Czerwona księżniczka

Wiadomość o śmierci Ariadny Gierek obiegła niedawno serwisy informacyjne. Nie znałam wielu szczegółów z jej życia a przedstawiane w artykułach prasowych strzępki informacji wzbudziły tylko moją ciekawość. Życie tej kobiety musiało być ciekawe a ja musiałam je poznać z pewniejszego źródła. Stąd już niedaleka droga do książki będącej jej biografią. Napisana przez dwoje dziennikarzy, daje prawdziwą historię od młodości w biednej rodzinie i marzeń o malarstwie do podjęcia jednak pragmatycznych wyborów kierunku studiów oraz kandydata na męża. Bardzo łatwo się czytała, pochłonęłam ją na dwa razy przy dwójce małych łobuzów. Polecam!

Wiadomość o śmierci Ariadny Gierek obiegła niedawno serwisy informacyjne. Nie znałam wielu szczegółów z jej życia a przedstawiane w artykułach prasowych strzępki informacji wzbudziły tylko moją ciekawość. Życie tej kobiety musiało być ciekawe a ja musiałam je poznać z pewniejszego źródła. Stąd już niedaleka droga do książki będącej jej biografią. Napisana przez dwoje...

Przy sobocie przypomniałam sobie o biografii poświęconej synowej I sekretarza KC PZPR.

Pani profesor kierowała Katedrą Kliniki Okulistycznej Śląskiej Akademii Medycznej. Była dyrektorem Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego numer 5 Śląskiej Akademii Medycznej. Zmarła 26 grudnia 2020 roku w Czeladzi. Kultowa postać polskiej i światowej okulistyki.

Ariadna Gierek- Łapicka de domo Zankowicz ( ponoć córka Leonida Breżniewa) opatentuje przyrząd do niwelowania ferromagnetycznych ciał z oka, noża mikrochirurgicznego, skalpel okulistyczny. Uzależniona od alkoholu, który niemal zniszczył jej karierę. Różne środowiska próbują podważać jej osiągnięcia i dorobek, oskarżana jest o plagiat w pracach naukowych. Kobieta jakoś się wybroniła.

Młoda bohaterka tej książki nie chce zostać lekarzem. Ma inne plany i marzenia, chce zostać malarką. Wpływ ojca zrobił swoje, dziewczyna porzuca marzenia i aplikuje na studia medyczne. Dostaje się bez problemu. Jako specjalizację wybiera okulistykę.

Wymagająca perfekcjonistka terroryzująca współpracowników. Apodyktyczna i nieznosząca sprzeciwu. Gierek- Łapicka to persona, która potrafiła wykorzystać swój czas i koneksje. Pragmatyczka. Ubóstwia wystawność oraz życie na wysokim poziomie. Wśród jej pacjentów znajduje się nawet sam Czesław Miłosz, któremu zoperuje jaskrę.

Autorzy dokonują zbędnych dygresji, za dużo odniesień do epoki, brak powiązań treści z tematem. Niczego nie komentują, brakuje ich opinii.

Przy sobocie przypomniałam sobie o biografii poświęconej synowej I sekretarza KC PZPR.

Pani profesor kierowała Katedrą Kliniki Okulistycznej Śląskiej Akademii Medycznej. Była dyrektorem Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego numer 5 Śląskiej Akademii Medycznej. Zmarła 26 grudnia 2020 roku w Czeladzi. Kultowa postać polskiej i światowej okulistyki.

Ariadna Gierek-...

