I dlatego ojciec Nikity uważał, że życie bynajmniej nie jest normalne. Na przykład syn dopiero co przyszedł z wojny i znów wychodzi z domu, tym razem już na zawsze. Widać, że on, stary, będzie musiał wziąć do domu chociażby żebraczkę z ulicy – nie dla życia rodzinnego, ale żeby, niby jeż czy królik, było w mieszkaniu jakieś drugie stworzenie: niechby nawet przeszkadzało żyć i wnosiło brud do domu, ale bez niego człowiek przestaje był człowiekiem.

Akt miłości, poszerzanie jaźni (...) wymaga pokonywania bezwładu lenistwa (trud) lub oporu spowodowanego strachem (odwaga).

Akt miłości, poszerzanie jaźni (...) wymaga pokonywania bezwładu lenistwa (trud) lub oporu spowodowanego strachem (odwaga).

Bo kot, panie doktorze, nie człowiek. On potrzebuje miłości.

Bo kot, panie doktorze, nie człowiek. On potrzebuje miłości.

Pragnienie bycia bezpiecznym i kochanym nie jest tchórzostwem. My byśmy się kochali, Weber, ale nie zapewnilibyśmy sobie bezpieczeństwa. Huśtalibyśmy się na trapezach bez asekuracji. To może być dobre, gdy jesteś młody i nie masz nic do stracenia, oprócz swego serca, ale gdy jesteś starszy i wiesz, że twoje serce to fragment całości, wycofujesz się, bo wolisz mieć rodzinę, niż gwiazdkę z nieba. Wolę leżeć na ziemi i patrzeć na gwiazdy, niż próbować do nich dotrzeć, mając niewielką szansę, że mi się uda.

Pragnienie bycia bezpiecznym i kochanym nie jest tchórzostwem. My byśmy się kochali, Weber, ale nie zapewnilibyśmy sobie bezpieczeństwa. Huśtalibyśmy się na trapezach bez asekuracji. To może być dobre, gdy jesteś młody i nie masz nic do stracenia, oprócz swego serca, ale gdy jesteś starszy i wiesz, że twoje serce to fragment całości, wycofujesz się, bo wolisz mieć rodzinę, niż...

Jest dostatecznie smutno, jeżeli samemu jest się nieszczęśliwym, ale jest jeszcze smutniej, kiedy wszyscy inni twierdzą, że też są nieszczęśliwi.

Jest dostatecznie smutno, jeżeli samemu jest się nieszczęśliwym, ale jest jeszcze smutniej, kiedy wszyscy inni twierdzą, że też są nieszczęśliwi.

O człowieku należy mówić tak, jakby się go malowało. Im bardziej się w to zaangażujesz, tym bardziej pozostaniesz sobą, tym bliżej będziesz prawdy. Starając się pozostać anonimem, z powodu niechęci czy też szacunku, uczynisz najgorsze, możesz zniknąć. Musisz w tym tkwić, mieć odwagę. Tylko wtedy dzieło stanie się interesujące i coś wniesie.

O człowieku należy mówić tak, jakby się go malowało. Im bardziej się w to zaangażujesz, tym bardziej pozostaniesz sobą, tym bliżej będziesz prawdy. Starając się pozostać anonimem, z powodu niechęci czy też szacunku, uczynisz najgorsze, możesz zniknąć. Musisz w tym tkwić, mieć odwagę. Tylko wtedy dzieło stanie się interesujące i coś wniesie.

Niezwykły jest ten jałowy smutek, przygniatający całe dzieło tak młodego człowieka. Jego prace są bardzo liczne. Wydaje się, że misją Picassa, który już malował, zanim nauczył się czytać, jest wyrażenie pędzlem wszystkiego, co istnieje. Jest on jednak młodzieńczy bóg chcący przerobić świat. Ale to bóg ciemności. Na większości twarzy, które maluje, widać grymas, nie uśmiech. Jego świat nie nadaje się do zamieszkania bardziej niż leprozorium. Jego malarstwo jest chore. Czy nieuleczalne? Tego nie wiem. Z pewnością jednak tkwi w nim siła, nadprzyrodzony dar, talent. Co za rysunek... Jaka kompozycja... Czy w ostatecznym rachunku chciałoby się uzdrowienia tego malarstwa?
Czy nie jest przeznaczeniem tego przerażająco przedwcześnie dojrzałego dziecka uświęcenie mistrzowskim dziełem negatywnego sensu życia, tej choroby, na którą, wydaje się, cierpi on bardziej niż ktokolwiek inny? - Charles Morice

Niezwykły jest ten jałowy smutek, przygniatający całe dzieło tak młodego człowieka. Jego prace są bardzo liczne. Wydaje się, że misją Picassa, który już malował, zanim nauczył się czytać, jest wyrażenie pędzlem wszystkiego, co istnieje. Jest on jednak młodzieńczy bóg chcący przerobić świat. Ale to bóg ciemności. Na większości twarzy, które maluje, widać grymas, nie uśmiech. Jeg...

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Giełda jest jak tygiel, kotłuje ludzi, ich najbardziej skrywane instynkty miesza czasem z forsą, a czasem z błotem, ale, zapamiętaj sobie, nigdy nie śpi".

Giełda jest jak tygiel, kotłuje ludzi, ich najbardziej skrywane instynkty miesza czasem z forsą, a czasem z błotem, ale, zapamiętaj sobie, nigdy nie śpi".