Większość z tych, którzy określają siebie jako osoby kreatywne, nie ma z kreatywnością nic wspólnego. Oni tylko używają takich samych atrybutów jak ci, którzy naprawdę są kreatywni, i wymyślają jakieś gówno, które nikogo nie interesuje. Nie ma nic prostszego od pozowania na osobę twórczą i oryginalną. Tymczasem ci, którzy rzeczywiście mają nowatorskie pomysły, po prostu je realizują. Nie robią z tego sensacji.

Jest różnica pomiędzy kochaniem kogoś, a kochaniem idei tej osoby.

Jest różnica pomiędzy kochaniem kogoś, a kochaniem idei tej osoby.

- Z miłości? Jakie też pani ma przedpotopowe pojęcia! Któż dzisiaj mówi o miłości? - zapytała żona posła.
- Cóż robić? Ta głupia stara moda wciąż jeszcze nie wychodzi z mody - wtrącił Wroński.

- Z miłości? Jakie też pani ma przedpotopowe pojęcia! Któż dzisiaj mówi o miłości? - zapytała żona posła.
- Cóż robić? Ta głupia stara moda wciąż jeszcze nie wychodzi z mody - wtrącił Wroński.

Życie z Lpetati było pełne radości i śmiechu, codziennie potrafiliśmy znaleźć rzeczy, z których mogliśmy sobie pożartować. Uwielbiał nas za to cały klan. "Pogodne usposobienie jest darem od Boga", mówiono. I jeszcze: "Ci, którzy często żartują i lubią wspólnie się pośmiać, zawsze będą z sobą związani i nic tak naprawdę nie będzie w stanie ich rozdzielić".

Życie z Lpetati było pełne radości i śmiechu, codziennie potrafiliśmy znaleźć rzeczy, z których mogliśmy sobie pożartować. Uwielbiał nas za to cały klan. "Pogodne usposobienie jest darem od Boga", mówiono. I jeszcze: "Ci, którzy często żartują i lubią wspólnie się pośmiać, zawsze będą z sobą związani i nic tak naprawdę nie będzie w stanie ich rozdzielić".

Człowiek (...) musi wciąż mierzyć się ze swoją przyszłością. (...) Musi on mieć odwagę rzucić się w "czasoprzestrzeń" nieznaną, co ułatwia mu fakt, że przeszłość i teraźniejszość są w pewnym stopniu uporządkowane i dzięki temu określony porządek można rzutować w przyszłość. Człowiek jednak musi być mocniejszy niż oczekująca go nieznana przyszłość, musi być przekonany, że ją zwycięży, a nie sam przez nią zostanie zwyciężony. Bez tej wiary nie mógłby wyjść naprzeciw czasu przyszłego.

Człowiek (...) musi wciąż mierzyć się ze swoją przyszłością. (...) Musi on mieć odwagę rzucić się w "czasoprzestrzeń" nieznaną, co ułatwia mu fakt, że przeszłość i teraźniejszość są w pewnym stopniu uporządkowane i dzięki temu określony porządek można rzutować w przyszłość. Człowiek jednak musi być mocniejszy niż oczekująca go nieznana przyszłość, musi być przekonany, że ją zwy...

Są ludzie i losy, o których bez spoczynku długo mówić nie mogą takie nawet jak ja dęby silne. Dreszcze po konarach mi biegną i na liście występują krople chłodne.

Są ludzie i losy, o których bez spoczynku długo mówić nie mogą takie nawet jak ja dęby silne. Dreszcze po konarach mi biegną i na liście występują krople chłodne.

Czasami nawet kiedy człowiek wie, że nie ma racji, musi wrócić, żeby nabrać sił i dopiero wtedy odejść na dobre.

Czasami nawet kiedy człowiek wie, że nie ma racji, musi wrócić, żeby nabrać sił i dopiero wtedy odejść na dobre.

Grzeczny i układny Tom z pewnością nie zawiódłby zaufania swego protektora i nie roztrwonił tych pieniędzy.
Normalny Tom zrobił to z radością.

Grzeczny i układny Tom z pewnością nie zawiódłby zaufania swego protektora i nie roztrwonił tych pieniędzy.
Normalny Tom zrobił to z radością.

Człowiek, który ma na co wydać pieniądze, nie chce ich widzieć. Płaci czekami, podpisuje dokumenty. Nawet w pokera gra na żetony. To symbol. W naszym społeczeństwie człowiek, który nie ma na co wydać pieniędzy, nie ma po co żyć.

Człowiek, który ma na co wydać pieniądze, nie chce ich widzieć. Płaci czekami, podpisuje dokumenty. Nawet w pokera gra na żetony. To symbol. W naszym społeczeństwie człowiek, który nie ma na co wydać pieniędzy, nie ma po co żyć.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.