rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2

Okładka książki Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2 autora Stieg Larsson, 9788375548754
Okładka książki Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2
Stieg Larsson
8,2 / 10
Wydawnictwo: Czarna Owca kryminał, sensacja, thriller
386 str. 6 godz. 26 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Män som hatar kvinnor
Data wydania:
2014-02-13
Data 1. wyd. pol.:
2014-02-13
Liczba stron:
386
Czas czytania
6 godz. 26 min.
Język:
polski
ISBN:
9788375548754
Tłumacz:
Beata Walczak-Larsson
Średnia ocen
8,2 8,2 / 10
29 opinii 789 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2 w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2

MartaKu
MartaKu
książek na półce przeczytane 1696 napisanych opinii 385

Oceny książki Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2

Średnia ocen
8,2 / 10
789 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
127 ocen
9
153 ocen
8
317 ocen
7
151 ocen
6
31 ocen
5
5 ocen
4
3 ocen
3
1 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2

avatar
115
25
WedrujacaBiblioteka
08.12.2025
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Larsson wciąga w świat przemocy, intryg i trudnych prawd, a ja czułam się zarówno przestraszona, jak i zafascynowana tym, jak głęboko potrafi penetrować ludzkie mroki.

Larsson wciąga w świat przemocy, intryg i trudnych prawd, a ja czułam się zarówno przestraszona, jak i zafascynowana tym, jak głęboko potrafi penetrować ludzkie mroki.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
146
26
ksiazkowywedrowiec
05.12.2025
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Obowiązkowa lektura!

Obowiązkowa lektura!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
138
27
ŻakOWIEC
28.04.2024
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Rewelacyjna!

Rewelacyjna!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1139 użytkowników ma tytuł Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2 na półkach głównych
  • 771
  • 363
  • 5
51 użytkowników ma tytuł Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2 na półkach dodatkowych
  • 37
  • 6
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Ciemna strona. Szwedzcy mistrzowie kryminału. Zbrodnia, tajemnica, suspens Tove Alsterdal, Cilla Börjlind, Rolf Börjlind, Åke Edwardson, Inger Frimansson, Eva Gabrielsson, Anna Jansson, Åsa Larsson, Stieg Larsson, Henning Mankell, Magnus Montelius, Håkan Nesser, Dag Öhrlund, Malin Persson Giolito, Maj Sjöwall, Sara Stridsberg, Johan Theorin, Per Wahlöö, Katarina Wennstam, Veronica von Schenck
Ocena 6,5
Ciemna strona. Szwedzcy mistrzowie kryminału. Zbrodnia, tajemnica, suspens Tove Alsterdal, Cilla Börjlind, Rolf Börjlind, Åke Edwardson, Inger Frimansson, Eva Gabrielsson, Anna Jansson, Åsa Larsson, Stieg Larsson, Henning Mankell, Magnus Montelius, Håkan Nesser, Dag Öhrlund, Malin Persson Giolito, Maj Sjöwall, Sara Stridsberg, Johan Theorin, Per Wahlöö, Katarina Wennstam, Veronica von Schenck
więcej
Stieg Larsson
Stieg Larsson
Szwedzki dziennikarz i autor powieści kryminalnych, za które dwukrotnie uzyskał skandynawską nagrodę Szklanego Klucza. W młodości działacz partii komunistycznej. Zmarł nagle na atak serca w listopadzie 2004 roku, tuż przed ukazaniem się pierwszej części kryminalnej trylogii Millennium. Stieg Larsson urodził się w regionie Västerbotten w północnej Szwecji. Jego ojciec, Erland Larsson, pracował jako rysownik w Västerbottens-Kuriren. Jego rodzice, będąc w trudnej sytuacji materialnej, zmuszeni byli oddać go pod opiekę dziadkowi, z którym mieszkał w Måggliden w pobliżu wsi Bjursele. Jego dziadek, Severin Boström, był zagorzałym antyfaszystą. Podczas II wojny światowej przebywał internowany w obozie w Storsien za swoje antynazistowskie opinie. Jego przeżycia silnie wpłynęły na poglądy młodego Stiega. W wieku dziewięciu lat, po śmierci dziadka, zamieszkał