Cytaty z tagiem "lampa" [13]

Wiara nie jest światłem rozpraszającym wszystkie ciemności, ale lampą, która w nocy prowadzi nasze kroki, a to wystarcza by iść

Śmierć znaczy nie być. Już wiem, jak to jest. Będzie to samo po mnie, co było przede mną. Jeśli jest tam jakowe cierpienie, to musiało też istnieć, zanim przyszliśmy na świat. Lecz wtedy nie odczuwaliśmy żadnej męki. Powiedz, mi proszę, czy nie nazwałbyś wielkim głupcem tego, kto by uważał, że gorzej dla lampy, gdy została zgaszona, niż przed zapaleniem? Nas również zapala się i gasi: cierpień doznajemy jedynie w owym okresie pośrednim, a przed nim i po nim jest głęboki spokój. Nasz błąd, jeśli się nie mylę, pochodzi stąd, że sądzimy, iż śmierć idzie za nami, gdy ona i poprzedza, nas i ściga. Wszystko, co było przed nami, jest śmiercią. Jakaż więc różnica, czy mogole nie zaczniesz życia, czy je skończysz, jeśli tak czy owak jedynym wynikiem jest nie być?

Mały mroczny pokój, pełen portretów Racine'a, Moliera i Rachel. Zielony dywan. Lampka godna sędziego śledczego.

Przenigdy nie zdejmujcie z lampy abażuru!

Dziadek widział, że z lampą jeszcze nie wszystko jest jasne.

Podniósł się i pochylił nad radiem. Przekręcił gałkę, zapłonęło zielone światełko. (...) Cieszyło mnie, że widzę to zielone światełko. Nie wiem dlaczego, ale mnie uspokajało niczym zostawiona włączona lampa w korytarzu przy pokoju dzieci. Jeśli się przebudzą w środku nocy, przez uchylone drzwi będzie wpadało światło...

Krawędź stołu zasłania twarz, to twój ojciec, twój pan i mistrz, piękne plecy, pot i koszula, znów się przeprowadzamy. Pusty pokój, taki nagi, co za ulga, lampa, tak, coś do kochania, kochać lampę, rozbierz się, zgaś światło i idź do łóżka, gdybyś tylko wiedział, skąd możesz wiedzieć, co ty takiego wiesz.

Muzeum jest świątynią wiedzy - powiedział mi ojciec - Lampą, której światło rozprasza ciemności, dowodem na nieskończoną różnorodność form życia.

– Gniazdko bez lampy, to jak platońska miłość. Ja tam za platonizmem nie jestem.
– Bo i nie wygląda pan na takiego – powiedziała jedna z dziewcząt, którą reszta nazywała Kamionką.
– Niech pani sobie nie robi złudnych nadziei – odrzekł Robert.
Dziewczęta, z wyjątkiem Ingi, były zupełnie przystępne; powoli zaczęły też mówić bardziej naturalnie. Powiedziały mu, że idą do cyrku, i namawiały Ingę, żeby się z nimi wybrała. Ale Inga oświadczyła, że cyrk jest głupi, a ona nie może marnować popołudnia na głupstwa.

Kimkolwiek jesteś, mężczyzną czy kobietą, osobą silną czy chorą ... wszystkie te rzeczy liczą się mniej niż to, co masz w sercu. Jeżeli masz duszę wojownika, jesteś wojownikiem. Te inne rzeczy to szkoło, które otacza lampę, a ty jesteś światłem w środku.