Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów

Name: Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów
Rating: 7,7 (14 reviews)
Author: Józef Śliwiński
ISBN: 978-83-7730-010-7

Okładka książki Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów

7,7 / 10

Wydawnictwo: Avalon historia

132 str.

Kategoria:: historia
Format:: papier
Data wydania:: 2011-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2011-01-01
Liczba stron:: 132
Czas czytania: 2 godz. 12 min.
Język:: polski
ISBN:: 978-83-7730-010-7

Książę polski Władysław Biały z dynastii Piastów to jedna z barwniejszych postaci wśród książąt dzielnicowych na ziemiach polskich w XIV stuleciu, spośród których wyróżniał się swoją osobowością. W literaturze XIX i XX wieku był oceniany przeważnie negatywnie. Autor stara się jednak na nowo oświetlić postać tego księcia na tle epoki, wyrażając w sumie pozytywną o nim opinię. Rozważa więc, jak był on oceniany przez współczesnych, jak rysowała się jego postać na tle ówczesnych władców bądź osobistości politycznych, na przykład królów polskich Kazimierza Wielkiego czy Ludwika Andegaweńskiego i innych, jakie też odnosił sukcesy, a jakie ponosił klęski w swoim bardzo ciekawym życiu, które biegło mu w rozmaitych rolach: jako księcia na Kujawach, wytrwałego podróżnika, wreszcie mnicha w odległej Burgundii i opata-gubernatora na Węgrzech czy pretendenta do tronu polskiego po Kazimierzu Wielkim. Przedstawiona monografia podsumowuje aktualny stan wiedzy o życiu i działalności Władysława Białego.

Średnia ocen

7,7 / 10

5 opinii 14 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów

Średnia ocen

7,7 / 10

14 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów

365

Tomasz_K

29.12.2024

8 / 10

Na półkach: ,

Świetna biografia niezwykle interesującego piastowskiego księcia, mało znanego, którego życie było niewątpliwie fascynujące i aż prosi się o jakąś powieść, która pokazałaby go szerokiemu odbiorcy.
Autor z niewielu dostępnych źródeł i skrawków informacji złożył krótką, bardzo konkretną i treściwą biografię. Pokazał to co wiemy o ostatnim księciu kujawskim, najbliższym krewnym Kazimierza Wielkiego, który był realnym i uznawanym kandydatem do tronu polski po śmierci tegoż. Życie spędził po części na walce o swoje kujawskie dziedzictwo, po części na emigracji, także ze względu na rozgrywki o tron, był mnichem w oddalonych od kraju klasztorach, zarządzał opactwem na Węgrzech. Sporo wędrował, brał udział w wielu wydarzeniach, przeżył je, a zakończył życie w jednej z podróży, pochowany w klasztorze w Dijon, w którym także spędzał lata życia jako mnich.
Świetna robota historyka, pokazująca średniowieczną postać w skrawkach informacji. Bardzo rzetelna, przekonująca, dobrze, przystępnie napisana. Powinna zainteresować nawet tych, którzy tak szczegółowo polską historią średniowiecza nie są zainteresowani.

więcej Pokaż mimo to

143

141

Szymon

16.04.2024

8 / 10

Na półkach:

Jeden z najbarwniejszych polskich Piastów oraz jego odyseja, mogąca posłużyć za kanwę do świetnego filmu przygodowego.
Historiografia opanowana perfekcyjnie - podobnie jak stylistyka i lekkość pióra.

Pokaż mimo to

297

218

lupus1981

24.05.2023

8 / 10

Na półkach: ,

Bardzo ciekawa postać. Szkoda, że nie wiadomo więcej o życiu księcia Władysława. Mało znany w historiografii a jak barwny człowiek.

Pokaż mimo to

763

Ewander

27.11.2021

9 / 10

Na półkach: , ,

'Władysław Biały 1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów' J. Śliwiński

Moja ocena: 9/10.

