W sieci

Zdecydowanie lepsza od poprzedniej części, co prawda przewidywalna, ale czytało się o wiele przyjemniej niż Deklarację.

Zdecydowanie lepsza od poprzedniej części, co prawda przewidywalna, ale czytało się o wiele przyjemniej niż Deklarację.

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

„Młodzi ludzie są naszą przyszłością […]. Bez nich świat zatrzyma się w miejscu.”

Druga część serii Deklaracja jest książką dobrą. Idealnie wpisuje się w schemat młodzieżowej dystopii. Najpierw było zniewolenie i światełko nadziei w tunelu, teraz jest walka o swoje ideały, ale przeciwnik okazuje się być silniejszy niż nam się wydawało i musi siłą rzeczy nastąpić tom trzeci, gdzie będzie zapewne zwycięstwo po mniejszych lub większych trudach. Czyta się lekko, łatwo i przyjemnie, chociaż pomysły na różnego typu sytuacje są proste, a bohaterowie odrobinę irytują swoją naiwnością i łatwowiernością.

A o czym tym razem? Peter nie może się pogodzić z działalnością swojego dziadka, więc pragnie aktywnie działać dla Podziemia. Zatrudnia się w firmie dziadka i udając dobrego nawróconego wnuka i pracownika, chce zinfiltrować firmę od środka i odkryć tajemnicę Długowieczności. Czy mu się to uda? Czy może szef najbardziej intratnego biznesu na świecie jest na tyle przekonujący, że Peter i Anna w końcu podpiszą Deklarację?

Generalnie niewiele zaskakuje. Tam gdzie autorka wprowadza podstęp, aby zmylić bohaterów, czytelnik wie z całą pewnością, że to podstęp. Są różnice zdań, młodzieńcza zapalczywość, młodzieńcze „sam wiem najlepiej”, co może irytować, ale i tak puszczamy to w niepamięć, bo przecież każdy najwięcej uczy się na własnych błędach. Autorka wprowadziła odrobinę napięcia, opisując metody wytwarzania leku na Długowieczność Premium. Sama końcówka historii była już niespecjalna, za co gwiazdka w dół. Rozczarowałam się, wiele byłam w stanie wybaczyć w trakcie całej książki, ale zakończenie wydało mi się za krótkie, za proste, za płytkie, za łatwo poszło itp. Itd. Mimo wszystko sprawdzę zakończenie serii, chociaż domyślam się, że na fajerwerki nie mam co liczyć.

„Młodzi ludzie są naszą przyszłością […]. Bez nich świat zatrzyma się w miejscu.”

Druga część serii Deklaracja jest książką dobrą. Idealnie wpisuje się w schemat młodzieżowej dystopii. Najpierw było zniewolenie i światełko nadziei w tunelu, teraz jest walka o swoje ideały, ale przeciwnik okazuje się być silniejszy niż nam się wydawało i musi siłą rzeczy nastąpić tom...

Czytając "Deklarację" nie wiedziałem, że ma ona kontynuację. Świat nadmiarów zaczyna walczyć o lepsze jutro i jest to ciekawa opowieść o dalszych losach Anny i Petera.

Początek drugiej części trochę powolny, jednak im dalej się czyta, tym bardziej wciąga. Historia powoli się rozwija i z niecierpliwością zasiadam do trzeciej części, która pokaże jak nadmiary zmieniły świat.

Czytając "Deklarację" nie wiedziałem, że ma ona kontynuację. Świat nadmiarów zaczyna walczyć o lepsze jutro i jest to ciekawa opowieść o dalszych losach Anny i Petera.

Początek drugiej części trochę powolny, jednak im dalej się czyta, tym bardziej wciąga. Historia powoli się rozwija i z niecierpliwością zasiadam do trzeciej części, która pokaże jak nadmiary zmieniły...

Książkę tę czyta się niezwykle szybko i pomimo, że fabuła wciąga, to jest ona bardzo przewidywalna. Mimo tego polecam, gdyż powieść ukazuje bardzo ciekawe spojrzenie na długowieczność i jej konsekwencje. Z chęcią sięgnę po kolejną część.

Książkę tę czyta się niezwykle szybko i pomimo, że fabuła wciąga, to jest ona bardzo przewidywalna. Mimo tego polecam, gdyż powieść ukazuje bardzo ciekawe spojrzenie na długowieczność i jej konsekwencje. Z chęcią sięgnę po kolejną część.

Oceniam całość:
1. Anna w Grange Hall- Świetna ! - mroczny i straszny Grange Hall, okrutni nauczyciele, przerażone dzieci. Bardzo polubiłam postać Anny dlatego cały czas trzymałam za nią kciuki.
2. Peter w Pincet Pharma - Emocje nieco opadły- oczekiwałam czegoś lepszego, przeczytałam tę część, niby są zwroty akcji, cały czas się dzieje ale jakoś bez szału....
3. Zakończenie - hm w ogóle nie spodziewałam się, że zwycięstwo zostanie odniesione dzięki wirusowi- liczyłam na większą rolę podziemia a tu natura sama zakończyła walkę- autorka trochę poszła na łatwiznę. Anna jako nastoletnia matka polka, jakaś taka bez wyrazu.