razem z rodzicami i młodszym bratem. Na dwunaste urodziny dostał maszynę do pisania, której stukaniem uniemożliwiał zaśnięcie rodzinie. W wieku osiemnastu lat, podczas spotkania grupy FNL przeciwko wojnie w Wietnamie, poznał Evę Gabrielsson, która została jego życiową partnerką. Z kilkoma krótkimi przerwami spowodowanymi pracą Stiega, pozostawali w związku aż do jego śmierci w 2004. Po odbyciu służby wojskowej, Stieg podróżował po Afryce. Rzadko wystarczało mu pieniędzy. Podczas wyjazdu do Algierii, aby zarobić na powrót do domu, zmuszony był do sprzedaży swoich ubrań oraz pracowania jako zmywacz naczyń. Jako fan science-fiction, był on współwydawcą lub redaktorem kilku fanzinów, na przykład Sfären, Fijagh!. W latach 1978-79 był prezesem największego szwedzkiego klubu miłośników science-fiction, Skandinavisk förening för science fiction.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Dziewczyna z tatuażem. Nieautoryzowany przewodnik po świecie Stiega Larssona i trylogii Millennium Dan Burstein
Dziewczyna z tatuażem. Nieautoryzowany przewodnik po świecie Stiega Larssona i trylogii Millennium
Dan Burstein Arne de Keijzer John-Henri Holmberg
To jest arcydzieło. Co za kunszt, umiejętność zatapiania czytelników w historię i do tego nieoczekiwany finał. Autor był mistrzem i niezmiernie żałuję, że nie może cieszyć się sukcesem powieści, który nadal nie blednie. Tę książkę trzeba przeczytać, nie zapominając o pozostałych tomach.
Patrycja - awatar Patrycja
oceniła na108 lat temu
Kod Leonarda da Vinci Dan Brown
Kod Leonarda da Vinci
Dan Brown
Bardzo lubię książki Dana Browna i do tej powróciłam po wielu latach. Prawdopodobnie była to pierwsza książka autora, po którą sięgnęłam. I prawdopodobnie za sprawą jej ekranizacji, która może kilka wątków skróciła, ale w zasadzie jest świetna. Jak w każdej innej książce i jak w każdej z Robertem Langdonem, jest tu dużo historii, ale najwięcej spisków, tajemnych stowarzyszeń i dużo szybkiej akcji. Bardzo wciąga, dobrze się ją czyta nawet po latach.
Mery - awatar Mery
ocenił na84 dni temu
Pachnidło. Historia pewnego mordercy Patrick Süskind
Pachnidło. Historia pewnego mordercy
Patrick Süskind
Książka wciąga już od samego początku - napisana jest językiem dość lekkim, choć przy tym bynajmniej nie przesadnie prostym. Historia pozbawionego wszelkiej moralności, a jednocześnie wyjątkowo obdarzonego olfaktorycznie Jana Baptysty Grenouille'a jest dla autora także sposobem na krytykę podatnego na manipulacje i ceniącego pozory społeczeństwa. Powieść ukazuje nie tylko to, do czego może prowadzić geniusz bez moralności, ale również to, że nawet spełnienie się wszystkich ludzkich dążeń niekoniecznie prowadzi do szczęścia. --- > matka Grenouille'a, kobieta jeszcze młoda, ledwo dwudziestopięcioletnia, która całkiem ładnie jeszcze wyglądała, miała w ustach jeszcze prawie wszystkie zęby, a na głowie jeszcze nieco włosów, zaś poza podagrą, syfilisem i lekkimi suchotami nie cierpiała na żadną poważniejszą chorobę > Prawdopodobnie niemowlęta nie pachną, pomyślał, tak to musi być. Niemowlę, jeżeli jest utrzymane w czystości, nie pachnie, bo też i nie mówi, nie chodzi i nie pisze. Te rzeczy przychodzą dopiero z wiekiem. > Albo ten obłęd szybkości! (...) Po co? Czy to ma być dobrze, że w tydzień można zajechać do Lyonu? Komu na tym zależy? Komu to służy? > Być wielkim alembikiem, który zalewa świat własnej produkcji destylatami - oto o czym marzył Grenouille. > Nigdy w życiu jeszcze nie czuł się tak bezpieczny - a już zwłaszcza w brzuchu matki. > Najpierw zrobił sobie zapach niepozorności, zapach kogoś, kto się nie rzuca w oczy, mysioszary strój zapachowy na co dzień, gdzie wprawdzie obecna jeszcze była serowo-kwaśna woń ludzka, ale uzewnętrzniała się tylko jak gdyby przez grubą warstwę lnianej i wełnianej odzieży, włożonej na wyschłą skórę starca. Tak pachnąc mógł się swobodnie poruszać wśród ludzi.