Plusy:

+ ustalił wiele nowych faktów dotyczących Władysława Białego,
+ autor przedstawił też tło polityczne XIV wieku i wiele uwagi poświęcił księstwu gniewkowskiemu,
+ odmitologizował postać Władysława Białego i w sumie nie szczędził mu pochwał,
+ omówił obie wojny na Kujawach księcia Władysława Białego, jego zmagania o koronę polską i księstwo gniewkowskie

Minusy:

- skromna objętość książki

więcej Pokaż mimo to

432

120

sloniatko

17.08.2017

7 / 10

Na półkach: , ,

Bardzo krótka pozycja opisująca bardzo ciekawe życie jednego z najwiekszych podróżników wśród średniowiecznych Piastów. W Polskiej historiografii władca ten postrzegany jest raczej w sposób negatywny, jako "awanturnik" siejący zamęt po śmierci Kazimierza Wielkiego. Autor stara się to zmieć, przedstawia Władysława Białego w sposób neutralny i rzeczowy tłumacząc na podstawie analizy źródeł motywy jego działań.

więcej Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

27 użytkowników ma tytuł Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów na półkach głównych

Przeczytane 18
Chcę przeczytać 9

30 użytkowników ma tytuł Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów na półkach dodatkowych

Posiadam 14
Historia 4
Średniowiecze 4
Biografie 3
Ulubione 2
Ebooki 1
Historia średniowiecza 1
Biografia/Autobiografia 1

Tagi i tematy do książki Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów

historia Polski średniowiecze XIV wiek

Inne książki autora

Więcej

7,1

Kazimierz Wielki. Kobiety a polityka Józef Śliwiński

0,0

Z dziejów Rucianego-Nidy i okolic Józef Śliwiński

więcej

Józef Śliwiński

Prof. dr hab., kierownik Zakładu Historii Starożytnej i Średniowiecznej w Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Zajmuje się głównie historią cystersów w Polsce średniowiecznej, ostatnimi Piastami z linii kujawskiej, dziejami ziemi lubawskiej oraz Podlasia i Grodzieńszczyzny w Wielkim Księstwie Litewskim. Opublikował ok. 135 prac.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Słowianie. Rzeczywistość i fikcja wspólnoty. VI-XV wiek

Eduard Mühle

Ciekawa książka. Rzetelna, naukowa i oparta na bardzo solidnej analizie źródeł. Mam jednak zastrzeżenia co do konstrukcji, a nawet do sensowności realizacji tego projektu. Jest to dzieło o historii średniowiecznych państw słowiańskich, oraz o ich postrzeganiu zarówno przez pisarzy niesłowiańskich, z zewnątrz, jak i od wewnątrz, przez twórców rodzimych lub przynajmniej osiadłych wśród Słowian (np. Gall Anonim). Omawiając dzieje poszczególnych państw, Bułgarii, Czech, Polski itd., autor zajmuje się sprawami wielkiej polityki, ale także religii i kultury. Te ostatnie fragmenty były dla mnie najciekawsze. Jednocześnie rozważa, na ile polityka poszczególnych władców realizowała koncepcję wspólnoty słowiańskiej i poczucia solidarności etniczno–językowej. Niewątpliwie słusznie konstatuje, że w żadnym. Podobnie w narracji wielkich dzieł tego okresu, jak „Powieść minionych lat” czy „Kronika” mistrza Wincentego. Mam jednak, jak wspomniałam, zastrzeżenia co do słuszności koncepcji Eduarda Mühle. Chce on mianowicie udowodnić, że nie istniała żadne słowiańskie poczucie wspólnoty w czasach, z których pochodzą już źródła pisane. Słusznie, nie istniało. Książki jednak warto pisać o tym, co było, a nie o tym, czego nie było. Gdyby teza o poczuciu wspólnoty wśród Słowian w średniowieczu była dogmatem wśród historyków ich dziejów, warto byłoby ją obalić. Ale nie jest. Owszem, w niektórych opracowaniach, pojawiały się takie tezy, ale nie była i nie jest to opinio communis. Autor wyważa więc otwarte drzwi. Konstrukcja też jest co najmniej dziwna: najpierw mamy rozdział o wyobrażeniu Słowian z nowożytności (jako prolog),później wyjaśnienie przedmiotu rozważań, następnie „Odkrycie Słowian we wczesnym średniowieczu”. Nie wiem, jakie słowo jest w niemieckim oryginale, ale „odkrycie” nie jest tu właściwe. Odkrycie polegałby, z grubsza, na natknięciu się, znalezieniu itd. Słowian przez podróżników czy uczonych z innych krajów. Tymczasem Słowianie weszli z takim przytupem do historii Europy, że doprawdy nie trzeba było ich „odkrywać”. Takie sformułowanie, może nieświadomie, sugeruje potraktowanie Słowian jedynie jako biernego obiektu badań. Dalej idą rozdziały IV – VII przedstawiające historię Słowian i ich państw chronologicznie oraz kolejne, na temat ich postrzegania w świecie niesłowiańskim i koncepcji wspólnoty w późnym średniowieczu. Wydaje mi się więc, że autor niepotrzebnie pomieszał dwa wątki: dzieje Słowian z obaleniem niezbyt mocnej tezy o wspólnocie tychże w średniowieczu. Owszem, w owej epoce czasem sami autorzy słowiańscy o takiej jedności czy wspólnocie wspominali (na ogół na konkretny i chwilowy użytek polityczny) i przebadanie tego zagadnienia na pewno jest warte podjęcia, ale w publikacji wyłącznie na ten temat. Niewątpliwą zaletą pracy jest jednak bardzo rygorystyczne podejście do źródeł i unikanie nadinterpretacji. Inna rzecz, że autor sam nieraz w swoim „na pewno nie” posuwa się na za daleko. Jako przykład: „Zatem jeśli w ogóle można uznać za pewne, że w drugiej połowie IX w. używano nazwy „Croati”, to na pewno nie była ona jeszcze powszechnie przyjęta”. Tego nie wiemy. Może była, ale po prostu nie zostało to odnotowane. W sumie, nie żałuję lektury, nawet w swoich potknięciach metodologicznych jest warta refleksji.

