Podchodząc do niektórych tytułów warto widzieć na co się piszemy. I tak jak książki Ketchuma zazwyczaj oznaczają coś makabrycznego, tak nazwisko Reilly kojarzy mi się z bardziej współczesnym cyklem Mission Impossible albo innymi typowymi akcyjniakami wydawanych masowo w lat 80. XX wieku, gdzie trup ściele się gęsto i mamy wyrazistego bohatera, który jest dosłownie przeszkoloną maszyną do zabijania, a przed którym twórcy zlecają to coraz trudniejsze zadania.
Akcja pędzi tu na złamanie karku, a przystanki są naprawdę krótkie, oferując czytelnikowi coraz to większe zwroty fabularne. I tak jest tutaj, bo nie ma czasu na zastanawianie się, tylko jedziemy do przodu, co nieraz zaskoczeni obrotem wydarzeń. Mamy tu kilka znaków zapytania, które wymagają odnalezienia prawdy. W tym przypadku to pewne znalezisko pod powierzchnią antarktycznej stacji o nazwie Wilkes, które jednoznacznie kojarzy się z czymś pozaziemskim.
W takiej to sytuacji poznajemy oddział szybkiego reagowania, którym zarządza Shane Schofiel, który ma zabezpieczyć miejsce przed interwencją obcych czynników, w tym głównie innych stron interesu, które mogłyby chcieć położyć ręce na znalezisku. Na miejscu oprócz nieprzychylnych warunków atmosferycznych Shane'owi i jego oddziałowi przyjdzie przeżyć zmasowany atak nieprzyjaciela, który wskazuje na udział Francji w całym zamieszaniu (i nie tylko).
Szkopuł w tym, że wróg nie zamierza pozostawić żadnych świadków zamieszania, nawet jeżeli oznacza to wszczęcie najpoważniejszego incydentu międzynarodowego od czasów II wojny światowej. Dodatkowo wychodzi na jaw, że bohater nie będzie mógł nawet ufać członkom własnego oddziału, zwłaszcza gdy znajdą zwłoki własnego rodaka, który mógł być wyeliminowany tylko przez swojego krajana, a w to wszystko ma oczywiście maczać ręce rządu Stanów Zjednoczonych...
To jak bycie pomiędzy młotem a kowadłem. Spisek rozciągający się na wysokie szczeble przedstawicieli władzy w USA. Zagadkowy obiekt, który tkwi w lodzie i jest osią napędową wydarzeń. Zdrajcy i mordercy w otoczeniu bohatera oraz pewna foczka i dziecko (plus od biedy ekipa naukowców),które wymagają uratowania. Wszystko to sprawia, że kibicowałem ekipie dobrych. I nigdy nie możesz być pewnym co się za chwilę wydarzy, czytaj jak się sprawa pokomplikuje, bo Matthew serwuje nam istny rollercoaster.
Ja się bawiłem świetnie, dając się porwać pędowi akcji, jednocześnie autor nie oszukuje czytelnika, że to coś więcej poza książkowym odpowiednikiem letniego filmu akcji. Czasami potrzebuję takiej rozrywki, by się pośmiać, podumać lub złapać za głowę, jak ze scenami z orkami (ktoś tu musiał być pod wrażeniem filmu "Orka - Wieloryb zabójca" z 1977 - aż sobie go odświeżę!),bo wieje od tych scen wyjątkową naiwnością. Ale jakież to obrazowe i celowe. Tu nie masz się zastanawiać nad zagadką kryminalną, ale dać się porwać fabule, bez zadawania zbędnych pytań.
I choć rozwiązanie akcji niestety okazało się przewidywalne, to nadmiarem pojedynków jestem zachwycony. Bo aż się trzyma kciuki, aby Ci "dobrzy" marines dokopali wrogom i cenię sobie fakt, iż nie są to standardowo "ryscy", tylko jakby nie było najważniejsi sprzymierzeńcy USA w Europie... Szybka, łatwa i przyjemna.
Mój apetyt tym "pędem" fabularnym został na jakiś czas zaspokojony, ale już wiem po co sięgnę, jak kiedyś na nowo zapałam chęcią na taki rodzaj rozrywki. Daje to jakąś formę przyjemności.
