To żaden wstyd uznać, że popełniło się błąd. Wręcz przeciwnie tak buduje się zaufanie i godność, na czym korzystamy wszyscy.

Ja naprawdę nie chciałem, żeby tak się stało. Wolałbym nic do ciebie nie czuć i mieć święty spokój. Ale to się stało, Majka. Za bardzo cię...polubiłem i teraz już za późno, żeby się cofnąć.

Ja naprawdę nie chciałem, żeby tak się stało. Wolałbym nic do ciebie nie czuć i mieć święty spokój. Ale to się stało, Majka. Za bardzo cię...polubiłem i teraz już za późno, żeby się cofnąć.

Przytulił mnie i tak mocno całował, że pomyślałam, że umrę, jeśli mnie wypuści. Ale nie umarłam. Wypuścił mnie i zostałam tutaj. Nadal żyję. Nadal oddycham. Chociaż z trudem.

Przytulił mnie i tak mocno całował, że pomyślałam, że umrę, jeśli mnie wypuści. Ale nie umarłam. Wypuścił mnie i zostałam tutaj. Nadal żyję. Nadal oddycham. Chociaż z trudem.

Bywa, że nie starcza nam życia, by móc zapomnieć ludzi, których się kochało; niektórych nigdy się nie zapomni.

Bywa, że nie starcza nam życia, by móc zapomnieć ludzi, których się kochało; niektórych nigdy się nie zapomni.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przelatując. To coś w rodzaju rentiera. Tymczasem więzień żyje, nie umiera, na zewnątrz nie widać nic z tego, co się dzieje w jego wnętrzu, jest zdrowy, a nawet cieszy się promieniem słońca. Ale nadchodzi pora odlotu. Napad melancholii - dzieci, które się nim opiekują, mówią: on ma przecież wszystko, czego mu potrzeba - ale on patrzy na niebo ciężkie, chmurne i czuje w sobie bunt przeciw swemu losowi. "Jestem w klatce, jestem w klatce, nie brak mi niczego, głupcy! Mam wszystko, czego mi potrzeba! Och, łaski, wolności, móc być ptakiem jak wszystkie ptaki!"
Pewien rodzaj próżniaka-człowieka przypomina pewien rodzaj próżniaka-ptaka.
Ludzie często nie mogą nic zrobić, są więźniami w jakiejś strasznej, strasznej, najstraszniejszej klatce.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przel...

Człowiek nigdy nie wie, dla kogo cierpi i czeka z nadzieją w sercu. Cierpi i czeka, i trudzi się dla ludzi, których nigdy nie pozna i którzy z kolei będą cierpieć, czekać i trudzić się dla innych, a ci także nie będą szczęśliwi, bo człowiek zawsze tęskni za szczęściem większym niż to, które zostanie mu dane.

Człowiek nigdy nie wie, dla kogo cierpi i czeka z nadzieją w sercu. Cierpi i czeka, i trudzi się dla ludzi, których nigdy nie pozna i którzy z kolei będą cierpieć, czekać i trudzić się dla innych, a ci także nie będą szczęśliwi, bo człowiek zawsze tęskni za szczęściem większym niż to, które zostanie mu dane.

Najgorszy jest fakt, że kiedy spędza się cały dzień naprawdę blisko z kimś, nie da się uciec od jego nastrojów. Ani swoich własnych.

Najgorszy jest fakt, że kiedy spędza się cały dzień naprawdę blisko z kimś, nie da się uciec od jego nastrojów. Ani swoich własnych.

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

Są ludzie, w każdej społeczności, którym się wydaje, że mają prawo oceniać innych, mówić, co ma prawo istnieć, co nie, dyktować innym, jak żyć. Ktoś taki może uważać, że tylko tacy jak on, mają prawo istnieć i nienawidzi każdego, kto odbiega od tej ciasnej normy. Ale to tylko zarozumiałe gnojki i mogą nam skoczyć. Problem pojawia się, gdy takie gnojki mają władzę.

Są ludzie, w każdej społeczności, którym się wydaje, że mają prawo oceniać innych, mówić, co ma prawo istnieć, co nie, dyktować innym, jak żyć. Ktoś taki może uważać, że tylko tacy jak on, mają prawo istnieć i nienawidzi każdego, kto odbiega od tej ciasnej normy. Ale to tylko zarozumiałe gnojki i mogą nam skoczyć. Problem pojawia się, gdy takie gnojki mają władzę.

George Soros powiedział kiedyś: Ważne jest nie to, czy masz rację, czy się mylisz, lecz to, ile pieniędzy zarobisz, gdy będziesz mieć rację, i ile stracisz, gdy się pomylisz. Możesz przez połowę czasu być w błędzie, a i tak dorobić się fortuny.

George Soros powiedział kiedyś: Ważne jest nie to, czy masz rację, czy się mylisz, lecz to, ile pieniędzy zarobisz, gdy będziesz mieć rację, i ile stracisz, gdy się pomylisz. Możesz przez połowę czasu być w błędzie, a i tak dorobić się fortuny.