Magiczny domek na drzewie (26). Dzień dobry, goryle.

Wyjątkowo udana parodia doskonale znanej bajki o królewnie Śnieżce. Śmieszna, zabawna i z morałem, który nie jest podany w sposób odstręczający. Historia o zazdrości, poczuciu wyższości, knuciu i kombinowaniu. Lecz także o miłości, przyjaźni i oddaniu. Dużo się dzieje, a barwne, sympatyczne ilustracje sprawiają, że dziecko chętnie uczestniczy w lekturze. Warto podkreślić, że tłumaczenie zostało wykonane znakomicie, czyta się przyjemnie i bez zgrzytów. Polecam.

Przezabawna opowiastka o byciu sobą, więzi z rodziną, wizerunku i nacisku społecznym. Ilustracje ciekawe, czasami jakby przerysowane (nomen omen) w sensie karykatury. Czytelniczki w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym zaśmiewały się do rozpuku. Godna polecenia wszystkim blogerom i innym takim-jak-wszyscy celebrytom. PS W oryginalnym tytule występują robaki lub dżdżownice lub glisty - bez zdrobnienia.

Jakiegoś wielkiego wow nie było, ale historyjkę o kotach i ich tajemnicy czytało się całkiem przyjemnie. Niewątpliwym walorem książki są klimatyczne ilustracje - mi osobiście przywiało wspomnienia z dzieciństwa i czytywane namiętnie serie "Poczytaj mi, mamo"...

ssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Książkożercy od Wydawnictwa Wilga powracają, tym razem z kolejnymi tytułami na poziomie B. „Akcja Jogi” podobnie jak „Wielka wyprawa manula Magellana” należy do drugiego pod względem trudności poziomu – B. Na tym poziomie znajdziecie historyjki idealne do rozszerzenia swojej przygody z samodzielnym czytaniem. Słowa na tym poziomie są proste, wprowadzone za to zostają wieloznaki, które na tym etapie mogą jeszcze sprawiać trudności. Zdania w opowiadanej historyjce są pojedyncze i złożone, a na każdej stronie znajdziemy od 2 do 5 zdań, tak więc nie są to  jeszcze bardzo długie teksty. W pierwszej z nich, czyli "Akcja Jogi" autorstwa Barbary Wicher będziemy mieli okazję wraz z Kubą i Idą wcielić się w rolę detektywów. Zagubiony kociak to idealna sprawa dla młodych poszukiwaczy przygód. Czy uda im się odnaleźć właściciela kociaka? Czy okaże się to dla nich zbyt trudnym zadaniem? A może deszczowa pogoda pokrzyżuje ich plany? Zobaczcie sami i pomóżcie Kubie i Idzie w poszukiwaniach. W drugiej historii Patrycja Pokora opowie nam więcej o tym, czym są manule. Przyznam się, że nawet ja nie słyszałam wcześniej o manulach stepowych, aż do lektury tej książeczki. Zatem jak widać, w każdym wieku można dowiedzieć się z tej serii czegoś ciekawego, nie tylko będąc dzieckiem. A dlaczego manul z naszej historii dostał na imię Magellan? Tego już musicie dowiedzieć się sami podczas lektury. Gorąco polecam, świetna seria, którą z przyjemnością czytamy. Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwo Wilga.

Franek bardzo chciałby wygrać jakiś konkurs - to jego marzenie. Chciałby być w czymś najlepszy. Próbuje więc swoich sił w Jogurtowym Konkursie, a jego prezentacja dotyczy sztuczki z jo-jo. Niestety, nie odnosi sukcesu. Próbuje więc wytrwale dalej, nie poddaje się: staje do Konkursu dla Zwierzaków - jego papuga zaprezentuje śmieszny komentarz. Niestety, nie wszystko idzie gładko. Ostatnim konkursem jest "Gofrowisko". Czy tym razem się uda? Czy standardowo jego próby są skazane na porażkę? Przygody Franka wciągają, a piękne ilustracje cieszą oko. Polecam dzieciom trenującym samodzielne czytanie!