Skupiłam się może bardziej na minusach ale ogólnie jako całokształt zdecydowanie warta przeczytania. Dla fanów antyutopii, fantasy obowiązkowa pozycja :) Jako całość gdy odrzucę te minusy które mnie "uwierały" to świetna trylogia i ogólnie przypadła mi do gustu.

Oceniam całość:
1. Anna w Grange Hall- Świetna ! - mroczny i straszny Grange Hall, okrutni nauczyciele, przerażone dzieci. Bardzo polubiłam postać Anny dlatego cały czas trzymałam za nią kciuki.
2. Peter w Pincet Pharma - Emocje nieco opadły- oczekiwałam czegoś lepszego, przeczytałam tę część, niby są zwroty akcji, cały czas się dzieje ale jakoś bez szału....
3. Zakończenie...

"- Nauka mówi nam, że rzadko mamy rację. Cała działalność naukowa polega na udowadnianiu, że ciągle się mylimy, nieprawdaż?"

Mogę śmiało stwierdzić, że oto mamy kolejny przykład oryginalnego stereotypu.
Ponieważ znowu mamy walkę z systemem - książka młodzieżowa, wizja czarnej przyszłości. Wiadomo.
Jednak podwaliną tej walki jest jakże ciekawy koncept Długowieczności.

Odkrycie, które zmieniło losy świata. Ludzie wreszcie mogą żyć wiecznie. Ale wkrótce okazało się, że jeśli jedno pokolenie nie umiera, a następne wciąż przychodzi na świat, niedługo zabraknie miejsca i wszystkich innych dóbr. Co więc zrobić z nadmiarami?

Przyznam, że niektóre fragmenty tej książki były mocne. Eksperymenty na ludziach, wykorzystywanie młodych dziewcząt, koncepcja hodowania dzieci dla ich narządów, krwi i szpiku.
Cóż, autorka trafiła mnie w czuły punkt. Na tyle czuły, że w pewnym momencie wyobraziłam sobie, że jestem Celaeną ze Szklanego tronu. Jak boga kocham powybijałabym te nieczułe na ludzkie cierpienie kanalie. (A wtedy otrzymalibyśmy ciekawy miks powieści dystopijnej i fantasy.) W końcu za całe zło nie można obwiniać tylko jednej osoby. Co więcej bardziej obwiniałabym te, które do tego wszystkiego dopuściły, czyli zdecydowaną większość.

"- Niestety, nie możesz wierzyć we wszystko, co ci mówią ludzie..."

Co spodobało mi się W sieci (a propos: The Resistance = W sieci) to kilka scenek, w których to bojownicy ruchu oporu chcą wejść tam gdzie normalnie nie ma wstępu, a stojący im na drodze strażnicy, wcale nie dają się wykiwać jakimiś głupimi tekstami typu: zmiana warty czy, to polecenie szefa. Za to plus. Bo w książkach i filmach mnóstwo było takich naciąganych sytuacji. Owszem, gdy ci dobrzy chcą kogoś przechytrzyć kibicujemy im i chcemy tylko, żeby głupi idioci zeszli im z drogi. Ale spójrzmy na to z drugiej strony: gdyby to ci źli chcieli wejść, a taki strażnik zamiast wykonywać rozkazy, nabrałby się na jakąś "niespodziewaną zmianę planów" wtedy byłoby naprawdę kiepsko.
Takie podejście nie jest realistyczne.

" Lepiej odkryć coś samemu, niż ślepo ufać temu, co mówią inni, kimkolwiek by nie byli."

Ale był jeden mankament. Mianowicie gdyby książka była odrobinę grubsza, autorka miałaby więcej miejsca na rozpisanie dość słabo przedstawionych relacji międzyludzkich.
Bo to się zdarzyło aż dwa razy.
W deklaracji: kiedy Anna po raz pierwszy spotyka rodziców. Co z tego, że przez pranie mózgu niemal całe życie ich nie nienawidziła, co więcej nie znała, a tu nagle spotykają się i z miejsca mamy happy ending. Mam rodziców, mam brata. Super! Życie jest piękne.
To tak nie działa.
Podobnie W sieci: Peter po raz pierwszy spotyka brata. Świetnie! Zawsze chciałem mieć brata. Od teraz będziemy braćmi, będziemy się kochać miłością braterską.
A to tylko bardziej znaczące przypadki. W tej serii z jakimikolwiek staranniej rozpisanymi relacjami, co więcej ich komplikowaniem w jakikolwiek sposób możemy się pożegnać.

Mimo to seria jak najbardziej godna uwagi.
A już wkrótce Jutro.

"- Nauka mówi nam, że rzadko mamy rację. Cała działalność naukowa polega na udowadnianiu, że ciągle się mylimy, nieprawdaż?"