trivelt - awatar trivelt
ocenił na817 dni temu
Zamek z piasku, który runął Stieg Larsson
Zamek z piasku, który runął
Stieg Larsson
„Zemsta jest wielką siłą napędową.” Kolejna porcja mega fantastycznej sensacji w wykonaniu Stiega Larssona. Poprzednie tomy („Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet” i „Dziewczyna, która igrała z ogniem”) rewelacyjnie czytało się. Także trzecia odsłona serii wywarła spore wrażenie. Wyjątkowo solidnie umocowana intryga, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji, zagadek o kryminalnym podłożu. Mnóstwo pierwszorzędnej zabawy w śledzenie losów postaci, jednych stojących po stronie prawdy i sprawiedliwości, aczkolwiek niekoniecznie prawa, i drugich opowiadających się za mrokiem, zdolnych do czynienia perfidnego zła. Paleta bohaterów przekonująco wykreowana, nie tylko różnorodni i ciekawi, ale również liczni. Nieco straciła na zaskakującym kolorycie kluczowa kobieca postać, ale zrobiła miejsce dla innych kobiet w scenariuszu. Warto notowywać nazwiska i przypisane funkcje, aby nie pogubić się w gąszczu zależności między nimi. Szybkie tempo akcji, prężne i energiczne, powstało uczucie jazdy po fabule z dużą prędkością, ale jednak można było celebrować szczegóły w opisach scen. „Zamek z piasku, który runął” to przykład mega wciągającej przygody czytelniczej, perfekcyjnie zgranej z poprzednimi odsłonami serii, a przy tym wkręcającej we własną przestrzeń zdarzeń. Drobne zastrzeżenia miałam do przebiegu procesu sądowego, ale został na tyle atrakcyjnie przedstawiony, że stał się jednym z kluczowych motorów napędzających przebieg i rytm scenariusza zdarzeń. Kolejny raz, nie przybliżam tego, co działo się w powieści, aby nie psuć smaku poznawania. Gorąco zachęcam do uwzględnienia trylogii pióra Stiega Larssona w planach czytelniczych. Jeśli lubicie spiski, sensację, thriller, kryminał i ich wyjątkowo udaną mieszankę, to zdecydowanie będzie to dla was satysfakcjonująca przygoda, podkręcająca wyobraźnię i wywołująca ekscytujące przeżycia. bookendorfina.pl
Izabela Pycio - awatar Izabela Pycio
ocenił na82 miesiące temu
Anioły i demony Dan Brown
Anioły i demony
Dan Brown
Książka opowiada o wyścigu z czasem, w którym Robert Langdon próbuje powstrzymać groźną organizację przed zniszczeniem Watykanu. Autor umiejętnie buduje napięcie, serwując czytelnikowi liczne zwroty akcji i zagadki. Największą zaletą powieści jest jej tempo oraz ciekawy sposób przedstawienia konfliktu między wiarą a nauką. Książkę czyta się bardzo lekko i z dużym zainteresowaniem.
justynakarwacka29 - awatar justynakarwacka29
ocenił na727 dni temu
Dziewczyna, która igrała z ogniem Stieg Larsson
Dziewczyna, która igrała z ogniem
Stieg Larsson
Druga część nie zawodzi. Jestem fanką kryminałów, ale dopiero teraz nadrabiam tę trylogię, którą już chyba można nazwać kultową. I mam przemyślenie, które jest dla mnie słodko - gorzkie. Larsson nigdzie się nie spieszy w prowadzeniu narracji. Robi szczegółowe opisy, analizuje każdy detal. W tej części, jakoś szczególnie zwróciłam uwagę, że po przeczytaniu zapewne setek bardziej współczesnych kryminałów, nie jestem do tego przyzwyczajona i wielokrotnie w trakcie lektury tej książki miałam w głowie zniecierpliwienie. Jest to oczywiście subiektywna obserwacja, nie zmienia faktu, że fabuła jest wciągająca, a bohaterowie niebanalni. Trochę mnie również zaskoczył moment zakończenia książki. Liczyłam na jakieś konsekwencje, puentę. I oczywiście zaraz sięgam po trzecią część.