Książkę przeczytałem drugi raz po dwuletniej przerwie. Zapewniła mi głęboki relaks na kilka godzin. Książkę wydało wydawnictwo Agora SA.
Profesor Ariadna Gierek - Łapińska to postać już niemal mityczna. Jest już legendą polskiej i światowej okulistyki.
Książka rysuje nam dwa obrazy profesor Gierek: pierwszy obraz, to ten stworzony przez nią samą, a drugi obraz to obraz utkany przez jej konkurentów, zawistników, wrogów. W internecie można napotkać zarówno peany wychwalające tę książkę jak i mnóstwo hejtu. Młoda Ariadna zapowiadała się na świetną malarkę. Jednak jej ojciec, bardziej pragmatyczny niż córka stwierdza pewnego dnia, że i owszem, jej obrazy są dobre, ale będą miały zbyt za jakieś...200 lat. Kieruje córkę do Wojewódzkiego Urzędu Pracy i nakazuje zapytać o deficytowe specjalizacje w medycynie. Ariadna to czyni, dowiaduje się że takowymi są anestezjologia i okulistyka. Podejmuje więc decyzję. Za namową ojca startuje na medycynę. Studia są ciężkie, całe dni i noce to wieczne wkuwanie, czasu brak. Czasy ciężkie, Ariadna na zajęciach z farmakologii razem z przyjaciółka po kryjomy wyrabiają krem nawilżający do twarzy. Za oblany jeden egzamin można wylecieć z uczelni. W końcu w jej życiu pojawia się Adam Gierek. Syn prominenta. Ariadna zgadza się na ślub z nim, nieświadoma roli swej teścia w życiu politycznym kraju. Koleżanki są wniebowzięte, uświadamiają Ariadnę, jaki los ją czeka. Ariadna decyduje się na specjalizację z okulistyki. Zwierzchnicy szybko ustawiają ją do pionu. Ma być punktualna, mimo statusu teścia i małego dziecka. Szybko zaczyna piąć się do góry. Nawet Gierka nie musi o nic prosić. Samo nazwisko, jakie nosi po ślubie, otwiera jej wszędzie drzwi. Uparta, zdecydowana, mądra - szybko zaczyna odnosić sukcesy. Zaczyna celować w mikrochirurgię oka. Lata do Moskwy, by podpatrzeć największe w bloku sowieckim na tym polu osiągnięcia. W pracy jest bardzo sprawiedliwa: tak samo traktuje salowe, pielęgniarki, jak i personel lekarski. Jej klinika bardzo szybko staje się popularna na cały kraj, i to z całego kraju codziennie przyjeżdżają setki pacjentów. Córka Stasia, która nosi imię na cześć teściowej Ariadny, też w końcu wybiera medycynę, ale zmuszona jest do studiów w Niemczech, gdyż Śląska Akademia Medyczna jest pod silnym wpływem Solidarności, a teść właśnie zakończył karierę polityczną.
Wiemy, co doprowadziło do upadku Panią Profesor. Był to alkohol. W książce próbuje się usprawiedliwiać, mówiąc, że jeśli pije lekarz - mężczyzna to jest to tolerowane, ale jeśli łapie się na tym lekarkę to już jest dramat. Nie podzielam zdania Pani Profesor. W końcu jej kariera dobiega końca.
Ksiązkę jak wspomniałem bardzo szybko się czyta. Zapewni Wam relaks na jeden wieczór. Jest pełna mnóstwa ciekawostek i anegdot, a to wszystko na szerszym, zarówno politycznym tle jak i ukazanym życiu codziennym. Fakt faktem, Pani Profesor pomogła tysiącom istnień ludzkich, jednak przegrała walkę sama ze sobą, sięgając po alkohol.
Gorąco zachęcam do tej lektury.

Książkę przeczytałem drugi raz po dwuletniej przerwie. Zapewniła mi głęboki relaks na kilka godzin. Książkę wydało wydawnictwo Agora SA.
Profesor Ariadna Gierek - Łapińska to postać już niemal mityczna. Jest już legendą polskiej i światowej okulistyki.
Książka rysuje nam dwa obrazy profesor Gierek: pierwszy obraz, to ten stworzony przez nią samą, a drugi obraz to obraz...

Bardzo ciekawa lektura.

Bardzo ciekawa lektura.

