołując do życia wymyślonych bohaterów. Owym tłem jest miejsce akcji, czyli zrujnowane Niemcy w roku 1945, podzielone na strefy wpływów przez zwycięskie armie. Klamrą spinająca akcję powieści jest niesławna masakra pod Malmedy oraz konferencja w Poczdamie. Autor wykorzystuje także do swych celów zagadkową śmierć generała Pattona, która do dziś pozostaje wielką niewiadomą sprawą, jakiej wówczas szybko "ukręcono łeb". Christopher Reich niezwykle sugestywnie pokazuje powojenną rzeczywistość i Niemcy okupowane przez wojska alianckie. Ów krajobraz po bitwie to jeden wielki chaos, korupcja, polityczne targi, walka o zakres wpływów, czarnorynkowy handel i sieć układów pomiędzy zwycięzcami a pokonanymi. W tym anarchicznym świecie rozgrywa się akcja właściwa, czyli konfrontacja między dwoma antagonistami. Chętnie zobaczyłbym soczystą ekranizację tej książki. Dobry scenariusz w rękach dobrego reżysera mógłby uczynić taką produkcję klasykiem kina wojenno-sensacyjnego.

Simon Undervin

ocenił na84 lata temu

Gry szpiegów

John Altman

Książka jest bardzo wciągająca. Kiedy wziąłem ją do ręki, byłem sceptyczny - sądziłem, że nudno będzie czytać o szpiegach w czasie II wojny światowej. Jak książka szpiegowska bez wzmianki o najnowocześniejszych technologiach, komputerach kwantowych czy wojnach hakerów może być ciekawa - myślałem. A jednak! Książka przykuwa uwagę od samego początku i utrzymuje ją przez cały czas. Nie zabraknie też zrealizowanych po mistrzowsku zwrotów akcji. Zakończenie nieco trywialne i niespójne z resztą książki, ale oprócz tego rewelacja.

Piotrek

ocenił na83 lata temu

Próba ognia

Justin Richards Jack Higgins

Moja jedyna przeczytana książka tego autora ale na pewno nie ostatnia. Książka dla młodzieży idealnie nadaje się do czytania w ' terenie ' ze względy na jej kształty. Wciągająca opowieść pełna akcji, intryg i trudnych decyzji sprawia że nie można oderwać się od czytania .. warto przeczytać i dowiedzieć się czy Jade i Rich odnajdą ojca !

