Pod niemieckimi łóżkami. Zapiski polskiej sprzątaczki

Podchodziłam do niej kilka razy, bo chciałam przeczytać coś lekkiego i po niemiecku, ale nie dawałam rady. Nagle sięgnąłam po nią kolejny raz i przeczytałam w 2 dni.

Nie jest to książka górnych lotów, ale taka dla zabicia czasu, gdy pod ręką nie ma nic lepszego, mimo to historie w niej zawarte pokazują niemiecką, zarobkowa rzeczywistość.

Justyna wyjeżdża do Niemiec najpierw jako opiekunka do dzieci, potem pracuje w barze u tureckiego pracodawcy, aby w końcu zostać sprzątaczką. Nie jest to jej wymarzona droga kariery, ale lepsza niż jej początki.

Tłumaczy, że pracuje na czarno, bo kto by wynajmował sprzątaczkę i płacił więcej, aby mogła opłacić podatki.

Czasem spotyka się z tym, że jakiś mężczyzna proponuje jej sex za pieniądze, albo pisze, że wyrazem nie tylko gościnności, ale też zwykłej ludzkiej przyzwoitości traktowania drugiego człowieka z szacunkiem byłoby zaproponowanie jej szklanki wody w upalny dzień.

Pisze również o tym, że niektórzy testują jej zaufanie zostawiając banknoty w różnych częściach domu, albo zadają jej pytanie typu: "czy umie obsługiwać komórkę?".

Książka może wzbudzać różne kontrowersje i emocje, bo opowiada o zderzeniu dwóch kultur, gdzie barierą w porozumieniu bywa język. Poza tym znam trochę mentalność Niemiecką i to jest trochę zabawne, że mogą postrzegać obcokrajowców jako trochę "zacofanych" (pani jeździ na Wakacje do 5 gwiazdkowego hotelu?),ale prawda jest taka, że dla Polaków to mentalność niemiecka wydaje się często trochę "zacofana". Polacy mają spryt, którego Niemcom często brakuje. Z racji tego, że społeczeństwa niemieckie i polskie są dosyć różnorodne, nie można nikogo wrzucać do jednego worka.

Książka wydaje mi się być interesująca, bo pokazuje to wyśnione życie za granicą w taki realistyczny sposób. Jest jak jest. Zarabia się tam więcej i inaczej żyje, ale nie zawsze jest się tam na najwyższym stanowisku, dlatego patrzy się na obcokrajowców z góry, bo nie da się z nimi dogadać.

Justyna opisuje też jak pedantyczni potrafią być Niemcy odliczając 10 minut spóźnienia co do centa, ale też nie dodając nic za ileś minut ponad. Jak dentysta u którego pracowała zapraszał na wizytę, gdyby potrzebowała, a gdy jej sióstr przyszła z bolącym zębem, polecił jej dokładniej myć zęby i podarował szczoteczkę do zębów. Wspominała też kobietę, która chwaliła się swoimi markowymi zakupami (1500 euro torebka czy 400 euro spodnie) gdzie równocześnie potrafiła zwlekać z wypłatą nawet dwa tygodnie tłumacząc, że miała "inne wydatki" .

Książka to szczera opowieść o tym jak na serio bywa na emigracji i choć momentami może przesadzona, to i tak możemy spojrzeć, że nie zawsze trawa jest bardziej zielona po drugiej stronie płota 😉

Podchodziłam do niej kilka razy, bo chciałam przeczytać coś lekkiego i po niemiecku, ale nie dawałam rady. Nagle sięgnąłam po nią kolejny raz i przeczytałam w 2 dni.

Nie jest to książka górnych lotów, ale taka dla zabicia czasu, gdy pod ręką nie ma nic lepszego, mimo to historie w niej zawarte pokazują niemiecką, zarobkowa rzeczywistość.

Justyna wyjeżdża do Niemiec...