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Micro
Ciekawy pomysł, koniec nieco już odjechany
Ciekawy pomysł, koniec nieco już odjechany
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiby to ma być na poważnie, bo podparte fizyką i chemią, ale jakoś nie mogę tego traktować na serio. Może właśnie dlatego, że trochę się na naukach ścisłych znam.
Czyta/słucha się to jak przygodową powieść dla młodzieży z ograniczoną wyobraźnią i niewielkimi oczekiwaniami. Pewnie gdybym to czytał na koniec podstawówki ( w moim okresie Verne’owskim) to by mi się podobało.
Teraz słuchałem tego z lekkim uśmiechem i kołaczącym w głowie pytaniem “serio?!”
Niby to ma być na poważnie, bo podparte fizyką i chemią, ale jakoś nie mogę tego traktować na serio. Może właśnie dlatego, że trochę się na naukach ścisłych znam.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzyta/słucha się to jak przygodową powieść dla młodzieży z ograniczoną wyobraźnią i niewielkimi oczekiwaniami. Pewnie gdybym to czytał na koniec podstawówki ( w moim okresie Verne’owskim) to by mi się...
Bardzo ciekawa pozycja. Czytając książkę ciężko się od niej oderwać, akcja jest ciekawa i wciągająca. Polecam.
Bardzo ciekawa pozycja. Czytając książkę ciężko się od niej oderwać, akcja jest ciekawa i wciągająca. Polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPomysł ciekawy, który uzmysłowił mi, jak niebezpieczny jest świat owadów. Fabuła nieco przekombinowana.
Pomysł ciekawy, który uzmysłowił mi, jak niebezpieczny jest świat owadów. Fabuła nieco przekombinowana.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCo za masakra. Kolejny "producent" książek i scenariuszy idzie na całość pogrążając się w oparach absurdu. Oczami wyobraźni pewnie widział już serię filmów Park Jurajski w wersji mikro :-)). Bardzo słaba i smutna pozycja.
Z uwagi na fakt, iż ostatnio nie mam wyboru ze względu na wzrok i słucham tylko audiobooków - pewnie nie schyliłbym się po tę książkę. To nie jakość "Andromedy" czy "Kuli" tego Autora. Zastanawiam się, czy nie pisał tego jakiś ghost writer i Crichton dał po prostu tylko nazwisko? Pomysł oklepany, nijacy bohaterowie, opary absurdu gęste - szkoda czasu. Jest o wiele więcej ciekawszych pozycji.
Co za masakra. Kolejny "producent" książek i scenariuszy idzie na całość pogrążając się w oparach absurdu. Oczami wyobraźni pewnie widział już serię filmów Park Jurajski w wersji mikro :-)). Bardzo słaba i smutna pozycja.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZ uwagi na fakt, iż ostatnio nie mam wyboru ze względu na wzrok i słucham tylko audiobooków - pewnie nie schyliłbym się po tę książkę. To nie jakość...
'Kochanie zmniejszylem dzieciaki' w wersji Crichtonowskiej. Tylko, ze zamiast 'kochanie' mamy zla korporacje, a dzieciaki to groupa mlodych doktorantow. Srodowisko, w ktorym przyjdzie im walczyc jest tez duzo mniej przyjazne, bo w hawajskiej dzungli roi sie od smiertelnie niebezpiecznej flory oraz fauny.
Byl juz czas przywyknac, ze w wiekszosci ksiazek tego pisarza nie chodzi o fabule, tylko o ogolne przeslanie i ciekawostki ze swiata nauki. I 'Micro' pod tym wzgledem nie zawodzi. Sytuacja gdzie ludzie staja oko w oko z owadami jest nad wyraz ciekawa, a autor nalezycie wkorzystal takie sceny, rzucajac troche swiatla na mikro zycie, ktore na codzien toczy sie pod naszymi butami. Swiata, ktory przeciez istnieje i jest rownie zlozony oraz fascynujacy co ten, ktory otacza nas na codzien. I dla tych momentow warto po ta ksiazke siegnac. Sama fabula jest tylko ok, trzyma wszystko w kupie i w tej roli sie sprawdza.
7/10
'Kochanie zmniejszylem dzieciaki' w wersji Crichtonowskiej. Tylko, ze zamiast 'kochanie' mamy zla korporacje, a dzieciaki to groupa mlodych doktorantow. Srodowisko, w ktorym przyjdzie im walczyc jest tez duzo mniej przyjazne, bo w hawajskiej dzungli roi sie od smiertelnie niebezpiecznej flory oraz fauny.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toByl juz czas przywyknac, ze w wiekszosci ksiazek tego pisarza nie...
