Kurza stopa! Ktoś ukradł słońce!

Bohaterem tej zabawnej historii jest uroczy piesek, który myśli, że ma na imię NIE, gdyż wszyscy tak właśnie do niego wołają. Jednocześnie jest zdezorientowany całą sytuacją, ponieważ nie rozumie dlaczego na noszonej przez niego obroży znajduje się napis AZOR. Czyżby właściciele się pomylili? Książeczka ma duży format, opatrzony bardzo ładnymi ilustracjami. Ilość tekstu jest niewielka, w sumie mogłoby go być więcej - dlatego wydaje mi się, że książka będzie odpowiednia dla mniejszych dzieci, które czasami mają problem z wysłuchaniem dłuższej treści. Ogólnie u nas nie było jakiegoś szczególnego efektu wow, natomiast na pewno czyta się szybko i przyjemnie.

Ten niewielki tomik wierszy trafił po raz kolejny na moją półkę „teraz czytam”, przy okazji reorganizacji domowej biblioteczki. Książeczka była kupiona dla córek, pomyślałam, że spodoba się też wnukom. Niestety nie potrafiłam ich zainteresować tą lekturą. Natomiast sama z dużą przyjemnością przypomniałam sobie kolejne wiersze autorki. Ku mojemu pozytywnemu zaskoczeniu, kilka z nich bardzo dobrze zapamiętałam. Szczególnym sentymentem darzę wiersz pt. „krople deszczu” o przemijaniu i powtarzalności.

Są takie książki dla dzieci, które mimo upływu lat wciąż nas zachwycają, oczarowują swoją fabularną i ilustracyjną wymową oraz bawią w iście magiczny sposób... Do grona tych pozycji zalicza się z pewnością wspaniała opowieść Wandy Chotomskiej pt. „Kurczę blade”, której to nowe i niezwykle efektowne wydanie ukazało się właśnie nakładem Wydawnictwa Babaryba. Zapraszam do poznania recenzji tej literackiej bajki. To bajkowa, wierszowana, przezabawna i niezwykle klimatyczna opowieść o małym kurczaku i pewnym dziadku. A wszystko bierze swój początek od zakupu dorodnego jajka przez wspomnianego dziadka, który ma ochotę na pyszny kogel mogel... Tyle tylko, że nagle jajko pęka, a z jego wnętrza wydostaje się rezolutny kurczak! I tak też rozpoczyna się barwna, zabawna i wypełniona wielką przygodą batalia między tymi dwoma bohaterami, którą zwieńczy prześmieszny finał... Nieodżałowana Wanda Chotomska oddała tu w ręce czytelników piękną, przystępną dla dziecięcego odbiorcy i raz jeszcze to podkreślę – zabawną, bajkę. To prosta historia, która nawiązuje do tradycji wierszowanej bajki właśnie, oferując odbiorcom ciekawą, klimatyczną i porywającą opowieść. A treści jej dopełniają kultowe już ilustracje Edwarda Lutczyna, które są po prostu piękne i jedyne w swoim rodzaju. Ba! - na tym oferta tego tytułu bynajmniej się nie kończy, gdyż dodatkowo mamy tu obok polskiego tekstu jego anglojęzyczne tłumaczenie, co może stanowić wspaniałą lekcję tego obcego języka. Fabularna strona książki jest naprawdę wspaniałą i niezwykle efektowną, gdy oto poznajemy kolejne perypetie małego kurczaka i dziadka, który robi wszystko, by pozbyć się natręta, a przy okazji i zaspokoić głód... Jednakże wszystko to jest podane z humorem, gracją i w niezwykle ciepłej atmosferze, dzięki czemu nie ma tu mowy o jakimkolwiek zagrożeniu dla dziecięcego odbiorcy na polu przemocy itd. To przede wszystkim zabawna bajka oraz piękno polskiego słowa, rymu i znaczeń, które pozostają na długo w naszej pamięci. Mianem pięknych trzeba określić również ilustracje Edwarda Lutczyna, które obrazują nam tę zabawną opowieść. A przybierają one postać kolorowego, jednolitego tła całej strony oraz umiejscowionej w centralnym miejscu osoby dziadka, kurczaka lub babci wraz z różnego rodzaju domowymi sprzętami. To płynna i lekka kreska, bardzo bajkowy klimat i oczywiście wspaniałe, niezwykle intensywne kolory. Do tego warto wspomnieć o efektownym, kartonowym wydaniu tej pozycji, które z pewnością zachwyci każde dziecko. Dlaczego warto sięgnąć po tę wspaniałą bajkową opowieść…? Przede wszystkim z uwagi na fakt, iż stanowi ona prostą, zabawną, ze wszech miar bezpieczną i jakże bardzo naszą polską historię, która od lat bawi czytelników w naszym kraju. Poza tym lektura tej książeczki niesie sobą znacznie więcej, aniżeli samą zabawę i rozrywkę, gdyż jest to także cenna lekcja polskiego i angielskiego języka. Mało…? Zatem dodajmy do tego również piękny i cenny morał o tym, iż zawiść i złość nigdy nie jest dobrym doradcą, o czym to przekonuje się na własnej skórze jeden z głównych bohaterów opowieści… Książka Wandy Chotomskiej pt. „Kurczę blade”, to kwintesencja mądrej i zabawnej bajki dla dzieci. To wspaniały pomysł, jego znakomite przełożenie na język wiersza oraz piękne ilustracje, które dopełniają sobą pełni dzieła. Z tych wszystkich względów gorąco polecam i zachęcam was do podarowania waszym pociechom tego świetnego tytułu, który okaże się idealnym prezentem na każdy czas.