Bardzo ciężko mi się to czytało. Skończyłam tylko dlatego, że całość była krótka i nie miałam nic innego pod ręką w pociągu. Nie polecam.

Bardzo ciężko mi się to czytało. Skończyłam tylko dlatego, że całość była krótka i nie miałam nic innego pod ręką w pociągu. Nie polecam.

Słodko-gorzka opowieść o emigracji. Kiedy Justyna jako młoda dziewczyna wyruszyła na podbój Zachodu nie wiedziała ile pułapek na nią czeka. Jako sprzątaczka zamożnych i mniej zamożnych domostw miała wgląd to najmroczniejszych sekretów ich właścicieli. Czasem było wesoło, czasem żenująco, a czasem koszmarnie. Z czasem jednak potrafiła sobie "wychować" pracodawców i osiągnąć ogromną satysfakcję z tego co robi.

Słodko-gorzka opowieść o emigracji. Kiedy Justyna jako młoda dziewczyna wyruszyła na podbój Zachodu nie wiedziała ile pułapek na nią czeka. Jako sprzątaczka zamożnych i mniej zamożnych domostw miała wgląd to najmroczniejszych sekretów ich właścicieli. Czasem było wesoło, czasem żenująco, a czasem koszmarnie. Z czasem jednak potrafiła sobie "wychować" pracodawców i osiągnąć...

Jak na książkę znalezioną na jednej z berlińskich ulic godnie utrzymuje ten niski i żenujący poziom. Stylistycznie i językowo słaba ale czego można się spodziewać po sprzątaczce ;-) + za podzielenie sie life hackami na określone zaplamienia.

Jak na książkę znalezioną na jednej z berlińskich ulic godnie utrzymuje ten niski i żenujący poziom. Stylistycznie i językowo słaba ale czego można się spodziewać po sprzątaczce ;-) + za podzielenie sie life hackami na określone zaplamienia.

Bardzo jestem ciekawa kto i za jakie pieniądze okrzyknął to "coś", bestsellerem i gdzie wywołał on taką straszną falę dyskusji. Dla mnie to jest zwyczajny zbiór, czy nawet zbiorek plot, wątpliwej jakości, tak etycznej jak i literackiej i językowej. Justyna, czy jak tam ona naprawdę ma na imię, pisze "W podawaniu prywatnych informacji jestem bardzo powściągliwa", jednak nie przeszkadza jej to wcale wyciągać na wierzch brudy obcych ludzi, którzy dając jej klucz do swojego domu, w końcu jakoś jej tam zaufali.

W Polsce paniusia nie miała perspektyw, jak pisze, a w Niemczech znowu źle, bo jak ktoś śmie mieć pretensje, że parkuje na zakazie, tylko po to by poklachać z jakąś znajomą. W ogóle dla mnie ta autorka, to totalna żenada. Wydaje jej się, że jest "ambitna, błyskotliwa i inteligentna" (tak o sobie mówi),bo potrafi być zabawna.

W ogóle mam wrażenie, że pani sprzątaczce coś się pomyliło, pisze, że ona idzie do jakiegoś domu sprzątać jako GOŚĆ ! No kurna, gość to gość, a pracownik to pracownik. Niezależnie od tego czy to kasjer, sprzątaczka czy operator koparki. Gościowi nie daję kluczy do mieszkania i szmaty do ścierania kurzy do rąk, jak do mnie przychodzi. Aaa i w ogóle pojęcie "sprzątaczka" się tej pani wcale nie podoba. Kiedyś gdzieś usłyszałam taką nazwę "konserwator powierzchni płaskich", może tak niech nazywa swoją pracę ? A może w ogóle niech zmieni zawód?

Bardzo żałuję czasu, który straciłam na ten "bestseller", który koło prawdziwego bestsellera nawet nie leżał.

