Tygrysy w mroku

Książka ta opowiada o niezwykle szalonej babci Laili Karlson i jej wnuczce Iris. Dziadek Iris zmarł i nie ma ona ochoty spędzać wakacji u babci. Tata uważa, że na wsi będzie jej o wiele lepiej i wiele weselej. Iris jest innego zdania i myśli, że to będą najgorsze wakacje w jej życiu. Ale wcale tak nie będzie! Przeżyją razem z babcią aż 19 przygód ( nie licząc wstępnej)! Iris jest wielbicielką liczenia i liczy wszystko np. ile płatków śniadaniowych zjadła. Do babci jadą pociągiem i gdy dojeżdżają na stację dziewczynka dostrzega coś dziwnego. Babcia przyjechała odebrać wnuczkę z peronu. Nie uwierzycie czym ! Motorem ! Ja opowiedziałam wam początek, ale zapewniam, że historie są strasznie śmieszne. Czasem nawet bałam się co będzie dalej! Iris i jej babcia były podejrzane o napad na bank, ścigała je policja, groziło im wiele lat więzienia… Wszystko jednak skończyło się dobrze. Polecam od lat 7. Więcej dziecięcych recenzji na ksiazkoteka.bloa.pl

Minu - dziecięca książka opowiadają o kotce, która zmienia się w człowieka... czy sobie z tym poradzi? Czy wróci do bycia kotką? Czy miłośnik kotów postanowi ją zatrzymać? Czy ją polecam? W sumie to tak. Bardzo fajna dziecięca książka, serio nie mam żadnych uwag. Łatwy język, ciekawa fabuła. 7/10 :)

„Dziennik kota mordercy” to mini-powieść dla dzieci, autorstwa Annie Fine, która z pewnością spodoba się także starszym miłośnikom kotów. Książka przedstawia tydzień z życia kota Tuffiego, który opisuje reakcje rodziny na swoje typowo kocie poczynania – czyli znoszenie do domu coraz to nowych, martwych zwierzątek. Koci poniedziałek zaczyna się od przyniesienia martwego ptaszka, wtorek mija na jego pogrzebie a środa owocuje martwą myszą. Rodzina wpada jednak w popłoch we czwartek, kiedy Tuffy przynosi do domu martwego królika. Nie jest to jednak zwykły królik, lecz Thumper – zwierzak sąsiadów rodziny Tuffiego. Ellie, mała właścicielka kota, wpada w histerię, a jej rodzice stają na głowie, co zrobić, by sąsiedzi nie odkryli morderstwa dokonanego na ich pupilu. Decydują się umyć królika, wysuszyć go suszarką, a nocą tatuś ma za zadanie niepostrzeżenie podrzucić go do klatki, stojącej w ogrodzie sąsiadów. Jakież jest ich zdziwienie, kiedy następnego dnia sąsiadka napotkana w sklepie opowiada im niezwykłą historię swojego zwierzaka. Mianowicie, Thumper chorował i zdechł parę dni wcześniej. Sąsiedzi urządzili mu pogrzeb w ogródku. A dzień po pogrzebie królik, wymuskany, siedział w swojej klatce. Zarówno sąsiadka, jak i rodzice Ellie byli w szoku. Ci drudzy raczej dlatego, że kot okazał się niewinny. Ellie radośnie objęła Tuffiego zabraniając komukolwiek szkalować niewinnego kota. A Tuffy uśmiechał się zadowolony, planując kolejny tydzień. Książka wprawdzie przeznaczona jest dla dzieci, ale także starsi miłośnicy kotów powinni się nią zachwycić, gdyż autorka bardzo celnie opisuje kocie cechy charakteru, które każdy kociarz na pewno zna z życia. Naprawdę polecam :)

"Autorzy tej książki weszli w posiadanie pewnej tajemnicy i (co bardzo rzadko zdarza się posiadaczom tajemnic) postanowili podzielić się nią z każdym, kto ma na to ochotę. Tajemnica ta może wam zapewnić wielką władzę. Wprawdzie nie nad całym światem (bo po co komu władza nad całym światem),ale nad jego bardzo ważną częścią -waszym własnym życiem. Nauczy was myśleć i rozumieć, pamiętać o rzeczach ważnych, a głupstwa puszczać w niepamięć. Radzić sobie i pomagać innym, śmiać się do łez i śmiać się przez łzy.Takich tajemnic jednak nie dostaje się na tacy. Żeby poznać i zrozumieć tajemnicę 13 skrytki, trzeba najpierw przeczytać tę książkę, a potem... Sami będziecie wiedzieli, co robić potem." Wszystko zaczyna się od szukania w starym biurku po pradziadku kolejnej szufladki-skrytki. Jednak to nie znalezienie jej ale szukanie daje najwięcej frajdy. ;-) Przy okazji dzieci poznają kim jest wydawca, jak "robi się" książki...a rodzice?? robią szybką listę swoich książek z dzieciństwa przypominane przez bohaterów "13 skrytki", by do nich wrócić i to koniecznie ze swoimi dziećmi. Świetna książka, polecam!