KOLEJNY RAZ POLECAM ! POLECAM ! Same opowiadanie synka nie zachwyciło, mówił ze nudne jakieś. Brat opowiada tylko o kasztanach. Tam jest jednak druga ukryta historia w tle. Na jesienny wieczór, w polską złota jesień będzie jak znalazł ! Fantazje dzieci nie mają końca. A aby była bardzo mocno rozwinięta trzeba dużo czytać. Mało jest rysunków, jak są to czarno białe szkice. W książce więcej tekstu. SŁOWNICZEK ZAWIERA: -dygotać - kuśtykać - panika - pokpiwać - rozcapierzone - szrotówek - wykałaczka - zadygotać - złowieszczy

"Stół" Juliana Tuwima to wiersz, który w prosty, ale zarazem niezwykle sugestywny sposób opisuje proces powstawania tytułowego mebla. Tuwim, z charakterystyczną dla siebie lekkością i humorem, prowadzi czytelnika przez kolejne etapy, od rosnącego w lesie drzewa, przez pracę drwali i tartak, aż po ręce stolarza, który nadaje drewnu ostateczny kształt.

Książka w twardej oprawie , błyszczący kredowy papier. Wielka księga czasopisma Świerszczyk została wydana na 70 lecie jego istnienia. Pierwszy numer Świerszczyka został upowszechniony 1 maja 1945 roku. Obecnie wychodzi jako magazyn raz w miesiącu. Kiedyś był tygodnikiem. Wiele pokoleń wychowywało się na nim. A teraz nasze maluchy też zapoznają się z jego treścią, jak im czytamy. W książce zebrano najbardziej popularne teksty z lat współczesnych. Po zbiorze oprowadza nas sam świerszczyk Bajetan Hops. Słynna mowa Bajetana: ,,Czytanie dobrze działa na rozum i chroni od kataru’’. Rozpoznawalnymi bohaterami jest Kotek Mamrotek i związane z nim czarno-białe komiksy. Komiksem kolorowym może się pochwalić Zając Kicaj. Teksty są bardzo różne od najprostszych wierszyków dla najmłodszych , poprzez bajki o królewnach, wróżkach , szczypta magii, trochę kosmosu i UFO, aż do tekstów współczesnych obyczajowych ,dotyczących szkoły, zabaw , wakacji, zwierząt, Mikołaja i świąt Bożego Narodzenia. Są też pouczające pogadanki o ekologii, o przyrodzie, dotyczące zachowania w lesie, segregacji śmieci, zanieczyszczenia środowiska. Jest też wspomnienie z powstania warszawskiego i ogólnikowa bajka o wojnie / bez daty/. Książka wydana w 2015 roku. Jeszcze nikt nie podejrzewał wtedy, że czytając dziś to już nie bajka o Ukrainie. Wszystko się zmienia ,zależnie , z której pozycji i w jakim czasie czytamy daną książkę. Zacytuję pamiątkowy wiersz z okładki z pierwszego numeru z 1945 roku, który mnie zachwycił pięknem i swą prostotą. ,,Wróciła Polska na swój brzeg, ku wiecznie swemu morzu Szumi jej wiatr , od morza wiatr, w fal pianie, jak we zbożu. O mury Gdańska skrzydła swe ociera on radośnie, i wróży Polsce słony wiatr potęgę co wciąż rośnie!’’ E. S. Oby jak najdłużej pisemko było wydawane w wolnej Polsce, naszej Ojczyźnie. Polecam!