GoodGhost94

ocenił na612 lat temu

Z biegiem rzeki

Nelson DeMille

Przeczytałem kiedyś „Złote Wybrzeże” i z ogromną przyjemnością odkryłem, że nadal zdarzają się autorzy powieści sensacyjnych, którzy poza pomysłami na nietuzinkową fabułę, dysponują także bardzo dobrym warsztatem pisarskim. Są po prostu w swojej twórczości artystami i to wysokiej klasy. Niestety, nie każda powieść DeMille jest taka dobra. „Plum Island” na przykład podobała mi się średnio; nawet nie jestem pewien, czy ją skończyłem. Kiedy zaczynałem czytać „List z Wietnamu” zaczęło mi się wydawać, że ja to znam, że kiedyś czytałem. Sprawdziłem swoje notatki i dopiero dzięki nim zorientowałem się, że czytałem „Córkę generała”, powieść, której fabuła poprzedza „List z Wietnamu” i stąd skojarzenia. Powieści te da się czytać oddzielnie, choć zapewne jednak lepiej byłoby poznawać je w kolejności chronologicznej. Głównym bohaterem obu tych dzieł jest Paul Brenner, chorąży wydziału śledczego amerykańskiej żandarmerii. Nie mam pojęcia czemu w LC awansowano go na majora. W „Córce generała” Brenner rozwiązuje sprawę zabójstwa kapitan Ann Campbell, której ciało znaleziono na poligonie Fortu Hadley. Podczas śledztwa Brenner odkrywa takie mnóstwo świństw – korupcja to najlżejsze, co wyszło na jaw – w armii amerykańskiej, że prawdopodobnie lepiej by było, i to dla wielu osób, gdyby zabójcy kapitan Campbell, jednak nie znalazł. Narobił sobie przy tej sprawie wielu wrogów i jedyne, co mu pozostało, to przejście na wcześniejszą emeryturę. Paul Brenner emerytem nie był zbyt długo, gdy od swojego byłego przełożonego, otrzymał nieoficjalną propozycję rozwiązania sprawy sprzed lat trzydziestu, a więc z czasów wojny w Wietnamie. Podczas oblężenia miasta Quang Tri pewien żołnierz wietnamski widział podobno, jak amerykański kapitan zamordował porucznika, też Amerykanina. Żołnierz Wietkongu opisał to zdarzenie w liście do brata, który wkrótce zginął. Po kilkudziesięciu latach, i w sposób mocno pokomplikowany, list wypłynął na światło dzienne. Kiedy jeszcze okazało się, że personalia kapitana mordercy mogą znajdować się na Murze, to jest osławionym monumencie Weteranów Wojny w Wietnamie, zawierającym listę nazwisk poległych bohaterów, armia musiała rozwikłać zagadkę. Nazwisko kogoś takiego nie może znajdować się w takim miejscu. Były chorąży Paul Brenner, już jako osoba prywatna, leci do Wietnamu, by ewentualnie odnaleźć nadawcy listu. Misja jest tajna i niebezpieczna. Komunistyczny reżim w Wietnamie kocha dolary, ale byłych amerykańskich żołnierzy, zdecydowanie mniej. Bardzo dobra powieść. Wielowątkowa, bo nie tylko sensacyjna. Sporo uwagi autor poświęca wojnie w Wietnamie – wtedy, gdy trwała, i obecnie, po latach.

Meszuge

ocenił na73 miesiące temu

Fala

Christopher Hyde

Christopher Hyde to kanadyjski pisarz o wszechstronnych zainteresowaniach: analityka rynkowa, redagowanie, dziennikarstwo telewizyjne, aż wreszcie pisarstwo. Jako dziennikarz zajmował się takimi tematami jak ochrona środowiska i nowoczesne technologie, jednak kiedy zaczął pisać, skupił się głównie na fikcji politycznej oraz thrillerach z wątkiem historycznym. Tworzy również pod pseudonimem Paul Christopher. "Fala" jest debiutem pisarza z 1979 roku. Wyobraź sobie, że jesteś inżynierem geologiem i pracujesz w Biurze Kontroli i Bezpieczeństwa Środowiska Naturalnego jako Dyrektor regionalny. Do Twoich obowiązków należy nadzorowanie stanu wszystkich amerykańskich zapór na rzece Kolumbia. Nie jest Ci łatwo, bowiem Twoja praca zależy od działania zapór po kanadyjskiej stronie, ale informacji o tamtych niestety nie posiadasz. A przecież w zakresie Twoich obowiązków leży również zapewnienie bezpieczeństwa zakładom pracy położonym wzdłuż rzeki, że nie wspomnę o wielu istnieniach ludzkich. Czyż takie życie nie odciska śladu na człowieku? Czy taka praca nie wymaga wiele siły, zwłaszcza psychicznej? Zwłaszcza dla osoby, która jest w trakcie rozwodu, bo partnerka okazała się być osobą nieskorą do bycia żoną zwykłego urzędnika? Taką osobą jest główny bohater książki - Jonathan Kane. Nie podoba mu się fakt, że w żaden sposób nie jest w stanie dowiedzieć się nic na temat stanu kanadyjskich zapór. A przecież to one mogą - w razie awarii - spowodować wielkie straty również po amerykańskiej stronie granicy. Od dawna przecież padało a Kanadyjczycy stworzyli zapory nie z betonu, ale z ziemi. Nie są tak trwałe! Nikt nie chciał - lub nie mógł - Jonathanowi pomóc w zdobyciu informacji. Dopiero Charlene Daly, dziennikarka i nowa partnerka inżyniera, postanowiła zaspokoić jego ciekawość i skontaktowała go z Halleranem, kanadyjskim dziennikarzem, który zajmuje się tematem zapór. Jonathan wybiera się do niego i lecą wspólnie w miejsca, które budzą ciekawość Kane'a. Okazuje się, że geolog miał rację - stok uległ pod powierzchnią wody erozji, która może doprowadzić do poważnego osunięcia. Po powrocie do domu Jonathan zostaje zaatakowany i traci przytomność. Kto i w jakim celu zrobił zamach na jego życie? Czy Kane'owi uda się uratować miliony ludzi przed ogromną katastrofą skoro on sam stał się celem polowania? Czy obecność dziennikarki pomoże głównemu bohaterowi w walce o wysłuchanie jego teorii i podjęcie działań? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie już w książce. Równolegle do akcji z tamami na rzece toczy się drugi wątek - ekologiczny. Grupa młodych ludzi prowadzi działania zmierzające do wtargnięcia do bazy nuklearnej. Ale czy cała trójka chce tego w tym samym celu? Czy to tylko pozory? Co się stanie jeśli im się nie uda? A może dotrą do swojego celu i zdobędą reaktor? Tylko co tak naprawdę będzie bardziej opłacalne...? "Fala" to również tajemnicze spotkania, dziwne rozmowy, ucieczki, ranni i zabici. Ofiar jest sporo, ale tak naprawdę śledztwo nie ma się jak odbyć... Dlaczego? Nie zdradzę. Jak czyta się książkę Hyde'a? Początkowo okropnie... małe literki, małe marginesy, a przez to dużo tekstu na stronie, co męczy trochę oczy. Akcja rozkręca się naprawdę powoli. Miałam kilka myśli o porzuceniu tej lektury. Ale teraz nie żałuję, że przetrwałam ten kryzysowy moment, ponieważ jak już się akcja rozkręciła to podniosło mi się ciśnienie... Były takie momenty, że musiałam na kilka sekund przerwać czytanie, żeby emocje opadły. Tak więc podsumowując - książka jest warta poznania, mimo że porusza trudne tematy i naukową wiedzę. Jeśli ktoś potrafi przetrwać trud grafiki i nudzący wstęp to niech sięgnie koniecznie.