Karola

oceniła na61 rok temu

Władysław II Wygnaniec

Mariusz Dworsatschek

Kolejna cegiełka budująca wiedzę na temat dynastii piastowskiej. Władysław Wygnaniec z uwagi na szczupłość źródeł oraz niezbyt przychylną opinię, nie doczekał się dotąd własnej monografii. Pamiętam, że przez wiele lat jedynym źródłem wiedzy na temat księcia był epos „Carmen Mauri.” Poemat przypominał konflikt władcy z Piotrem Włostowicem, co zaogniło konflikt z młodszymi braćmi Bolesławem i Mieszkiem. Doprowadzenie do wojny domowej oraz przyspieszenie rozkładu państwowości nie przysporzyła zwolenników Władysławowi w historiografii. Podobnie jak dążenie do zbrojnych interwencji mających na celu utrzymanie (posiłki rusińskie) bądź odzyskanie władzy (wyprawy niemieckie). Ciekawy okres w dziejach Polski, godny szerszego zbadania i upamiętnienia. Co warte zauważenia, autor stara się skupić na wydarzeniach z życia księcia, niż wprowadzać na siłę do monografii szerszych rozważań na temat rozwoju gospodarczego czy społecznego. Zwięzłe, acz treściwe opracowanie naukowe z czasów rozbicia dzielnicowego.

Kedar

ocenił na75 lat temu

Działania morskie i flota Aleksandra Wielkiego

Waldemar Pasiut

Mogę się zgodzić z autorem, że nasz obraz Aleksandra nierozłącznie związany jest z działaniami lądowymi, natomiast aspekt morski często pozostaje na uboczu rozważań historyków (może poza wyprawą Nearchosa). Okazuje się jednak, że działania floty Aleksandra pełniły również bardzo ważną i niesłusznie zapomnianą rolę. Zaskakujące dla mnie były zwłaszcza poczynania morskie w basenie morza Śródziemnego. Podbój miast portowych, szachowanie floty perskiej, wymuszenie na Dariuszu bitwy lądowej, pomoc w działaniach militarnych Aleksandra były istotnym wkładem w podboje Aleksandra. Poza tym autor nie pomija także innych aspektów związanych z flotą Macedończyka, jak jej liczebność czy chociażby "naukowe" wyprawy jak Herakleidesa na Morze Kaspijskie. Pasiut wspomina także o możliwych planach Aleksandra związanych chociażby z budową kanału łączącego Nil i Morze Czerwone i opłynięciem Arabii, aby stworzyć szlak wodny między Morzem Śródziemnym a Zatoką Perską. Ogólnie rzecz biorąc rozważania autora są bardzo interesujące, muszę też przyznać, że książkę czytało mi się lepiej niż inną pracę autora pod tytułem "Nie tylko pod Salaminą. Wojny morskie Hellady (do 355 r. p.n.e.)".