Ola K - awatar Ola K
ocenił na78 dni temu
Ojciec chrzestny Mario Puzo
Ojciec chrzestny
Mario Puzo
Książkę oceniłabym na 9, a produkcję audiobooka na 11. Więc zostańmy przy ocenie 10. Aktorzy przeszli samych siebie, produkcja wraz z muzyką tworzy niesamowity klimat. Doczytałam, że z uwagi na prawa autorskie muzyka mogła być wyłącznie jako przerywnik. Wielka szkoda, bo była przepięknie dobrana. Sama książka myślę, że jako klasyk klasyków tylko zyskała dzięki grze aktorskiej Gajosa, Woronowicza, Simlata, Szyca i Kota. Pan Krzysztof Czeczot jako reżyser zaimponował mi po raz kolejny! A nazwiska w pełnej obsadzie aktorów słusznie obiecują rozrywkę na najwyższym poziomie, którą dowożą w 200%.
Mila - awatar Mila
oceniła na1015 dni temu
Księżniczka z lodu Camilla Läckberg
Księżniczka z lodu
Camilla Läckberg
Trochę mnie zaskoczyło, że ta książka zebrała aż tak niskie oceny w niektórych opiniach. Jasne, każdy ma swój gust, ale dla mnie to była naprawdę dobra lektura. Historia wciąga, intryga jest dobrze zbudowana, a połączenie wątków kryminalnych i obyczajowych wypada bardzo naturalnie. Czyta się to lekko i z zainteresowaniem. To jedna z tych książek, po których ma się ochotę sięgnąć po kolejne części. Zdecydowanie na plus.
Sanna Sun - awatar Sanna Sun
ocenił na1012 dni temu
Cień wiatru Carlos Ruiz Zafón
Cień wiatru
Carlos Ruiz Zafón
Książka czekała na mnie 9 lat i gdy miałam ją oddać siostrzenicy zaczęłam czytać i ju nie mogłam się oderwać. Uliczki Barcelony, bohaterowie i ich tajemnice do rozwikłania, niesamowita historia a wszystko zaczęło się tak niewinnie od jednej książki Caraxa... Polecam.
MAnia - awatar MAnia
oceniła na922 dni temu
Trafny wybór J.K. Rowling
Trafny wybór
J.K. Rowling
Pozycja warta przeczytania i polecenia. Bardzo lubię powieści, które zaczynają się powoli, leniwie by ostatecznie zaskoczyć nas i wciągnąć w świat emocji, ludzkiej ułomności, małostkowości, arogancji, pychy. To bardzo dobre studium o kondycji ludzkiej. Wizja pesymistyczna ale prawdziwa.
Agnieszka Sykulak - awatar Agnieszka Sykulak
ocenił na81 dzień temu
Stieg Larsson. Mężczyzna, który odszedł za wcześnie Barry Forshaw
Stieg Larsson. Mężczyzna, który odszedł za wcześnie
Barry Forshaw
Biografia autora trylogii Millennium - serii najlepiej sprzedających się kryminałów ostatnich lat. Stieg Larsson to nie tylko pisarz kryminałów, ale także, a może przede wszystkim dziennikarz śledczy (tak jak jego bohater Mikael Blomkvist) obnażający nadużycia władzy, zaangażowany politycznie obrońca demokracji, zwalczający nazistów i neonazistów. To także grafik, fotograf i wydawca. Podobnie jak dziennikarz śledczy gazety Millennium. był pracoholikiem. Zmarł na serce w 2004 roku. Sława poza granicami kraju przyszła już po śmierci. Po tej książce spodziewałam się czegoś więcej. Wyjaśnienia większości tajemnic, przybliżenia jego publikacji, poglądów, działań... A dostałam krótką historię życia. Wątpliwości, co do czwartej części trylogii (które nota bene można znaleźć wszędzie) przeplatają się z rozgrywkami pomiędzy rodziną (ojcem i bratem) a jego wieloletnią partnerką Evą Gabrielsson. Autor zaskoczył mnie (dość pozytywnie) streszczeniem, ale i analizą książek Larssona - odwołaniami do literatury dziecięcej i kryminalnej. Mamy też krótki rozdział poświęcony "konkurencji" szwedzkiego pisarza - skandynawska powieść kryminalna przeżywa rozkwit - u nas z małym opóźnieniem. Mamy też odczucia innych pisarzy wobec Stiega i jego trylogii. Oraz według mnie perełkę - opis wycieczki "śladami Millennium i Larsona" - coś dla wielkich fanów twórczości tego szwedzkiego dziennikarza. Przyznam szczerze, że nie jestem fanką biografii - nie lubię grzebać w czyimś życiu. Ale ta książki mnie zachwyciła. Może dlatego, że sporo w niej o kryminałach i Skandynawii... Recenzja z 2011 r.
