- Jesteśmy prawie na miejscu- zapewnił ich Kaiser. Z torby wyjął krótkofalówkę (...)- Muszę ich zawiadomić, że się zbliżamy.
- A gdybyś tego nie zrobił?- spytał Payne.
- Zastrzeliliby nas.
Idący na przedzie Jones natychmiast stanął.
- Dobrze wiedzieć.

Ona mnie potrzebuje.
Ja jej potrzebuję.
Jesteśmy jak diabeł i grzech.
Bez jednego nie mielibyśmy drugiego.

Ona mnie potrzebuje.
Ja jej potrzebuję.
Jesteśmy jak diabeł i grzech.
Bez jednego nie mielibyśmy drugiego.

Kto porównuje, już nie miłuje. Kto miłuje, już nie porównuje.

Kto porównuje, już nie miłuje. Kto miłuje, już nie porównuje.

(...)miłość potrafi mieć swoje humory. Zwraca się czasami ku całkiem niegodnym tego osobom...

(...)miłość potrafi mieć swoje humory. Zwraca się czasami ku całkiem niegodnym tego osobom...

O, czemuż tak się dziać musi, że to, co stanowi szczęście człowieka, przemienia się w krynicę jego niedoli?

O, czemuż tak się dziać musi, że to, co stanowi szczęście człowieka, przemienia się w krynicę jego niedoli?

Wróg, wojna, administracja, armia, wszystko to podobne, nikt nic z tego nie rozumie i nikt nie wie, jak z tym skończyć.

Wróg, wojna, administracja, armia, wszystko to podobne, nikt nic z tego nie rozumie i nikt nie wie, jak z tym skończyć.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przelatując. To coś w rodzaju rentiera. Tymczasem więzień żyje, nie umiera, na zewnątrz nie widać nic z tego, co się dzieje w jego wnętrzu, jest zdrowy, a nawet cieszy się promieniem słońca. Ale nadchodzi pora odlotu. Napad melancholii - dzieci, które się nim opiekują, mówią: on ma przecież wszystko, czego mu potrzeba - ale on patrzy na niebo ciężkie, chmurne i czuje w sobie bunt przeciw swemu losowi. "Jestem w klatce, jestem w klatce, nie brak mi niczego, głupcy! Mam wszystko, czego mi potrzeba! Och, łaski, wolności, móc być ptakiem jak wszystkie ptaki!"
Pewien rodzaj próżniaka-człowieka przypomina pewien rodzaj próżniaka-ptaka.
Ludzie często nie mogą nic zrobić, są więźniami w jakiejś strasznej, strasznej, najstraszniejszej klatce.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przel...

Pieniądze to smar, dzięki któremu działa mechanizm świata.

Pieniądze to smar, dzięki któremu działa mechanizm świata.

Pieniądze mogą dać szczęście tylko tam, gdzie nie może ono przyjść z innego źródła.

Pieniądze mogą dać szczęście tylko tam, gdzie nie może ono przyjść z innego źródła.

Proszę wziąć te pieniądze. Nie dają szczęścia, ale pomagają zapomnieć o zmartwieniach.

Proszę wziąć te pieniądze. Nie dają szczęścia, ale pomagają zapomnieć o zmartwieniach.