Balcar

ocenił na71 rok temu

Król bez korony. Władysław I Herman, książę polski

Adam Krawiec

Niełatwe wyzwanie. Głownie przez ukazanie się monografii Benyskiewicza w 2010, ale też i mamy do czynienia z postacią kontrowersyjną, budzącą emocje. Już samo jego dzieciństwo i późniejsze przejęcie władzy wiąże się z tajemnicą upadku Bolesława Szczodrego. Ponadto jak to często bywa w przypadku postaci z Polski Piastów, to nie pomaga skąpość źródeł. W tej sytuacji historyk musi działać ostrożnie. Zmusza go to również do szczegółowego zapoznania się z literaturą naukową, by następnie ją zrozumiale zreferować. Autor to zadanie wypełnia celująco. Hipotezowa stajnia Augiasza została zgrabnie wysprzątana i przedstawiona w taki sposób, że czytelnik nie tylko się nie nudzi, lecz wręcz przeciwnie, różnorodne dyskusje śledzi z zaciekawieniem. Nie uniknie się stawiania własnych tez, jednakże twórca robi to nad wyraz ostrożnie, a część sprawozdawcza niczego nie sugeruje czytającemu. Na podstawie streszczeń przytaczanych prac może on własnoręcznie wyrobić sobie opinię. Najważniejszym aspektem pracy jest rehabilitowanie postaci księcia. No, Władysław Herman nie ma dobrego wizerunku w naszej historiografii, chociażby z powodu Sieciecha. Krawiec stoi tej opinii na przeciw. Może nie uważa go za rewelacyjnego władcę, jednakże zauważa pewną niesprawiedliwość osądu. Interesująca jest analiza prestiżu korony i czy rzeczywiście jej brak na skroni Hermana można uważać za wadę jego panowania. Historyk tworzy tutaj obraz pragmatycznego polityka, który nie uważa aspektu koronacji za potrzebny, by państwo mogło skutecznie funkcjonować i nawet bez tego Polska była ważnym graczem na arenie międzynarodowej. Myślę że ta teza została dobrze udowodniona. Podobnie jak przedstawienie Sieciecha, jako postaci kluczowej w próbach reform wewnętrznych przeprowadzanych przez Hermana. Choć Krawiec nie wykluczył, że w pewnej chwili możnowładca mógł rzeczywiście ruszyć po władzę. Biografia rzuca więc ciekawe światło na ten okres. Na pewno warto się z nią zapoznać.

sebasek99

ocenił na85 lat temu

Świat dawnych Słowian

Zdeněk Váňa

Bardzo ciekawa książka. Można poznać parę ciekawostek i nowości. W miejsca lekko nudna, trochę powtarzanie, tego co jest wszędzie, ale wiadomo, że jak się chce coś porządnie opisać to trzeba opisać i podstawy. Ważne jednak, że i przy powtarzaniu oklepanych tematów można poznać coś nowego, to się ceni. Moim zdaniem warte przeczytania, szczególnie gdy jest się średnio obeznanym z tematem, na zasadzie coś wiem, coś nie wiem.

Mko11

ocenił na71 rok temu

Wojny Jagiellonów z wschodnimi i południowymi sąsiadami Królestwa Polskiego w XV wieku

Marek Plewczyński

Bardzo dobra publikacja prezentująca czytelnikowi mało znane fakty z dziejów wojen i wojskowości doby XV wieku. Słusznie zwrócił autor uwagę, na samym początku swojej pracy, że konflikty zbrojne XV-wiecznej Polski zostały zdominowane przez pryzmat zmagań polsko-krzyżackich. Do tej pory brakowało opracowań poruszających zagadnienia innych teatrów działań Jagiellońskiej Polski (leciwe i rozproszone pozycje nie mogły spełnić już swego zadania). Powyższa publikacja wypełnia tą lukę. Książka ma charakter podręcznikowy, bez ambicji wyczerpującego studium (wielość poruszanych teatrów działań wymagałaby kilku monografii o zdecydowanie grubszym portfolio). Idealna tak dla historyka jak i laika.

