Komunikacja służy do tego, by dwa światy się spotkały. Nikt poza ludźmi nie gada sam do siebie.

Nikt sobie nie wyobraża,ile ludzie zawdzięczają wygodzie bierności,umiłowaniu świętego spokoju,pragnieniu,by nic nie zakłóciło naszych przyzwyczajeń.Najsolidniejsze związki są na tym zbudowane.

Nikt sobie nie wyobraża,ile ludzie zawdzięczają wygodzie bierności,umiłowaniu świętego spokoju,pragnieniu,by nic nie zakłóciło naszych przyzwyczajeń.Najsolidniejsze związki są na tym zbudowane.

Ludzie - w końcu - zawsze popadają w związki. Stają się częścią składową jakiejś pary. Hodują w sobie miłość, która w rezultacie, doskonale ich uwięzi. Potem łażą po świecie, od świata już definitywnie odcięci.

Ludzie - w końcu - zawsze popadają w związki. Stają się częścią składową jakiejś pary. Hodują w sobie miłość, która w rezultacie, doskonale ich uwięzi. Potem łażą po świecie, od świata już definitywnie odcięci.

Nagle okazało się, że po starych ranach wojennych zostały tylko maleńkie draśnięcia na ich wzajemnych relacjach. Byli dla siebie uprzejmi i oboje cieszyli się z towarzystwa kogoś znajomego, kogoś, kogo kiedyś kochali.

Nagle okazało się, że po starych ranach wojennych zostały tylko maleńkie draśnięcia na ich wzajemnych relacjach. Byli dla siebie uprzejmi i oboje cieszyli się z towarzystwa kogoś znajomego, kogoś, kogo kiedyś kochali.

Palacz, choc nawet zdoła podźwignąc się na nogi, choc coś mówi czy robi lub lgnie do innych ludzi, chociaż na pozór żyje, niemniej jego gesty, chód, skóra, spojrzenie i słowa podlegają zupełnie innym prawom tonacji i ciążenia.
Cała droga powrotna przebiegac będzie tylko na jego ryzyko i odpowiedzialnośc. Najsampierw płaci okup. Wprawdzie opium wypuszcza go ze swych uścisków, lecz odziera ów powrót z wszelkich uroków.
Gdy jednak tylko palacz wróci na swą planetę, pogrąża się w nostalgii.

Palacz, choc nawet zdoła podźwignąc się na nogi, choc coś mówi czy robi lub lgnie do innych ludzi, chociaż na pozór żyje, niemniej jego gesty, chód, skóra, spojrzenie i słowa podlegają zupełnie innym prawom tonacji i ciążenia.
Cała droga powrotna przebiegac będzie tylko na jego ryzyko i odpowiedzialnośc. Najsampierw płaci okup. Wprawdzie opium wypuszcza go ze swych uśc...

Ujrzałem, jak rozlano moją własną krew, a błotnista droga była nią splamiona, jeśli dobrze pamiętam, na całej swej długości, chyba od samego początku. Człowiek zostaje wyrzucony w świat jak mała brudna mumia; drogi śliskie są od krwi i nikt nie wie, dlaczego tak musi byc. Każdy podąża własną ścieżką i chocby ziemia wydawała tyle owoców, że aż gniłyby od nadmiaru, nie byłoby czasu ich zbierac; każdy pędzi do światełka ,,wyjście" i panuje taka panika, tak się wszyscy śpieszą, by uciec, że słabi i bezradni zostają wdeptani w błoto i nikt nie słyszy ich wołania.

Ujrzałem, jak rozlano moją własną krew, a błotnista droga była nią splamiona, jeśli dobrze pamiętam, na całej swej długości, chyba od samego początku. Człowiek zostaje wyrzucony w świat jak mała brudna mumia; drogi śliskie są od krwi i nikt nie wie, dlaczego tak musi byc. Każdy podąża własną ścieżką i chocby ziemia wydawała tyle owoców, że aż gniłyby od nadmiaru, nie byłoby cza...

Wątki snów, zamiast stopic się w jedno na jakimś nocnym ekranie i rychło się ulotnic, znaczą siecią głębokich żyłkowań - niczym gładź agatu - niespokojne zakątki naszego ciała. Istnieje coś jakby kształtowanie człowieka poprzez sen. Nakłada się on na wszelkie inne rodzaje. O kimś, bezustannie kształtowanym przez sen, można by rzec, iż przeżył nader dogłębnie wszelkie akty swego okrucieństwa.
Tym bardziej, że nie sposób owych snów klasycznych, tych pierwszych, jakie nawiedzają dzieciństwo, uznac za naiwne; są one niczym Atrydzi i czerpią siły z tragedii.

Wątki snów, zamiast stopic się w jedno na jakimś nocnym ekranie i rychło się ulotnic, znaczą siecią głębokich żyłkowań - niczym gładź agatu - niespokojne zakątki naszego ciała. Istnieje coś jakby kształtowanie człowieka poprzez sen. Nakłada się on na wszelkie inne rodzaje. O kimś, bezustannie kształtowanym przez sen, można by rzec, iż przeżył nader dogłębnie wszelkie akty swego...

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

Każdy człowiek ma niekompletną wizję świata. Tworzymy jednak kompletną narrację, żeby uzupełnić luki.

Każdy człowiek ma niekompletną wizję świata. Tworzymy jednak kompletną narrację, żeby uzupełnić luki.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.