Micro to książka z genialnym pomysłem na fabułę i niestety dość nierównym wykonaniem. Może wina leży po stronie autora kończącego ten tytuł już po śmierci Michaela Crichtona. Przedstawienie świata w skali mikro i dogłębne ukazanie świata przyrody w hawajskich lasach było dla mnie, absolwenta biologii po prostu fascynujące. Książka naszpikowana jest w mnóstwo zdarzeń, akcja gna do przodu, więc całość czyta się ekspresowo. Niestety zawiodła kreacja bohaterów. Postaci są jednowymiarowe, momentami karykaturalne, a dialogi sztuczne i suche do przesady. Nie rozumiem także jak autor mógł przeoczyć istotne fakty i wprowadzać w błąd czytelnika świadomie wybierając dane rozwiązania fabularne. Przykładem jest wyszukanie konkretnego, rzadko spotykanego gatunku pająka i twierdzenie, że poluje on za pomocą sieci, a z przypisów dowiadujemy się, że to nieprawda. Jeśli było w danej scenie potrzebne takie rozwiązanie, to autor powinien wybrać dowolny inny gatunek. Takie błędy powodują, że zaczęłam się zastanawiać czy inne elementy oparte na realnych faktach są prawdziwe, a sięgając po tego typu książki liczę na dużą rzetelność. Zakończenie okazało się trochę nazbyt przekombinowane i mocno sensacyjne. Tytuł ani mnie nie zachwycił, ale też nie rozczarował. Do pewnego momentu świetnie się bawiłam i byłam pod wrażeniem głównego motywu. Kontynuacja napisana przez Richarda Prestona jednak zabiła ogromny potencjał książki.
Micro to książka z genialnym pomysłem na fabułę i niestety dość nierównym wykonaniem. Może wina leży po stronie autora kończącego ten tytuł już po śmierci Michaela Crichtona. Przedstawienie świata w skali mikro i dogłębne ukazanie świata przyrody w hawajskich lasach było dla mnie, absolwenta biologii po prostu fascynujące. Książka naszpikowana jest w mnóstwo zdarzeń, akcja...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMichael Crichton ma naprawdę świetne pomysły, z wykonaniem już jakoś średnio mu wychodzi, jednak co pokazał Park Jurajski nadają się na duży ekran.
Michael Crichton ma naprawdę świetne pomysły, z wykonaniem już jakoś średnio mu wychodzi, jednak co pokazał Park Jurajski nadają się na duży ekran.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZ każdym kolejnym rozdziałem coraz gorzej. I zbędny wątek romantyczny wciśnięty na siłę. Nieprzekonywujący. Trzeba było to zostawić bez tego.
Z każdym kolejnym rozdziałem coraz gorzej. I zbędny wątek romantyczny wciśnięty na siłę. Nieprzekonywujący. Trzeba było to zostawić bez tego.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobra książka. Powiało nowością. I baśnią o smokach. Takiej scenerii jeszcze nie podziwiałam. Super! Pal sześć szalonych naukowców żądnych władzy i pieniędzy. Pal sześć zdrajców co to dla mamony zabijają. Takich literatura może w pęczki wiązać po 12 sztuk w jednym. Chodzi mi o świat mikro. Piękny. Zobaczyć z tak bliska osę, komara, żuka. Zobaczyć świat z perspektywy milimetra. Bardzo mi się podobała ta cała miniaturyzacja. Reszta to bezwstydny szablon, ale mikroświat….. Cudo. Polecam bardzo. Są dłużyzny, tego nie da się ukryć, ale wykreowany mikro świat zrównoważy ten mankament.
Bardzo dobra książka. Powiało nowością. I baśnią o smokach. Takiej scenerii jeszcze nie podziwiałam. Super! Pal sześć szalonych naukowców żądnych władzy i pieniędzy. Pal sześć zdrajców co to dla mamony zabijają. Takich literatura może w pęczki wiązać po 12 sztuk w jednym. Chodzi mi o świat mikro. Piękny. Zobaczyć z tak bliska osę, komara, żuka. Zobaczyć świat z perspektywy...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to