-
Artykuły
Weź udział w konkursie i wygraj pakiet książek Callie Hart!
LubimyCzytać10 -
Artykuły
„Odpowiedź kryje się w tobie” – Katarzyna Wolwowicz zdradza, jak ją odnaleźć
LubimyCzytać1 -
Artykuły
Nowa karkonoska powieść Sławka Gortycha! „ŚWIĘTO KARKONOSZY”- już wkrótce! KONKURS
LubimyCzytać120 -
Artykuły
Wielkanocna chwila odpoczynku z literaturą – okazje na ebooki do -95% i ranking top tytułów
LubimyCzytać2
Cytaty z tagiem "rywalizacja" [75]
Chłopiec zaczął podejrzewać, że szkoła „przy domu dziecka” może przypominać arenę gladiatorów, gdzie po zwykłym „odłóżcie pióra”, jest: „przygotujcie topory”, a dzwonek na przerwę z pewnością daje sygnał do rozpoczęcia walki.
My, ludzie, jesteśmy stworzeni do rywalizacji, do wygłaszania opinii, szukania prestiżu i pozorów, obserwowania, jak rosną nasze konta i rankingi, imponowania przyjaciołom i niszczenia wrogów. Może po prostu byliśmy stworzeni do gry.
Lwy, szakale i hieny dyszały głodem i pożądaniem świeżej krwi; jelenie, sarny i zające z trwogą opuszczały kryjówki myśląc o zachowaniu nędznego życia jeszcze przez jedną dobę.(...)
I tak na całym świecie panowała rozterka. Każdy chciał tego, co lękiem napełniało innych; każdy prosił o własne dobro nie pytając, czy nie zrobi szkody bliźniemu.
W tamtych czasach policja nie przejmowała się zdrowiem psychicznym funkcjonariuszy. Ci, którzy mieli do czynienia z przerażającymi miejscami zbrodni i sytuacjami, radzili sobie z zespołem stresu pourazowego, pijąc piwo w pubach, ale nawet tam - jak ujął to jeden z funkcjonariuszy - w owym czasie policjanci woleli rywalizować, niż wza jemnie się wspierać. „I co, to tobą tak wstrząsnęło? Posłuchaj, co ja dziś widziałem!".
Ludzie, opętani rywalizacją i heroicznymi czynami wielbionych bohaterów, nawet tych z wirtualu, zapominają o własnych potrzebach. Nie buntują się. Igrzyska to ich życie.
Przez wiele lat, jedna zapatrzona w drugą, uważały, że w danej chwili fortuna jest po stronie przyjaciółki. Obserwując nawzajem swoje życie, spalały się przez lata w bezsensownym biegu za spełnieniem pragnień, które wcale nie czyniły ich szczęśliwymi.
(...) presja na to, by się wykazać - czy gorzej: by prześcignąć innych - zazwyczaj zaczyna się w domu. To my, rodzice, musimy jej przeciwdziałać, kwestionować przesłania o akceptacji warunkowej i robić wszystko, żeby nasze dzieci czuły się kochane bez względu na wszystko.
Rywalizacja sprawia, że przeceniamy stare możliwości i niewolniczo kopiujemy to, co funkcjonowało w przeszłości.
Zwycięstwo jest lepsze niż porażka, lecz każdy ją przegrywa, gdy wojna nie jest warta, by ją toczyć.
Nie widzę sensu w kompromisie. To jakby proponować skok w przepaść jako lekarstwo na lęk wysokości.