(...) dopiero w Europie pojęłam, że może istnieć wychowanie bez przemocy i że nie trzeba bić dzieci, żeby zrozumiały czego się od nich chce. Dopiero w Europie dowiedziałam się, że jestem wolnym człowiekiem, że mam prawo mieć własne zdanie i że nikt nie będzie mnie bić tylko dlatego, że myślę inaczej niż on.

Pokochałam cię gorąco, stale tak jak i teraz będę kochała, a pokochałam za to, że duszę masz czystą, jasną, na wskroś przejrzystą, za to, że jak tylko spojrzałam na ciebie po raz pierwszy, wiedziałam od razu, że przybyłeś jako gość do mojego domu, gość upragniony, że nie darmo żeś się do nas wprosił; za to cię pokochałam, że gdy patrzysz, to oczy twoje kochają i mówią o twoim sercu, a gdy coś mówią, to natychmiast wiem wszystko o tobie i mam ochotę poświęcić życie tobie, twojej miłości, dobrej woli, bo miło jest być niewolnicą tego, czyje serce znalazłam...

Pokochałam cię gorąco, stale tak jak i teraz będę kochała, a pokochałam za to, że duszę masz czystą, jasną, na wskroś przejrzystą, za to, że jak tylko spojrzałam na ciebie po raz pierwszy, wiedziałam od razu, że przybyłeś jako gość do mojego domu, gość upragniony, że nie darmo żeś się do nas wprosił; za to cię pokochałam, że gdy patrzysz, to oczy twoje kochają i mówią o twoim s...

I love you, - he repeated, shaking her again. - I have for years. And he hurt you and made me watch because he’s always known how I felt, too. But if I asked you to pick, you’d choose Arobynn, and I. Can’t. Take. It.

I love you, - he repeated, shaking her again. - I have for years. And he hurt you and made me watch because he’s always known how I felt, too. But if I asked you to pick, you’d choose Arobynn, and I. Can’t. Take. It.

- My price was his oath that he'd never lay a hand on you again. I told him I'd forgive him in exchange for that.
She wished he'd punched her in the gut. It would have hurt less. Not trusting herself to keep from falling to her knees with shame right there, she just stalked down the hall.

- My price was his oath that he'd never lay a hand on you again. I told him I'd forgive him in exchange for that.
She wished he'd punched her in the gut. It would have hurt less. Not trusting herself to keep from falling to her knees with shame right there, she just stalked down the hall.

Mówi mi, że przydałoby się mnie przytulić, i wyśmiewam go, a on to ignoruje i podchodzi i obejmuje mnie i przytula. Zwyczajna radość kontaktu z innym człowiekiem mnie rozgrzewa i po raz pierwszy od dłuższego czasu jest mi naprawdę dobrze.

Mówi mi, że przydałoby się mnie przytulić, i wyśmiewam go, a on to ignoruje i podchodzi i obejmuje mnie i przytula. Zwyczajna radość kontaktu z innym człowiekiem mnie rozgrzewa i po raz pierwszy od dłuższego czasu jest mi naprawdę dobrze.

Czyny ludzkie są zawsze zrozumiałe. Kiedy przestają nimi być, wyłączamy ich sprawców poza nawias, nazywamy ich obłąkanymi, uważamy ich za obcych ludzkości.

Czyny ludzkie są zawsze zrozumiałe. Kiedy przestają nimi być, wyłączamy ich sprawców poza nawias, nazywamy ich obłąkanymi, uważamy ich za obcych ludzkości.

Wolni ludzie nie doceniają daru, jakim jest codzienna wolność. Myślą, że to im się należy, i nie mają racji. Wolność codzienną trzeba szanować, a przejawia się we wszystkim.

Wolni ludzie nie doceniają daru, jakim jest codzienna wolność. Myślą, że to im się należy, i nie mają racji. Wolność codzienną trzeba szanować, a przejawia się we wszystkim.

Praca uszlachetnia. To nie slogan. To prawda. Bo czujesz, że możesz, że umiesz, że jesteś czegoś wart, że warto było się uczyć, że życie jest piękne, bo jak zarobiłam teraz, to mogę i potem, że jak się postaram, to wszytko będzie dobrze.

Praca uszlachetnia. To nie slogan. To prawda. Bo czujesz, że możesz, że umiesz, że jesteś czegoś wart, że warto było się uczyć, że życie jest piękne, bo jak zarobiłam teraz, to mogę i potem, że jak się postaram, to wszytko będzie dobrze.

Luksus psuje. Bogactwo zniewala. Sprawia, że człowiek przestaje dostrzegać granice, zatraca poczucie przyzwoitości, jeśli w ogóle o niej pamięta.

Luksus psuje. Bogactwo zniewala. Sprawia, że człowiek przestaje dostrzegać granice, zatraca poczucie przyzwoitości, jeśli w ogóle o niej pamięta.

Pieniądze to zaledwie niezbędne rekwizyty w późnych stadiach kapitalizmu.

Pieniądze to zaledwie niezbędne rekwizyty w późnych stadiach kapitalizmu.