Cytaty z tagiem "william szekspir" [12]

Szekspir jest niesłychany! Za każdym razem, gdy się go czyta lub ogląda, zdumiewa ta zuchwała prostota, z jaką sięga ręką do samych trzewiów życia. Dlatego gdy chodzi o psychologię w jakiejkolwiek epoce, wśród jakichkolwiek „prądów”, zawsze pomiędzy najśmielszymi odkrywcami prawdy znajdzie się — Szekspir.

Błękitna Morza Egejskiego fala,
Wzburzona lekko, nęci jak kochanka.
Olimpu śnieżny szczyt majaczy z dala.
Odpędzam troskę, która, jak duch Banka,
Staje przede mną z szekspirowskim gestem,
I — modra falo — znowu twoim jestem!

Julia: Moje więc teraz obciąża grzech zdjęty.
Romeo: Z mych ust? O! grzechu zbyt pełen ponęty! Niechajże go z powrotem rozgrzeszony zdejmie!

Nazwisko moje jest mi nienawistne. Bo jest, o! święta, nieprzyjazne tobie. Zdarłbym je, gdybym miał je napisane.

Bo moja miłość równie głęboka jak morze, równie jak ono bez końca.

By świat oszukać, bądź jak świat jest cały, Nieś pozdrowienie w oku, ręce, ustach,
I niewinnego miej pozory kwiatka,
Ale bądź wężem, co się pod nim kryje.

A zbytnia ufność, jak to wszystkie wiecie, Głównym człowieka wrogiem jest na świecie.

Shakespeare nie był filozofem ani naukowcem, lecz niewątpliwie był ciekaw świat: kochał ziemskie sprawy i ziemskie bytowanie, które - co należy ponownie podkreślić - nie jest równoznaczne z pragnieniem użycia i jak najdłuższym odwlekaniem śmierci.

Jedną z własności choroby jest lekkomyślność -jesteśmy wtedy wyrzutkami - a lekkomyślności właśnie potrzeba nam, by czytać Shakespeare'a. Nie chodzi o to, żebyśmy czytając, podrzemywali, ale o to, że kiedy jest się w pełni sił mentalnych, jego sława onieśmiela i nudzi, a poglądy krytyków tłumią w nas ową błyskawicę przekonania, która, jeśli nawet jest złudzeniem, to jest złudzeniem pomocnym, przyjemnością obfitą, mocnym impulsem do tego by czytać.

Miłość, przyjacielu. To dym, co z parą westchnień się unosi. To żar, co w oku szczęśliwego płonie. Morze łez, w którym nieszczęśliwy tonie. Czymże jest więcej?