Cytaty z tagiem "materiał" [15]

Samotny człowiek jest jak skrawek materiału, który szuka odpowiadającego mu wzoru.

Oczywiście, że Polska pozbawiona ziem wschodnich przestaje być nawet aspirantem do narodu historycznego, jakim są w Europie Anglicy, Niemcy, Francuzi, Rosjanie, Żydzi, Włosi i Hiszpanie, staje się materiałem etnograficznym, staje się "narodowością" poszukująca dla siebie jakiegoś twardszego oparcia o większy, przez kogoś innego rządzony organizm polityczny.

Wszystko zależy od materiału ludzkiego. Ogień walki jednych spopieli, innych wypiecze jak najtwardszą cegłę, a z nielicznych wytopi prawdziwą stal.

Każde życie, powiadasz,
to materiał na książkę.
Czy aby na pewno?
Czy moje też?
Każda książka, powiadasz,
to materiał na życie.
Moja też?
[Materiał].

Papier zawiera węgiel, pomyślał. My, ludzie, też się z niego składamy. Zatem książki i ludzie są z tego samego materiału.

Próbowali ukształtować go na modłę, do której nigdy nie pasował, a rozciągając i wyginając w nieskończoność dany materiał, tylko kwestią czasu jest, aż ten ulegnie zniszczeniu.

Materiału na powieść należy więc szukać wokół siebie, zaczerpnąć z życia.

Jest to pierwsza próba przystosowania kalendarza do potrzeb ucznia szkoły powszechnej w zakresie regionalnym. Jednak, z natury rzeczy, wiadomości zawarte w kalendarzu nie mogą się ograniczać tylko do regionu kieleckiego, lecz obejmować zakres szerszy. Stąd też wypływa dwoistość ujęcia materiału kalendarzowego: dane dotyczące ściśle regionu, względnie województwa kieleckiego, i dane, omawiające zagadnienia w skali szerszej. Układ kalendarza nie wymaga obszerniejszych wyjaśnień: jest dość prosty. Należy tylko przed stosowaniem go w życiu codziennym zapoznać się dokładnie z treścią i wiadomościami jakie podaje. (...) Kalendarz, uwzględniający region kielecki, daje temu wyraz, umieszczając jako hasło każdego tygodnia myśl wyjętą z dzieł pisarza i piewcy Kielecczyzny, Stefana Żeromskiego, ideowego twórcy polskiego regionalizmu. Jako hasło traktujemy również umieszczony na końcu tygodnia czterowiersz wyjęty z dzieł poetów polskich. Sądzimy, że obydwa hasła ułatwią pracę nauczycielowi. (...) Zdajemy sobie sprawę z usterek i niedociągnięć naszego wydawnictwa, ale, ze względu na brak odpowiednich wydawnictw szkolnych i prasy uzupełniającej, sądzimy, że może się ono okazać pożyteczne. Życzliwe uwagi, szczególnie ze strony uczniów i nauczycieli, kierowane pod adresem wydawnictwa, pozwolą nam w przyszłości uniknąć błędów i rozszerzyć oraz uzupełnić treść kalendarza.

oto nadszedł definitywny koniec starych czasów, że skończyła się epoka, w której robotnik na kolanach i palcami, i dłońmi zmagał się z materiałem, jakby z nim walczył, kładł go na łopatki, toteż każdy robotnik starego typu był od pracy sterany i usmolony, ponieważ musiał mierzyć się z pracą własnym ciałem.

Przypadkowy, niezależny od woli wydawców materiał ilustracyjny, który oddajemy czytelnikowi polskiemu – nie tworzy, rzecz oczywista, żadnej zamkniętej, logicznej całości.