Bezsensowny świat, na który cię rzucono, istnienie, które ma tylko tyle znaczenia, ile sam mu nadasz.

Jestem szalony z miłości, nie jestem szalony, mogąc o tym mówić, rozszczepiam swój obraz: obłąkany we własnych oczach (wiem o swoim obłędzie), ledwie nierozsądny w oczach innego, któremu bardzo spokojnie opowiadam o tym szaleństwie: świadom szaleństwa, rozprawiający o nim.

Jestem szalony z miłości, nie jestem szalony, mogąc o tym mówić, rozszczepiam swój obraz: obłąkany we własnych oczach (wiem o swoim obłędzie), ledwie nierozsądny w oczach innego, któremu bardzo spokojnie opowiadam o tym szaleństwie: świadom szaleństwa, rozprawiający o nim.

Nie mamy większych praw wobec ludzi, których kochamy, niż wobec innych.

Nie mamy większych praw wobec ludzi, których kochamy, niż wobec innych.

Miłość jest ślepa: fałszywe to przysłowie. Miłość szeroko otwiera oczy, czyni jasnowidzącym: „Mam od ciebie, o tobie, wiedzę absolutną”. Stosunek ucznia do mistrza: masz nade mną wszelką władzę, ja mam wszelką o tobie wiedzę.

Miłość jest ślepa: fałszywe to przysłowie. Miłość szeroko otwiera oczy, czyni jasnowidzącym: „Mam od ciebie, o tobie, wiedzę absolutną”. Stosunek ucznia do mistrza: masz nade mną wszelką władzę, ja mam wszelką o tobie wiedzę.

Czasami naprawdę wydaje mi się, że nie ma sensu przyjaźnić się z ludźmi. Po chwili odchodzą z twojego życia i pozostawiają po sobie ból, który jest gorszy od pustki, jaką się miało w sercu zanim przyszli.

Czasami naprawdę wydaje mi się, że nie ma sensu przyjaźnić się z ludźmi. Po chwili odchodzą z twojego życia i pozostawiają po sobie ból, który jest gorszy od pustki, jaką się miało w sercu zanim przyszli.

Rodzice to dziwni ludzie...

Rodzice to dziwni ludzie...

Nienawidząc człowieka, nienawidzimy w jego obrazie czegoś, co tkwi w nas samych.(...) Nie martwi nas to, czego w nas nie ma.

Nienawidząc człowieka, nienawidzimy w jego obrazie czegoś, co tkwi w nas samych.(...) Nie martwi nas to, czego w nas nie ma.

Kto będzie miał dużo pieniędzy, będzie latał wysoko jak kondor, kto mało - nie o wiele prześcignie wróbla, a kto nic - będzie chodził po ziemi jak gęś domowa (...)

Kto będzie miał dużo pieniędzy, będzie latał wysoko jak kondor, kto mało - nie o wiele prześcignie wróbla, a kto nic - będzie chodził po ziemi jak gęś domowa (...)

Pieniądz śmierdzi, a zapach życia, skromniutki nieznaczny zapach malutkiej stokrotki roznosi się po całym kosmosie.

Pieniądz śmierdzi, a zapach życia, skromniutki nieznaczny zapach malutkiej stokrotki roznosi się po całym kosmosie.

A złoto potrafiło uczynić z ludzi niewolników. Bo oto wydawało się człowiekowi, że to on ma majątek, a tak naprawdę majątek miał jego i twardymi pazurami trzymał za gardło, i nie wypuszczał już czasem do końca życia. I sądził taki człowiek, że to własne myśli i sądy nim kierują, a to złoto prowadziło go od jednej grząskiej ścieżki do drugiej...

A złoto potrafiło uczynić z ludzi niewolników. Bo oto wydawało się człowiekowi, że to on ma majątek, a tak naprawdę majątek miał jego i twardymi pazurami trzymał za gardło, i nie wypuszczał już czasem do końca życia. I sądził taki człowiek, że to własne myśli i sądy nim kierują, a to złoto prowadziło go od jednej grząskiej ścieżki do drugiej...