Apo - awatar Apo
ocenił na61 rok temu
Co nas nie zabije David Lagercrantz
Co nas nie zabije
David Lagercrantz
„Prawda często jest nieprawdopodobna. To ją nawet wyróżnia.” Bardzo spodobała mi się twórczość Davida Lagercrantza, książki jego pióra, które dotychczas poznałam, sprawiły wiele przyjemności czytelniczej („Człowiek, który wyszedł z mroku”, „Memoria”, „Post mortem”). Z kolei, po odbyciu przygody czytelniczej z „Co nas nie zabije”, czwartego tomu niesamowitej serii „Millennium” ("Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet", "Dziewczyna, która igrała z ogniem", "Zamek z piasku, który runął"),stwierdziłam, że wybór pisarza na kontynuatora serii, okazał się strzałem w dziesiątkę. Udało mu się wpasować nie tylko w profile postaci wykreowane przez Stiega Larssona, konsekwencje scenariusza zdarzeń, sensacyjny klimat, ale też w przesłania płynące z fabuły i styl narracji, chociaż w tym ostatnim w naturalny sposób przemyca też coś od siebie. Powieść trzymała w napięciu, nie tak bardzo jak u Larssona, ale na wysokim poziomie. Wiele się działo od strony dziennikarskiego śledztwa, państwowych agencji, informatycznych przełomów, spiskowych teorii, biznesowych zależności, hakerskiej aktywności, osobistej zemsty i bezwzględnych zabójstw. Okazało się, że można jednocześnie kochać swoją pracę i się jej bać, zwłaszcza jeśli wejdzie się w sferę sztucznej inteligencji, a tym bardziej superinteligencji. Jako, że studiowałam cybernetykę, chętnie wnikałam w zagadnienia sieci neuronowych, entuzjastycznie przyjęłam wstawki o technologicznej osobliwości, hipotetycznym momencie w rozwoju cywilizacji, ogromnym ryzyku dla ludzkości, jeśli nawet nie zagładzie, to kolosalnych zmian gatunku ludzkiego, szykującym się nowym porządku inteligencji i egzystencji. Mogłam śmiało sparafrazować myśl ten, kto nadzoruje naród, w końcu sam znajdzie się pod nadzorem w myśl: ten, kto nadzoruje AI, w końcu sam znajdzie się pod jej nadzorem. Przychylnie przyjęłam pojawienie się postaci z autystycznymi cechami, ejdetyczną pamięcią i ponadprzeciętną umiejętnością dostrzegania szczegółów, owocującymi zadziwiającymi zdolnościami matematycznymi i trójwymiarową perfekcją rysunku. Przedstawienie innej niż zazwyczaj formy wybitnego geniuszu, tym razem z zaburzeniami, mocno ograniczonymi możliwościami poznawczymi, przybliżało do zrozumienia niesamowitych efektów funkcjonowania mózgów sawantów. bookendorfina.pl
Izabela Pycio - awatar Izabela Pycio
ocenił na82 miesiące temu
Gra Anioła Carlos Ruiz Zafón
Gra Anioła
Carlos Ruiz Zafón
"Wszystkie książki, każdy tom, który tu widzisz ma duszę. Duszę swojego autora, a także duszę tych, którzy go czytali i o nim marzyli. Za każdym razem, kiedy książka przechodzi z rąk do rąk, kiedy ktoś nowy zaczyna ją czytać, jej duch rośnie i staje się potężniejszy" Opowieść mnie wciągnęła w całości. Chciałam przeczytać "na raz", ale ze względu na objętość... nie udało się. Opowieść wielowątkowa i dość rozbudowana, ale dla mnie - czytało się rewelacyjnie.
Annatasw - awatar Annatasw
ocenił na82 miesiące temu
Chemia śmierci Simon Beckett
Chemia śmierci
Simon Beckett
Świetna książka, bardzo mnie zaskoczyła, wziąłem się za nią bez żadnych oczekiwań, myślałem nawet przez chwilę, że będzie to dokument o procesach pośmiertnych. Akcja była poprowadzona wzorcowo, nienachalnie, nie prostacko, w sposób nieoczywisty. Bez zdradzania szczegółów powiem, że była świetna. Może odrobinkę zawiódł mnie sam koniec, ale chyba się czepiam.