Czyta się szybko i z zainteresowaniem. Zapewne nie poznajemy wszystkich tajemnic Ariadny Gierek-Łapińskiej, ale sporo się o jej życiu dowiadujemy. Ci, którym w miarę dorosłe i dorosłe życie przypadło na czasy PRL-u, przypomną sobie tę postać i czegoś nowego się o niej dowiedzą, zmierzą się z dawnymi mitami. A dla tych, którzy PRL znają tylko z książek i opowiadań, będzie to ciekawe źródło poznania.

Czyta się szybko i z zainteresowaniem. Zapewne nie poznajemy wszystkich tajemnic Ariadny Gierek-Łapińskiej, ale sporo się o jej życiu dowiadujemy. Ci, którym w miarę dorosłe i dorosłe życie przypadło na czasy PRL-u, przypomną sobie tę postać i czegoś nowego się o niej dowiedzą, zmierzą się z dawnymi mitami. A dla tych, którzy PRL znają tylko z książek i opowiadań, będzie to...

Świetna książka o synowej Edwarda Gierka, o kobiecie, która była odważna mądra i potrafiła wykorzystać swój czas. Nie pozbawiona była wad ale i licznych zalet. dzięki takim książkom można zobaczyć jak ludzie mogą być odważni.

Świetna książka o synowej Edwarda Gierka, o kobiecie, która była odważna mądra i potrafiła wykorzystać swój czas. Nie pozbawiona była wad ale i licznych zalet. dzięki takim książkom można zobaczyć jak ludzie mogą być odważni.

Jestem pod wrażeniem tej książki, dowiedziałam się z niej o wielu interesujących faktach z życia Pani Doktor. Nie miałam pojęcia, że jej życie tak wyglądało. Tyle historii, na pewno jest to osoba "nietuzinkowa" i jedyna w swoim rodzaju. Książka wciągnęła mnie tak mocno, że nie mogłam się od niej oderwać. Nie jest to nudna biografia z mnóstwem faktów, to barwna opowieść o życiu wyjątkowego lekarza.

Jestem pod wrażeniem tej książki, dowiedziałam się z niej o wielu interesujących faktach z życia Pani Doktor. Nie miałam pojęcia, że jej życie tak wyglądało. Tyle historii, na pewno jest to osoba "nietuzinkowa" i jedyna w swoim rodzaju. Książka wciągnęła mnie tak mocno, że nie mogłam się od niej oderwać. Nie jest to nudna biografia z mnóstwem faktów, to barwna opowieść o...

Bardzo dobra.To znaczy, że dobrze napisana i treściwa.
Autor nie ocenia działania bohaterki, która wykorzystując możliwosci stworzyła nowoczesny szpital ale kierowała nim terroryzując personel.
Skończyła marnie.Ale to już nasza polska specjalność.
Warto przeczytać.

Bardzo dobra.To znaczy, że dobrze napisana i treściwa.
Autor nie ocenia działania bohaterki, która wykorzystując możliwosci stworzyła nowoczesny szpital ale kierowała nim terroryzując personel.
Skończyła marnie.Ale to już nasza polska specjalność.
Warto przeczytać.

Przeczytałam z ciekawością. Polecam. Doskonale przedstawia realia PRLu.

Przeczytałam z ciekawością. Polecam. Doskonale przedstawia realia PRLu.

"Czerwona Księżniczka" to nie tylko biografia synowej Edwarda Gierka. Jest to także opowieść o ludziach ją otaczających. Opowieść o czasach PRL-u, o okładach panujących pomiędzy elitami (tymi rządzącymi państwem i ważnymi osobami w świecie lekarsko-profesorskim). Ciekawa lektura, szybko się czyta.

"Czerwona Księżniczka" to nie tylko biografia synowej Edwarda Gierka. Jest to także opowieść o ludziach ją otaczających. Opowieść o czasach PRL-u, o okładach panujących pomiędzy elitami (tymi rządzącymi państwem i ważnymi osobami w świecie lekarsko-profesorskim). Ciekawa lektura, szybko się czyta.