100mk

ocenił na85 lat temu

Dzieje Zakonu Krzyżackiego w Prusach

Gerard Labuda Marian Biskup

Solidna synteza dziejów zakonu krzyżackiego w czasach jego politycznej i militarnej ekspansji. O nieaktualności pewnych informacji parę osób tu pisało, ja jednak zwróciłem uwagę na błąd potężnego kalibru, który aż dziwi u tuza polskiej mediewistyki jakim był Pan Marian Bikup. Otóż na s. 297 (rozdział Formy Gospodarki Chłopskiej) autor doszukuje się w XIV wiecznych Prusach upraw fasoli i papryki!

Radamajkis

ocenił na71 rok temu

Dzieje i kultura Hanzy

Johannes Schildhauer

"Dzieje i kultura Hanzy" Schildhauera stawia sobie ambitny cel — opisać 600 lat fenomenu, jakim niewątpliwie była Hanza. Niestety, książka jest bardzo nierówna i zostawia spory niedosyt. O ile rozdziały dotyczące kultury, historii społecznej, czy budowy miast Hanzy są naprawdę świetne i szczegółowe, o tyle historia polityczna została tutaj potraktowana po macoszemu, a liczący dwie strony rozdział o upadku Hanzy jest strasznie ogólnikowy. Zabrakło mi też większego skupienia na losach najważniejszych miast hanzeatyckich (np. Lubeki),a potencjalnie ciekawe informacje dotyczące np. buntów rzeźników, czy konfliktu między tkaczami a patrycjuszami są tylko zasygnalizowane. To jedna z nielicznych książek o historii Hanzy w Polsce, ale mimo wszystko zostawia niedosyt. Niebawem przyjdą do mnie "Dzieje Hanzy: XII-XVII w." Dollingera, więc będę miał okazję porównać obie pozycje. Wybrane cytaty: "Niejeden testament świadczy o dobrych, harmonijnych stosunkach między małżonkami, na przykład kiedy oboje we wspólnym testamencie dziękują sobie nawzajem za dobre traktowanie podczas choroby, a także w zdrowiu: "... ponieważ mnie bardzo kochała i doznałem od niej wiele dobra i przyjaźni" Ale zdarzało się też, że małżonek swej "nieposłusznej, złej i krnąbrnej żonie" zapisywał niewiele więcej, niż wynosił jej posag, co najwyżej dodawał jeszcze część sprzętu domowego, pościel i odzież. Niejeden mąż już wówczas dawał żonie powody do narzekań; w testamentach odzwierciedlało się to w wysokich legatach — były to pieniądze, grunty, sprzęt gospodarski i inne rzeczy — zapisywanych dziewkom, kucharkom i przyjaciółkom. Tak na przykład radca ze Stralsundu Gerd Blome pozostawił swojej służącej i jej dzieciom, Paulowi i Grecie, dożywotnią rentę i wyznał później, że Dorotę poślubił z troski o zbawienie jej duszy. Swoje starsze dzieci prosił, by były życzliwe dla niej i jej dzieci." "Pewna matka wpadła na pomysł, aby wydrążyć nadjedzony przez robaki krucyfiks, wlać weń kurzą krew i zawiesić w kościele Mariackim w Stralsundzie. Sprawiła, że krzyż broczył w cudowny sposób krwią i tym samym zapewnił jej synowi dochody, jako że skutek nie dał na siebie długo czekać. Zbiegły się tłumy, aby oglądać cud. Niebawem przed krucyfiksem zapłonęło kilkaset świec, a w skarbonce gromadziły się pieniądze. Takie i podobne nadużycia przygotowywały w ciągu XV wieku grunt do podjęcia reformatorskich idei."