Z czym Wam się kojarzy słowo "księżniczka"? Dworska etykieta, guwernantki, pokojówki? Róże, tiule, haftowanie, pląsy z dwórkami? Nuda i ą, ę? Natasha Farrant napisała osiem baśni o księżniczkach i połączyła je motywem magicznego lustra "Eight Princesses and a Magic Mirror". Polski tytuł "Księżniczki buntowniczki" od razu sugeruje, że nie są to różowe dziewczynki, trzymające buzie w ciup, a rączki na podołku. I ten tytuł właśnie mnie zwabił. No i nazwisko autorki* ;-) Co się kryje za kolorową okładką? Osiem baśniowych opowieści. Osiem hardych, upartych bohaterek. I klimatyczne ilustracje Lydii Corry. Osiem księżniczek, odbiegających od standardowych wyobrażeń ;-) A ostatnia - moja ulubiona - nie jest nawet prawdziwą księżniczką ;-p Historie dzieją się w różnych czasach i różnych stronach świata. Księżniczki nie zawsze mają schludne ubranie i czyste paznokcie, ale zawsze wiedzą, czego chcą i wytrwale do tego dążą, czasem łamiąc konwenanse, czy zakazy. Mają w sobie siłę, choć nie zawsze są silne. Niektóre lubią psoty, inne oddają się marzeniom. Każda jest inna, a przesłania każdej baśni też są różne. Zgodnie z podtytułem są to "Historie o odwadze, przyjaźni i innych wartościach". Bardzo polecam dziewczynkom i dziewczynom :-) https://bajdocja.blogspot.com/2023/08/ksiezniczki-buntowniczki.html

Bardzo ciekawa pozycja o równościach społecznych, podążaniu za tłumem, rozwiązywaniu problemów grupowo i stwarzaniu sobie problemów z niczego. Niestety może być niezrozumiała dla młodszego odbiorcy, za to starsi czytelnicy z pewnością się do niej uśmiechną.

To śmieszna historyjka o dobrym wilku, który wypadł z książki. Uciekając przed kotem, szukając schronienia wchodził do innych książek, jednak albo nie pasował do tej bajki, albo był za późno..aż trafił do jednej bajki, w której został..i co więcej, nie zdradzę😁 Czyta się ją przyjemnie i można się pośmiać, u nas czytana już kilka razy.

Świetna książka! Synek przebłagał mnie, żebym czytała dalej i dalej, aż przeczytaliśmy książkę w 2 dni ;-) Oboje się nauczyliśmy, że o WSZYSTKIM trzeba rozmawiać, że dzieci nigdy nie są za małe na rozmowę o trudnym temacie (trzeba tylko dostosować informację do wieku rozmówcy). Kiedy ukrywamy coś "dla dobra dziecka" w tajemnicy, często jest to ze szkodą dla dziecka - czuje się opuszczone, zagubione, nie rozumie pewnych rzeczy a nie chce pytać - to rodzi strach, nieporozumienia, smutek... a potem dziwne reakcje dziecka. Kiedy dziecko milczy, ma swoje tajemnice rodzicom także trudno pomóc, doradzić, rozwiązać często błahy problem w zalążku. Książka także wzrusza, nie raz miałam łzy w oczach czytając. Obowiązkowa lektura dla rodziców, świetna opowieść dla chłopców i dziewczynek.

Zbiór paru krótkich opowiadań dla dzieci trenujących samodzielne czytanie. Tytułowy "Dzień Dziecka" to szczególny i wyjątkowy, pełen wrażeń dzień. Rodzeństwo Radek i Jadzia dostają wspaniałe prezenty - książki o dżungli. Radek dodatkowo otrzymuje urodzinowy prezent - karnet na zajęcia dżudo. Śniadanie tego dnia jest wyjątkowe - ciasto drożdżowe i bułeczki z dżemem. Kolejny prezent jest od dziadka - wyjście do teatru na spektakl "Jaś i Małgosia". Po południu dzieci jadą z dziadkiem na działkę, a następnie na spacer nad jezioro. Wieczorem wracają zmęczone, ale szczęśliwe. Bardzo mi to opowiadanie przypadło do gustu - kupowanie książek na prezenty, promocja sportu, zdrowego stylu życia oraz obcowania ze sztuką = to jest właśnie to! Brawa dla autorki!!