Książka „Bolek i Lolek. Genialni detektywi” Marcina Wichy zabiera nas do kolejnych przygód ulubionych bohaterów przedszkolaków. Książka wydana w twardej oprawie z pięknymi ilustracjami z przygodami Bolka i Lolka, którzy mają mnóstwo niewyjaśnionych spraw. Ciekawe przygody i detektywistyczne poszukiwania. Dodatek to miejsce na notatki i zadania do wykonania. Idealna na prezent dla dzieci, które mają zacięcie małych detektywów. Dzięki takim książkom wyobraźnia dzieci pracuje na najwyższych obrotach, a koncentracja uwagi wydłuża się z każdą stroną.

Książka „Wakacje Mikołajka. Wczasy nad morzem” pisana jest lekkim i zabawnym językiem, obrazującym punkt widzenia dziecka na zawarte w nim sytuacje oraz nieprzewidziane okoliczności. Szczerze przyznam, że teraz ciekawa jestem filmowej wersji, zawartych w książce przygód. Recenzja: http://mamao.pl/koniec-wakacji-wakacje-mikolajka-wczasy-morzem/

Niepozorna książeczka w twardej oprawie pełna barwnych ilustracji. Czcionka duża i wyraźna a każda litera a w czerwonym kolorze. Idealna pozycja dla dziecka uczącego się czytać. Przyjemna i łatwa lektura prezentuje młodemu czytelnikowi cały wachlarz słownictwa na daną literę plus słowniczek na końcu. I to dopiero początek przygody z tą serią.

Recenzja książki pt. "Duże sprawy w małych głowach" autorka: Agnieszka Kossowska cyt."Ale przecież każdy człowiek jest inny. Gdybyśmy wszyscy byli tacy sami i gdybyśmy lubili to samo, to świat byłby strasznie nudny, prawda?". (cytat zawarty w ww. książce) Książka pt. " Duże sprawy w małych głowach" to wartościowa pozycja. Powinni się z nią zapoznać dorośli i dzieci. Autorka poruszyła w niej bardzo istotne aspekty życia z niepełnosprawnością intelektualną, sensoryczną, ruchową. Skupiła się również na epilepsji i wcześniactwie. Bardzo dobrze ukazała świat dzieci z różnego rodzaju ograniczeniami sprawności, problemy, z którymi się borykają oraz ich spojrzenie na własne życie. Te wszystkie kwestie można odnieść do sytuacji dzieci, ale znajdą również swoje miejsce w rzeczywistości niepełnosprawnych dorosłych. Współczesny świat charakteryzuje się nieustającą gonitwą, przepychem, sztucznością. Możemy usłyszeć wiele pięknych frazesów o tolerancji, równości, pomocy. Jednak zbyt często są to tylko puste słowa- bez pokrycia. Prawda jest taka, że osoby niepełnosprawne doświadczają przykrości, braku zrozumienia i realnego wsparcia. Dzieci spotykają się z drwinami ze strony rówieśników. Oczywiście nie można generalizować, istnieją też ludzie rozumiejący czym są słowa takie jak: empatia, szacunek- nie tylko w teorii. Niewłaściwe zachowania młodych osób niejednokrotnie wynikają z nieodpowiednich wzorców, przekazywanych przez najbliższe osoby. Książka Agnieszki Kossowskiej pomaga dostrzec jak wygląda świat osób z różnego rodzaju niepełnosprawnościami. Autorka przytacza historie z życia codziennego, poznajemy odczucia dzieci, które mimo licznych przeciwności są dojrzalsze od swoich kolegów i koleżanek. Ich spojrzenie na rzeczywistość, marzenia, plany niosą za sobą wiele nadziei i tęczowych barw. Świat jest różny, podobnie jak ludzie i najpiękniejsze co można zrobić, to nie dzielić, nie dyskryminować, starać się zrozumieć, zaakceptować, poświęcić czas. Idealny byłby świat, w którym wszyscy cieszyliby się pełnią zdrowia, ale tak nie jest i nie będzie. Tylko od nas samych zależy jak odnajdziemy się wśród różnorodności. Gesty życzliwości, empatii, pomocy są najpiękniejszymi wyznacznikami człowieczeństwa. Niesamowite jest, że to własnie ludzie, zmagający się z naprawdę poważnymi problemami, potrzebujący pomocy, są w stanie poświęcić innym czas, dostrzec ich zmartwienia, okazać uśmiech. Zdecydowanie warto zapoznać się z książką Agnieszki Kossowskiej. Jej treść została wzbogacona pięknymi ilustracjami, znajdziemy też wydruk z alfabetem Braille'a. Pojawiają się również elementy humorystyczne. Wspaniałym pomysłem są zamieszczone zadania/ wskazówki dla dzieci i ich rodziców. Dzięki nim mogą przekonać się w pewnym zakresie, jak wygląda życie z niepełnosprawnością.

