rozwińzwiń

Zamek z piasku, który runął

Okładka książki Zamek z piasku, który runął autora Stieg Larsson, 9788375542646
Okładka książki Zamek z piasku, który runął
Stieg Larsson Wydawnictwo: Czarna Owca Cykl: Millennium (tom 3) kryminał, sensacja, thriller
569 str. 9 godz. 29 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
e-book
Cykl:
Millennium (tom 3)
Tytuł oryginału:
Luftslottet som sprängdes
Data wydania:
2010-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2010-01-01
Liczba stron:
569
Czas czytania
9 godz. 29 min.
Język:
polski
ISBN:
978-83-7554-264-6
Tłumacz:
Alicja Rosenau
Średnia ocen

8,4 8,4 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 /00:00
Reklama

Kup Zamek z piasku, który runął w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Zamek z piasku, który runął



książek na półce przeczytane 314 napisanych opinii 314

Oceny książki Zamek z piasku, który runął

Średnia ocen
8,4 / 10
86 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Zamek z piasku, który runął

avatar
101
2

Na półkach:

Pamiętam gdy czytałam w nocy, nie mogąc przestać czytać. Trzymająca w napięciu, ze świetnym momentem przesłuchania.

Pamiętam gdy czytałam w nocy, nie mogąc przestać czytać. Trzymająca w napięciu, ze świetnym momentem przesłuchania.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
130
45

Na półkach:

7,5 bardziej wartka akcja w porównaniu do poprzedniej części, która to wlokła się zbyt mozolnie.

7,5 bardziej wartka akcja w porównaniu do poprzedniej części, która to wlokła się zbyt mozolnie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
642
642

Na półkach:

10

10

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

51775 użytkowników ma tytuł Zamek z piasku, który runął na półkach głównych
  • 41 083
  • 10 142
  • 550
12930 użytkowników ma tytuł Zamek z piasku, który runął na półkach dodatkowych
  • 8 859
  • 2 883
  • 329
  • 295
  • 205
  • 192
  • 167