Tomasz

ocenił na72 lata temu

Harald Pięknowłosy (ok. 850-933) Król wikingów

Witold Chrzanowski

Na tle innych biografii Avalonu, skupiających się głównie na władcach polskich, książka Chrzanowskiego bardzo zaciekawia swym głównym bohaterem. Trzeba docenić odwagę Autora porywającego się na biografię władcy, do którego czasów jedynym źródłem są niegrzeszące precyzją chronologiczną sagi. Odbija się to na książce długimi rozważaniami chronologicznymi, które niestety nie prowadzą do otrzymania konkretnych dat, jest to bowiem niemożliwe przy tak ograniczonej bazie źródłowej. Nie to jest jednak wadą pracy lecz pewien chaos w rozważaniach Autora. Na przykład dwukrotnie powtórzone są obszerne wywody na temat umiejscowienia w czasie panowania Gorma i Haralda Sinozębego, zaś do datacji bitwy w Harfrsfjordzie Autor wraca kilkukrotnie w różnych rozdziałach. Jest to dość męczące, choć po części wynagradza to Czytelnikowi barwny styl pisania Autora. Dużym plusem jest także klarowne przedstawienie biografii aż dwudziestu synów króla Norwegii i walk pomiędzy nimi. Podsumowując, książka Chrzanowskiego jest bardzo cennym nabytkiem w biblioteczce każdego fana normańskich klimatów, szczególnie przy ograniczonej liczbie takich publikacji w języku polskim.

Misza

oceniła na78 lat temu

Morze Śródziemne i świat śródziemnomorski w epoce Filipa II, tom 2

Fernand Braudel

Co tu dużo pisać - arcydzieło ze szkoły Annales. Drugi tom to mniej samego Śródziemnomorza i jego mieszkańców a więcej faktów, wojen, traktaktów, czyli wydarzeń typowych dla "klasycznych" syntez, ale ponownie autor każe nam spojrzeć na to z szerszej perspektywy pokazując, że zmiany nie zachodzą z dnia na dzień a niepostrzeżenie na przestrzeni dekad.

Borowik

ocenił na102 lata temu

Mieszko Pierwszy Tajemniczy

Przemysław Urbańczyk

Mieszko Pierwszy Tajemniczy jest książką dobrą, nawet bardzo dobrą. Jej największym minusem jest to, iż od połowy jej lektura zaczęła mnie bardzo męczyć, co jest całkiem częste kiedy czytam książki Pana Profesora. Niemniej jest to opracowanie na bardzo wysokim poziomie, szczegółowe i rzetelne, które porusza także kwestie nie związane z samym Mieszkiem lecz bardzo potrzebne do pełnego zrozumienia realiów. Ponad to jest pewnego rodzaju powiewem świeżości w omawianym temacie, gdyż wychodzi z nowymi i bardzo licznymi tezami, podpartymi silnymi argumentami. Polecam serdecznie każdemu zainteresowanemu tym okresem.

Masa

oceniła na63 lata temu

Dzieje Hanzy: XII-XVII w.

Philippe Dollinger

Bardzo wszechstronne kompendium wiedzy o Związku Hanzeatyckim. Autorowi udało się na stosunkowo niewielkiej ilości stron (biorąc pod uwagę przedmiot) zamieścić sporo interesującego materiału podanego w ciekawej formie. Dowiadujemy się jakie były początki tego jedynego w swoim rodzaju tworu historycznego, śledzimy rozwój miast hanzeatyckich, ich relacje gospodarcze z wieloma państwami (głównie) basenu Morza Północnego oraz Bałtyckiego, a w końcu przyczyny i okoliczności upadku Hanzy. Książka dosyć szczegółowo informuje o ustroju "mózgu" Hanzy, czyli Lubeki, jej dominacji nad innymi miastami zrzeszonymi w związek, walki tychże miast o wybicie się spod jej wpływu i odegranie samodzielnej roli w relacjach gospodarczych Związku z podmiotami z zewnątrz. Dużym pozytywem "Dziejów Hanzy" jest wplatanie przez autora sporej dawki anegdot, które stanowią znakomite uzupełnienie narracji: "Handel, zwłaszcza w kantorach Rusi, odbywał się tam często pod postacią wymiany lub za pomocą <<skórzanej waluty>> przyjmującej skórkę kuny za jednostkę płatniczą; musiano zaniechać próby wprowadzenia monet metalowych w Pskowie i Nowogrodzie, uważano bowiem, że roznoszą one zarazę". "Dzieje Hanzy", czyli dzieje wielkiego handlu czasów średniowiecza i początków epoki nowożytnej to kawał pasjonującej lektury, która może zaciekawić nie tylko osoby interesujące się historią gospodarczą starego kontynentu.