ejotek

ocenił na612 lat temu

Nad rzekami Babilonu

Nelson DeMille

Po powieści Nelsona DeMille sięgam bez wahania, a tę książkę, jak głosi okładka, pisarz wydał jako pierwszą pod własnym nazwiskiem w 1978 roku. Mimo to nie zestarzała się ani trochę. Autor z precyzją opisuje metody walk terrorystycznych armii partyzanckich, do czego potrzeba nie tylko wyobraźni, ale i solidnej wiedzy, także z zakresu historii. Akcja toczy się dynamicznie dzięki krótkim podrozdziałom, podobały mi się też soczyste, często dowcipne dialogi.

libreria_bianca

oceniła na73 lata temu

Anioł zniszczenia

Robert Crais

Anioł zniszczeni to opowieść o seryjnym bombiarzu. Chłopak chce byc kimś, a byc kimś tzn. znaleźć się na liście najgroźniejszych przestępców USA. Do tego mamy jeszcze śledztwo w sprawie śmierci policjanta w skutek wybuchu bomby, panią detektyw- pijaczkę i lekomankę, tajnego agenta, który już agentem nie jest i wątek romansowy. Dużo się dzieje, przyjemnie się czyta.

Morela

oceniła na74 lata temu

Cytadela w Andach

Desmond Bagley

Czytałam tę książkę po raz pierwszy wiele lat temu i wówczas zachwyciła mnie swoją wartką akcją i niesamowitym klimatem. W końcu mamy tu samolot pasażerski, rozbity wysoko w Andach, mamy komunistycznych złoli, którzy będą próbowali ocalonych rozbitków pozabijać, mamy wreszcie zdeterminowanych bohaterów, którzy z pozornie beznadziejnej sytuacji jednak potrafią jakoś się wykaraskać. A wszystko dzięki nieco wykpionemu historykowi, znawcy od średniowiecznych pól bitewnych... Kiedy jednak przeczytałam ją po raz kolejny, bogatsza o wiedzę i obycie w świecie literatury, kultury i historii, po tych zachwytach, niestety, nie było już śladu. Jasne, powieść trzyma w napięciu, obfituje w dramatyczne zwroty akcji, no i klimat nadal ma świetny (ta mordercza wędrówka przez górskie szczyty). Ale jest z nią trochę tak, jak z filmami sensacyjnymi z lat 80. ubiegłego wieku: ocierają się momentami niemal o fantastykę i choć mogą trzymać w napięciu, często wywołują na twarzy uśmiech politowania ;) Dobra powieść sensacyjna, ale nic więcej. Zepsułam sobie jeden z moich literackich mitów z młodości ;)