Tagi i tematy do książki Zamek z piasku, który runął

Inne książki autora

Okładka książki Ciemna strona. Szwedzcy mistrzowie kryminału. Zbrodnia, tajemnica, suspens Tove Alsterdal, Cilla Börjlind, Rolf Börjlind, Åke Edwardson, Inger Frimansson, Eva Gabrielsson, Anna Jansson, Åsa Larsson, Stieg Larsson, Henning Mankell, Magnus Montelius, Håkan Nesser, Dag Öhrlund, Malin Persson Giolito, Maj Sjöwall, Sara Stridsberg, Johan Theorin, Per Wahlöö, Katarina Wennstam, Veronica von Schenck
Ocena 6,5
Ciemna strona. Szwedzcy mistrzowie kryminału. Zbrodnia, tajemnica, suspens Tove Alsterdal, Cilla Börjlind, Rolf Börjlind, Åke Edwardson, Inger Frimansson, Eva Gabrielsson, Anna Jansson, Åsa Larsson, Stieg Larsson, Henning Mankell, Magnus Montelius, Håkan Nesser, Dag Öhrlund, Malin Persson Giolito, Maj Sjöwall, Sara Stridsberg, Johan Theorin, Per Wahlöö, Katarina Wennstam, Veronica von Schenck
Stieg Larsson
Stieg Larsson
Szwedzki dziennikarz i autor powieści kryminalnych, za które dwukrotnie uzyskał skandynawską nagrodę Szklanego Klucza. W młodości działacz partii komunistycznej. Zmarł nagle na atak serca w listopadzie 2004 roku, tuż przed ukazaniem się pierwszej części kryminalnej trylogii Millennium. Stieg Larsson urodził się w regionie Västerbotten w północnej Szwecji. Jego ojciec, Erland Larsson, pracował jako rysownik w Västerbottens-Kuriren. Jego rodzice, będąc w trudnej sytuacji materialnej, zmuszeni byli oddać go pod opiekę dziadkowi, z którym mieszkał w Måggliden w pobliżu wsi Bjursele. Jego dziadek, Severin Boström, był zagorzałym antyfaszystą. Podczas II wojny światowej przebywał internowany w obozie w Storsien za swoje antynazistowskie opinie. Jego przeżycia silnie wpłynęły na poglądy młodego Stiega. W wieku dziewięciu lat, po śmierci dziadka, zamieszkał razem z rodzicami i młodszym bratem. Na dwunaste urodziny dostał maszynę do pisania, której stukaniem uniemożliwiał zaśnięcie rodzinie. W wieku osiemnastu lat, podczas spotkania grupy FNL przeciwko wojnie w Wietnamie, poznał Evę Gabrielsson, która została jego życiową partnerką. Z kilkoma krótkimi przerwami spowodowanymi pracą Stiega, pozostawali w związku aż do jego śmierci w 2004. Po odbyciu służby wojskowej, Stieg podróżował po Afryce. Rzadko wystarczało mu pieniędzy. Podczas wyjazdu do Algierii, aby zarobić na powrót do domu, zmuszony był do sprzedaży swoich ubrań oraz pracowania jako zmywacz naczyń. Jako fan science-fiction, był on współwydawcą lub redaktorem kilku fanzinów, na przykład Sfären, Fijagh!. W latach 1978-79 był prezesem największego szwedzkiego klubu miłośników science-fiction, Skandinavisk förening för science fiction.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pachnidło. Historia pewnego mordercy Patrick Süskind
Pachnidło. Historia pewnego mordercy
Patrick Süskind
Książka wciąga już od samego początku - napisana jest językiem dość lekkim, choć przy tym bynajmniej nie przesadnie prostym. Historia pozbawionego wszelkiej moralności, a jednocześnie wyjątkowo obdarzonego olfaktorycznie Jana Baptysty Grenouille'a jest dla autora także sposobem na krytykę podatnego na manipulacje i ceniącego pozory społeczeństwa. Powieść ukazuje nie tylko to, do czego może prowadzić geniusz bez moralności, ale również to, że nawet spełnienie się wszystkich ludzkich dążeń niekoniecznie prowadzi do szczęścia. --- > matka Grenouille'a, kobieta jeszcze młoda, ledwo dwudziestopięcioletnia, która całkiem ładnie jeszcze wyglądała, miała w ustach jeszcze prawie wszystkie zęby, a na głowie jeszcze nieco włosów, zaś poza podagrą, syfilisem i lekkimi suchotami nie cierpiała na żadną poważniejszą chorobę > Prawdopodobnie niemowlęta nie pachną, pomyślał, tak to musi być. Niemowlę, jeżeli jest utrzymane w czystości, nie pachnie, bo też i nie mówi, nie chodzi i nie pisze. Te rzeczy przychodzą dopiero z wiekiem. > Albo ten obłęd szybkości! (...) Po co? Czy to ma być dobrze, że w tydzień można zajechać do Lyonu? Komu na tym zależy? Komu to służy? > Być wielkim alembikiem, który zalewa świat własnej produkcji destylatami - oto o czym marzył Grenouille. > Nigdy w życiu jeszcze nie czuł się tak bezpieczny - a już zwłaszcza w brzuchu matki. > Najpierw zrobił sobie zapach niepozorności, zapach kogoś, kto się nie rzuca w oczy, mysioszary strój zapachowy na co dzień, gdzie wprawdzie obecna jeszcze była serowo-kwaśna woń ludzka, ale uzewnętrzniała się tylko jak gdyby przez grubą warstwę lnianej i wełnianej odzieży, włożonej na wyschłą skórę starca. Tak pachnąc mógł się swobodnie poruszać wśród ludzi.