Munk

ocenił na83 lata temu

Życie codzienne Prusów i Jaćwięgów w wiekach średnich (IX-XIII w.)

Łucja Okulicz-Kozaryn

Pasjonująca opowieść na niszowy temat - autorka analizuje średniowieczne kroniki: polskie, krzyżackie, skandynawskie i ruskie, a także znaleziska archeologiczne, rekonstruując życie codzienne Prusów w okresie plemiennym. Ich strukturę społeczną, w tym prawa kobiet w patriarchalnej społeczności, wierzenia i zwyczaje. Książka napisana jest potoczystym językiem, czyta się ją z przyjemnością, aż szkoda, że nie doczekała się wznowienia.

Anna_Lidia

oceniła na72 lata temu

Bolesław Chrobry - lew ryczący

Przemysław Urbańczyk

Z jednej strony to niezwykle ciekawa publikacja, prof. Urbańczyk przyzwyczaja do dobrego, lekkiego pióra. Mamy to solidne podejście do analizy tego pierwszego polskiego króla, narracja dość klasyczna za naciskiem na okres środkowy tj do 1018 r. - potem jest zdecydowanie mniej informacji z prozaicznego powodu - Thietmar zmarł w tym właśnie roku a to jedyne de facto źródło z epoki (Gall Anonim to jednak wiek później),poza rozproszonymi pojedynczymi zapisami w innych kronikach. Cenię profesora za fakt, że nie narzuca swoich tez, pokazuje i argumentuje dlaczego tak mogło być, staje z nimi ale dość mocno pokazuje ograniczenia i (najczęściej) braki w źródłach. Z drugiej - to jednak archeolog i w "braci historycznej" było szereg zarzutów do jego tez a zwłaszcza do traktowania Thietmara - mamy w zasadzie różne edycje jego pracy a do tego sama kronika Thietmara podlegała zmianom a prof. Urbańczyk w te niuanse raczej nie wchodzi a w tym kryje się szereg informacji. To oczywiście bolesne jak bardzo zależymy od przypadku w historii i wiedzy o swoich początkach. Praca mimo wszystko w mojej ocenie cenna. Zwłaszcza w tym roku - 1000-lecia koronacji pierwszego króla warto poznawać Bolesława.

Petroniusz

ocenił na711 miesięcy temu

Wojowie i grody. Słowiańskie barbaricum

Kacper Śledziński

Książka Kacpra Śledzińskiego porusza ciekawy tematykę - bardzo tajemniczy okres pomiędzy śmiercią Karola Wielkiego i powstaniem pierwszych chrześcijańskich królestw Słowian, a więc okresu co do którego jest więcej niewiadomych niż sprawdzonych informacji. Jest ona napisana językiem żywym i ciekawym, nie można jednak powiedzieć o niej tego co np. o książkach Pawła Jasienicy - w tym przypadku pozycja ta skierowana jest wyłącznie dla amatorów historii, a jej mało naukowe podejście (traktowanie legend jak faktów historycznych, bezkrytyczne przyjmowanie źródeł, lekceważenie wkładu archeologii) może zniechęć osoby posiadające głębszą wiedzę w omawianej tematyce.

Xarthras

ocenił na611 lat temu

Nowa Historia

Zosimos

Książka ciekawa i ważna, jako że jest to jedno z nielicznych źródeł do historii IV i V wieku. Ale co czyni ją jeszcze ciekawszą jest autor - Zosimos. Postać w pewnym sensie tragiczna gdyż był świadom upadku i zmierzchu świetności swoich czasów, zarówno jako rzymianin jak i poganin w opanowanym przez chrześcijan świecie. Książka nie tak dokładna i wartościowa w opisach jak nieco wcześniejszy Marcellinus, lecz wciąż warta przeczytania.