Mogę śmiało stwierdzić, że oto mamy kolejny przykład oryginalnego stereotypu.
Ponieważ znowu mamy walkę z systemem - książka młodzieżowa, wizja czarnej przyszłości. Wiadomo.
Jednak podwaliną tej walki jest jakże ciekawy koncept Długowieczności. ...

Peter, Anna i Ben nie są już nadmiarami. Zgodnie z prawem „życie za życie” stali się legalnymi obywatelami Wielkiej Brytanii. Oczywiście nie oznacza to kresu ich walki z Długowiecznością.
O nie. To dopiero początek.

Jednak tym razem nic nie jest takie proste jak być powinno. Peter staje pomiędzy dziadkiem właścicielem Pincet Pharma a Podziemiem. Sam będzie musiał podjąć decyzję, komu zaufać i po czyjej stronie staną. A wygląda na to, że nikt nie mówi mu całej prawdy.

Fakt przyznaję. Książka jest zdecydowanie dłuższa niż pierwszy tom. Ale jak dla mnie nie oznacza to, iż jest mniej ciekawa. Cały czas dzieje się coś nowego. Cały czas bohaterowie zmuszani są do podejmowania nowych decyzji, które mogą zaważyć na całym ich życiu. I w sumie nie tylko ich.
Podoba mi się również racjonalna wizja autorki dotycząca konsekwencji eliminacji śmierci i chorób z życia ludzi. Co jednak niestety nie zmienia faktu, że jestem stara i niestety, ale uważam, że na niektóre wątki, na które bohaterowie są jeszcze za młodzi. I nie ukrywam, że dla zwłaszcza młodszych czytelników, owe niektóre wątki też są mało odpowiednie. Ale to już tylko moja opinia.

Ogólnie książka wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie i polecam ją zwłaszcza na rozpoczynające się wakacje.

Peter, Anna i Ben nie są już nadmiarami. Zgodnie z prawem „życie za życie” stali się legalnymi obywatelami Wielkiej Brytanii. Oczywiście nie oznacza to kresu ich walki z Długowiecznością.
O nie. To dopiero początek.

Jednak tym razem nic nie jest takie proste jak być powinno. Peter staje pomiędzy dziadkiem właścicielem Pincet Pharma a Podziemiem. Sam będzie musiał podjąć...

Po książkę " W sieci" Gemmy Maley sięgnęłam ze względu na serię Deklaracja. Pierwsza część mnie zaintrygowała, więc postanowiłam przeczytać kolejne :)

W tej części opisane są wydarzenia, będące wynikiem ostatniej sceny w poprzedniej części. Nie chcę zbyt wiele zdradzać, ale tym razem pojawi się wiele wątpliwości dotyczących Rezygnacji z Długowieczności, dużo nowych postaci, których intencje trudno rozszyfrować, a także tajemnice i intrygi związane z produkcją tychże leków. Ciekawa mieszanka prawda? :)

Zachęcam Was zatem do przeczytania tej oto pozycji :)

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania:
https://3.bp.blogspot.com/-JXaaTbTK4PQ/WNTsTgcGdMI/AAAAAAAADig/ohFawVjtE7oBf64M4FQAaw_jZ_xzJdGagCLcB/s1600/olipiada2017.jpg

Po książkę " W sieci" Gemmy Maley sięgnęłam ze względu na serię Deklaracja. Pierwsza część mnie zaintrygowała, więc postanowiłam przeczytać kolejne :)

W tej części opisane są wydarzenia, będące wynikiem ostatniej sceny w poprzedniej części. Nie chcę zbyt wiele zdradzać, ale tym razem pojawi się wiele wątpliwości dotyczących Rezygnacji z Długowieczności, dużo nowych...

Jest to trochę gorsza kontynuacja Deklaracji. Przyznaję pierwsza część podobała mi się bardziej. Jednak nie zmienia to faktu, że ta książka jest naprawdę dobra.

Co chwila coś się dzieje, przez co po prostu nie da się jej odłożyć. Akcja rozwija się już od pierwszych stron. Książka pełna jest zwrotów akcji, przez co chcemy ją czytać i czytać.

Trochę szkoda, że autorka pominęła wątek Anny i Petera. Może nie pominęła, ale trochę go omijała. Mamy tutaj nacisk na rebelię i inne sprawy, ale główni bohaterowie pierwszej części zostali zepchnięci na dalszy plan.

Nie zmienia to faktu, że powieść ta jest naprawdę dobra. Momentami przewidywalna, schematyczna i podobna do wszystkich innych dystopii, ale nadal jest ona świetna.

Jest to trochę gorsza kontynuacja Deklaracji. Przyznaję pierwsza część podobała mi się bardziej. Jednak nie zmienia to faktu, że ta książka jest naprawdę dobra.

Co chwila coś się dzieje, przez co po prostu nie da się jej odłożyć. Akcja rozwija się już od pierwszych stron. Książka pełna jest zwrotów akcji, przez co chcemy ją czytać i czytać.

Trochę szkoda, że autorka...