trivelt - awatar trivelt
ocenił na817 dni temu
Stieg Larsson. Mężczyzna, który odszedł za wcześnie Barry Forshaw
Stieg Larsson. Mężczyzna, który odszedł za wcześnie
Barry Forshaw
Biografia autora trylogii Millennium - serii najlepiej sprzedających się kryminałów ostatnich lat. Stieg Larsson to nie tylko pisarz kryminałów, ale także, a może przede wszystkim dziennikarz śledczy (tak jak jego bohater Mikael Blomkvist) obnażający nadużycia władzy, zaangażowany politycznie obrońca demokracji, zwalczający nazistów i neonazistów. To także grafik, fotograf i wydawca. Podobnie jak dziennikarz śledczy gazety Millennium. był pracoholikiem. Zmarł na serce w 2004 roku. Sława poza granicami kraju przyszła już po śmierci. Po tej książce spodziewałam się czegoś więcej. Wyjaśnienia większości tajemnic, przybliżenia jego publikacji, poglądów, działań... A dostałam krótką historię życia. Wątpliwości, co do czwartej części trylogii (które nota bene można znaleźć wszędzie) przeplatają się z rozgrywkami pomiędzy rodziną (ojcem i bratem) a jego wieloletnią partnerką Evą Gabrielsson. Autor zaskoczył mnie (dość pozytywnie) streszczeniem, ale i analizą książek Larssona - odwołaniami do literatury dziecięcej i kryminalnej. Mamy też krótki rozdział poświęcony "konkurencji" szwedzkiego pisarza - skandynawska powieść kryminalna przeżywa rozkwit - u nas z małym opóźnieniem. Mamy też odczucia innych pisarzy wobec Stiega i jego trylogii. Oraz według mnie perełkę - opis wycieczki "śladami Millennium i Larsona" - coś dla wielkich fanów twórczości tego szwedzkiego dziennikarza. Przyznam szczerze, że nie jestem fanką biografii - nie lubię grzebać w czyimś życiu. Ale ta książki mnie zachwyciła. Może dlatego, że sporo w niej o kryminałach i Skandynawii... Recenzja z 2011 r.
Apo - awatar Apo
ocenił na61 rok temu
Co nas nie zabije David Lagercrantz
Co nas nie zabije
David Lagercrantz
„Prawda często jest nieprawdopodobna. To ją nawet wyróżnia.” Bardzo spodobała mi się twórczość Davida Lagercrantza, książki jego pióra, które dotychczas poznałam, sprawiły wiele przyjemności czytelniczej („Człowiek, który wyszedł z mroku”, „Memoria”, „Post mortem”). Z kolei, po odbyciu przygody czytelniczej z „Co nas nie zabije”, czwartego tomu niesamowitej serii „Millennium” ("Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet", "Dziewczyna, która igrała z ogniem", "Zamek z piasku, który runął"),stwierdziłam, że wybór pisarza na kontynuatora serii, okazał się strzałem w dziesiątkę. Udało mu się wpasować nie tylko w profile postaci wykreowane przez Stiega Larssona, konsekwencje scenariusza zdarzeń, sensacyjny klimat, ale też w przesłania płynące z fabuły i styl narracji, chociaż w tym ostatnim w naturalny sposób przemyca też coś od siebie. Powieść trzymała w napięciu, nie tak bardzo jak u Larssona, ale na wysokim poziomie. Wiele się działo od strony dziennikarskiego śledztwa, państwowych agencji, informatycznych przełomów, spiskowych teorii, biznesowych zależności, hakerskiej aktywności, osobistej zemsty i bezwzględnych zabójstw. Okazało się, że można jednocześnie kochać swoją pracę i się jej bać, zwłaszcza jeśli wejdzie się w sferę sztucznej inteligencji, a tym bardziej superinteligencji. Jako, że studiowałam cybernetykę, chętnie wnikałam w zagadnienia sieci neuronowych, entuzjastycznie przyjęłam wstawki o technologicznej osobliwości, hipotetycznym momencie w rozwoju cywilizacji, ogromnym ryzyku dla ludzkości, jeśli nawet nie zagładzie, to kolosalnych zmian gatunku ludzkiego, szykującym się nowym porządku inteligencji i egzystencji. Mogłam śmiało sparafrazować myśl ten, kto nadzoruje naród, w końcu sam znajdzie się pod nadzorem w myśl: ten, kto nadzoruje AI, w końcu sam znajdzie się pod jej nadzorem. Przychylnie przyjęłam pojawienie się postaci z autystycznymi cechami, ejdetyczną pamięcią i ponadprzeciętną umiejętnością dostrzegania szczegółów, owocującymi zadziwiającymi zdolnościami matematycznymi i trójwymiarową perfekcją rysunku. Przedstawienie innej niż zazwyczaj formy wybitnego geniuszu, tym razem z zaburzeniami, mocno ograniczonymi możliwościami poznawczymi, przybliżało do zrozumienia niesamowitych efektów funkcjonowania mózgów sawantów. bookendorfina.pl
Izabela Pycio - awatar Izabela Pycio
ocenił na82 miesiące temu
Swobodny upadek jak we śnie Leif GW Persson
Swobodny upadek jak we śnie
Leif GW Persson