Ciąg dalszy "Proszę mnie przytulić!". Miałam wrażenie jakbym czytała o tym samym... znowu i znowu. Doszła tylko postać mamy. Ilustracje bardzo mi się podobały. Uśmiałam się przy słońcu zaplatającym warkocze o poranku oraz przy słońcu kończącym wieczorną lekturę. :)

https://wdomowejbiblioteczce.blogspot.com/2021/05/ulrich-janssen-klaus-werner-uniwersytet.html Cóż innego mogę zrobić, jak przyznać, że jest to wspaniała książka dla przyszłych naukowców i odkrywców. Młodzi czytelnicy naprawdę mogą przebierać wśród lektur, które w przystępny sposób wyjaśniają tajemnice świata i... Wszechświata oczywiście. Recenzowana przeze mnie publikacja zawiera nie tylko wiedzę z astronomii, ale również zagadnienia z takich dziedzin nauk, jak chemia i fizyka. Wszystkie one łączą się ze sobą, wszystkie są potrzebne, abyśmy mogli prowadzić badania nad kosmosem i ustalać prawidła rządzące siłami przyrody. Z książki "Uniwersytet Dziecięcy wyjaśnia tajemnice kosmosu" dowiemy się na przykład, dlaczego Wszechświat się nie rozpada, jak w praktyce wyglądałaby teleportacja, a także... dlaczego cola na Merkurym to nie najlepszy pomysł. Sprawdzimy, co stałoby się, gdyby astronauta wpadł do czarnej dziury i spróbujemy znaleźć odpowiedź na pytanie, co było przed Wielkim Wybuchem. Autorzy zabierają nas w fascynującą podróż w czasie i przestrzeni, w przystępny sposób objaśniając rozmaite zagadnienia i zasypując ciekawostkami. Polecam!

Czy dorośli mogą czytać literaturę dziecięcą? Tacy dorośli, których dzieci wyrosły już z targetu książek dziecięcych? Jasne, że mogą! Mogą, mogą :-) I te wyrośnięte dzieci też mogą ;-) Razem z rodzicem lub osobno :-) Niedawno czytałam głośno (!) córce "Bajkę o rozczarowanym rumaku Romualdzie", dziś oglądałyśmy razem książkę "Święty Mikołaj zna się na świętach..." Marli Frazee. Chciałam ją wypożyczyć już dawno. Dla obrazków, które podpatrzyłam na blogu Lemoniada. Ale nie było jej w bibliotece, kolejne święta mijały, a potem urosło mi dziecko... Teraz mi się przypomniała. I mam ją w rękach! I wcale nie jest za późno na jej lekturę ;-p Tekstu jest niewiele - jak to w książkach dla małych dzieci. Cały urok tej książki robią ilustracje autorki. Pochylone z córką nad kartkami oglądałyśmy dowcipne obrazki, szukałyśmy na nich jednakowych elementów (zwłaszcza kubków),porównywałyśmy gatki Mikołaja, śmiałyśmy się z jego min i póz. Według tytułu polskiego, święty Mikołaj zna się na świętach. Ale według oryginalnego tytułu, święty Mikołaj zna się na zabawkach (sprawdźcie: Marla Frazee - Santa Claus). Na czym więc zna się święty Mikołaj? Na dzieciach, na zabawkach, na wybieraniu prezentów, na pakowaniu prezentów no i - jak zapewne wiecie z doświadczenia - na ich dostarczaniu ;-) Urocza książka. O wsłuchiwaniu się w marzenia i ich spełnianiu. Oraz o tym, że nikt nie jest doskonały ;-p Polecam :-) https://bajdocja.blogspot.com/2019/11/na-czym-zna-sie-swiety-mikoaj.html

Ostatnia część, jak ja to nazywam - "tryptyku baśniowego", jest o pokonywaniu własnych barier na drodze do szczęścia i bycia sobą. W porównaniu z pozostałymi częściami jest mniej paraboliczna, mniej metaforyczna, innymi słowy - łatwiejsza w odbiorze. Mimo to i tak uważam, że książki o Zielonym i Nikcie powinny stać na półce każdej dziecięcej biblioteczki i powinny być czytane i objaśniane przez rodzica, który jako mentor wyjaśni dziecku zawiłości życia i istoty człowieczeństwa. Mały minus za czcionkę - trochę mała. Więcej zachwytów na: https://bookwszkole.blogspot.com/2021/07/zielony-i-nikt-piekny-miniaturowy.html

Pięknie zilustrowana książka o księżycowym króliku, który jest odpowiedzialny za pojawianie się gwiazd na nocnym niebie. Pewnego dnia samotny królik postanawia udać się na Ziemię. Co z tego wyniknie? Brak gwiazd. Czasami musimy sobie przypominać, jak ważne są nasze obowiązki.