„Prosiaczek Fryderyk i dzięcioły” Walter R. Brooks, czyli literacka propozycja dosłownie dla każdego, bez względu na wiek, status społeczny, humor i nastawienie do świata i ludzi. Cała seria (26 tytułów) o niesamowicie optymistycznym Prosiaczku dosłownie zachęca od pierwszych stron, i generalnie nie sposób, nie pokochać Prosiaczka jak i pozostałych bohaterów, nawet jeśli są tym „czarnym charakterem”. . Tym razem Fryderyk zaprasza nas na Farmę państwa Beana, słynnej na cały Nowy York i ciut trochę dalej. A to za sprawą wyjątkowego faktu, że zamieszkujące nią zwierzęta potrafią mówić ludzkim językiem (głosem). Ale to nie wszystko, są tak zorganizowane, że postanawiają założyć swój własny bank, i żeby było wiarygodnie, to Pan Bean składa w nim swoje oszczędności. Sława Banku staje się tak wielka, że z wielkiego świata, bo aż z samego Waszyngtonu z okolicy Białego Domu (w wyniku nagłej zmiany pogody) przybywa dzięcioł John Quincy, który to, z biegiem czasu mianuje się prezydentem Pierwszej Republiki Zwierzęcej. I niestety, to dopiero początek kłopotów Fryderyka. A wierzcie mi, będzie ich dość wiele. . Walka o władzę, polityka, zwłaszcza ta nieuczciwa, nastawiona na osobisty zysk a nie dobro ogółu zawsze prowadzi do konfliktu. Tutaj mamy zwierzęta, które w idealny sposób oddają ducha realnym sytuacjom ze świata biznesu, polityki, czy finansów. Stają się one poniekąd odzwierciedleniem, rzeczywistych mechanizmów. Takich, które w prosty, dziecięcy sposób, brutalnie obnażają prawdę o odwiecznym prawie – do władzy po trupach. Jak widać, nie potrzebujemy naukowych elaboratów, aby przekonać się jak działa ten mechanizm, który niszczy, zatruwa i rujnuje dobrze zbudowane podwaliny sukcesu. . To nie tylko „Folwark zwierzęcy”, więc zachęcam Was do lektury. Historia jest tak napisana, że każdy zrozumie. Tutaj nie ma literackiej pułapki, jest piękna historia, przyjaźń, oddanie a między wierszami ukryta prawda. Polecam!

Vashti siedzi naburmuszona w ławce. Nic nie narysowała, twierdzi, że nie potrafi. Jest obrażona, ciut niezrozumiana. Nie chce już chodzić na lekcje plastyki. Nauczycielka prosi dziewczynkę: Postaw tu kropkę i zobaczymy, co się stanie. I stało się dużo... Nauczycielka docenia pracę i wywiesza ją w ramce w sali plastycznej. Gdy Vashti to zauważa jest dumna oraz budzi się w niej wiara, że potrafi zrobić lepszą kropkę. A potem wszystko rusza lawinowo. Po każdej kropce pojawia się kolejna, każda inna - w innej barwie, wielkości. Dziewczynka odkrywa w sobie talent, a co najważniejsze potrafi przekazać wiarę w możliwości twórcze dalej. Postaw tu... Świetna książka o kreatywnym myśleniu, o twórczym podejściu do jednej i tej samej idei - kropki. Autor pokazuje jak w delikatny i subtelny sposób zachęcić dzieci do odkrycia swoich pasji i rozwoju talentów. Książka Petera H. Reynoldsa jest inspiracją dla dorosłych. Zainaugurowano dzięki niej Międzynarodowy Dzień Kropki - przypada na 15 września. Święto kreatywności i twórczości. Dajmy się porwać kropce!

Nie slyszalam o autorce, a ksiazke kupilam sugerujac sie....okladka i niska cena (nie robie tego czesto!). Streszczenie wskazywaloby na nastepczynie klasycznej "Konopielki", ale okazuje sie, ze do "Konopielki" ma baaaardzo daleko. Co nie znaczy, ze nie mozna siegnac po te powiesc. Autorka pokazuje, ze na wsi, gdzie tak pieknie, spokojnie i wydawaloby sie niebiansko zyja ludzie z krwi i kosci, ludzie, ktorym nie obce sa ani problemy ani pokusy. Na szczescie autorka zawarla tez elementy pieknej nieskomplikowanej madrosci ludzi zyjacych na wsi (watek zlamanej reki Barojowej). Wszystkie postacie w "Sliwkach..." sa nakreslone bardzo wyraznie i sa bardzo urozmaicone, co jest duzym plusem tej powiesci. Czyta sie lekko i przyjemnie. Polecam.