Marcin Gardeła - awatar Marcin Gardeła
oceniła na81 miesiąc temu
Milczenie owiec Thomas Harris
Milczenie owiec
Thomas Harris
❗Może zawierać spojlery❗ "Milczenie owiec" jest drugim tomem z cyklu o Hannibalu Lecterze. Ten tytuł przewijał mi się często na mediach społecznościowych czy telewizji od dosyć dawna. Nie będę ukrywać, że sięgnęłam po tą serię właśnie ze względu na ten konkretny tom. Jest on moim zdaniem najbardziej rozpoznawalny - czy wy też nigdy wcześniej nie słyszeliście na przykład o "Czerwonym smoku"? No i cóż, powiem tak - miałam do niego nieco większe oczekiwania. Myślałam, że będzie tutaj więcej akcji, więc dramatyzmu, jakieś ciekawsze odniesienie do tytułu.. a dostałam praktycznie suchą analizę umysłu mordercy. Przez większość książki Starling i reszta specjalistów rozgryzali co mogło nim kierować. Nie twierdzę jednak, że to coś złego! Nie zrozumcie mnie źle, taka chłodna analiza jest potrzebna i wiem, że niektóre osoby uwielbiają czytać tego typu rozkminy, lecz dla mnie było tu po prostu zbyt mało adrenaliny. Jednym z wielu plusów tej historii była na pewno ucieczka doktora Lectera ze swojego więzienia. Tak, dla mnie było to coś fajnego. Nie mogę się wręcz doczekać, aż autor odniesie się do tego w następnych tomach (chce poczytać o akcji podczas łapania go!!). W ogóle uwielbiam Crawforda coraz bardziej z każdym kolejnym tomem. Nie wiem jak on to zrobił, lecz czuje do niego sympatię. Zawsze wyczekuję go w każdym kolejnym rozdziale. Przy okazji mega mu współczuję z powodu Belli 🕯️. A, i nie była bym sobą, gdybym nie wspomniała, iż uwielbiam poczucie humoru współlokatorki Starling. Nie raz doprowadziła mnie do śmiechu.
Rita Walker - awatar Rita Walker
ocenił na64 dni temu
Kamieniarz Camilla Läckberg
Kamieniarz
Camilla Läckberg
„Kamieniarz” Camilli Läckberg to książka, która zostaje ze mną bardziej przez klimat niż przez konkretne wydarzenia. Czytając ją, miałam wrażenie chłodu – nie tylko tego skandynawskiego, ale też emocjonalnego, który powoli wnika pod skórę. To jedna z tych historii, przy których nie tyle się spieszę, żeby poznać zakończenie, co raczej zatrzymuję się, żeby poczuć wszystko po drodze. Najbardziej uderzyła mnie atmosfera napięcia i niedopowiedzeń. Autorka ma niezwykłą zdolność budowania emocji w sposób cichy, niemal niepozorny. Nie ma tu przesady ani sztucznego dramatyzmu – jest za to coś bardzo ludzkiego, czasem niewygodnego. Czułam, jakbym zaglądała w miejsca, do których normalnie nie powinnam mieć dostępu. Podobało mi się też to, jak naturalnie splatają się różne perspektywy i emocje. Wszystko wydaje się prawdziwe – relacje, decyzje, nawet te trudne czy niezrozumiałe. To książka, która nie próbuje mi się przypodobać, tylko raczej zmusza mnie do refleksji. Zamykając ją, miałam w sobie lekki niepokój, ale też satysfakcję. To nie jest historia, która daje łatwe odpowiedzi – i może właśnie dlatego działa tak dobrze.
ZaczytanaBestia - awatar ZaczytanaBestia
oceniła na627 dni temu
Między tęsknotą lata a chłodem zimy Leif GW Persson
Między tęsknotą lata a chłodem zimy
Leif GW Persson
Książkę faktycznie dość trudno się czyta. Żeby nie pomylić bohaterów, robiłam notatki;-),ale mam wrażenie, że sam autor, tłumacz lub edytor miejscami mylił ich imiona. Na plus - poczucie humoru autora. Akcja na tyle wciągająca, że sięgnęłam po kolejny tom.
