Nie znam wielu reguł, którymi należałoby się kierować w życiu - powiedział - ale jednej warto przestrzegać na pewno. Jest bardzo prosta. Nie aplikuj sobie niczego, co jest zbędne. Trucizn,chemikaliów, oparów, papierosów czy alkoholu, żadnych ostrych przedmiotów, nieistotnych igieł, czyli narkotyków czy tatuaży, ani zbędnych penisów.

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

Odpowiadanie agresją za agresję[...] powodowało tylko mnożenie się zła i co gorsza, je usprawiedliwiało. Odpowiadania na agresję miłością oznaczało zadawanie gwałtu przemocy, podsumowanie jej pod nos lustra, by ujrzała swoje pełne nienawiści, wykrzywione i szpetne oblicze.

Odpowiadanie agresją za agresję[...] powodowało tylko mnożenie się zła i co gorsza, je usprawiedliwiało. Odpowiadania na agresję miłością oznaczało zadawanie gwałtu przemocy, podsumowanie jej pod nos lustra, by ujrzała swoje pełne nienawiści, wykrzywione i szpetne oblicze.

Miłość to siła pozytywna (...) Miłość to rzucony w wodę kamień i jeśli byłoby dosyć kamieni, a wszyscy kochalibyśmy razem, to kręgi na wodzie stałyby się w końcu tak potężne, że przekroczyłyby morze, zalewając wszystkich nienawistników i cyników (...) Bujdy, co? To bujdy...!

Miłość to siła pozytywna (...) Miłość to rzucony w wodę kamień i jeśli byłoby dosyć kamieni, a wszyscy kochalibyśmy razem, to kręgi na wodzie stałyby się w końcu tak potężne, że przekroczyłyby morze, zalewając wszystkich nienawistników i cyników (...) Bujdy, co? To bujdy...!

Wróg, wojna, administracja, armia, wszystko to podobne, nikt nic z tego nie rozumie i nikt nie wie, jak z tym skończyć.

Wróg, wojna, administracja, armia, wszystko to podobne, nikt nic z tego nie rozumie i nikt nie wie, jak z tym skończyć.

(...) o artyście mówią jego dzieła. On sam powinien pozostawać w cieniu, stamtąd widać wyraźniej.

(...) o artyście mówią jego dzieła. On sam powinien pozostawać w cieniu, stamtąd widać wyraźniej.

Cieszą się z małych rzeczy.

Cieszą się z małych rzeczy.

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".

Bożek pieniądza jest niezwykle cwany. Gdyby zastawiał swoje pułapki tylko za sprawą jachtów i koni wyścigowych, dziwek i szampana, bardzo łatwo byłoby mu umknąć. Bezradny okazujesz się wtedy, kiedy dopada cię twoje poczucie przyzwoitości.

Bożek pieniądza jest niezwykle cwany. Gdyby zastawiał swoje pułapki tylko za sprawą jachtów i koni wyścigowych, dziwek i szampana, bardzo łatwo byłoby mu umknąć. Bezradny okazujesz się wtedy, kiedy dopada cię twoje poczucie przyzwoitości.

I wydawało się rabbiemu, że oto sam zacny Bóg wysłał go do syna marnotrawnego gminy, który zbłądził straszliwie, robiąc kretyński geszeft, przez co zrozpaczona żona doprasza się pomocy w podniesieniu familii z upadku.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

I wydawało się rabbiemu, że oto sam zacny Bóg wysłał go do syna marnotrawnego gminy, który zbłądził straszliwie, robiąc kretyński geszeft, przez co zrozpaczona żona doprasza się pomocy w podniesieniu familii z upadku.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.