Logun

ocenił na711 lat temu

Monastycyzm średniowieczny. Formy życia religijnego w Europie Zachodniej wieków średnich

Clifford Hugh Lawrence

Cenne opracowanie na temat życia zakonnego, rozwoju idei monastycznych i ich postrzegania na przestrzeni średniowiecza. Autor chronologicznie opisuje zagadnienia od początków idei pustelniczych, przez powstanie pierwszych reguł i kolejnych zakonów po kryzys życia zakonnego i nowe idee realizowane przez zakony żebracze. Omówienie tych tematów jest bardzo szczegółowe, ale tak obszerna wiedza dotycząca wielu zagadnień wymaga dodatkowego poszerzenia. Książka wzbogacona jest ilustracjami oraz zdjęciami klasztorów. Polecam tylko osobom zainteresowanym średniowiecznym chrześcijaństwem i czytelnikom, których nie odstręcza długa i pełna szczegółów lektura.

alka

oceniła na81 rok temu

Kazimierz Odnowiciel. Polska w okresie upadku i odbudowy

Klaudia Dróżdż

Podsumowując: szkoda, że Klaudia Dróżdż postanowiła tą książką zadebiutować. Właściwsze byłoby najpierw przeprowadzenie studiów szczegółowych, a dopiero po latach napisanie biografii Kazimierza Odnowiciela. Wciąż czekamy na dobrą biografię tego władcy. WIĘCEJ: http://seczytam.blogspot.com/2016/10/klaudia-drozdz-kazimierz-odnowiciel.html

PawelM

ocenił na69 lat temu

Cytaty z książki Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Władysław Biały (1327/1333 - 20 luty 1388). Ostatni książę kujawski. Największy podróżnik spośród Piastów

Ciekawostki historyczne

Starożytność | 2026-04-11

Hatszepsut: faraonka, której nie udało się wymazać z historii

Hatszepsut, jedna z najbardziej niezwykłych postaci starożytnego Egiptu, nie tylko przejęła władzę w świecie zdominowanym...

Tomasz Bonek

Czytaj więcej

Zimna wojna | 2026-04-10

Kijong-dong – północnokoreańskie miasto-widmo

Jak zademonstrować znienawidzonemu sąsiadowi z południa swoje prosperity, a jednocześnie przyciągnąć tamtejszych...

Herbert Gnaś

Czytaj więcej

Starożytność | 2026-04-08

Filozof na wojnie. Marek Aureliusz między stoicyzmem a rzezią barbarzyńców

Marek Aureliusz pisał o braterstwie wszystkich ludzi, nawet tych, których nazywał wrogami. Jednocześnie dowodził armią,...

Donald J. Robertson

Czytaj więcej

Starożytność | 2026-04-07

Krwawa wendeta sióstr. Jak Kleopatra Tryfajna doprowadziła do upadku własnego rodu

Historia dynastii ptolemejskiej to nie tylko słynna Kleopatra VII, ale przede wszystkim stulecia bezwzględnej walki o...

Herbert Gnaś

Czytaj więcej

Zimna wojna | 2026-04-06

August Emil Fieldorf „Nil”. Bohater podziemia skazany jak zbrodniarz

Legionista, oficer II Rzeczypospolitej, dowódca Kedywu Armii Krajowej i organizator najgłośniejszych akcji dywersyjnych...

Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz

Czytaj więcej

Średniowiecze | 2026-04-04

Henryk Sandomierski – piastowski krzyżowiec

Od zera do… krzyżowca? Być może to o tym właśnie marzył ten z synów Bolesława Krzywoustego, który nie przepuścił żadnej...

Herbert Gnaś

Czytaj więcej

Dwudziestolecie międzywojenne | 2026-04-03

Jak Polska odzyskała dostęp do morza ?

Po 123 latach niewoli Polska wróciła na mapę Europy, ale droga do pełnej suwerenności wciąż była długa. Jednym z jej...

Herbert Gnaś

Czytaj więcej

Starożytność | 2026-04-01

Marek Aureliusz. Stoicka mądrość władcy

Marek Aureliusz (121-180 n.e.) był jednym z najsłynniejszych cesarzy Rzymu i filozofem. Jego Rozmyślania do dziś...

Redakcja

Czytaj więcej

Starożytność | 2026-04-01

Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu

Najnowsza książka autora bestselleru Persowie. Epoka Wielkich Królów

Redakcja

Czytaj więcej