Kasia K - awatar Kasia K
ocenił na64 lata temu
Sprzedawca broni Hugh Laurie
Sprzedawca broni
Hugh Laurie
Jako kryminał jest to pozycja całkiem przyzwoita, historia jest spójna, miejscami zaskakuje i daje nam satysfakcjonujące zakończenie. Jako książka humorystyczna jest to prawdziwa perełka dla miłośników suchego, brytyjskiego humoru rodem z Czarnej Żmii. To, jak autor łączy te dwie rzeczy w jednej pozycji jest godne podziwu. Z jednej strony co chwilę wybuchałem śmiechem, z drugiej to, co przydarza się głównemu bohaterowi trzyma w napięciu. Szkoda, że zapowiadana kontynuacja nie powstała.
Radek - awatar Radek
ocenił na76 miesięcy temu
Wyspa tajemnic Dennis Lehane
Wyspa tajemnic
Dennis Lehane
Chyba nikomu nie muszę przedstawiać Shutter Island, więc daruję sobie wstęp do fabuły. Lehane stworzył fascynujący świat, który umieścił na wyspie będącej siedzibą szpitala psyhiatrycznego dla groźnych przestępców cierpiących na psychozy i paranoje różnego nasilenia. Cała ta przestrzeń, która została świetnie zbudowana - zarówno postaci poboczne, jak i miejsca czy siły natury - służy jako trybik historii głównego bohatera, Teddy'ego. Same w sobie wydarzenia już są ciekawym thrillerem, ale stanowią one tylko powierzchnię. To, co pod nią, jest najbardziej wciągającym elementem tej lektury - gra odbywająca się w głowie głównego bohatera. Moim zdaniem Lehane rozegrał to wyśmienicie: mógł zagłębiać się w psychologiczne analizy, starać się "tłumaczyć" czytelnikowi, przeintelektualizować całą powieść, ale tego nie zrobił. Pozwolił konstrukcji mówić samej za siebie, pozwolił, by czytelnik piął się po niej, wchodząc głębiej i głębiej w paranoję, błądząc, wątpiąc, odkrywając. Wyspa skazańców jest bardzo prosta i w swojej prostocie właśnie jednocześnie trudna i zawiła. Jest to idealny przykład na to, że nie trzeba wielkich słów i formatów, aby stworzyć zapadającą w pamięć, dobrą powieść.
Kat NN - awatar Kat NN
ocenił na71 miesiąc temu
Lot nad kukułczym gniazdem Ken Kesey
Lot nad kukułczym gniazdem
Ken Kesey
Osią tej książki jest starcie McMurphy'ego (zbawcy) z Wielką Oddziałową (uosobieniem systemu). Bohater wchodzi do zamkniętego świata, wiedząc czym jest śmiech, bunt, ryzyko, a co dawno przez pensjonariuszy tego miejsca zostało zapomniane, choć część z nich dobrowolnie zrezygnowała z tego. Postanawia zakłócić ten mechanizm, obudzić pragnienie wolności. Dehumanizacja człowieka nie przybiera tylko jawnych metod przemocy, jest również cicha, wyrafinowana, systematycznie odbiera podmiotowość.Język, rytuał, terapia, a przede wszystkim regulamin służy temu, by jednostka przestała być jednostką. Zatarcie granicy między normalnością a szaleństwem sprawia wrażenie, że czytelnik traci grunt pod nogami. Kto jest szalony: pacjenci, czy ci, którzy ich kontrolują. Sprawę komplikuje narracja prowadzona przez Wodza. Może to są jego wizje, lęki, metaforyczny szum sprawia, że świat psychoatryka staje się niejednoznaczny, podważając pytanie o definicję normalności. Puenta tej historii jest gorzka. System nie potrzebuje zwyciężać. Sam się naprawia, sam podtrzymuje, również z wykorzystaniem tych, którzy są tam dobrowolnie, akceptują jego zasady, bo nie chcą wolności. Wolą schronić się w przewidywalnym porządku instytuacji. I może dlatego trwa - nie dzięki kontroli, lecz dzięki przyzwoleniu, cichej zgodzie, bo lepiej być uwięzionym, ale mieć wszystko zaplanowane i przewidywalne, niż być wolnym i musieć starać się o cokolwiek. Brzmi ciągle znajomo?
mariuszowelektury - awatar mariuszowelektury
ocenił na98 dni temu

Cytaty z książki Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Część 2