W trzeciej części trylogii o zabójstwie Olofa Palme, mamy wreszcie, po 20 latach, porządne śledztwo w sprawie tej zbrodni. Elitarna grupa policjantów dochodzi do prawdy, kto zabił. Paradoksalnie, ważny trop podrzuca inspektor Bäckström, zakała policji, który poza tym przeszkadza w śledztwie. Bardzo dobrze napisany kryminał, realistycznie przedstawiający żmudną pracę policjantów. Trzecia część trylogii o zabójstwie Olofa Palme zaczyna się w 2006r., gdy ówczesny szef Centralnego Biura Śledczego, Lars Martin Johansson zarządza ponowne śledztwo w sprawie tego morderstwa, mimo że minęło już 20 lat od zbrodni, wciąż niewykrytej. Johansson ma do dyspozycji małą, elitarną grupę policyjną, która ma nowo przejrzeć wszystkie dokumenty śledztwa i spojrzeć na sprawę świeżymi oczami. W zasadzie początek książki to omówienia zebrań grupy śledczej i ich gorących dyskusji, to bardzo ciekawe, mimo tego, że z pierwszego tomu trylogii wiemy kto zabił i dlaczego. Osią dyskusji są kłótnie pomiędzy Johanssonem a jego zastępczynią Anną Holt, one dodają dynamiki śledztwu i fabule. Fascynujące jest obserwowanie jak kompetentni śledczy dochodzą do charakterystyki sprawcy. Otóż twierdzą, że był to profesjonalista, który musiał mieć informację o tym, że Palme właśnie tego dnia zwolnił ochronę, i chodził sobie swobodnie po mieście. Więc oficjalna wersja o drobnym i nieco szalonym rzezimieszku, który spontanicznie zabija premiera widząc go przypadkowo na ulicy, nie trzyma się kupy, choć dla wielu to wyjaśnienie bardzo wygodne. Oczywiście mamy w książce inspektora Bäckströma, ulubieńca Perssona, wzór antygliny, wątek z nim jest po prostu komiczny. Poraża pewność siebie tego typka, nic i nikt nie jest wstanie zachwiać jego wiarą we własny geniusz; znana to prawidłowość: im kto głupszy, tym ma wyższą samoocenę. A w policji taki człowiek to już prawdziwy dopust boży. Jestem niestety przekonany, że takich ludzi w policji, również naszej, jest sporo, zresztą Persson wie o czym pisze, bo przepracował w tej instytucji parę lat. Co ciekawe, informator Bäckströma, dostarcza informacji, które mocno popychają śledztwo do przodu. A sam Bäckström, zesłany przez Johanssona do policyjnego biura rzeczy znalezionych, usiłuje sam prowadzić niezależne śledztwo w sprawie zabójstwa Palmego, snując fantastyczne teorie o seksualnych zainteresowaniach ofiary, to skupienie się na seksie więcej mówi o Bäckströmie, niż o samej sprawie. Niestety a może na szczęście, prywatne śledztwo kończy się dla Bäckströma źle... Książka Perssona jest kolejną hipotezą w sprawie śmierci Olofa Palme, o ile wiem do dzisiaj brak jasnego rozwiązania tej sprawy. Słuchałem książki w znakomitym wykonaniu Andrzeja Mastalerza, szkoda, że ten aktor tak mało czyta...
almos - awatar almos
ocenił na85 lat temu
Milczenie owiec Thomas Harris
Milczenie owiec
Thomas Harris
❗Może zawierać spojlery❗ "Milczenie owiec" jest drugim tomem z cyklu o Hannibalu Lecterze. Ten tytuł przewijał mi się często na mediach społecznościowych czy telewizji od dosyć dawna. Nie będę ukrywać, że sięgnęłam po tą serię właśnie ze względu na ten konkretny tom. Jest on moim zdaniem najbardziej rozpoznawalny - czy wy też nigdy wcześniej nie słyszeliście na przykład o "Czerwonym smoku"? No i cóż, powiem tak - miałam do niego nieco większe oczekiwania. Myślałam, że będzie tutaj więcej akcji, więc dramatyzmu, jakieś ciekawsze odniesienie do tytułu.. a dostałam praktycznie suchą analizę umysłu mordercy. Przez większość książki Starling i reszta specjalistów rozgryzali co mogło nim kierować. Nie twierdzę jednak, że to coś złego! Nie zrozumcie mnie źle, taka chłodna analiza jest potrzebna i wiem, że niektóre osoby uwielbiają czytać tego typu rozkminy, lecz dla mnie było tu po prostu zbyt mało adrenaliny. Jednym z wielu plusów tej historii była na pewno ucieczka doktora Lectera ze swojego więzienia. Tak, dla mnie było to coś fajnego. Nie mogę się wręcz doczekać, aż autor odniesie się do tego w następnych tomach (chce poczytać o akcji podczas łapania go!!). W ogóle uwielbiam Crawforda coraz bardziej z każdym kolejnym tomem. Nie wiem jak on to zrobił, lecz czuje do niego sympatię. Zawsze wyczekuję go w każdym kolejnym rozdziale. Przy okazji mega mu współczuję z powodu Belli 🕯️. A, i nie była bym sobą, gdybym nie wspomniała, iż uwielbiam poczucie humoru współlokatorki Starling. Nie raz doprowadziła mnie do śmiechu.
Rita Walker - awatar Rita Walker
ocenił na64 dni temu

Cytaty z książki Zamek z piasku, który runął

Więcej
Stieg Larsson Zamek z piasku, który runął Zobacz więcej
Stieg Larsson Zamek z piasku, który runął Zobacz więcej
Stieg Larsson Zamek z piasku, który runął Zobacz więcej
Więcej