Świetnie napisany prawniczy kryminał. Zawiłości amerykańskiego prawa są trochę skomplikowane, ale czuje się, że są opisane przez fachowca. Drobny złodziejaszek „Wiewióra”, człowiek o niskim ilorazie inteligencji, ale poczytalny - przyznał się do potrójnego zabójstwa i po 10-u latach odsiadki i wielu prób apelacji skorzystał z jeszcze jednej możliwości apelacji (takiej typowo amerykańskiej). Czas nagli, bo został skazany na karę śmierci i już po tych wszystkich apelacjach ma zostać zabity. Przesłuchanie Wiewióry jest opisane może trochę w sposób nużący, ale pokazuje w jaki sposób ten przygłupi człowiek dał się zmanipulować aż sam uwierzył, ze zabił, chociaż tego nie pamięta. Słuchając książkę cały czas miałam przed oczyma tę scenę przesłuchania. Bo tylko czytelnik wiedział, że Wiewióra został „wrobiony”. Nawet przesłuchujący go śledczy uwierzył w jego winę – w każdym razie nie mógł zaakceptować później znalezionych dowodów niewinności Wiewióry. Wiewióra przyznał się, miał motyw, miał kameę Luizy (jednej z zabitych) i tylko nie miał ani charakteru mordercy no i to nie on zabił… Ten prawdziwy morderca na łożu śmieci przyznaje się do winy, ale czy na pewno to on zabił? Może tylko ma w tym jakiś cel, a przecież i tak już niedługo umrze, więc może na siebie przyjąć dowolne winy. W niewinność Wiewióry wierzy tylko jego adwokat i jego asystentka – Pamela. Trwa wyścig z czasem. Dawna prokurator Margit i śledczy robią wszystko, żeby nie zmienić stanu rzeczy, bo uniewinnienie Wiewióry mogłoby wskazać na ich błędy z przeszłości i przynieść im fatalne konsekwencje na przyszłość. Ale trzeba przyznać, że w książce Scotta wszyscy reprezentujący prawo są uczciwi, no może tylko śledczy w imię słuszności sprawy potrafi naginać prawo. Świetnie są opisane psychologiczne sylwetki wszystkich bohaterów. Oprócz ciekawej fabuły książka wykracza poza sensację/kryminał. A tytuł „Błędy Odwracalne” oprócz nawiązania do nazwy ostatecznej (amerykańskiej) apelacji – pasuje do psychologicznego wątku pokazującego przemianę zachodzącą w ludziach. Można się wydostać z najgorszej otchłani zła lub po prostu zmienić swoje życie na lepsze. Jednemu człowiekowi pomaga wiara w Boga, drugiemu silna wola, trzeci chociaż przed śmiercią chce zrobić coś dobrego. Są i wątki miłosne. Bardzo skomplikowane. Nie każdy życiowy błąd daje się odwrócić. Czasami trzeba wybierać między głosem serca, a pozostaniu przy człowieku, którego nie chce się skrzywdzić. Czasami myśl o karierze w przyszłości coś w człowieku zmienia na gorsze. Ale w sumie ci najbardziej prawi oraz ci co zaczęli być dobrzy – oni wygrywają szczęście i miłość. Dobra książka. Podoba mi się jej wielowątkowość i przekaz. Słuchałam czytaną przez Rocha Siemianowskiego, Świetnie czyta.