Rewelacyjna książka 3 w 1 o przygodach niezwykłej Hani Humorek słynnej ze swych rozmaitych humorków (część 1- 3). Przedszkolaki z najstarszej grupy 6 latków pokochały tę książkę i postanowiłam dokupić jeszcze 4 tomy wielkiej księgi. To bardzo dobrze zainwestowane pieniądze. Zachęcam do czytania, czcionka duża, rysunki ciekawe pomimo, że czarno - szaro - białe, wartka i szybka akcja. Serdecznie polecam przygody Hani, jej brata Smrodka, przyjaciół: Ryśka, Franka i Julki oraz interesującego Klubu Siusiającej Ropuchy. Opowiadania poruszają ważne zagadnienia, np. pomoc w naprawie lalek, o postrzeganiu innych ludzi, których najpierw należy poznać, a później oceniać. Gorąco polecam.

Książeczka "Magda, Paweł i Ty" autorstwa Krystyny Kleniewskiej-Kowaliszyn jest utworem bardzo nierównym, przynajmniej w moich oczach jako współczesnego, dorosłego czytelnika. Raziła mnie zbytnia infantylność i opisywane w niej niektóre zachowania dzieci - ich rzeczywistość była moją dziecięcą rzeczywistością i trudno mi sobie wyobrazić to, co w książce się działo, np. pranie podkolanówek przed urządzeniem ogniska ;) Ale książka ma również swoje plusy, czyli rebusy i zagadki porozrzucane po książce czy mądrości życiowe przekazywane na podstawie przygód Magdy na wsi i Pawła na koloniach (wilcze jagody są tu bardzo dobrym przykładem). Bardzo podobała mi się także więź między rodzeństwem, którzy utrzymywali ze sobą kontakt listowy przez całe wakacje. Można powiedzieć, że książka trochę się już zestarzała i nie jestem pewna, czy dzisiejsze dzieci byłyby nią jeszcze zainteresowane. Ogólnie taki średniaczek ;)

Gdy Maks zaprasza do siebie Zizi i Kapsla nie wiedzą co ich czeka bo kolega jest dość tajemniczy. Na miejscu czeka ich spora niespodzianka bo Maks zaprasza ich do swojego laboratorium gdzie pokazuje im swoje najnowsze urządzenie Astrokomputer. Dzięki niemu będzie mógł ustalić Moment Wejścia w ... Świat Równoległy. Cała trójka wiedząc już gdzie i jak przechodzi do Świata Równoległego a tam okazuje się, że wszystko jest bardziej kolorowe i ciekawsze. A rodzicie są dużo bardziej szaleni, mam Zizi tapla się w basenie pełnym budyniu, tata Kapsla szura w takt muzyki a mama Kapsla chodzi w kapeluszu z garnka. Wszyscy rodzicie są inni niz w normalnym świecie, jednak trzeba wracać zanim przejście się zamknie. A co czeka naszą trojkę po powrocie do domu? O tym przekonacie się czytając książkę.

Narratorem opowieści jest kot Tuffy. Kiedy go poznajemy, w jego życiu następuje zmiana. Tuffy zostaje sam.Właściciele Tuffy’ego, których on nazywa rodziną, wyjeżdżają po prostu na tygodniowy urlop i kotem ma się zająć mieszkający w sąsiedztwie pastor. Tuffy cieszy się czekającą go wolnością, ale niedługo. Naszemu bohaterowi przychodzi nawet w tych trudnych okolicznościach udawać kotkę, a potem zostaje posądzony o morderstwo na niej... Jak wspomniałam na początku, książka dostarcza wielu informacji o zwyczajach kotów. Pozwolę sobie dwie z nich przytoczyć: „My, koty, nie pałętamy się pod waszymi nogami jak psy i nie robimy tego, co się nam każe, gapiąc się wiernie w wasze oczy i zastanawiając, czy gdzieś w pobliżu nie ma jakiegoś kapcia, którego moglibyśmy wam podać”. „My, koty, żyjemy własnym życiem; ja lubię żyć swoim. A jedną z rzeczy, których nie znoszę, jest marnowanie czasu, kiedy rodzina wyjechała na wakacje”.Ponadto koty nie lubią: nadmiaru uścisków, głaskania tylko z tego powodu, że są miękkie i puszyste, wczorajszego jedzenia, siedzenia w ciasnym koszyku; za to uwielbiają: wylegiwanie się w kwiatach lub na domowym sprzęcie elektronicznym, spotkania z kocim towarzystwem i wspólne polowania na coś smacznego, konkursy młodych talentów śpiewaczych pod oknami i wiele jeszcze innych, przyjemnych rzeczy...

Ach ! Zaczarowany dom Matyldy ! Naprawdę... wspaniała książka ! O przyjaźni i o zmierzeniu się z nowymi wyzwaniami ! Książka w niektórych momentach na serio trzyma w napięciu ! Jeśli chodzi o wiek... poleciłabym ją dla osób, które mają od 5 - 11 lat. Ale oczywiście starsi też się nie zawiodą :)

Pozytywna książka, mówiąca o tym, że nie warto się poddawać! Oraz o tym, że czasem całkiem szalony pomysł może pozwolić wyjść nam z opresji. Córeczce podobała się waleczność głównych bohaterów i przebojowość Gryzioła. Najbardziej przypadło jej do gustu imię jednego z kandydatów na Potwora roku, czyli oczywiście Siedmiookie, pięciostope, trójnose strachopryszczośluzobrzydłogarboślinotokomiszcze!!