Dni między stacjami

Cudowna książka pełna dygresji niedopowiedzeń. Labirynt domysłów sugestii. Pięknie się czyta i nie zapomina.

Cudowna książka pełna dygresji niedopowiedzeń. Labirynt domysłów sugestii. Pięknie się czyta i nie zapomina.

Steve Erickson to fascynujący pisarz. Szkoda tylko, że w Polsce ukazały się zaledwie 2 jego powieści, i to dość dawno, bo w drugiej połowie lat 90. Właśnie skończyłem czytać jego powieściowy debiut, bardzo przychylnie oceniony przez samego Thomasa Pynchona, wcześniej olśniła mnie jego druga książka "Brzegi Rubikonu". I z całym przekonaniem mogę powiedzieć o Dniach to samo, co o poprzedniczce. To świetna labiryntowa proza, w której czytelnik musi łowić tropy, domyślać się niedopowiedzianego i chłonać przesuwające się przed oczami obrazy. Ruszyło mną dogłębnie, to prawdziwa literacka uczta dla wyobraźni. Dlatego maksymalna nota, a pana Ericksona wpisuję w poczet moich ulubionych autorów.

Steve Erickson to fascynujący pisarz. Szkoda tylko, że w Polsce ukazały się zaledwie 2 jego powieści, i to dość dawno, bo w drugiej połowie lat 90. Właśnie skończyłem czytać jego powieściowy debiut, bardzo przychylnie oceniony przez samego Thomasa Pynchona, wcześniej olśniła mnie jego druga książka "Brzegi Rubikonu". I z całym przekonaniem mogę powiedzieć o Dniach to samo,...

Autror, Steve Erickson, porównywany jest do Jonathana Carolla. Niestety w swojej biblioteczce nie posiadam jeszcze żadnej przeczytanej książki tego znanego pisarza, czego bardzo żałuję.
Książka niełatwa do czytania. W swojej konwencji przypomina film, senne marzenie, czasem nawet koszmar.
Akcja toczy się od USA, przez Paryż i Wenecję. Początkowo niektóre wątki są niejasne i wydają się zbyt wolno dochodzić do finału.
Postacie ciekawie zarysowane, ale trzeba się wgłebić w nie, aby starać się odkryć motywy ich postępowania.
Nie jest to lektura prosta z oczywistą akcją, wymaga skupienia i uwagi, być może ponownego przeczytania. Na pewno dla bardziej wymagającego czytelnika, oczekującego od literatury czegoś więcej niż tylko rozrywki. Nie jest to też typ literatury do końca w moim guście, ale czasem warto dla odmiany zmierzyć się z gatunkiem, który nie całkiem nam podchodzi.

Autror, Steve Erickson, porównywany jest do Jonathana Carolla. Niestety w swojej biblioteczce nie posiadam jeszcze żadnej przeczytanej książki tego znanego pisarza, czego bardzo żałuję.
Książka niełatwa do czytania. W swojej konwencji przypomina film, senne marzenie, czasem nawet koszmar.
Akcja toczy się od USA, przez Paryż i Wenecję. Początkowo niektóre wątki są niejasne...

Na pewno nie jest to książka którą się pochłania w jeden wieczór. Nie jest też tak wciągająca, aby poświęcać wszystko, byle tylko przeczytać ciąg dalszy. Czytałam ją więc dość długo i żmudnie do przodu.
Główny bohater, jakby zagubiony w życiu i świecie pojawia się, żeby uratować pewną kobietę, która również żyje bez żadnej przyszłości, z dnia na dzień. Oboje, głęboko nieszczęśliwi spotykają się i tak rozpoczyna się ich podróż.

Na pewno nie jest to książka którą się pochłania w jeden wieczór. Nie jest też tak wciągająca, aby poświęcać wszystko, byle tylko przeczytać ciąg dalszy. Czytałam ją więc dość długo i żmudnie do przodu.
Główny bohater, jakby zagubiony w życiu i świecie pojawia się, żeby uratować pewną kobietę, która również żyje bez żadnej przyszłości, z dnia na dzień. Oboje, głęboko...