Bardzo jestem ciekawa kto i za jakie pieniądze okrzyknął to "coś", bestsellerem i gdzie wywołał on taką straszną falę dyskusji. Dla mnie to jest zwyczajny zbiór, czy nawet zbiorek plot, wątpliwej jakości, tak etycznej jak i literackiej i językowej. Justyna, czy jak tam ona naprawdę ma na imię, pisze "W podawaniu prywatnych informacji jestem bardzo powściągliwa", jednak...

Gdyby nie fakt, że trafiłem na audiobook w świetnym wykonaniu to nie wiem czy chciałbym dokończyć tą książkę. Autorka opisuje swoje trudne początki jak i śmieszne anegdoty już z doświadczenia pracy w Niemczech. Trochę pretensjonalny ton książki źle był przeze mnie odbierany.
Polecam jako coś lekkiego na rozluźnienie.

Gdyby nie fakt, że trafiłem na audiobook w świetnym wykonaniu to nie wiem czy chciałbym dokończyć tą książkę. Autorka opisuje swoje trudne początki jak i śmieszne anegdoty już z doświadczenia pracy w Niemczech. Trochę pretensjonalny ton książki źle był przeze mnie odbierany.
Polecam jako coś lekkiego na rozluźnienie.

Czasem potrzebuję czegoś, co się łatwo czyta. Żeby złapać oddech między bardziej wymagającymi lekturami. Albo i bez powodu. Bo tak.

"Pod niemieckimi łóżkami. Zapiski polskiej sprzątaczki" Justyny Polanskiej doskonale tę funkcję spełnia. I mniejsza z tym, ile z tego dziełka to jej własne słowa, a ile ghost writera. Jedyne, co jest w tej opowieści nadmiarowe, to porady dotyczące sprzątania w samym środku. Spokojnie mogłaby je wyrzucić z książki bądź przenieść na koniec, jako dodatek dla ambitnych. Bo kto wie, może czytelnik też znajduje przyjemność w sprzątaniu? Przynajmniej efekty widać. Nie to, co w przypadku wielu tak zwanych bullshit jobs.

Czasem potrzebuję czegoś, co się łatwo czyta. Żeby złapać oddech między bardziej wymagającymi lekturami. Albo i bez powodu. Bo tak.

"Pod niemieckimi łóżkami. Zapiski polskiej sprzątaczki" Justyny Polanskiej doskonale tę funkcję spełnia. I mniejsza z tym, ile z tego dziełka to jej własne słowa, a ile ghost writera. Jedyne, co jest w tej opowieści nadmiarowe, to porady...

Ciekawe historie. Niestety jezykowo ksiazka jest beznadziejna. Autorke odebralam jako zaroxumiala i infantylna.

Ciekawe historie. Niestety jezykowo ksiazka jest beznadziejna. Autorke odebralam jako zaroxumiala i infantylna.

Śmieszne jak kabareton. Polki są ładne bo się malują, a Niemki to nie wiedzą ani jak o siebie ani jak o chłopa zadbać, pić nie dadzą jak się spocisz i z góry paczają na każdego chociaż szminki chuchra jedne nawet do ust nie unioso.
Dwie gwiazdki daję, bo nie skończyłam, a nuż w pozostałych 90% książki było coś dobrego?

Śmieszne jak kabareton. Polki są ładne bo się malują, a Niemki to nie wiedzą ani jak o siebie ani jak o chłopa zadbać, pić nie dadzą jak się spocisz i z góry paczają na każdego chociaż szminki chuchra jedne nawet do ust nie unioso.
Dwie gwiazdki daję, bo nie skończyłam, a nuż w pozostałych 90% książki było coś dobrego?

No no, nie spodziewałam się, że Pani poleci nazwiskami, wielkie brawa za odwagę :) I tu jest nauka, że nie wolno wierzyć stereotypom. Przesłuchałam w audiobooku i nie raz mnie rwało ;)

No no, nie spodziewałam się, że Pani poleci nazwiskami, wielkie brawa za odwagę :) I tu jest nauka, że nie wolno wierzyć stereotypom. Przesłuchałam w audiobooku i nie raz mnie rwało ;)