Krystyna Parczyk

ocenił na92 lata temu

Szlak łez

A. J. Quinnell

Mam z Quinnellem pozytywne skojarzenia dzięki 'Człowiekowi w ogniu'. Wielu kojarzy ten tytuł dzięki adaptacji z Denzelem Washingtonem w roli tytułowej. Adaptacji mocno zmienionej, dodam. Była też adaptacja bardziej zgodna z książką, z doskonale dobranym Scottem Glenem w roli Creasy'ego. 'Człowieka w ogniu' czytałem na kryminale. Tak mi się spodobał, że kolejną książkę Quinnella odpaliłem na ślepo! To nie jest taki mięsisty akcyjniak jak ww. Bardziej bym to określił jako global conspiracy thriller w stylu Ludluma. Potężna tajemna organizacja- jest. Everyman w jej szponach- obecny. Idealiści różnych proweniencji chcący złą hydrę ukatrupić- na miejscu. Wątki romantyczne też w dobrym stylu. Te ostatnie wyjątkowo lubię :) W sensacjach działają lepiej niż w tradycyjnych romansach, bo są niby na drugim planie. W 'Szlaku łez' są nawet dwa, a jeden niezwykle uroczy. Sami zrozumiecie który :) Dziwi mnie sam tytuł książki, a raczej jego zbyt mało istotna obecność w książce. Jakby to był jeden z wątków, który autor zaczął, a nie miał czasu skończyć. Szkoda. To o tyle ważne, bo łączy się z dość kontrowersyjnym- wg mnie- wątkiem mniejszości rasowo- etnicznych. Zauważyliście, że w klasycznych sensacjacj większość 'tych złych' to biali republikanie, a inni to zwykle pozytywni bohaterowie? Bym się nie czepiał, gdyby mi to dramaturgii nie psuło, a psuje. Japończyk, Latynos albo Indianin to zwykle dobry gość. W 'Szlaku łez' zwróciło to moją uwagę też z powodu błędnego acz politycznie poprawnego wyjaśnienia sensu indiańskich skalpów. Obecnych w kulturze prekolumbijskiej na długo przed białymi! Niby drobiazg, ale jednak stereotyp. O naukowe wartości książki się nie zakładam, bo się nie znam. W kilku momentach bohaterowie zachowują się dziwnie, jakby urągali własnej inteligencji. Kilka wątków się urywa albo nie jest do końca przemyślanych. 7/10. Ale ogólnie porządnie, fajnie napisany klasyczny sensacyjniak. Nie ten poziom co 'Człowiek w ogniu', ale daje radę. Wersję audio czyta Leszek Filipowicz. Jego zaśpiew może niektórych denerwować, ale ja go uwielbiam. Jeszcze bardziej uwielbiam staromodną wersję tego nagrania. Kto zna audiobooki ten zrozumie: 'Szlak łez, taśma druga, koniec ścieżki pierwszej' :) Od czasu do czasu muszę sobie włączyć tego typu nagranie. Cudeńko! Często zdarzają się w tych wersjach problemy techniczne, ale nie tym razem. Czysta robota, bez szumów i charkotów.

Topieleccc

ocenił na72 lata temu

Śmiercionośna gra

Tom Clancy

7 gwiazdek dla czwartej książki napisanej przez Tom Clancy, jak dotąd najlepszej. Pomysł świetny, język bardzo dobry, przeczytałem jednym tchem, naprawdę potrafi wciągnąć. Nie można jednak nie powiedzieć za co nie dałem tych 3 gwiazdek. Stanowczo za krótka, 200 stron to stanowczo za mało, historię powinna być dłuższa, posiadać więcej wątków, gdyż sam pomysł na książkę daje gwarancję, że kolejne 200 stron nie zanudziłoby czytelnika. Cała przygoda kończy się jak dla mnie zbyt banalnie, "deus ex machina" i poznajemy kto stoi po "ciemnej strony mocy". Za to sama treść... miodzio ;) Mimo wszystko uważam, że naprawdę, naprawdę było warto :)

Sławek_82

ocenił na711 lat temu

Cytaty z książki Niebezpieczna gra

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Niebezpieczna gra